Nominacja w Plebiscycie 2021 
Patronat Patronat 
Szukamy ofert...Jest rok 1893 i na świecie nie ma czegoś takiego jak wiedźmy. Ale moc dawnych wiedźm drzemie w słowach przekazywanych z matki na córkę i jest nadzieja, że powróci, jeśli komuś uda się odnaleźć to, co zostało utracone, wymazane z pamięci, spalone i pogrzebane. W tym rządzonym przez mężczyzn świecie, ponownie splatają się ze sobą losy trzech sióstr, rozdzielonych przez zadawniony żal. James Juniper wysiada z pociągu, ścigana listem gończym, który oskarża ją o morderstwo i czary. Agnes Amaranth, straciła już tyle, że szuka w życiu jedynie rzeczy, których nie uda jej się pokochać, żeby ich utrata mniej bolała. Beatrice Belladonna, przedwcześnie postarzała bibliotekarka, spędza dnie zagubiona w książkach, badając dawne baśnie. Jedno niedokończone zaklęcie wystarczy, żeby siostry Eastwood połączyły swoje siły w poszukiwaniu magii, która może przywrócić kobietom ich utraconą moc. Ale może też zaprowadzić je do lochów, a nawet na stos.
„Dawne i przyszłe wiedźmy” to nowa książka Alix E. Harrow, autorki „Dziesięciu tysięcy drzwi”. Powieść zręcznie łączy motywy zaczerpnięte z baśni i dziecięcych rymowanek z aktualnymi kwestiami społecznymi. Moc kryje się tu w słowach: zarówno w słowach zaklęć, jak i w doskonale dobranych słowach autorki, które składają się na jej charakterystyczny, niemal poetycki styl.
Książka opowiada o wiedźmach, które nie ukrywają się w chatkach na kurzej nóżce w nieprzebytej puszczy, ale walczą o swoje prawa w mieście: w fabrykach, na ulicach, w tanich pensjonatach.
Czary i prawa kobiet to ciekawe zestawienie, które pozwala odświeżyć dobrze znane baśniowe motywy. Poza znakomitym, obrazowym językiem i aktualną tematyką, na szczególną uwagę zasługują reinterpretacje popularnych baśni i rymowanek (za których przekład tłumaczka, Patrycja Zarawska, zasługuje na słowa szczerego uznania). W „Dawnych i przyszłych wiedźmach” zyskują one nowe znaczenie i stają się źródłem najróżniejszych zaklęć i uroków. Ale same zaklęcia mogą nie wystarczyć, aby pokonać zło, które z każdym dniem rośnie w siłę. I choć książka Harrow opowiada o kobietach, które sięgają po należne im miejsce w świecie, to równocześnie mówi o cenie, jaką muszą za to zapłacić. Bo walka o swoje prawa z pewnością nie jest łatwa i dla każdej z bohaterek wiąże się z bólem i stratą. A mimo to nie przestają walczyć.
„Dawne i przyszłe wiedźmy” to więcej niż baśń dla dorosłych. Porusza tak istotne i aktualne kwestie jak równość płci, równość ras i równość przekonań. Ale przede wszystkim to znakomicie opowiedziana, złożona historia, w której siła tkwi we wzajemnym wsparciu, wiedzę zdobywa się poświęceniem i ciężką pracą, przebaczenie osiąga się z największym trudem, a za każdy sukces przychodzi drogo zapłacić.
Agnieszka Kruk
Trzy siostry – Beatrice Belladona, Agnes Amaranth i James Juniper – kilka lat wcześniej rozstały się z powodu tragedii rodzinnej, ale teraz spotykają się ponownie w Nowym Salem. W mieście rządzi bezwzględny burmistrz, kobiety są wyszydzane i dyskryminowane, podobnie jak pracownicy fabryk. Siostry postanawiają zawalczyć o swoje w ligach sufrażystek, a do celu używać nie tylko słów, ale i tkwiącej w nich magii. ,,Dawne i przyszłe wiedźmy” mają ciekawą strukturę – łączą wątki magiczne z sytuacją kobiet w XIX wieku, działalnością emancypantek i tłem historycznym. Już nie raz pisałam, że nie uważam, by fantastyka musiała udawać powieść historyczną i pokazywać nam prawdę o jakiejś epoce, ale też nie jestem temu przeciwna, jeśli autor naprawdę ma to na pomysł. I Harrow zdecydowanie ten pomysł miała. Mamy tu nawiązania do mitologii celtyckiej (trzy czarownice – Panna, Matka i Starucha),do legend, baśni oraz wiele czarów i rytuałów, ale mamy też zakreślony świat w małym miasteczku, gdzie mężczyźni rządzą wszechwładną ręką, a kobiety mają się podporządkowywać. Wątek feminizmu jest tu bardzo ważny, na każdym kroku ukazywana jest kobieca siła i umiejętność walki o swoje. Niestety, często książki z tym wątkiem tak naprawdę są jednokierunkowe – mężczyzn przedstawiają jako samo zło, a kobiety jako dobre tylko, jeśli zrezygnują z wszelkich tradycyjnych ról (chociaż na szczęście teraz się to zmienia i nawet osoby o bardzo feministycznych czy lewicowych poglądach piętnują takie zachowania). Ale nie tutaj: przez motyw trzech bogiń autorka pokazuje nam różne sposoby osiągania spełnienia przez kobiety, a każda z sióstr ma inne motywy i pragnienia: June jest bardzo zbuntowana i energiczna, Beatrice nieco chłodna i dominująca, z kolei ciężarna Amaranth podporządkowuje wszystko możliwości zatrzymania swojego dziecka. I piękne jest to, że wszystkie uczą się szacunku i zrozumienia dla siebie. Antagonistą jest tu mężczyzna, ale mamy też postać ciepłego i uroczego Augusta, który troszczy się o Amaranth, a ich relacja całkowicie podbiła moje serce. Równie udanym wątkiem miłosnym jest rodzące się uczucie między Belladoną a Cleo – jedną z sufrażystek, której rodzice byli niewolnikami. Harrow nie unika też nawiązań do aktualnych problemów – konfliktów religijnych, sporów o legalność prostytucji czy aborcji, ale chociaż widać, jakie są jej poglądy, to wszystko zostało pokazane bardzo subtelnie i z ukazaniem różnych punktów widzenia. Nie jest to jednak książka idealna. Chwilami się dłuży i niektóre sceny były przegadane, miałam też wrażenie, że autorka nie do końca przemyślała swój system magiczny i kiedy go wykorzystywać. I chociaż uważam, że książka jest napisana z dużym szacunkiem i dla kobiet, i mężczyzn, to momenty, kiedy autorka zmieniała autorów baśni takich jak Grimmowie i Perrault w kobiety kojarzyły mi się z narracją w rodzaju: ,,Kopernik była kobietą”, chociaż same przerobione wersje baśni wyszły dobrze. Cieszę się, że kupiłam tę książkę. Nie jest to w pełni ,,moja”, ukochana fantastyka, jak Trylogia Zimowej Nocy, ale nadal wspaniała opowieść o sile kobiet, o potędze więzów rodzinnych i z baśniowym sznytem. ,, Nie ma czegoś takiego jak wiedźmy, choć kiedyś były.”
6384 
1398 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Dawne i przyszłe wiedźmy
To historia o magii i czarach, ale przede wszystkim o sisterhood. O tym jak silna i trudna a jednocześnie jest miłość między siostrami. To również książka, którą można zaliczyć do historii o feminizmie I o tym jak kobiety miały i mają trudniej by być sobą. Dużo fragmentów zakręciło łezkę w moim oku, ale tyle samo wywołało uśmiech. Czytanie tej historii zajęło mi sporo, bo ta książka najpierw złamała mi serce a potem je leczyła. To była naprawdę dobra przygoda.
To historia o magii i czarach, ale przede wszystkim o sisterhood. O tym jak silna i trudna a jednocześnie jest miłość między siostrami. To również książka, którą można zaliczyć do historii o feminizmie I o tym jak kobiety miały i mają trudniej by być sobą. Dużo fragmentów zakręciło łezkę w moim oku, ale tyle samo wywołało uśmiech. Czytanie tej historii zajęło mi sporo, bo...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZmęczyła mnie, w połowie porzuciłam.
Zmęczyła mnie, w połowie porzuciłam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tobiorąc tę książkę, myślałam, że się w niej zakocham. z bólem muszę powiedzieć, że w sumie bardzo mnie sobą rozczarowała! mam wrażenie, że cała książka jest przegadana.
z początku mnie wciągnęła i zaciekawiła. czułam w sumie magię na własnym ciele… styl pisania był przyjemny. szybko jednak zaczęłam się męczyć z książką, bo nie zainteresowałam się historią. ekspozycja świata była dość średnia, a opisy jedynie przeszkadzały i wydłużały bez sensu powieść. opisy czy sytuacje mogły zdecydowanie być skrócone do paru zdań, a autorka z nich zrobiła całe rozdziały.
nie czułam przywiązania do żadnej z bohaterek! w każdej znalazłam coś co mi przeszkadzało. miałam wrażenie, że w niektórych momentach zachowywały się dziwnie. dodatkowo, pojawiały się poboczne postacie, które również miały rozbudowane wątki. one mnie… tym bardziej nie interesowały.
czytałam książkę wolno i się do tego zmuszałam. myślę, że dłużej mi by to zajęło, gdybym nie przysiadła do niej.
książka nie jest zła. cała magia, fantastyczny aspekt książki był super! podobał mi się! te sytuacje były po prostu dla mnie najciekawsze, chciało mi się je czytać. niestety, te opisane wyżej aspekty, bardzo mi przeszkadzały w całej radości z książki.
biorąc tę książkę, myślałam, że się w niej zakocham. z bólem muszę powiedzieć, że w sumie bardzo mnie sobą rozczarowała! mam wrażenie, że cała książka jest przegadana.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toz początku mnie wciągnęła i zaciekawiła. czułam w sumie magię na własnym ciele… styl pisania był przyjemny. szybko jednak zaczęłam się męczyć z książką, bo nie zainteresowałam się historią. ekspozycja świata...
Takie średnie
Takie średnie
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawe, interesująca fabuła. Polecam każdemu!
Ciekawe, interesująca fabuła. Polecam każdemu!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobre, ale nie doskonale. Za duzo zwrotow akcji, ale co cieszy, to modernistyczne podejscie do tematow zwiazkow - to na plus.
Dobre, ale nie doskonale. Za duzo zwrotow akcji, ale co cieszy, to modernistyczne podejscie do tematow zwiazkow - to na plus.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPozytywne zaskoczenie czytelnicze tego roku. Świetna książka, totalnie rozbrajająca, wciągająca i nie pozwalająca o sobie zapomnieć na długo po lekturze. Cudowne połączenie fantastyki z „przyziemnymi” wydarzeniami. Czytało mi się ją niezwykle szybko i przyjemnie, mimo obszernej wielkości materiału (ok. 600 stron to dość dużo).
Powieść jest przepięknie wydana i od samego początku wciąga i intryguje, choć przez pierwsze sto stron trzeba się przekonać do stylu pisarki i ogółem snutej opowieści. Na początku każdego rozdziału znajdują się zaklęcia i wyjaśnienia co do funkcji jakie mogą spełnić, w jakim celu można ich użyć. To dodawało wielkiego smaczka, wzbudzało typowy fantastyczny klimat powieści. Przyznam, że ostatnio coraz bardziej „wchodzę” w klimaty słowiańskie, a „Dawne i przyszłe wiedźmy” to książka idealnie pasująca do tego motywu. Uwielbiam czytać o czarownicach, toteż lektura tej książki sprawiła mi wiele radości zwłaszcza, że jest ona fenomenalnie napisana. Podczas czytania towarzyszyło mi wiele pozytywnych emocji (choć też nie zabrakło w wielu fragmentach czystego zdenerwowania i wręcz gniewu). Autorka dokonała obszernego resarchu i to widać w efekcie jej starań. Zmusiła mnie wiele razy do „wygooglowania” danej frazy i zagłębienia się szerzej w dane zagadnienie. Alix E. Harrow ma również dar do snucia ciekawych opowieści, wszak w „Dawnych i przyszłych wiedźmach” tłem dla głównej fabuły są faktyczne wydarzenia historyczne (oczywiście ze znacznymi modyfikacjami) schyłku XIX wieku w Ameryce (rok 1893). Wplecione wątki feministyczne niezwykle dobrze wkomponowują się w ogólną historię sióstr Eastwood. Jest to powieść idealnie rozbudowana, skrojona na miarę, dla każdej kobiety z bardzo ważnym przesłaniem.
Pomijając fantastyczną historię, w książce podobały mi się wplecione bajki, które nie były jedynie tłem do wydarzeń, a faktycznie wpływały na główną fabułę powieści. Siłą książki zaś są jej bohaterki, każda inna, a jednocześnie z wieloma podobnymi cechami osobowości. Każda z sióstr jest cudowną postacią, każda ma czytelnikowi wiele do zaoferowania. Mi osobiście najbardziej przypadła do gustu postać wojowniczej Agnes, która – choć niepewna w swoich działaniach – potrafiła pokazać pazury i zniszczyć wiele żyć, byle tylko ochronić bliskich. Postacie z książki są bardzo rozbudowane, więc nie jestem w stanie powiedzieć, że któraś z nich była źle napisana, wszak w każdego motywację jestem w stanie uwierzyć. Bohaterowie męscy również zostali dobrze rozbudowani, a wszelkie relacje tak opisane, że niejednokrotnie miałam wrażenie, że są one realne. Uwielbiam również postać Augusta, a męska magia pokazana w książce niejednokrotnie mnie zadziwiła i wręcz przeraziła. Główny antagonista serii, Gideon Hill, to postać nietuzinkowa. W jego kreację uwierzyłam od samego początku i od samego początku życzyłam mu jak najgorzej. Autorce należą się też gratulacje za stworzenie zakończenia tej historii – było ono nieziemskie! Usatysfakcjonowało mnie totalnie i sprawiło, że lektura pozostawiła we mnie same pozytywne wrażenia.
Akcja książki ani na moment nie zwalnia z tempa, choć czytelnik stopniowo wciągany jest w nią, co sprawia, że do samego końca jest zainteresowany przebiegiem wydarzeń. Momentami wręcz ta ciekawość nie opuszczała mnie i przez to książka stała się jedną z tych „nieodkładanych”. „Dawne i przyszłe wiedźmy” to historia warta poznania i mimo obszernego materiału nie nudzi, a wręcz zachęca by w tym świecie bardziej się zagłębić. Jestem pewna, że do powieści jeszcze kiedyś powrócę, jednak teraz nie pozostało mi nic innego, jak polecić szczerze i serdecznie tę książkę każdemu, a szczególnie tym, którzy uwielbiają klimaty słowiańskie. Mam nadzieję, że się nie zawiedziecie 💕.
Pozytywne zaskoczenie czytelnicze tego roku. Świetna książka, totalnie rozbrajająca, wciągająca i nie pozwalająca o sobie zapomnieć na długo po lekturze. Cudowne połączenie fantastyki z „przyziemnymi” wydarzeniami. Czytało mi się ją niezwykle szybko i przyjemnie, mimo obszernej wielkości materiału (ok. 600 stron to dość dużo).
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść jest przepięknie wydana i od samego...
Historia o wiedźmach jakiej długo szukałam, dużo odniesień do baśni, siostrzana więź, feministyczne przesłanie. A jednak nie mogłam się zmusić do jej skończenia. Choć fabuła jak najbardziej mnie ciekawiła, to była przeplatana zbyt dużą ilością niepotrzebnych i nudnych opisów.
Historia o wiedźmach jakiej długo szukałam, dużo odniesień do baśni, siostrzana więź, feministyczne przesłanie. A jednak nie mogłam się zmusić do jej skończenia. Choć fabuła jak najbardziej mnie ciekawiła, to była przeplatana zbyt dużą ilością niepotrzebnych i nudnych opisów.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo słaba. Nie chwyciła od samego początku. Przebrnęłam przez kilkadziesiąt stron. Przebrnęłam dosłownie. Nic się nie rozkręciło. Denne i męczące. Nie polecam.
Bardzo słaba. Nie chwyciła od samego początku. Przebrnęłam przez kilkadziesiąt stron. Przebrnęłam dosłownie. Nic się nie rozkręciło. Denne i męczące. Nie polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo przyjemnie się czytało, książka napisana ładnym językiem i w dobrym stylu. Bajka przeplata się tutaj z wydarzeniami, które faktycznie miały miejsce czyli walką kobiet o równouprawnienie. Druga część książki dużo ciekawsza niż początek.
Bardzo przyjemnie się czytało, książka napisana ładnym językiem i w dobrym stylu. Bajka przeplata się tutaj z wydarzeniami, które faktycznie miały miejsce czyli walką kobiet o równouprawnienie. Druga część książki dużo ciekawsza niż początek.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to