Po co wieje wiatr

Prosta książeczka - jedno zdanie na jednej stronie - doskonała, by rozpocząć przygodę z czytaniem! W bardzo prosty obrazowy sposób autor tej książeczki - Marcin Sendecki - opisuje co jest wodą, gdzie jest woda, która woda stoi, która faluje, ile w nas jest wody i jak ta woda podróżuje z ziemi do miast, do fabryk, do domu, do kranu. Zachęca do niemarnowania każdej kropelki, bo każda jest cenna. Niech każde dziecko wie, jak wielkim skarbem jest woda. Dla nas to normalne, że woda leci z kranu, ale czy będzie tak zawsze?

Kolejna książka wydana w ramach serii Czytam sobie – tym razem poziom drugi. Charakterystyczne dla tej serii jest to, że autorzy często sięgają po interesujące i niestandardowe tematy. Zainteresować małe dziecko postacią Stanisława Lema? Jego książkami, Kosmosem? Bo przecież i jedno i drugie się łączy. Ta lektura ma w sobie to coś. Nie należy do najłatwiejszych. Trzeba poruszyć głową, trzeba myśleć naukowo, a może ... abstrakcyjnie? A może trzeba sięgnąć do wyobraźni pisarza, bo przecież dzięki niej odkrywał przed nami ogromny i niezbadany wszechświat. Już najmłodsze dzieci mogą dowiedzieć się, jak powstawał Kosmos, z czego się składa. Ale to tylko wstęp do biografii pisarza, który urodził się 100 lat temu we Lwowie. Z jednej strony interesowało go wszystko dookoła, wiele eksperymentował, ale z drugiej strony jego wielką pasją było pisarstwo. Kto wie, może była to ucieczka od wojny , bo Lemowi przyszło żyć w czasach dyktatury Hitlera i Stalina. Być może ta książka zachęci maluchy do tego, by w przyszłości sięgnęły chociażby po "Bajki robotów" lub "Opowieści o pilocie Pirxie". Poziom drugi to na pewno więcej wyrazów w tekście (2 500 - 2800),zdania są dłuższe i bardziej złożone. Na końcu dzieci znajdą kosmiczne naklejki oraz dyplom sukcesu. Można też sprawdzić, w jakim stopniu dzieci zrozumiały tekst. Służą do tego pytania pomocnicze na okładce książki. Całość świetnie zilustrowana przez Tomka Kozłowskiego. Książka ma kosmiczny klimat. Przenosi w zupełnie inne rejony wszechświata. Powiedziałabym – naprawdę dla wyrafinowanych czytelników.

Goryl Mietek budzi się z kudłami na głowie. Dzwoni więc do fryzjera i umawia się na wizytę. Na skuterze gna przed siebie, slalomem wymija samochody i już jest! Fryzjer chwali go za punktualność. Fryzura "na pawiana" wnet zrobiona! Dla Mietka to rewelacja! Teraz wskakuje w eleganckie ubrania, chwyta za kwiaty, na motorek i do kawiarni! Do kogo? Przekonacie się sami:)

"Samotny banan" to książka o niemarnowaniu jedzenia. Szczególnie na czasie teraz, w okresie świątecznym, kiedy kupujemy na zapas na święta, biegamy, gotujemy, pieczemy, smażymy.... a potem się okazuje, że tego nie da się przejeść i ostatecznie jedzenie ląduje w koszu. Na skalę kraju są to pewnie setki ton jedzenia, oraz wyrzucone w błoto nasze pieniądze. Wracając do banana - nikt go nie chce, bo ma brązowe plamki na skórce. Są one oznaką tego, że jest dojrzały, bogaty w antyoksydanty i fitozwiązki. Podczas dojrzewania zmagazynowana w nim skrobia przekształca się w sacharozę, co sprawia, że banany są bardziej słodkie - przez to też są łatwiej trawione. Niech żyje banan!

Wielki pies Bazyl ma otyłość olbrzymią i ledwo mieści się na stronie:) W domu leży koło miski i chce tylko jeść. Dostaje smakołyki i oblizuje się ze smakiem. Pewnego dnia jego opiekunka, mała dziewczynka, wyprowadza go na spacer. Pies robi co chce - gania za kotem, aportuje stary but, zamiast warować, obsikuje mur, obszczekuje rowerzystę... Dziewczynka jest zła na swojego pupila. Chce wracać do domu. Jednak w parku zapadł zmrok... ścieżki wyglądają podobnie, alejki również. Co robić, co robić? Co robi pies? Oczywiście staje na wysokości zadania:) Misja dom - wykonana:) Wszystkie wybryki - wybaczone:)

Już sam - jakże niebanalny - tytuł wraz z wesołkowatym rekinem na okładce zachęcają do sięgnięcia po lekturę 😁 Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 1 obejmuje krótkie zdania, 150-200 słów w tekście, 23 podstawowe głoski języka oraz ćwiczenia sylabizowania. To właśnie głoskowanie jest najbardziej użyteczne dla mojej 6-letniej córki 💛 Ta książeczka porusza zagadnienia przyjaźni, otwartości wobec bliźniego, udowadnia, jak ważna jest pomoc bliźniego, wrażliwość na problemy innych. Mama-Rekin w kuchennym fartuszku, i na 'polowaniu' z koszykiem w płetwie wymiata! 😂😂 Nie będę zdradzać krótkiej fabuły, bo warto zajrzeć do książki i się samemu pośmiać (kto powiedział, że książki dla dzieci są TYLKO dla DZIECI 🤪). Zarówno rysunki, jak i tekst są zabawne, a przekaz jasny dla dzieci. Według mnie ilustracje mogłyby być odrobinę mniej zgaszone, choć oddają faktyczną ponurość głębin 😬 Seria ma spory potencjał : • bardzo dużą, wygodną czcionkę, • wesołe, lubiane przez dzieci, gratyfikujące naklejki, • liczne ilustracje uzupełniają tekst, pomagają utrwalić słownictwo, • lity tekst znajduje się u dołu stronic, dzięki czemu początujący czytelnik może pomagać sobie palcem składać słowa, • numeracja stron pozwala śledzić postępy w czytaniu, jednocześnie wspomagając zdolności matematyczne.

Jako fanka pisania listów i korespondencji w tradycyjnej formie, nie mogę nie polecić tej świetnej książeczki:) Janek wysyła swoim kuzynkom z Wrocławia listy z niespodzianką. w tym celu udaje się na pocztę, staje w kolejce. Kiedy nadchodzi jego kolej, pojawia się małe nieporozumienie, które za chwilę zostaje zażegnane. Listy udaje się nadać:) Ilustracje są przecudne! Polecam z serca! 🩷🧡💛

Książeczka o kłębku i kurzu, który mieszka w w przytulnym zakątku pod podłoga. Kudełkowi jednak się przykrzy w pojedynkę. Czuje się samotny. I oto z lustra wyskakuje Grubelek. Od tej pory są nierozłączni i i swietnie się uzupełniają. Podoba mi się rozwinięcie historii na 3 tomy i trudniejszej poziomy. Szata graficzna jest dość prosta i mroczna. Nie zachwyciła mnie.

Rewelacja :) Pięknie wydana, żartobliwy, prosty tekst o tym co ciekawiło Alberta Einsteina i w jaki sposób podążanie za pytaniami i dociekliwość sprawiły, że został słynnym naukowcem nie tracąc dziecięcej radości życia i ochoty na zabawę. Zdecydowanie warto dać dziecku do czytania.

Temat książki jest ważny, bo dziś w zasadzie każdy ma kontakt ze smartfonami i Internetem. Od początku warto uczyć dzieci higieny cyfrowej. W "Chrapce na apkę" zahacza się o tę tematykę. Ilustracje są fajne, ciekawe. Tekst też może być ciekawy dla dzieci, chociaż wydaje mi się, że jest dość chaotyczny, trochę oddający takie nieuporządkowane korzystanie z Internetu.

Bazyli i Cyryl to dwa małe kotki. Kiedy budzi się dzień, leniwie się przeciągają. A za oknem wiosna! Ptaki! Czas na spacer! Bazyli proponuje zabawę nad stawem. Czy kotki posłuchały ptasiego ostrzeżenia, że staw jest zdradliwy? Co się stało, kiedy Bazyli wskoczył na mostek? Czy kotki umieją pływać? Kto przybywa na pomoc i w jaki sposób ratuje kotki? Czy to był ranek pełen emocji? Tego się dowiecie z małej książeczki na poziomie 1.

Leciutka, wesoła książeczka dla maluchów rozpoczynających przygodę z czytaniem. Mała, wesoła Fretka odwiedza klasę Kacpra. Widząc 2 osy, dostaje małpiego rozumu - robi dzikie skoki, wariacje i straszny bałagan, a wszyscy wokół biegają próbując złapać zwierzątko:) Aż tynk leci ze ścian! Czy dzieciom uda się powstrzymać szkolną katastrofę? Przeczytajcie!

Umiejętnie połączone czytanie z gotowaniem. Syn uwielbia zupę pomidorową. Przy pakiecie 12-tu książek po "Pora na pomidora" sięgnął jako pierwszą. Książka zawiera ilustracje i opis jak zrobić zupkę ;) na pewno jest smaczna. Są w niej bohaterowie, pani gospodyni która robi zakupy, opowiada czynności i na koniec woła rodzinę na obiadek ;) No podobała mi się ;) Dobra jest dla małych miłośników pomidorowej ;)

"Franek i miotła motorowa" to bajka z serii czytam sobie. Jest to seria książek podzielona na kilka poziomów. 1 poziom -składam słowa, 2 poziom - składam zdania, 3 poziom - połykam strony. Książki mają wspierać naukę czytania. Obecnie ze starszym synem czytamy tę serię z poziomem pierwszym. Polecam książki z tej serii. A co przemawia na plus. Fajne ilustracje, ciekawe historie, wyciągnięte ze zdań pojedyncze słowa wypisane większą czcionką które ma przeczytać dziecko. Mój syn jest bardzo dumny że może przeczytać coś rodzinie. Ba młodszy który jeszcze liter nie potrafi też chce czytać. Każe sadzać się na kolanach i podpowiadać tekst. Jak widać wspólne czytanie w tej formie cieszy całą rodzine

I ty możesz zostać Batmanem! Wezwanie do akcji! Wieczór - twoja misja, twoja pora! Zmyj brud po zabawie! Pozbieraj swoje skarby z podłogi! Nakarm rybki! Bądź Super Bohaterem! Mała, przewrotna książeczka dla maluchów rozpoczynających przygodę z czytaniem. Jest akcja i aż chce się być takim Super Bohaterem:) Książeczka superpegagogiczna:)))

Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności posiada dziecko, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw czy łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. „Czytam sobie” to seria książek dostosowana do potrzeb, możliwości i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie),dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie przeczytaną historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, rozwijać pozytywne skojarzenia. Czasami nawet lepiej poczytać sobie więcej książek z niższego poziomu i dopilnować płynnego czytania ze zrozumieniem niż za wcześnie przejść na wyższy i odkryć, że nasza pociecha ma deficyty, ponieważ każde niepowodzenie może wiązać się z negatywnymi emocjami, a te mają bardzo duży wpływ na naukę. Zapewniam Was, że książek jest w tej serii w każdym poziomie bardzo dużo, więc będziecie mieli, z czym ćwiczyć. Przy zamawianiu dużych pakietów często można dostać różnorodne zniżki. My po książki z tej serii z różnych poziomów sięgamy z wielu powodów. Pomagają nam w nauce mówienia, czytania, pisania (odwzorowanie wyrazów),a wyższe poziomy traktuję jako lektury do czytania przeze mnie. Plusem wszystkich opowieści jest to, że napisane są prostym językiem, a trudniejsze czy mniej używane słowa wyjaśniono w słowniku. Wszystkie książeczki z serii „Czytam sobie” są niewielkie dzięki czemu dziecko może zabierać je w podróż, na spacery i codziennie ćwiczyć nową umiejętność, a niedługie teksty doskonale sprawdzą się również jako opowieści do czytania przedszkolakom. Kolejna bardzo duża zaleta książek: cena jest naprawdę bardzo przystępna. Dziś zabieram Was w świat trzech niezwykłych historii: „Pudel na dyskotece” Sylwii Chutnik, „Chrapka na apkę” Jarosława Kamińskiego oraz „Letni koncert” Karoliny Grabarczyk. Każda z tych opowieści niesie mądre przesłanie. „Pudel na dyskotece” Sylwii Chutnik z ilustracjami Magdy Kozieł-Nowak to opowieść o rozrywkowym i bardzo przyjaznym pudlu chętnie nawiązującym nowe znajomości. Niestety nie każdy pozytywnie reaguje na jego życzliwość. Kot atakuje go pazurem, przez co zostaje ukarany przez policjanta. Taki początek znajomości jednak nie staje na drodze do dobrej zabawy obu bohaterów. Po czasie refleksji okazuje się, że i kot może bawić się z pudlem. Wystarczy, że w tle gra miła muzyka. Tekst pokazuje młodym czytelnikom, że nie trzeba pielęgnować uraz, kierować się uprzedzeniami i pozwolić innym na poprawę oraz dobrą znajomość. „Chrapka na apkę” Jarosława Kamińskiego z ilustracjami Tomka Kozłowskiego zabiera nas w świat wirtualnych rozrywek. Wszystko zaczyna się od zwyczajnych zabaw Mai, które lubi wcielać się w różne role: bywa piratką, muzyczką, a innym razem detektywką, poszukującą zagubionego telefonu mamy. A kiedy już udaje jej się rozwiązać zagadkę tylko na chwilę włącza sobie Internet i daje się wessać przez różnorodne aplikacje podpowiadające jej, w jaki sposób może zagospodarować sobie czas. To jednak nie wiąże się z bliskością z krewnymi i Maja zaczyna odczuwać samotność. Dostrzega, że Internet jest pożyteczny, ale bezpieczny jest tylko pod okiem mamy i taty. Jedyne, co mogę zarzucić tej opowieści to brak feminatywów, które przecież istnieją w naszych słownikach już ponad wiek. „Letni koncert” Karoliny Grabarczyk z ilustracjami Niki Jaworskiej-Duchlińskiej to opowieść o pracy zespołowej i pokonywaniu przeciwności losu. Grupka owadów przygotowuje koncert. Niestety pogoda bywa kapryśna i niszczy dekoracje. To jednak nie zniechęca małych artystów. Zabierają się do pracy i wykorzystują to, w jaki sposób deszcz i wiatr zniszczyły wcześniejszą scenografię. Wieczór kończy wspaniały koncert. Zespół jest dumny ze swojego całodniowego wysiłku. Każda z tych książek ma wspaniałe przesłanie. Autorzy kładą w nich nacisk na pracę zespołową, dobre relacje bohaterów, wybaczanie, umiejętność podejmowania trudu pomimo przeszkód, jakie niesie życie. Można te lektury z powodzeniem wykorzystać na lekcjach etyki w nauczaniu początkowym.

Mojemu trzylatkowi się spodobała ta książka, podejrzewam, że to przez sympatyczne ilustracje Darii Solak. Sam tekst jest ok, chociaż bez szału. Może być trochę niejasny, bo mam wrażenie, że autorka na siłę stara się uatrakcyjnić opis hodowania fasoli w słoiku i wprowadzić w nim trudniejszą składnię i słownictwo.

W pewnym starym mieście znajduje się Ponure Zamczysko.... Czy ktoś w nim mieszka? Nie do końca. Jest tylko jedna jedyna mieszkanka tego miejsca. To Ponura Dama. Co robi ta dama? Straszy i wyje nocami. Wszyscy na swój sposób próbują ukrócić to wycie: policja bada sprawę, przeprowadza dochodzenie, magik próbuje czarów... czy to pomaga? Niestety nie! Kto więc pomoże? I w jaki sposób? Przeczytajcie koniecznie!

Dzieci nie rodzą się z miłością do książek. Jest takie mądre powiedzenie stwierdzające, że aby dziecko czytało trzeba samemu czytać. Jest w tym sporo prawdy, ale nie do końca, bo sama obserwacja to jednak za mało. Czerpanie przyjemności z czytania to naprawdę długie lata oswajania i ćwiczenia, a te nigdy nie są łatwe. Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych książek z obrazkami, a później tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych, rozwijania pamięci oraz daje możliwość wyszukiwania informacji. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności ono posiada, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy z użyciem jakichkolwiek (niekoniecznie tylko książek) narzędzi. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać. I to nie tylko sobie, ale przede wszystkim pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, przenosić w niezwykłe krainy, poszerzać wiedzę, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw bliskich młodym czytelnikom, łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. Sama seria ma już dziesięć lat! I ciągle cieszy się bardzo dużą popularnością. A wszystko przez to, że młodzi czytelnicy dostają tu teksty dostosowane do ich umiejętności, potrzeb i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. Wiele czytanek wprowadza dzieci w świat nauki, zagadnień związanych z różnymi dyscyplinami, ale jest też codzienność z apkami, grami i sporo baśniowego bujania w obłokach. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie),dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Są tam też zadania sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie zawartą w niej historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, r