GAPS: Zespół jelita–mózg

Książka przybliża podstawowe informacje o leczniczym zastosowaniu jodu. Interesująca i poprawnie napisana, choć momentami trochę mało konkretna. Składa się na to przytaczanie dowodów anegdotycznych, nieco wyjętych z kontekstu historii, czy też brak precyzyjnego podania protokołu suplementacji jodu. W tym temacie nieco wyżej oceniam książkę "Jod leczy" autorstwa Lynne Farrow.

Pozycja warta przeczytania by uświadomić jak wiele zdrowych, naturalnych substancji czy produktów jest nam odbierana, a jakie toksyny serwuje nam masowy przemysł w pożywieniu czy lekach. Wiele osób ślepo wierzy, że obecny dobrobyt i dostępność łatwych i szybkich posiłków działa na naszą korzyść. Działa tak naprawdę jedynie na korzyść firm, które na bazie naszego konsumcjonizmu budują swoje imperia i zwiększają profity. Mało osób dochodzi do wniosków, że brak tu logiki. Społeczeństwo bardziej rozwinięte, a jednak coraz bardziej schorowane i mam tu na myśli ciało, umysł i duszę. Co do samej książki, to dobre wprowadzenie do tematu, zawiera sporo cennych zaleceń, ale trzeba brać pod uwagę, że to dzieło wydane na rynku amerykańskim, więc styl jak dla mnie pozostawia wiele do życzenia. Mnóstwo marketingu, także zewnętrzej firmy sprzedającej suplementy. Około połowa treści to tzw. 'success stories' przedstawiające przypadki cudownego uleczenia jodem. Nie neguję jego działania, jednak sposób przedstawienia historii, brak możliwości weryfikacji, do mnie, jako rzetelna treść, nie przemawia. Pozycja dobra dla osób logicznie myślących, które poszukają, pytają i sprawdzają rzeczy na własną rękę. Polecam też zagłębić się w historie jodu (a później bromu) jako dodatku do żywności. Warto zwrócić uwagę na produkty, w których możemy go znaleźć, normy (światowe i UE) oraz regulacje. CoPilot czy chatGPT sprawdza się by dotrzeć do tych informacji, które nie pozostawiają złudzeń, że schorowane społeczeństwo jest celem. 6.5

To jest książka dla osób zainteresowanych konkretną sprawą. Walką z rakiem. To nie beletrystyka, nie rozrywka. Póki członka mojej rodziny nie dotknęła ta choroba, dotąd nie wiedziałem, że ta książka istnieje. Próbując imać się różnych sposobów leczenia przeczytałem "Antyrak" Davida Servana, później znajomy pożyczył mi "Odwracanie......". Już pierwsza pozycja zapaliła światełko nadziei. Zaś lektura " procesów " to był grom z jasnego nieba. Powszechnie wiadomo, tonący brzytwy się chwyta, tak nie było w naszym przypadku. Zrozumieliśmy ideę przyświecająca autorom i po dogłębnej analizie wszystkich rozdziałów zastosowaliśmy wybrane fragmenty w praktyce. Rozdziały zawierają szczegółowe opisy oddziaływania poszczególnych roślin, witamin, enzymów, żywności na komórki człowieka, ich mitochondria, komórki rakowe, zasady odżywiania komórek rakowych, sposoby przeciwdziałania, odcinania ich od pożywienia. Rolę antyoksydantów. Ogólnie mówiąc sposoby całkowicie naturalne niesienia pomocy choremu. Nie mam wątpliwości, że za tą książkę autorzy nie doczekają się Nobla. (Dla wielu ludzi to gusła kacyka z Czarnego Lądu, zioła baby z XV to wiecznego lasu.) Zresztą z treści jasno wynika ,że nie liczą na to, ich przesłanie jest zupełnie inne. Proszę chociażby przeczytać pierwsze zdania A. Więckowskiego. Wracając do treści utworu, każdy może po spokojnej analizie odpowiednich rozdziałów ustalić leczenie. ( Choć autorzy w żadnym miejscu do tego nie namawiają - jednak gdy czas goni, a perspektywa dostania się do ich kliniki jest odległa, każdy sposób brany na własną odpowiedzialność i sumienie jest dobry.) Do tego kolejne rozdziały pomogą ustalić dietę żywieniową. Ta książka może wielu osobom podarować życie. Wiedza w niej zawarta jest bezcenna. Wiedza specjalistyczna, ściśle określona wiedza przeznaczona dla określonej grupy zainteresowanych ludzi. Polecam gorąco czytanie jej z chłodną głową, głęboko analizując wybrane , dające się zastosować w konkretnym przypadku fragmenty. Dzięki tej książce, członek mojej rodziny żyje. Guz zniknął. Za 5 dni kolejne badanie TK. Na tych łamach składam skromne podziękowanie autorom za ich wielki trud.

Autor, amerykański kardiochirurg, uświadamia, że przyczyną większości chorób, w tym sercowo - naczyniowych, są rośliny, zawarte w nich fitochemikalia. Ale jego wiedza o zdrowej żywności jest bardzo niepełna. Krytykuje dietę ketogenną, a jednocześnie poleca ją, ale pod inną nazwą, jako swoją własną...

Mam z nią problem, przede wszystkim przez fakt opisywania przez 220 stron przypadków swoich pacjentów i poświęcenie na praktykę i ćwiczenia o których mowa w pierwszej części dokładnie 33 stron. Dla pospolitego czytelnika nie będącego terapeutą to trochę lanie wody. Z drugiej strony przypadki są opisane bardzo lakoniczne więc dla specjalistów trochę zbyt powierzchownie. Zastanawiam się dla kogo napisał tą książkę Rosenberg. Wydaje mi się że chciał dla wszystkich a wyszło jak wyszło. Pierwsza część powinna być zdecydowanie skrócona a większą uwage autor powinien zwrócić na część praktyczną. Niemniej ćwiczenia sa opatzone dobrym objaśnieniem z dodatkowymi zdjęciami więc każdy sobie poradzi z ich wykonaniem.

Bardzo ciekawa książka, napisana przystępnym, wcale nie naukowym językiem i nie tylko o oddechu. Autor odwiedził mnóstwo specjalistów, wziął udział w badaniach i sesjach oddechowych, jogowych, przywołuje wiele badań z przeszłości. Pokazuje jak ważne jest właściwe oddychanie, ale opisuje też takie ciekawostki jak wpływ żywienia i gryzienia na kształt i zdrowie zębów czy pobyt w paryskich katakumbach. Bardzo mnie zestresował fragment o aparatach ortodontycznych, bo sama noszę i teraz myślę czy ta decyzja nie była błędem. Bardzo polecam i myślę, że książka może być inspiracją do szukania dalszych informacji w temacie oddychania i zdrowia w ogóle. Szkoda tylko, że trzeba sobie szukać samodzielnie, a nie dowiedzieć się od lekarza, który prędzej po prostu wypisze receptę, zamiast spojrzeć na człowieka całościowo i poszukać przyczyn złego samopoczucia czy chorób.

Książka zdecydowanie nie należy do najłatwiejszych, a jej czytanie to nie miła przyjemna chwila z książką. Pomimo to książka jest warta przeczytania, autor w ciekawy sposób ukazuje świat świętych roślin z perspektywy różnych ludzi i problemów z jakimi się borykają.

Książka ładnie wydana, napisana zrozumiałym językiem, a tekst jest przejrzysty graficznie. Dla mnie minusem jest opisywanie zbyt wielu przeżyć własnych autorki, mamy czasy powszechnego sprzedawania własnej prywatności i to według mnie za dużo, ale to moja osobista preferencja, komuś innemu może to odpowiadać.

Bardzo dobra książka, nie tylko dla osób zmagających się z depresją i stanami lękowymi, ale dla każdego, kto chce zadbać o swoje zdrowie psychiczne. Możemy w niej znaleźć opis najważniejszych witamin i mikroelementów oraz wskazówki w jakich produktach się znajdują. Na końcu są przepisy na dania wspomagające pamięć i dobre samopoczucie.

Przeczytana już dawno, ale opinii jeszcze nie było. Zastanawialiście się kiedyś skąd się bierze np. rak piersi? Czy nasz organizm potrafi sam się uzdrowić? Skąd się biorą choroby? Choroba to efekt. Nie przyczyna. Autor wraz ze swoją żoną po śmierci syna, zachorowali na raka. To nie mógł być zbieg okoliczności. To, co robi z nami stres nie mieści się w głowie. Ta książka to coś innego niż typowy poradnik o tym, żeby się nie stresować. To naukowa pozycja, którą pochłoniesz. Dzięki niej wiele rozjaśni się w głowie, jak działa natura.

Jestem ogromną zwolenniczką jedzenia intuicyjnego. Dzięki zeszłorocznemu treningowi jedzenia intuicyjnego, który przeszłam pod okiem mojej trenerki, zadziało się kilka kluczowych rzeczy: 🥦 zakończyłam wojnę z moim ciałem, akceptując je takim jakie jest - dopiero pełna akceptacja stała się siłą napędową by wytrwać na diecie i przejść transformację zarówno w głowie jak i na ciele 🥦 nauczyłam się słuchać ciała i rozumieć 10-stopniową skalę głodu i sytości (wiedzieliście, że aż tyle sygnałów wysyła nam ciało!?) 🥦 nauczyłam się rozróżniać jedzenie emocjonalne od fizycznego głodu - to było najtrudniejsze! 🥦 umiem powiedzieć: „już się najadłam” i odsunąć talerz z niedojedzony posiłkiem 🥦 pozbyłam się wyrzutów sumienia w związku z jedzeniem - mam takie same uczucia kiedy jem zupę kalafiorową jak i pizzę - oba dania lubię i cieszę się z nich jednakowo 🥦 kocham jeść i zawsze kochałam - a teraz sprawia mi to jeszcze większą frajdę 🥦 słucham mojego ciała i jem na to, na co mam ochotę 🥦 odrzuciłam kulturę diet, zakazów i nakazów, koncepcję idealnej sylwetki, czy magiczne środki, które pomogą mi osiągnąć cel 🥦 jem intuicyjnie i będąc w deficycie kalorycznym chudnę, ale kiedy przestaję liczyć kalorie, moja waga się utrzymuje, nie tyję ani grama, co dodatkowo mnie motywuje do zrzucenia wagi - bo wiem, że schudnę raz na zawsze i już nigdy nie będę musiała być na żadnej diecie Jedzenie intuicyjne to proces odczarowania naszej relacji z ciałem, jedzeniem. Samo jedzenie jest funkcją tak pierwotną i podstawową, że nie powinna nam w ogóle zaprzątać głowy. Kultura diet całkowicie odłączyła nas od intuicji, ciała, emocji. Jeżeli myślicie o sesjach z trenerem jedzenia intuicyjnego, ale się wąchacie, zacznijcie od lektury tej książki. Myśle, że lektura tej pozycji pomoże podjąć Wam najlepszą dla Was decyzję.

„dobrostan układu trawiennego zależy od tego, co spożywasz” Każdy doskonale wie, że jednym z ważniejszych czynników wpływających na nasze zdrowie jest odpowiednie odżywianie się. Jednak trudno jest czasami rozeznać się, co to oznacza, gdyż co chwilę jesteśmy bombardowani nowymi dietami, zaleceniami żywieniowymi i odkryciami, co jest zdrowe, a co nie. Publikacji na temat zdrowego odżywiania się pojawiło się do tej pory mnóstwo i każdy z autorów ma swój sposób na to, by utrzymać optymalne zdrowie naszego organizmu. Mimo przeczytanych wielu książek na ten temat, sięgnęłam po tytuł „Zdrowie, energia, lekkość”, gdyż zaintrygował mnie opis i liczyłam na jakieś nowe wskazówki i odkrycia w tym temacie. Książka liczy sobie ponad 400 stron, ale czyta się ją dosyć szybko, jak na tego rodzaju opracowanie noszące znamiona naukowej rozprawki. Autor sugeruje w niej, by zapomnieć o wszystkim, czego nauczono nas w przeszłości o odżywianiu, co słyszeliśmy od lekarzy, ekspertów od zdrowego stylu bycia, gdyż wprowadzają one nas w błąd tworząc mentalny chaos. W natłoku wielu informacji, często sprzecznych, można poczuć mętlik i pogubić się w tym, co powinniśmy spożywać, a czego unikać. Pan Will Bulsiewicz przedstawia swoje rewolucyjne podejście do odżywiania, które sprawdziło się w jego przypadku. Jeszcze kilkanaście lat temu ważył o 25 kg więcej, a przy tym czuł się coraz gorzej, mimo że z zewnątrz nic nie wskazywało na jakiś poważniejszy problem. Jego sposób na zdrowe życie zawiera się w diecie roślinnej, z której korzystają też jego najbliżsi. Wiedza została ujęta w trzech częściach, z których każda ma innych charakter. Pierwsza z nich to materiał teoretyczny, w którym dr Will przedstawia swoją historię, pokazując skuteczność swojego programu, omawia problem zdrowia i błędy żywieniowe, odnosi się do danych statystycznych i opracowań naukowych, na podstawie których stworzył swój plan odżywiania, który propaguje w swojej praktyce. Opisuje to wszystko na bazie danych o społeczeństwie amerykańskim, ale zagadnienia dotyczą ludzi na całym świecie. Zwraca uwagę, że pomimo rozwoju medycyny, opieki zdrowotnej, nadal ludzie chorują na wiele schorzeń, z którymi lekarze nie radzą sobie całkowicie. Przyczyna tkwi w niewłaściwym podejściu do leczenia, które opiera się na zapisywaniu leków, a nie na zalecaniu odpowiedniego odżywiania. Autor jest zwolennikiem diety bogatej w błonnik, o którym krąży wiele sprzecznych opinii. Uważa, że „błonnik to klucz do zdrowia jelit”, a zdrowy układ pokarmowy jest źródłem zdrowia dla całego organizmu, więc najważniejsze jest zadbanie o nasze jelita, gdyż to od ich kondycji zależy prawidłowe funkcjonowanie naszego całego organizmu. Swoją filozofię uzasadnia w części drugiej poświęconej „błonnikowej strategii”, w której propaguje m.in. dietę opartą na kolorach tęczy oraz wskazuje, co powinniśmy spożywać, a czego unikać i dlaczego. Głównym punktem tej książki jest część trzecia, w której doktor Bulsiewicz plan żywieniowy zatytułowany „Cztery tygodnie z błonnikiem” wraz z 65 przepisami i mnóstwem porad. W opracowaniu tego programu pomagała mu jego przyjaciółka Alexandra Caspero, która jest certyfikowaną dietetyczką. Dzięki tej współpracy powstał plan prowadzący nas przez 28 dni krok po kroku, najpierw proponując tygodniowy detoks przyzwyczajający nasz organizm do zmian, by w kolejnych trzech tygodniach uczyć nowych nawyków żywieniowych. Dla ułatwienia przygotowania się do tego autor podaje listę wyposażenia w sprzęt, który będzie potrzebny w kuchni podczas przyrządzania potraw oraz na początku każdego tygodnia zamieszczona została lista zakupów na najbliższe siedem dni. Wśród wielu propozycji są napoje, desery, przekąsy, dania na szybko, ale przede wszystkim przepisy na śniadania, obiady i kolacje, które są podstawą diety błonnikowej. Przy każdym przepisie znajduje się krótki opis zalet danej potrawy, wraz z wartościami odżywczymi i poradami. Zabrakło mi przy nich zdjęć, które zachęcałyby do skorzystania z receptur, gdyż nie od dziś wiadomo, że je się najpierw oczami. Książka „Zdrowie, energia, lekkość” została napisana z myślą o tych osobach pragnące poznać skuteczną metodę, która pozwoliłaby im poradzić sobie z różnymi problemami trawiennymi i chorobami autoimmunologicznymi, ale też mających za sobą trudne przejścia takie jak udar, choroby serca czy nowotwory. To nie tylko poradnik na temat zdrowia wskazujący na właściwe odżywianie, ani propozycja kolejnej diety, lecz sugestia wprowadzenia zmian w dotychczasowym stylu życia na stałe i uczynienia z niej swojej drogi do zdrowia. Egzemplarz książki otrzymałam od portalu Sztukater

Po przeczytaniu tej książki pozostaje tylko jedna możliwość: wynieść się na wyspę lub zamknąć się w izolatce! Z dala od plastiku, chemii, pasożytów, bakterii i cywilizacji. Ogólnie książka jest dobra. Znajdziemy w niej wiele pożytecznych rad. Dobrym przykładem jest użycie kilka kropli cytryny która zmniejsza pleśń, która znajduje się np. w kawie. I jest w tej książce wiele, wiele praktycznych porad. Jednak w naszym obecnym życiu i środowisku w którym przebywamy jest niemożliwe całkowite uniknięcie szkodliwych czynników. Niektóre porady są dla mnie zbyt przesadne lub sprzeczne z moją zdobytą wcześniej wiedzą na ten temat. Dlatego do tego poradnika podchodzę z dystansem.

Są książki, które się czyta. Są też takie, które czytają nas. „Mit normalności” Gabora Maté jest dla mnie zdecydowanie z tej drugiej kategorii. To nie jest książka o chorobie. To książka o świecie, który nauczył się nazywać chorobą rzeczy, które są naturalną reakcją na nienaturalne warunki. Maté robi coś bardzo rzadkiego – łączy naukę, obserwację kliniczną i głębokie rozumienie człowieka. Pokazuje, że to co często traktujemy jako „problem jednostki”, bywa w istocie logiczną odpowiedzią organizmu na system, w którym żyjemy. Najmocniejsze dla mnie było jednak coś innego. Ta książka poszerza świadomość. A poszerzanie świadomości to w gruncie rzeczy zdolność tworzenia nowych analogii. Łączenia rzeczy, które wcześniej wydawały się oddzielne. Ciała z emocjami. Zdrowia z relacjami. Traumy z kulturą. I nagle wiele rzeczy zaczyna się układać. Nie tylko w teorii. Również w życiu. „Mit normalności” nie daje łatwych odpowiedzi. Ale daje coś cenniejszego — lepsze pytania. A dobre pytania często są początkiem realnej zmiany.

Lubię od czasu do czasu zagłębić się w konkretną tematyczną wiedzę, o której mało obecnie się rozmawia, a jest, myślę, że ważna, potrzebna, gdyż możemy ją bardziej zrozumieć po dokładnym zapoznaniu się z literaturą przedmiotu. Do tej pory było tak, że nie każde zagadnienie medyczne było dla nas zrozumiałe, gdyż wiedza jest taka ogólnikowa i przekaz bywa, nie do końca taki jak powinien być pojęty przez nas. Tym razem odpowiadającą mi i moim zainteresowaniom medycznym, które lubię, poznawać od jakiegoś czasu są, geny pojęłam się z miłą chęcią w wyzwaniu czytelniczym, do którego nie było mnie długo namawiać do przeczytania tej książki autorstwa Dr Ben Lynch pt. ''Jak naprawić swoje geny w cztery tygodnie''. Książka ta składa się z trzech części. W każdym z opracowanych przez autora w zamieszczonych w tychże rozdziałach czytelnik będzie mógł dostrzec jak ważne dbanie o własne zdrowie oraz jak odległa jest widoczna wiedza na temat genów w naszym życiu, od których może również wiele zależeć. Ujęło mnie osobiście w tej o to książce odpowiednie podejście do głównego tematu, wprowadzenie, podanie przykładów na podstawie przeprowadzonych, wyników, badań, umieszczonych na wykresie dotyczącego stosowanych metod w zagadnieniu suplementów, opracowane autotesty na ich podstawie można samemu je wypełnić indywidualnie i jaki posiada się gen. Należy podkreślić również to, że autor nie zapomina wspomnieć o osobie dzięki, której napisał tę książkę śp. Rachel Kranz, gdyż dodawała mu sił i dzielnie kibicowała na każdym etapie jej powstawania. W tej o to książce zwróciłam szczególną uwagę na następujące zagadnienia: tajemnice genów, jaki jest twój profil genetyczny, autotest, z którego dowiedziałam się, czy mój gen jest wadliwy lub też nie. Spodobało mi się równiej w tej książce przygotowany genowy przewodnik kulinarny zawierający cenne wskazówki, co powinniśmy, jadać, jakie posiadają geny. Uważam, że to jest bardzo dobry sposób na to, aby zmienić nasze podejście do jedzenia i troszkę inaczej pomyśleć, że nie można ciągle żyć w przekonaniu, że źle się odżywiamy. Autor tej książki to nie tylko wspaniały lekarz, ale również z ogromną pasją potrafi, trafnie zastosować swoją wiedzę w praktyce mając na uwadze zdrowie pacjentów i do niego właściwym podejściem nie krytykując ich, lecz zaproponowania i wypróbowania nowych metod leczenia. Książkę tę czytało mi się dobrze, gdyż została napisana językiem zrozumiałym. Wydawnictwu Znak Koncept dziękuje za podarowanie mi do zrecenzowania książki autorstwa Dr Ben Lynch pt. '' Jak naprawić swoje geny w cztery tygodnie''. Polecam przeczytać tę książkę.

Książka, którą z przyjemnością przeczytałem jako laik, zwykły zjadacz chleba, mający z medycyną do czynienia jako pacjent i osoba, która czasem zrobi sobie badanie krwi. Ta pozycja miała mi pomóc interpretować te wyniki i jak najbardziej to robi. Choć są rzeczy, do których się przyczepię. Początek pracy autorek (które są dietetyczkami) jasno wskazuje na to, że informacje będą podawane w lekkim tonie, czasem z użyciem metafor (jak np. przy okazji omawiania cholesterolu) i w większości przypadków faktycznie wszystko jest tłumaczone jak "zwykłemu człowiekowi". I to jest największa zaleta tej książki, gdyż rzeczywiście możemy tutaj dowiedzieć się, kiedy jaki wynik morfologii powinien nas alarmować i, przede wszystkim, w połączeniu z czym. Aby tego było mało, mamy przykłady osób z różnymi wynikami i ich analiza, która uwzględnia także wiek i tryb życia. A na deser każdego rozdziału - przykładowy jadłospis. Choć próżno w nim szukać schabowych i rosołu... Dwa następne rozdziały zdecydowanie się wyróżniają, szczególnie ten dotyczący tarczycy, który jest oczkiem w głowie jednej z autorek (pisała z niego doktorat). Przyznaję, że nie spodziewałem się aż takiego omówienia i... mam wrażenie, że tutaj styl trochę różni się od reszty książek. Nadal jest lekko, ale jednak widać, że przyłożono tutaj większą uwagę do szczegółów oraz omówienie poszczególnych stanów. Czytało się go nieco trudniej niż resztę książki. Ostatni rozdział, dotyczący cholesterolu, wita nas znowu metaforami i rozwiewaniem mitów krążących na temat tego związku. I znowu jest nieco lżej. Czego mi tutaj zabrakło? Zdecydowanie spodziewałem się omówienia badań krwi dotyczących innych popularnych pierwiastków, wskaźników oraz związków, jak sód, potas, glukoza, OB itd. Zdaję sobie sprawę, że nie wszystko można zawrzeć w takiej książce (być może jest w innych),ale jednak są to na tyle popularne rzeczy sprawdzane w krwi, że można było poświęcić im choćby jeden wspólny rozdział. Zwłaszcza, że sporo osób musi kontrolować te wyniki. To nie zmienia jednak faktu, że książka jak najbardziej jest do polecenia laikom. I choć częściej straszy niż uspokaja, a czasem wchodzi na wręcz wykładowy ton, to jak najbardziej czyta się ją miło, lekko, łatwo i przyjemnie.

🧠💡 Odkryj tajemnice "Mózgu bez ograniczeń" i rozwijaj swoje supermoce! 💡🧠 📚 Czy marzyłeś kiedyś o tym, żeby czytać grubą książkę tygodniowo, pamiętać nazwy i imiona wszystkich poznanych osób, opanować język obcy biegle, wygłaszać prezentacje bez stresu i osiągać sukces zawodowy bez wysiłku? To nie mrzonki! W książce "Mózg bez ograniczeń" autorstwa Jim'a Kwika, jednego z najlepszych trenerów pamięci na świecie, znajdziesz potwierdzone naukowo metody, które pozwolą Ci usprawnić mózg i wykorzystać jego pełny potencjał. 📚 Ta wyjątkowa książka zawiera: ✅ Szybkie czytanie z pełnym zrozumieniem, ✅ Usprawnienie pamięci, ✅ Zwiększenie koncentracji, ✅ Aktywowanie supermocy swojego mózgu. 🧠 Jim Kwik to ekspert od uczenia się i dzielenia się swoją wiedzą, która pomoże Ci pokonać negatywne nawyki, przełamać złe wzorce myślenia i tworzyć nowe, pozytywne nawyki. Wykorzystaj jego niezawodne techniki, które zdobyły uznanie klientów i czytelników na całym świecie. 📘 Dzięki tej książce: ✅ Poprawisz sprawność mózgu o 80%, ✅ Wyeliminujesz mgłę mózgową i podniesiesz produktywność, ✅ Uzyskasz motywację do osiągania swoich celów, ✅ Zyskasz 10-dniowy plan, który pozwoli Ci zacząć nowe, pełne sukcesu życie. 📈 Przyspiesz swoją naukę, czytaj szybciej, zapamiętuj więcej, i zobacz, jak Twój mózg osiągnie nieograniczone możliwości! 🧠✨ Przygotuj się na prawdziwą rewolucję w swoim życiu dzięki "Mózgowi bez ograniczeń"! ✨🧠 #RozwójOsobisty #MózgBezOgraniczeń #JimKwik #SzybkieCzytanie #UsprawnieniePamięci #Koncentracja #SupermoceMózgu #SukcesZawodowy #TrenerMózgu #PotencjałMózgu #MetodyNaukowe #RozwójUmiejętności #WiedzaINauka #KsiążkaMotywacyjna #Edukacja #PraktycznyPlan #SupermocMózgu #Efektywność #Produktywność #Motywacja #CelOsiągnięcia #PoprawaPamięci #SzybszaNauka #KsiążkiOrozwoju #WykorzystajPotencjał #NiezawodneTechniki #Zrozumienie #PełenPotencjałMózgu #RozszerzHoryzonty

O refluksie nie wiedziałam niemal niczego, dopóki nie dopadł mnie osobiście. Wcześniej kojarzyłam coś ze zgagą, ale przecież ta mnie nie dręczyła. Nie miałam typowych objawów. Na początku był tylko ból w okolicy mostka i to na czczo. Jakiś czas później złapało mnie zapalenie gardła. Przez dwa tygodnie nic nie pomagało. Kiedy poszłam do lekarza, okazało się, że to nie jest żadna infekcja, a podrażnienie gardła wywołane refluksem. Wiadomo, dostałam leki, ale żeby przyspieszyć sprawę wprowadziłam dietę. Jadłospis dostosowałam do tego, co przeczytałam w Internecie, lecz na dobrą sprawę nadal nie wiedziałam, co właściwie jest moim problemem, ani co mogę zrobić, by na dobre pozbyć się przykrych objawów. Postanowiłam zasięgnąć nieco wiedzy, a że niepoprawny ze mnie mól książkowy, od razu zajrzałam do ulubionej księgarni internetowej i „Leczenie odżywianiem: Refluks” już była w drodze. Tytuł jest obiecujący, jednak czy wnętrze spełniło moje oczekiwania? Czy choć trochę mi pomogło? Mówiąc szczerze, tak. Wiadomo, sam poradnik mnie nie uzdrowił, ale za to już wiem, co dokładnie mi dolega i co mogę zrobić, by sobie ulżyć. „Leczenie odżywianiem: Refluks” to przewodnik podzielony na kilka klarownych rozdziałów. Autorka zaczyna od podstawy, czyli wytłumaczenia, czym właściwie jest refluks i GERD (choroba refluksowa przełyku). Po krótkiej lekcji biologii przechodzi do metod badania systemu trawiennego, które są pomocne przy zdiagnozowaniu problemu. Następie mamy omówione metody leczenia. Tutaj dostajemy spis substancji, których używa się by ulżyć pacjentom. Wniosek z tej części książki odczytałam następujący: Leki owszem są dobre, ale na chwilę, dla szybkiego złagodzenia objawów. Natomiast na dłuższą metę należy zmienić swoje przyzwyczajenia, szczególnie żywieniowe, a najlepiej odnaleźć przyczynę problemów gastrycznych i je zwalczyć. Tak czy siak, zdecydowana większość osób powinna odrobinę zmienić dietę i zredukować wagę lub utrzymać obecną, jeśli jest poprawna. Co kilka, kilka naście stron autorka powtarza nam, że powinniśmy skonsultować się z lekarzem, co jest swoistą podkładką i oczyszczeniem się z odpowiedzialności, gdyby ktoś coś zrozumiał opacznie i wprowadził w życie jakiś szalony plan samoleczenia na podstawie słów autorki. Dla mnie jest to całkiem rozsądne posunięcie z jej strony, chociaż trudno jest mi wyobrazić siebie w gabinecie lekarza, kiedy pytam, czy w ramach aktywności fizycznej poleca mi bardziej jogę, czy może jednak rower? Druga połowa książki traktuje już o diecie, czyli co możemy, czego nie i jak sprawdzić, co wywołuje u nas objawy. To trochę jak podręcznik zdrowego żywienia dostosowany do GERD. Większość zasad ta sama, z drobnymi tylko zmianami. Ogólne wyrzucamy śmieciowe jedzenie, skupiamy się na jak najmniej przetworzonej żywności. Czyli zdrowo, świeżo, dużo warzyw, owoców, pełnoziarnistych ziaren, mało tłuszczów, mało sodu. Do picia woda i to najlepiej nie w trakcie, a pomiędzy posiłkami. Kolacja nie później niż trzy godzinki przed snem. (To tak w wielkim skrócie, okrojone ile wlezie.) Ponadto w „Leczenie odżywianiem: Refluks” Kimberly A. Tessmer podaje przykładowy, dwutygodniowy plan żywieniowy. Przepisy są proste, a produkty raczej łatwo dostępne, także realizacja nie powinna nikomu sprawić problemu. Rzecz jasna każdy przepis może być jedynie inspiracją dla własnych dań, byle trzymać się reguł zdrowego żywienia itd. W tekście dużo odnośników do społeczności amerykańskiej, choć może nie powinnam się temu dziwić, skoro książka powstała właśnie w USA i pierwotnie dla ich obywateli była tworzona. Niemniej w niczym to nie przeszkadza, bo co komu szkodzą statystyki z innego kraju. Jaka rada spodobała mi się najbardziej? Przypomnienie, jak ważne jest planowanie posiłków i zakupów tygodniowych. Widzicie, jeśli będziemy mieć plan i wszystko, by go zrealizować, spada ryzyko, że sięgniemy po coś niezdrowego, bo nagle dopadnie nas głód do pary z brakiem weny i pustą lodówką. Ważne, żeby zaopatrzyć spiżarnię w pełnowartościowe produkty i z nich korzystać. To wiele ułatwia, a ja ostatnio jakoś leciałam na żywioł, przez co masę jedzenia marnowałam, a zamiast zdrowych posiłków, wybierałam coś mniej odpowiedniego na szybko. Czy warto przeczytać „Leczenie odżywianiem: Refluks”? Jeśli cierpicie na GERD, jak najbardziej. Zawsze warto poznać wroga z którym się walczy, zaktualizować wiedzę i zebrać kilka rad, które mogą uratować was od pieczenia, bólu, gorzkiego posmaku i innych objawów. Wiedzy w tym poradniku jest naprawdę dużo. Co ważniejsze przekazana jest w sposób klarowny i myślę, że zrozumiały dla każdego. Naprawdę polecam.