Małżeństwo doskonałe

To jeden z tych romansów historycznych, do których naprawdę chce się wracać. Ma w sobie tyle uroku, że za każdym razem czyta się go z taką samą przyjemnością.

Historia jest bardzo ciepła i pełna humoru. Bohaterowie szybko zdobywają sympatię, a ich przygody sprawiają, że książka potrafi wciągnąć na dobre. Czyta się ją lekko i płynnie, więc strony znikają w zaskakującym tempie.

Jest tu trochę romantyzmu, sporo uśmiechu i taki przyjemny klimat, który zostaje z czytelnikiem na dłużej. Jeśli ktoś lubi historyczne romanse i ma słabość do kotów, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

To jeden z tych romansów historycznych, do których naprawdę chce się wracać. Ma w sobie tyle uroku, że za każdym razem czyta się go z taką samą przyjemnością.

Historia jest bardzo ciepła i pełna humoru. Bohaterowie szybko zdobywają sympatię, a ich przygody sprawiają, że książka potrafi wciągnąć na dobre. Czyta się ją lekko i płynnie, więc strony znikają w zaskakującym...

10

10

Interesujący romans.

Interesujący romans.

Z przykrością stwierdzam, że to mój DNF. Dałam tej książce trzy szanse, ale nie byłam w stanie jej skończyć, bo brak logiki fabularnej i drewniane dialogi mnie pokonały.

Myślałam, że dostanę coś w klimacie Bridgertonów. Zamysł był bardzo ciekawy i opis na okładce obiecywał wiele… Tymczasem książka przypominała pierwszy (i dość toporny) „draft” samej siebie.

Sądząc po wysokich ocenach tej książki, najwyraźniej nie poznałam się na jej uroku.

Z przykrością stwierdzam, że to mój DNF. Dałam tej książce trzy szanse, ale nie byłam w stanie jej skończyć, bo brak logiki fabularnej i drewniane dialogi mnie pokonały.

Myślałam, że dostanę coś w klimacie Bridgertonów. Zamysł był bardzo ciekawy i opis na okładce obiecywał wiele… Tymczasem książka przypominała pierwszy (i dość toporny) „draft” samej siebie.

Sądząc po...

Zabawna i pogodna książka w sam raz na wakacje. Zresztą wszystkie romanse Julii Quinn są idealne na wieczory z lampką wina dla nas, Kobiet. Każda powieść tej autorki iskrzy się humorem i czaruje romantyzmem. Tak było i w tym wypadku a sarkazm w dialogach bohaterów to dodatkowy, ogromny plus. W "Małżeństwie doskonałym" poznajemy Elizabeth Hotchkiss, która natrafia w bibliotece na książkę pod obiecującym tytułem "Jak poślubić markiza". Napisaną jakby specjalnie dla niej... Elizabeth musi bogato wyjść za mąż, bo jako dama do towarzystwa lady Danbury (przecudowna starsza dama!) nie zdoła zapewnić przyszłości trójce rodzeństwa. Szczęśliwym trafem jest pojawienie się Jamesa Sidwella, zarządcy majątku chlebodawczyni Elizabeth. Ma on tajne zadanie: zdemaskować szantażystę lady Danbury. Jego pierwszą podejrzaną staje się… Elizabeth. A równocześnie James jest zaintrygowany piękną dziewczyną. Szarmancko oferuje jej swą pomoc w znalezieniu męża. Proponuje, by praktykowała na nim zaczerpnięte z książki wskazówki. Lecz zbyt doskonała praktyka niesie zgoła nieoczekiwane niebezpieczeństwa. Zwłaszcza że Elizabeth nie jest tym, kim się Jamesowi wydaje. A on nie jest tym, kim wydaje się jej...

Zabawna i pogodna książka w sam raz na wakacje. Zresztą wszystkie romanse Julii Quinn są idealne na wieczory z lampką wina dla nas, Kobiet. Każda powieść tej autorki iskrzy się humorem i czaruje romantyzmem. Tak było i w tym wypadku a sarkazm w dialogach bohaterów to dodatkowy, ogromny plus. W "Małżeństwie doskonałym" poznajemy Elizabeth Hotchkiss, która natrafia w...

Przyjemny romans na leniwe popołudnie. Akcja toczy się szybko, bohaterowie mają cięty, dość sarkastyczny humor, a sama koncepcja zabawna. Myślę, że jedna z lepszych Julii Quinn.

Przyjemny romans na leniwe popołudnie. Akcja toczy się szybko, bohaterowie mają cięty, dość sarkastyczny humor, a sama koncepcja zabawna. Myślę, że jedna z lepszych Julii Quinn.

Kiedy przeczytałam pierwszy raz opis tej książki, pomyślałam sobie, że tym razem chyba nie będzie to historia dla mnie. Co tu dużo mówić, zapowiadała się idiotycznie. Główna bohaterka próbuje znaleźć bogatego męża. Chyba nie będzie zbyt rozsądna... Chwyciłam jednak za tę książkę, kiedy przeczytałam już WSZYSTKIE inne powieści Julii Quinn na Legimi. I od pierwszych stron przekonałam się, że pozory mogą mylić. Elizabeth Hotchkiss rzeczywiście postanawia znaleźć sobie bogatego męża, jednak dzieje się to niechętnie, po długich rozważaniach spowodowanych ciężką sytuacją w domu - Lizzy opiekuje się trójką młodszego rodzeństwa, a że należą do zubożałej szlachty, dziewczyna może pracować jako dama do towarzystwa lady Danbury. Tam znajduje "Jak poślubić markiza" - idiotyczną, małą czerwoną książeczkę. Jednocześnie poznaje nowego zarządcę lady Danbury - Jamesa Sidwella, na którym ćwiczy rady z książki, w końcu to tylko sympatyczny, biedny młody człowiek. I chociaż wiem, że to wszystko też może brzmieć trywialnie, ale nie macie pojęcia z jakim smakiem i dowcipem zostało to napisane! Cała ta trójka - Elizabeth, James i lady Danbury są posiadaczami ciętego humoru, pełnego sarkazmu i ich dialogi czyta się z prawdziwą przyjemnością. Sama historia nie jest aż tak dramatyczna jak np. w "Innej pannie Bridgerton", jednak dopracowane postacie i ogromny urok opowieści sprawiają, że czytałam to z wielką przyjemnością. Więc jeśli lubicie romanse historyczne, napisane ze smakiem i humorem, możecie spróbować "Małżeństwo doskonałe".

Kiedy przeczytałam pierwszy raz opis tej książki, pomyślałam sobie, że tym razem chyba nie będzie to historia dla mnie. Co tu dużo mówić, zapowiadała się idiotycznie. Główna bohaterka próbuje znaleźć bogatego męża. Chyba nie będzie zbyt rozsądna... Chwyciłam jednak za tę książkę, kiedy przeczytałam już WSZYSTKIE inne powieści Julii Quinn na Legimi. I od pierwszych stron...

Uwielbiam książki tej autorki! Choć relacje damsko-męskie bohaterów nie traktowałabym w dzisiejszych czasach jako zdrowe, to na tle dziewiętnastoletniej Anglii mi się podobały. "Małżeństwo doskonałe"
to nie jest ambitna powieść, ale przyjemna, wywołująca uśmiech. Idealna dla romantyczek, pełna humoru i ciekawych postaci. Ale jeśli ktoś ma wygórowane oczekiwania, niech szuka gdzie indziej, bo ta książka ma przede wszystkim umilić czas.

Uwielbiam książki tej autorki! Choć relacje damsko-męskie bohaterów nie traktowałabym w dzisiejszych czasach jako zdrowe, to na tle dziewiętnastoletniej Anglii mi się podobały. "Małżeństwo doskonałe"
to nie jest ambitna powieść, ale przyjemna, wywołująca uśmiech. Idealna dla romantyczek, pełna humoru i ciekawych postaci. Ale jeśli ktoś ma wygórowane oczekiwania, niech...

Polubiliście Lady Danbury z książek o rodzeństwie Bridgertonów?
To książka dla Was :)

Polubiliście Lady Danbury z książek o rodzeństwie Bridgertonów?
To książka dla Was :)

Ile kosztowało mnie przebrnięcie przez tę książkę wiem tylko ja, ale spróbuję przytoczyć kilka powodów dla których niewarto sięgać po tę lekturę. Na wstępie dodam też, że moja opinia będzie zawierała SPOILERY, więc jak coś to ostrzegałam. Zacznijmy od pozytywów. Relacja głównych bohaterów. Przynajmniej do połowy książki wszystko bardzo fajnie się rozwija, jest przyjemnie, ale autorka wpada na niezwykle inteligentny pomysł wprowadzenia jakiegoś tam zamieszania. No i Elizabeth z mądrej dziewczyny zmienia się w amebę umysłową. W tym momencie może się nasuwać pytanie dlaczego tak sądzę, więc spieszę z wyjaśnieniami. Nasza główna bohaterka dowiaduje się, że jej ukochany James nie jest zwykłym zarządcą, a uwaga.. werble.. markizem.. i zaczynają się wielkie mecyje jaki ten James niedobry, niegodny zaufania i wszystko co najgorsze (warto w tym momencie nadmienić, że Elizabeth poszukuje bogatego męża ze względu na swoją sytuację finansowową).. no ale cóż gniewa się na niego i absolutnie w żadnym wypadku mu nie wybaczy, bo popełnił najgorszą zbrodnie.. i wszystko byłoby ok, bo ja rozumiem że to fikcja, ale po jakiego czorta Quinn pisze mi o tych jej rozterkach przez 50 stron, by po jednej przemowie Jamesa, Elizabeth wybaczyła mu wszystko od ręki.. no nie. Najzwyczajniej na świecie żal za papier na którym wydrukowali to "dzieło". Dodatkowo w książce pojawia się Caroline przyjaciółka Jamesa i o losie jaka ona jest denerwująca. Nie dość, że po 5 minutach znajomości z naszą główną bohaterką jest jej bff i będzie jej bronić jak lwica, to wpycha nos w nie swoje sprawy kiedy ewidentnie nie jest potrzebna do czegokolwiek. Ta Elizabeth z tym biednym Jamesem nie może się nawet po ludzku pokłócić, no bo ta stoi jak asesor i komentuje każde słowo. Ludzie dajcie spokój.. nie czytajcie tego serio. Wystarczy, że ja przeczytałam i zmarnowałam bezpowrotnie kilka godzin mojego życia.

Ile kosztowało mnie przebrnięcie przez tę książkę wiem tylko ja, ale spróbuję przytoczyć kilka powodów dla których niewarto sięgać po tę lekturę. Na wstępie dodam też, że moja opinia będzie zawierała SPOILERY, więc jak coś to ostrzegałam. Zacznijmy od pozytywów. Relacja głównych bohaterów. Przynajmniej do połowy książki wszystko bardzo fajnie się rozwija, jest przyjemnie,...