Armia Chanatu Krymskiego. Organizacja i taktyka (XV–XVIII w.)

Temat mało znany, albo raczej wcale nieznany, dlatego bardzo istotny dla każdego czytelnika interesującego się historią Europy wschodniej, a w szczególności konfliktami zbrojnymi na tym terenie od XV do XVIII wieku.
Nie da się ukryć, że Polacy z różnym skutkiem w nich uczestniczyli.
Treść Książki w ogólnym zarysie opisana jest przez redakcję LC.
POLECAM !!!

Temat mało znany, albo raczej wcale nieznany, dlatego bardzo istotny dla każdego czytelnika interesującego się historią Europy wschodniej, a w szczególności konfliktami zbrojnymi na tym terenie od XV do XVIII wieku.
Nie da się ukryć, że Polacy z różnym skutkiem w nich uczestniczyli.
Treść Książki w ogólnym zarysie opisana jest przez redakcję LC.
POLECAM !!!

Nie zdarza mi się ostatnio czytać książek o tematyce stricte militarnej, ale dla niej zrobiłem sobie wyjątek. I chociaż tematyka Chanatu Krymskiego nie jest mi szczególnie bliska, to jednak ta pozycja może z powodzeniem stanowić wzór jak o sprawach militarnych należy pisać. Książka kompleksowo opowiada o tej problematyce począwszy od prezentacji historiografii i źródeł, przez organizację wojsk Chanatu, po taktykę ich użycia. Całości dotyczy trzech stuleci funkcjonowania tego organizmu (XV do XVIII w.),w okresie gdy odgrywał on istotną rolę w dziejach Europy Wschodniej, gdzie umiejętne rozgrywanie sprzecznych interesów potężniejszych sąsiadów umożliwiło dość sprawne i niezależne funkcjonowania ich para-państwa. Autor kspitalnie pokazuje jak symbioza tradycji Złotej Ordy i wpływów osmańskich wykształciła świetną w boju krymską sztukę wojenną. Polecam szczególnie militarystów.

Nie zdarza mi się ostatnio czytać książek o tematyce stricte militarnej, ale dla niej zrobiłem sobie wyjątek. I chociaż tematyka Chanatu Krymskiego nie jest mi szczególnie bliska, to jednak ta pozycja może z powodzeniem stanowić wzór jak o sprawach militarnych należy pisać. Książka kompleksowo opowiada o tej problematyce począwszy od prezentacji historiografii i źródeł,...

Bardzo solidna pozycja, choć nie ustrzegła się paru błędów i drobiazgów. Autor dosyć szczegółowo opisu strukturę, uzbrojeni i sposób walki armii Chanatu Krymskiego, obalając przy tym kilka pokutujących mitów na jej temat (np. o jej niezdolności do zdobywania umocnień) i udawadniając, że była bardzo groźnym przeciwnikiem. Jego analizy są rozległe i szczegółowe, chociaż niekiedy wręcz zbyt rozwlekłe, np. kilka stron poświęcenych udowadnianiu, że oddziały tatarskie nie były podzielone na dziesiątki. W niektórych przypadkach autor też daje się złapać na pułapkę, którą wytykał innym, czyli zapomniał, że koloryzowanie nie jest domeną tylko polskich historyków i kronikarzy.

Bardzo solidna pozycja, choć nie ustrzegła się paru błędów i drobiazgów. Autor dosyć szczegółowo opisu strukturę, uzbrojeni i sposób walki armii Chanatu Krymskiego, obalając przy tym kilka pokutujących mitów na jej temat (np. o jej niezdolności do zdobywania umocnień) i udawadniając, że była bardzo groźnym przeciwnikiem. Jego analizy są rozległe i szczegółowe, chociaż...

Zapowiedź wydania tej pozycji wywołała spore poruszenie w kręgach osób zainteresowanych historią, gdyż tematyka Chanatu Krymskiego wciąż jest u nas słabo znana, ewentualnie patrzymy na nią z perspektywy stosunków polsko-tatarskich. Książka ta jest pracą doktorską Szejchumierowa, a pozytywnie o niej pisał Witold Biernacki w swojej publikacji poświęconej bitwom nad Żołtymi Wodami i Korsuniem. Autor wziął sobie za cel sprostowanie wielu mitów krążących w różnych historiografiach na temat wojskowości chanatu krymskiego, jak chociażby te o nieużywaniu broni palnej, organizacji, nieprzydatności ordyńców podczas oblężeń, wysokim wskaźniku przegranych bitew. Zasadniczą część książki stanowią dwa rozdziały poświęcone organizacji oraz taktyce. Autor opisuje w nich kawalerię oraz piechotę Chanatu, wojska cudzoziemskie na ich służbie, rekrutację oraz możliwości mobilizacyjne państwa, w kwestii taktyki Szejchumierow przedstawia w jaki sposób Tatarzy walczyli w polu oraz przeciwko taborowi, jak wyglądało dowodzenie wojskiem, w jaki sposób prowadzili oblężenia, a także jak prezentują się straty Tatarów w bitwach. Historyk pokazuje konkretne przykłady z pól bitewnych, co z polskiej perspektywy jest szczególnie interesujące, bo spora część z nich dotyczy starć między Rzeczpospolitą a ordyńcami. Książka niezwykle interesująca, bardzo potrzebna na polskim rynku, ukazująca jak sprawną machiną wojskową była armia Chanatu.

Zapowiedź wydania tej pozycji wywołała spore poruszenie w kręgach osób zainteresowanych historią, gdyż tematyka Chanatu Krymskiego wciąż jest u nas słabo znana, ewentualnie patrzymy na nią z perspektywy stosunków polsko-tatarskich. Książka ta jest pracą doktorską Szejchumierowa, a pozytywnie o niej pisał Witold Biernacki w swojej publikacji poświęconej bitwom nad Żołtymi...