Koszmar arabskich służących

📖 ,,Jestem córką szejka" autor: Laila Shukri wydawnictwo: @proszynski_wydawnictwo Miłość czy tradycja? Dramat Amiry, która ma wszystko oprócz wolności. Kolejna powieść Laili Shukri to pełna emocji opowieść o młodej Amirze, która ma szczęście być córką jednego z najbogatszych szejków. Od najmłodszych lat otoczona służbą i przepychem Amira, dorasta uświadamiając sobie, że jej bajka ma gorzki smak. Jej przeznaczenie jest już dawno zapisane w honorze i tradycji jej potężnej rodziny. Książka nabiera innego tempa, gdy dziewczyna spotyka na swojej drodze miłość. Chłopca, który jest całkowicie nieakceptowany przez jej surowych i konserwatywnych rodziców. To zderzenie uczuć z surowymi normami stanowi serce tej historii. Autorka poruszyła tutaj tematy takie aranżowane małżeństwa czy codzienne ograniczenia kobiet. Idealna powieść na szybkie, weekendowe czytanie. Polecam 8/10 ⭐️ #jestemcórkąszejka #lailashukri #dubajskietajemnice #książkanaweekend #czytambolubię #czytamwszędzie #bookstagrampolska #polskaczyta #czytanierozwija #dobrebopolskie #czytaniejestfajne #recenzjaksiążki #czytamzpasją #instabooks #bookblog #blogspot

„Uciekłam z arabskiego burdelu” to poruszająca i emocjonalna historia, która wciąga od pierwszych stron i pokazuje brutalną rzeczywistość handlu ludźmi. Książka momentami jest bardzo mocna i trudna, ale dzięki temu zapada w pamięć. Niestety zabrakło mi konkretnego zakończenia i jasnego przedstawienia dalszych losów Julii, co pozostawiło we mnie niedosyt. Dodatkowo niektóre opisy były zbyt rozbudowane i chwilami spowalniały akcję. Mimo to uważam, że to dobra i warta przeczytania lektura.

O ile na początku polubiłam Fatmę to później z każdym następnym rozdziałem moja sympatia do niej szybko malała. Typowa wredna arabska kobieta, nie tylko w stosunku do Nadii ale też pierwszej żony męża. Bardzo dużo w niej jadu tak rażącego zwłaszcza, że była ona tak wierząca i bogobojna. Pogubiłam się trochę w kolejności tych książek, bo wcześniej czytałam „Gorzką pomarańczę” i kojarzę, że Nadia była jej główną bohaterką. Trochę to ta sama historia tyle, że przedstawiona z perspektywy drugiej kobiety. Książka bardzo ciekawa ale znowu mam niedosyt, bo tak naprawdę to bardziej opowiadanie niż książka. Myślę, że autorka spokojnie mogłaby napisać sagę. Bardzo szkoda bo ma ona duży potencjał.

To książka, która może uświadomić ludzi iż nie ma łatwych pieniędzy, ludzie potrafią kłamać a nasze życie jest cenne i czasami poprostu warto się zastanowić nad celami w życiu i drogą do nich. Książka napisana łatwym wciągającym językiem. Jedna z tych, że czytasz bo chcesz wiedzieć co dalej.

Naprawdę ciekawa. Gdy byłam młodsza często spotykałam się z takim obrazem, nawet wśród rodziny - alkoholików, patologii. Był straszny. Dopiero gdy byłam starsza zaczęłam się zastanawiać co doprowadziło tych ludzi do takiego stanu. Kojarzyłam panią Grażynę z gazet, filmu „Gwiazdor”. W tej książce opowiedziała jak to wyglądało od środka z jej perspektywy. Bardzo podziwiam ją, że udało jej się wyjść z uzależnienia na takim poziomie. Chyba nie znam nikogo, kto wyszedł z takiego stanu.

Po przeczytaniu tej książki potrzebuje przerwy od serii. Bardzo dobra książka ale otulona bólem, tęsknotą, łzami, krwią, śmiercią, kłamstwem i przeciwstawnie do ludzi o których jest ta książka bogactwem, przepychem, brakiem empatii i szacunku dla ludzi dzięki którym Dubaj jest tak piękny. Jedno jest pewne nigdy przenigdy nie pojadę tam to mocarstwo nie zasługuje na zachwyt. Dziękuję za pochylenie się nad problemem o którym media nie mówią, gazety nie piszą. Rzeczywistość niewolników jest niewyobrażalnie trudna polecam osobom, które narzekają, że mają ciężko a prawdopodobnie nie wiedzą co to prawdziwe cierpienie, głód brak możliwości decydowania o własnym życiu. To się dzieje równolegle do naszego idealnego życia, gdzie jest bezstresowe wychowanie organizacje harytatywne i żyje nam się coraz lepiej. Żywność wyrzucamy, kąpiemy się kilka razy dziennie, klimatyzacji używamy w upał. To zdecydowanie problem, który warto nagłaśniać.

Pozostaję w klimacie arabskim 🇸🇦 Jednak ta książka jest inna od wszystkich. Stworzona przez kobietę, dla kobiet, w formie wywiadów Saudyjek z różnych środowisk i w różnym wieku. Obala niektóre stereotypy i poszerza horyzonty. Zgadzam się ze słowami autorki, Arabia Saudyjska nas fascynuje nie dlatego co mówią o życiu Saudyjek, ale ze względu na to czego nam media nie mówią... Bohaterki "Jestem Saudyjką" wyrażają swoją opinię miedzy innymi na takie tematy jak opieka mahrama, zakaz prowadzenia samochodów i inne ograniczenia, podejście do zasadności noszenia hidżabu i nikabu. To co dla mieszkańców Zachodu jest ograniczeniem, dla mieszkanek Arabii jest przywilejem. Powoli zachodzą zmiany społeczne, które większość bogaterek popiera, jednak nie chcą za bardzo odchodzić od tradycji. Zdecydowanie polecam! 😉

Barbara z pozoru wydaje się być inną kobietą niż te o których do tej pory czytałam w książkach o podobnej tematyce. Cięty język, żarciki, nie wydaje się być też tak naiwna, trochę taka kobieta co „nie da sobie w kaszę dmuchać”. A i tak wychodzi za mąż za Ruzgara gdzie tyle niejasności, niedopowiedzeń… i jedna ważna nie wyjaśniona mimo wszystko sytuacja, którą on przykrył trochę fochami, trochę drogimi prezentami. Przyznam szczerze, że on od początku jakoś mi nie pasował, nie podobał mi się Ruzgar od początku wydawał mi się kłamliwym cwaniakiem. Nie jest też to typowa książka o tej tematyce, bo wbrew pozorom Barbarze było łatwo udaje się odejść od męża i wrócić do kraju. Warto ja przeczytać z kilku powodów, opisuje tradycje tureckie i przede wszystkim jest oparta na prawdziwych wydarzeniach a ja lubię takie powieści.

Dość smutna historia żony króla Karola. Trudno jednak określić jednoznaczny stosunek do bohaterki - z jednej strony żal ze względu na dzieciństwo, traktowanie przez męża i podziw za jej zaangażowanie na rzecz fundacji charytatywnych. Z drugiej jednak strony jej traktowanie służby i zbyt daleko posunieta zazdrość sprawiają, że trudno mieć o niej jednoznaczną opinię.

Kolejny reportaż Piotr Krysiak, z którym miałam styczność. Owszem -ciekawy, jednak nie nazwałabym go ani szczególnie zaskakującym, ani mocno wciągającym. Dużym plusem jest dla mnie to, że autor rzeczywiście stara się z bliska poznać świat, który opisuje. Na tym przecież polega reportaż. Myślę jednak, że nie każdy zdecydowałby się zamieszkać w hotelu Axel Hotels w Niemczech, założyć konto na portalu Grindr i umawiać się z męskimi prostytutkami tylko po to, by zdobyć jak najwięcej informacji- płacąc przy tym niemałe kwoty (w dodatku w euro). Przez całą lekturę zastanawiało mnie, skąd autor miał na to wszystko środki -ale to już na marginesie, pół żartem, pół serio. W reportażu Krysiak w dużej mierze koncentruje się na historii Alexa-jednego z escortów, z którym nawiązał najbliższą i najdłuższą relację. Poprzez losy tego bohatera oraz sposób, w jaki potraktował on autora, można wysnuć raczej negatywne wnioski na temat nieuczciwości i egoizmu osób wykonujących ten „zawód”. Choć w narracji nie pojawia się bezpośredni osąd, sposób prowadzenia opowieści wyraźnie ukierunkowuje interpretację czytelnika. Z drugiej strony książka skłania do refleksji nad granicami dziennikarskiego zaangażowania – nad tym, jak cienka bywa linia między obserwatorem a uczestnikiem opisywanych wydarzeń. Momentami miałam wrażenie, że autor bardziej staje się częścią tej historii niż jej kronikarzem, co z jednej strony nadaje reportażowi autentyczności, z drugiej zaś budzi pytania o obiektywizm i etykę. To właśnie ten aspekt wydał mi się najbardziej intrygujący- nie tyle same kulisy świata escortingu, ile mechanizmy relacji, zależności i manipulacji, które ujawniają się między bohaterami. Mimo pewnych zastrzeżeń tematyka jest interesująca i uważam, że warto sięgnąć po ten reportaż- choćby po to, by wyrobić sobie własne zdanie na temat przedstawionego świata i sposobu jego ukazania.

Książka- Pamiętnik, zapis życia dziewczyny która wychowała się w rodzinie w której prym wiodła matka o skłonnościach psychopatycznych oraz bierny i wycofany ojciec, całkowicie zależny od swojej żony. Niektórzy mogą uznać, że bohaterka użala się nad swoim życiem, natomiast dziecko wychowane w takiej rodzinie powoli zauważa, że u innych życie wygląda inaczej, a z drugiej strony pragnienie miłości, akceptacji jest silne gdyż gwarantuje przetrwanie, a dziecko jest zależne od opiekuna w tym przypadku wirtuozki manipulacji Powtarza się schemat: kontrolowanie->walka->kara->pojednanie->bliskość.

JESTEM ... POWRÓCIŁAM... 🥰😍🤩😁OSTATNI ROK NIE SPRZYJAL MI ABY ZNALEŹĆ CZAS NA CZYTANIE KSIĄŻEK.... 🫣😮‍💨😭 ZA DUŻO SIĘ DZIAŁO ... Gdyby nie to że wylądowałam w szpitalu, gdyby nie moja przyszła synowa może bym jej nie przeczytała... Program ,,Królowe zycia" oglądałam zawsze bo ciekawiły mnie tego typu programy , można zobaczyć jak żyją inni ,jak się zachowują, co przeżywają... bo to jet prawdziwe po prostu ŻYCIE. Dagmarke bardzo lubiłam oglądać bo zawsze byłam oberwana ze śmie hu ,ona jest po prostu boską babka z charakterem i sercem. Książka jest biografia opisuje w niej swoje życie. Poznajemy rodzinę, milosc jej zycia, przyjaciół, jej smutki, sukcesy, porażki, marzenia. Muszę stwierdzić że książka jest super napisana lekko się ją czyta ,jest wciągająca. Dagmarka zawsze dąży do celu od najmłodszych lat ,jest wyjątkowa, uwielbiam jej cięty język, odwagę ale też dobroć serca. No to co ... pierwszą polecam w 100 % a ja lecę czytać 2 część.

Bohaterka najnowszej odsłony orientalnej sagi Tanyi Valko, „Arabska Żydówka”, to postać, która ucieleśnia najbardziej bolesne paradoksy współczesnego Bliskiego Wschodu. Dorota, znana czytelnikom z poprzednich tomów, tym razem zostaje rzucona w sam środek tygla, w którym religia, pochodzenie i polityka tworzą mieszankę wybuchową. Fabuła koncentruje się na dramatycznych losach kobiet z rodu Salimich, które muszą odnaleźć się w rzeczywistości, gdzie bycie „pomiędzy” – między islamem a judaizmem, między Izraelem a światem arabskim – wyklucza i naraża na śmiertelne niebezpieczeństwo. Tanya Valko przyzwyczaiła swoich odbiorców do literatury, która nie bierze jeńców. „Arabska Żydówka” to monumentalna panorama konfliktów, które dla przeciętnego Europejczyka są jedynie nagłówkami w serwisach informacyjnych, a dla bohaterów powieści stanowią brutalną codzienność. Autorka z ogromną odwagą dotyka tematu tożsamości żydowskiej w krajach arabskich oraz trudnych relacji polsko-żydowsko-arabskich, nie bojąc się przy tym stawiać pytań o granice lojalności wobec rodziny i narodu. Labirynt tożsamości i emocji To, co w tej powieści uderza najmocniej, to bezkompromisowość w ukazywaniu realiów. Valko, dzięki swojemu wieloletniemu doświadczeniu w krajach arabskich, kreśli obraz Bliskiego Wschodu pozbawiony orientalnego lukru. Tutaj zapach egzotycznych przypraw miesza się ze swądem spalenizny po wybuchach, a luksusowe rezydencje sąsiadują z nędzą obozów dla uchodźców. Złożoność psychologiczna: Bohaterki Valko to kobiety silne, ale nie niezniszczalne. Ich dramaty wynikają z niemożności dokonania wyboru, który nikogo by nie skrzywdził. Dorota, miotająca się między miłością do męża a troską o dzieci, które szukają własnej drogi w skrajnie różnych kulturach, jest postacią tragicznie ludzką. Wątek historyczno-polityczny: Autorka sprawnie wplata w akcję fakty dotyczące konfliktu izraelsko-palestyńskiego, rzucając światło na mniej znane aspekty współżycia tych dwóch narodów. Tytułowa „Arabska Żydówka” staje się metaforą niemożliwego dialogu, który jednak musi się toczyć, by przetrwały kolejne pokolenia. Mimo sporej objętości, książkę czyta się z zapartym tchem. Valko po mistrzowsku operuje napięciem, przeplatając sceny kameralne, pełne emocjonalnych rozmów, z sekwencjami rodem z najlepszych thrillerów politycznych. „Arabska Żydówka” nie jest lekturą łatwą, choć jest napisana niezwykle sprawnie. Autorka z dużą precyzją opisuje mechanizmy nienawiści, która karmi się ignorancją i religijnym fanatyzmem. Pokazuje, jak łatwo stać się wrogiem „swoich”, gdy tylko spróbuje się zrozumieć „obcych”. Jednocześnie książka niesie silne przesłanie humanistyczne – za każdą ideologią stoi żywy człowiek, który pragnie bezpieczeństwa i miłości. Warto zwrócić uwagę na dbałość o detale kulturowe. Opisy obrzędów religijnych, tradycji kulinarnych czy niuansów językowych sprawiają, że czytelnik czuje się, jakby odbywał podróż w głąb zupełnie innego świata. Valko nie ocenia, ona relacjonuje, pozwalając czytelnikowi na wyciągnięcie własnych wniosków. „Arabska Żydówka” to jedna z najdojrzalszych książek w dorobku Tanyi Valko. To literacki rollercoaster, który wywołuje wściekłość, współczucie i podziw. To pozycja obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, dlaczego Bliski Wschód pozostaje krwawiącą raną świata, i jak wielką cenę płacą jednostki za grzechy polityków i fanatyków. To hołd dla kobiet, które mimo wszystko próbują budować mosty tam, gdzie inni stawiają mury.

📖 ,,Gorzka pomarańcza" autor: Nadia Hamid (pseudonim) • Czy Waszym zdaniem miłość może pokonać wszystko czy są granice kulturowe nie do przejścia? 🤔 Dzisiaj przychodzę z kolejną historią z Bliskiego Wschodu a konkretnie z autentyczną, brutalną historią Polki, która w latach 80-tych wzięła ślub z libijskim studentem, wierząc w siłę prawdziwej miłości. Młody mężczyzna, który w Polsce był czuły i nowoczesny, po wkroczeniu do swojego kraju stał się panem i władcą a Nadia - zmuszona do posłuszeństwa żoną. ,,Gorzka pomarańcza" to cienka, ale mocna książka. Przeczytałam ją jednym tchem a słowa uderzyły we mnie jak dynamit. #gorzkapomarańcza #nadiahamid #literaturafaktu #prawdziwahistoria #bookstagrampolska #instabookstagram #czytamwszędzie #czytambolubie

Na plus należy zaliczyć, że „Seksoholicy” Wiktora Krajewskiego to mocny, bezkompromisowy reportaż, oparty na autentycznych rozmowach z osobami dotkniętymi tym nałogiem. Moja ocena to rzetelne 6/10 – to dokument ważny społecznie, który rzuca światło na tabuizowane zjawisko, choć konstrukcyjnie bywa nieco zbyt powtarzalny. Krajewski jako reporter oddaje głos ludziom, którzy na co dzień funkcjonują wśród nas – to odnoszący sukcesy biznesmeni, przykładne matki, studenci czy pracownicy korporacji. Ich wspólny mianownik to niszczycielska siła popędu, który przestał być źródłem przyjemności, a stał się przymusem. Reportaż skupia się na demaskowaniu mechanizmu „podwójnego życia”. Autor prowadzi czytelnika przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki, gdzie seks jest traktowany jako środek znieczulający na ból istnienia, samotność czy niskie poczucie własnej wartości. Mocną stroną tego reportażu jest brak moralizatorstwa. Krajewski nie ocenia swoich rozmówców, nawet gdy ich zachowania budzą sprzeciw. Pozwala im mówić, dzięki czemu otrzymujemy surowy, nieprzefiltrowany obraz cierpienia ukrytego pod maską hedonizmu. Czytelnik dowiaduje się, jak łatwo w dobie aplikacji randkowych i powszechnej pornografii przekroczyć granicę, za którą kończy się wolność, a zaczyna niewola. Zamiast fabularnych zwrotów akcji, autor stawia na konfrontację z faktami. Napięcie w tekście wynika z brutalnej szczerości wyznań – często są to historie o utracie rodzin, majątków i godności. Styl Krajewskiego jest oszczędny, niemal suchy, co w przypadku reportażu o tak gorącej tematyce jest dobrym zabiegiem, bo chroni tekst przed popadnięciem w tanią pornografię. Niestety, w miarę czytania kolejne historie zaczynają powielać te same schematy, co sprawia, że narracja traci początkowy impet. Najważniejsze wnioski płynące z lektury to: Nałóg nie ma twarzy: Reportaż udowadnia, że seksoholizm dotyka każdą grupę społeczną, niezależnie od wieku czy statusu. Wstyd jest największą barierą: Najważniejszą radą, jaką można wyczytać między wierszami, jest konieczność profesjonalnej terapii – siła woli w starciu z nałogiem chemicznym mózgu często okazuje się niewystarczająca. Erozja bliskości: Krajewski pokazuje, że kompulsywny seks zabija zdolność do budowania autentycznych relacji, zastępując drugiego człowieka przedmiotem do rozładowania napięcia. Jako reportaż książka zasługuje na uznanie za odwagę i rzetelne zgłębienie tematu. Brakujące cztery punkty wynikają jednak z braku szerszego komentarza ekspertów (seksuologów, terapeutów),który nadałby historiom głębszy kontekst naukowy. Momentami ma się wrażenie, że to jedynie zbiór sensacyjnych wyznań, którym brakuje spójnej klamry analitycznej. Ponadto, niektóre rozdziały wydają się zbyt krótkie, by w pełni zrozumieć drogę bohatera do uzdrowienia. „Seksoholicy” to lustro postawione przed współczesnym społeczeństwem. Wiktor Krajewski stworzył reportaż, który jest ostrzeżeniem: w świecie, gdzie wszystko jest na sprzedaż, najłatwiej jest zgubić samego siebie.

Dla zapalonego historyka książka ta zapewne będzie katastrofą. Dla kogoś kogo ciekawił ten temat, ale znał postać Mengele jedynie ogólnikowo to źródło wielu ciekawych jak i przerażających informacji. Klimat nieco rujnowała świadomość, że jest to fikcja literacka. Niemniej dobrze się czytało, momentami wbijało w fotel, ale tak jak napisałam wyżej, można się dowiedzieć wielu ciekawych informacji. Polecam.

'Dzieci getta' to pięć rozmów z ludźmi, którzy przeżyli II wojnę światową. Łączą ich jeszcze dwie rzeczy. Pierwsza to, że są Żydami, a druga że przebywali w gettach rozsianych po całej Polsce i cudem udało im się przeżyć. Są to trudne historie wojenne, dlatego, że dotyczą dzieci. Ci ludzie w dzieciństwie mieli niejako szczęście w nieszczęściu, dlatego, że przez część wojny i pobytu w getcie mieli przy sobie kogoś bliskiego dorosłego. Czasem zbieg okoliczności pozwolił im przeżyć. Rozmówcy pani Magdy Łucyan opowiadają o swojej rodzinie, o emocjach towarzyszących im podczas opisanych wydarzeń. Wspominają również ile rozumieli jako dzieci i jak to wpłynęło na ich późniejsze życie. Jak każda książka tego typu jest ciężka, bo dotyczy prawdziwych ludzi, ich przeżyć, emocji i uczuć. Dzięki uprzejmości bohaterów dowiadujemy się o wielu tragicznych szczegółach, które spotkały ich podczas wojny i pobytu w getcie. Poznajemy także przedwojenne i powojenne losy osób udzielających wywiadu. Każdy został poproszony o przesłanie na koniec swojej historii. Przesłanie to miało zawierać to co każdy chciałby przekazać naszemu pokoleniu. Jak każdy reportaż, także i ten warto polecić, dlatego, że rozmowy z tej serii przeprowadzone są z ostatnimi żyjącymi świadkami historii. Od takich ludzi warto uczyć się historii, bo znają wojnę z własnej perspektywy, zwykłego człowieka, którego dotknęła wielka polityka. Bardzo lubię czytać o przeżyciach ludzi, którzy na własnym przykładzie przeżyli różne wydarzenia historyczne, o których uczyłam się na lekcjach historii w szkole i o których dowiedziałam się z własnych poszukiwań. Szczerze polecam ten reportaż i "Prawdziwe historie' - serię, z której pochodzi.

Bardzo dobry reportaż śledczy, gdzie narracja autora książki przeplatana jest cytowanymi fragmentami zeznań w prokuraturze. Komentarz dziennikarza potrzebny jest by zrozumieć kontekst. Po przeczytaniu książki masz całkiem nową perspektywę na zdjęcia na portalu plotkarskim i na karierę i sławę pewnych pań. Książka niedostępna, z wiadomych przyczyn, lecz ja wypożyczyłam książkę w największej bibliotece w swoim mieście. 2 dni czytania nie były dla mnie straconym czasem. Dla prawników książka jest ciekawym kazusem pod względem strategii prowadzenia śledztwa nt sutenerstwa i prostytucji.

Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam cudowną książkę autorstwa Ingrid Falaise pod tytułem „Mój mąż potwór”. Autorka powieści opowiada o swoim mężu i to jak ją traktował. M bo tak twórczyni o nim mówi jest muzułmaninem. Nawet nie wiadomo kiedy mężczyzna zmienia swoje zachowanie względem kobiety. Kiedy zaczynałam czytać „Mój mąż potwór” miałam podejrzenia co może dziać się w książce. Ale nie spodziewałam się, że aż tak treść powieści mną wstrząśnie. W sumie nie trudno było to do przewidzenia widząc sam tytuł książki. Ale mimo wszystko móc w jakiś sposób nawet minimalny sposób poczuć te same emocje co autorka jest dla mnie nie do uwierzenia. Bo jak można tak potraktować osobę, którą podobno się kocha? Przecież to jest wstrząsające. Mimo wszystko polecam zapoznać się z tą książką. Bo pomimo swojej treści jest warta przeczytania.

"Exodus. Księga wyjścia" Deborah Feldman to poruszająca kontynuacja bestsellerowej "Unorthodox". Autorka, znana z odważnego opisywania własnego życia w ultraortodoksyjnej społeczności, w tej książce zabiera czytelnika w dalszą podróż po swojej drodze do wolności. Po ucieczce z małżeństwa i sekty, Deborah staje przed wyzwaniem budowania nowego życia od zera. Z maleńkim dzieckiem na ręku, bez środków finansowych i znajomości, próbuje odnaleźć się w świecie, który był dla niej niemalże obcy. Feldman nie boi się odsłonić przed czytelnikiem najbardziej intymnych zakamarków swojej duszy. Opisuje zarówno euforię z odzyskania wolności, jak i ból, samotność oraz lęk, które towarzyszyły jej na tej drodze. Historia Deborah to opowieść o niezwykłej determinacji i odwadze. Pokazuje, że nawet w najtrudniejszych sytuacjach kobieta potrafi znaleźć w sobie siłę, by walczyć o siebie i swoje dziecko. Ucieczka z sekty to nie tylko początek nowego życia, ale także moment głębokiej refleksji nad własną tożsamością. Feldman zadaje sobie trudne pytania o swoje pochodzenie, wiarę i miejsce w świecie. "Exodus" to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy interesują się tematyką sekciarską, feminizmu oraz poszukiwania własnej drogi. To także inspirująca historia dla osób, które przechodzą przez trudne życiowe zmiany.