Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Nominacja w Plebiscycie 2021 
Patronat Patronat Wyrok śmierci wydano na nich jeszcze przed narodzinami.
Wybuch wojny zniszczył mój świat, moje poczucie bezpieczeństwa. W getcie spędziłam trzy i pół roku. To było trzy i pół roku w piekle – wspomina Krystyna, która z dziesięcioosobowej rodziny jako jedyna przeżyła wojnę.
Na początku byliśmy jeszcze wszyscy razem, nie mieliśmy pojęcia, że nasze dni są policzone. Nie wiedzieliśmy, czym jest strach, głód i walka o życie – tak swoje przerwane dzieciństwo pamięta Józef.
Z czasem się do tego przyzwyczajamy. Do widoku trupów na chodnikach i do myśli, że być może ja będę następny – wyznaje po latach Marian.
Świat, który znali, zniknął nagle wraz z napaścią Niemców na Polskę. Niemal od razu oni i ich rodziny stali się dla okupantów podludźmi. Z miesiąca na miesiąc rosły represje, odbierano im kolejne prawa, aby w końcu zabrać im także to najbardziej podstawowe – prawo do życia.
Nakazano zamknąć wszystkich Żydów w wyznaczonych, szczelnie zamkniętych dzielnicach. W gettach. Tam codziennie towarzyszyły im potworny głód, wszechogarniający strach i lęk przed utratą kogoś bliskiego. Patrzenie na śmierć i cierpienie stało się ich codziennością. Cieszyć mogli się tylko tym, że mają jeszcze dość sił, aby przeżyć kolejny dzień.
Świadków tych okropnych wydarzeń z dnia na dzień jest coraz mniej. Jesteśmy ostatnim pokoleniem, które ma możliwość posłuchać opowieści o najtragiczniejszych wydarzeniach drugiej wojny światowej z pierwszej ręki. Usłyszmy ich głos i nie dopuśćmy do tego, aby te historie kiedykolwiek się powtórzyły.
„WOJNA JEST NAJGORSZĄ RZECZĄ, JAKA MOŻE PRZYTRAFIĆ SIĘ LUDZKOŚCI, DLATEGO: NIGDY WIĘCEJ”.
Szukamy ofert...Czytanie tej książki zajęło mi kilka dni. To był długi i wymagający proces, bowiem smutek, jaki przenika przez jej strony był trudny do opanowania. W najnowszej książce Magdy Łucyan mamy okazję poznać niezwykłe osoby: Panią Krystynę, Pana Mariana, Panią Katarzynę, Pana Józefa oraz Panią Zofię, czyli tytułowe "Dzieci getta". Przyszło im dorastać w okrutnych, pełnych nienawiści czasach. Byli całkowicie bezbronnymi dziećmi a doświadczyli tragedii niczym dorośli. Przeżyli pobyt w gettach, przeżyli wojnę ... "Niestety wojenna rzeczywistość, a szczególnie sytuacja panująca w getcie sprawiała, że dzieci doroślały natychmiast. Ja stałem się dorosłym w kilka miesięcy. Moje dzieciństwo się skończyło, a moje doświadczenia były trudniejsze niż niejednego człowieka, który ma za sobą kilkadziesiąt lat." Autorce tej poruszającej książki udało się zebrać wspomnienia wyjątkowych osób - jednych z ostatnich już świadków Zagłady. Podczas wywiadu każdy z bohaterów jeszcze raz musiał powrócić pamięcią do czasów swojego dzieciństwa. Jeszcze raz opowiedzieć swoją historię. Ja bardzo to doceniam. Każdy rozdział jest niezniszczalnym dowodem na to, co naprawdę wydarzyło się podczas II wojny światowej. Kartka za kartką, utwierdzałam się w przekonaniu, jak bardzo potrzebna jest pamięć o tych wydarzeniach, jak również możliwość wracania i odkrywania wciąż na nowo wojennych historii ... Ku przestrodze Nas wszystkich. Oprócz ogromnego ładunku emocjonalnego książka ma także wartość historyczną. Wśród wspomnień pojawiają się informacje dotyczące m.in. getta w Warszawie czy getta w Borysławiu, ważne postacie, wydarzenia, oryginalne fotografie. "Dzieci getta" to doskonały reportaż, tym samym pełniący rolę księgi pamięci. To prawdziwy, bolesny głos historii. Niełatwo jest o tym pisać. Dlatego czytajmy takie książki, aby świadectwo Dzieci Getta oraz innych ocalonych z Zagłady nigdy nie przeminęło, aby na trwałe zostało w naszej pamięci.
2469 
436 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Dzieci Getta. Ostatni świadkowie zagłady
https://zeszytlektur.wordpress.com/2025/07/06/dzieci-getta-ostatni-swiadkowie-zaglady-magda-lucyan/
https://zeszytlektur.wordpress.com/2025/07/06/dzieci-getta-ostatni-swiadkowie-zaglady-magda-lucyan/
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to'Dzieci getta' to pięć rozmów z ludźmi, którzy przeżyli II wojnę światową. Łączą ich jeszcze dwie rzeczy. Pierwsza to, że są Żydami, a druga że przebywali w gettach rozsianych po całej Polsce i cudem udało im się przeżyć. Są to trudne historie wojenne, dlatego, że dotyczą dzieci. Ci ludzie w dzieciństwie mieli niejako szczęście w nieszczęściu, dlatego, że przez część wojny i pobytu w getcie mieli przy sobie kogoś bliskiego dorosłego. Czasem zbieg okoliczności pozwolił im przeżyć. Rozmówcy pani Magdy Łucyan opowiadają o swojej rodzinie, o emocjach towarzyszących im podczas opisanych wydarzeń. Wspominają również ile rozumieli jako dzieci i jak to wpłynęło na ich późniejsze życie.
Jak każda książka tego typu jest ciężka, bo dotyczy prawdziwych ludzi, ich przeżyć, emocji i uczuć. Dzięki uprzejmości bohaterów dowiadujemy się o wielu tragicznych szczegółach, które spotkały ich podczas wojny i pobytu w getcie. Poznajemy także przedwojenne i powojenne losy osób udzielających wywiadu. Każdy został poproszony o przesłanie na koniec swojej historii. Przesłanie to miało zawierać to co każdy chciałby przekazać naszemu pokoleniu. Jak każdy reportaż, także i ten warto polecić, dlatego, że rozmowy z tej serii przeprowadzone są z ostatnimi żyjącymi świadkami historii. Od takich ludzi warto uczyć się historii, bo znają wojnę z własnej perspektywy, zwykłego człowieka, którego dotknęła wielka polityka. Bardzo lubię czytać o przeżyciach ludzi, którzy na własnym przykładzie przeżyli różne wydarzenia historyczne, o których uczyłam się na lekcjach historii w szkole i o których dowiedziałam się z własnych poszukiwań. Szczerze polecam ten reportaż i "Prawdziwe historie' - serię, z której pochodzi.
'Dzieci getta' to pięć rozmów z ludźmi, którzy przeżyli II wojnę światową. Łączą ich jeszcze dwie rzeczy. Pierwsza to, że są Żydami, a druga że przebywali w gettach rozsianych po całej Polsce i cudem udało im się przeżyć. Są to trudne historie wojenne, dlatego, że dotyczą dzieci. Ci ludzie w dzieciństwie mieli niejako szczęście w nieszczęściu, dlatego, że przez część wojny...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka złożona z relacji świadków, każdy rozdział zakończony ich przemyśleniami. Dobra, jednak poprowadzona trochę w sposób powtarzalny, pod koniec musiałam od niej odpocząć na jakiś czas, wróciłam po paru miesiącach aby dokończyć.
Książka złożona z relacji świadków, każdy rozdział zakończony ich przemyśleniami. Dobra, jednak poprowadzona trochę w sposób powtarzalny, pod koniec musiałam od niej odpocząć na jakiś czas, wróciłam po paru miesiącach aby dokończyć.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSzczególnie w dzisiejszych czasach podziałów i szczucia jednych na drugich każdy powinien przeczytać tą książkę. Dla przestrogi. Żeby takie wydarzenia nigdy więcej nie miały miejsca.
Szczególnie w dzisiejszych czasach podziałów i szczucia jednych na drugich każdy powinien przeczytać tą książkę. Dla przestrogi. Żeby takie wydarzenia nigdy więcej nie miały miejsca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFascynujące historie. Dobrze się je czytało. Natomiast te emocjonalne komentarze autorki uważam za zbędne, tylko przeszkadzały. No i te błędy językowe, które popełnia autorka, będąc absolwentką filologii polskiej, a które w dodatku zostały przepuszczone przez redakcję. Może i nieliczne, ale rażące.
Fascynujące historie. Dobrze się je czytało. Natomiast te emocjonalne komentarze autorki uważam za zbędne, tylko przeszkadzały. No i te błędy językowe, które popełnia autorka, będąc absolwentką filologii polskiej, a które w dodatku zostały przepuszczone przez redakcję. Może i nieliczne, ale rażące.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Dzieci getta. Ostatni świadkowie zagłady" - to zbiór pięciu świadectw przedstawionych bez ubarwienia wydarzeń, wręcz ze szczegółowymi, zatrważającymi i momentami przeszywającymi skórę opisy rzeczywistości mających miejsce w różnych miejscach Polski w czasie II Wojny Światowej. Są to obszerne, szczere i odważne wyznania osób, które przed laty były tylko dzieciakami, przed którymi wtenczas świat miał stać otworem, a w jednym momencie czar prysł, dzieciństwo się skończyło i siłą rzeczy trzeba było dojrzeć, zrozumieć pewne działania i mechanizmy po to, aby po prostu przetrwać najgorsze i zawalczyć o siebie w tych trudnych, niegodziwych i brutalnych warunkach, w jakich wówczas dane było żyć.
Pięć historii: Krystyna Budnicka, Marian Kalwary, Katarzyna Meloch, Józef Lipman, Zofia Lubińska-Rosset.
Każdą historię wręcz pochłaniałam. Na miarę granic swojej wyobraźni próbowałam utożsamić się z każdym bohaterem, niemniej, było to niezwykle skomplikowane i zatrważające chwilami nawet dla mnie jako dorosłej kobiety.
Każde świadectwo kończy przesłanie przedstawione przez bohatera i jeden element powtarza się i łączy wyznania każdego z nich — nienawiść do drugiego człowieka jest największym niebezpieczeństwem, które generuje konflikty i wojny, będące najstraszniejszym doświadczeniem ludzkości. I bohaterowie powtarzają jednomyślnie: "Nigdy Więcej!".
Bohaterowie tych reportaży przeżyli największe piekło w swoim życiu, ale nieoceniona jest ich odwaga i chęć podzielenia się z odbiorcą swoim doświadczeniem i niesamowitym, wręcz bezcennym przesłaniem, ważną życiową wskazówką dla kolejnych pokoleń. Ich mocne życiowe doświadczenie powinno być przestrogą dla ludzi, której wszyscy choćby w imię tych wszystkich, którzy polegli i poświęcili swoje życie na rzecz obecnie żyjących, którą powinniśmy z całych sił i możliwości strzec.
"Dzieci getta. Ostatni świadkowie zagłady" - to zbiór pięciu świadectw przedstawionych bez ubarwienia wydarzeń, wręcz ze szczegółowymi, zatrważającymi i momentami przeszywającymi skórę opisy rzeczywistości mających miejsce w różnych miejscach Polski w czasie II Wojny Światowej. Są to obszerne, szczere i odważne wyznania osób, które przed laty były tylko dzieciakami, przed...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo jedna z najlepszych ksiażek o tematyce Auschwitz, jaką czytałam. Widzenie wojennego świata z perspektywy dzieci, opowiedziane przez starych juz ludzi ma bardzo dojmujący wydzwięk. Wspomnienia z dziecinstwa są tymi najsilniejszymi, które mamy. Mają zapach, ulubione miejsca, budzą przyjemne lub niemiłe uczucia w brzuchu. Tutaj mamy w większości straszne wspomnienia, ale pokryte dzieciecą niewinnością, ponieważ dzieci adaptują sie do kazdej sytuacji, znajdują sposób na poradzenie sobie z nią, ale tym bardziej łamie serce, ze dorośli zadawali i wciaz zadaja im ból, od fizycznego po psychiczny. Niesamowite jest, na jak silnych ludzi wyrosli bohaterowie książki. Dla mnie są niesamowitą inspiracją w świecie, gdzie ludzie skarżą sie na każdą najmniejszą niedogodnośc.
To jedna z najlepszych ksiażek o tematyce Auschwitz, jaką czytałam. Widzenie wojennego świata z perspektywy dzieci, opowiedziane przez starych juz ludzi ma bardzo dojmujący wydzwięk. Wspomnienia z dziecinstwa są tymi najsilniejszymi, które mamy. Mają zapach, ulubione miejsca, budzą przyjemne lub niemiłe uczucia w brzuchu. Tutaj mamy w większości straszne wspomnienia, ale...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTu nie ma co się rozpisywać to trzeba przeczytać, w szczególności dzieci i młodzież która w dzisiejszych czasach pławi się w luksusie i dobrobycie. Bardzo smutna i dołująca ale opisująca prawdę.
Tu nie ma co się rozpisywać to trzeba przeczytać, w szczególności dzieci i młodzież która w dzisiejszych czasach pławi się w luksusie i dobrobycie. Bardzo smutna i dołująca ale opisująca prawdę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOj, serce się krajało straszliwie. Bardzo dobra i dająca do myślenia książka. Porażająca..
Oj, serce się krajało straszliwie. Bardzo dobra i dająca do myślenia książka. Porażająca..
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobra książka, poruszająca, dająca do myślenia, pouczająca
Bardzo dobra książka, poruszająca, dająca do myślenia, pouczająca
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to