Jak to jest wskoczyć w ogień. Od dawna o tobie marzę

Było to przyjemne, szybko się czytało, ale nie mogę ocenić tej książki wyżej przez to jak bardzo nierealna jest ta historia. Dwoje ludzi, którzy praktycznie się nie znają, decydują się na wspólny wyjazd do Vegas. On ma prywatny samolot, kartę bez limitów, jest pokerzystą i to oczywiście najlepszym. Wszystko dzieje się szybko i jakoś niezbyt wiarygodnie. Wątek matki Cullena poruszony, ale w sumie nie wiem po co. Takie okej, ale trochę bajka.

Pod pierwszą częścią napisałam: "Przeczytałam już jakiś czas temu, dopiero teraz wzięłam się za pisanie opinii. I mam problem. Pamiętam doskonale okładkę, przeczytałam opis i... nie mogę sobie przypomnieć fabuły. Wiem, że na świeżo wywarła na mnie wrażenie na plus, ale ta historia ginie mi wśród innych książek. Nawet opis na nic mnie nie naprowadził. Nie nam pojecia co się tam działo, nie pamietam nic o bohaterach. Po czasie stwierdzam, że gdyby książka była naprawdę dobra, to nie musiałabym szukać po internetach streszczenia." Pod drugą częścią powieści, podtrzymuję moją wcześniejszą opinię. Czytałam lepsze książki autorki. Niektóre z nich przypominają mi się w różnych sytuacjach, potrafię wtedy przywołać tytuł, tu miałabym problem.

„Żądanie miłości” to powieść autorki Kristen Ashley, która zachwyca czytelników swoją romantyczną i emocjonalną opowieścią, w której życie pełne niespodzianek odgrywa kluczową rolę. To historia, która udowadnia, że miłość i szczęście nie mają wieku ani terminu ważności, a uprzedzenia oraz różnice mogą ustąpić miejsca prawdziwej miłości. Autorka, znana z bestsellerowych serii takich jak "Rock Chick" czy "Dream Man", wciąga czytelników w świat pełen uczuć i refleksji. Główną bohaterką jest Josephine Malone, asystentka słynnego fotografa mody, która wraca do niewielkiego miasteczka w stanie Maine, by pochować swoją ukochaną babcię Lydię. Pod fasadą kobiety z sukcesem ukrywa się skrzywdzona dziewczynka, która właśnie straciła swoją najbliższą osobę. Josephine potrafi skutecznie maskować swoje prawdziwe uczucia, ale tylko Jake Spear, wieloletni przyjaciel Lydii, potrafi odczytać jej prawdziwą naturę. Akcja nabiera tempa, kiedy okazuje się, że Josephine odziedziczyła Lawendową Willę i spory majątek po zmarłej babci. Pierwotnie planuje sprzedać nieruchomość i wrócić do swojego życia w luksusie, ale testament Lydii zawiera niespodziewany zapis. Josephine musi podjąć decyzję, czy akceptować fakt, że dom i majątek zostaną przekazane Jake'owi, który jest właścicielem klubu ze striptizem i samotnie wychowuje trójkę dzieci. W tle ukazuje się pytanie: dlaczego Lydia postanowiła połączyć dwie tak różne osoby, jak Josephine i Jake? Co kierowało nią, by spowodować, że wnuczka porzuci dotychczasowe życie na rzecz starego domu na wybrzeżu? To zagadnienie prowadzi do odkrycia tajemniczych odczuć i prawdziwej natury Josephine oraz do zgłębienia postaci Jake'a, który jest przekonany, że zapis w testamencie jest wiążący. „Żądanie miłości” to inny wymiar twórczości Kristen Ashley, który zaskoczy polskie czytelniczki. Autorka, znana z połączenia wątków erotycznych i sensacyjnych, stawia trudne pytania. Czy miłość można wymusić? Czy ludzie z różnych światów mogą znaleźć wspólny język i zbudować trwały związek? Wszystko to prowadzi do refleksji nad wartością i poświęceniem w imię szczęścia. Styl tworzenia autorki jest niezwykle charakterystyczny i przyciągający, co w przypadku tej powieści również się potwierdza. Jej sposób pisania jest lekki, pełen emocji oraz dynamiczny, co sprawia, że książkę czyta się z łatwością i nie sposób oderwać się od jej stron. Ashley potrafi wciągnąć czytelnika od pierwszych akapitów, tworząc atmosferę pełną napięcia i tajemnicy, która utrzymuje się przez całą opowieść. Fabuła książki jest wielowarstwowa i ciekawie skonstruowana. Opowieść skupia się na Josephine Malone, która po śmierci ukochanej babci zostaje wplątana w wir wydarzeń, które zupełnie odmienią jej życie. Szybko odkrywa, że jej babcię łączyła szczególna relacja z przyjacielem rodziny, Jake'em Spear. To właśnie poprzez rozwinięcie tego wątku Ashley kreuje główny konflikt, który zdaje się być nierozwiązywalny, tworząc napięcie i nieustannie trzymając czytelnika w niepewności. Akcja powieści toczy się dynamicznie, a wydarzenia następują po sobie w tempie, które nie pozwala na nudę. Pisarka wplata w narrację różnorodne elementy – od wzruszających momentów po momenty pełne napięcia i dramatu. Zaskakujące zwroty akcji oraz stopniowe odkrywanie tajemnic przyciągają uwagę czytelnika, trzymając go w napięciu aż do ostatnich stron. W „Żądaniu miłości” autorka również doskonale balansuje między rozwijaniem wątku miłosnego a ukazaniem głębszych emocji i zawiłości relacji między postaciami. To nie tylko romans, ale także opowieść o odkrywaniu siebie, przekraczaniu własnych ograniczeń oraz pokonywaniu przeciwności losu. Warto zaznaczyć, że mimo bogatej fabuły, powieść jest niezwykle przyjemna do czytania i nie brakuje w niej momentów, które poruszają i skłaniają do refleksji nad życiem, miłością i poświęceniem. Kristen Ashley potrafi wciągnąć czytelnika w świat swoich postaci, sprawiając, że stają się one bliskie i autentyczne. Podsumowując: „Żądanie miłości” to wzruszająca i pasjonująca powieść, która przekonuje swoją głęboką fabułą, pełną emocji i zaskakujących zwrotów akcji. Ashley stworzyła opowieść, która przypomina nam, że życie jest pełne nieoczekiwanych wydarzeń i że miłość ma moc przekształcania nawet najbardziej skomplikowanych sytuacji. Ta książka z pewnością zasługuje na polecenie jako godna uwagi lektura, która porusza serca i umysły czytelników.

Po przeczytaniu tej książki mam jakiś taki niedosyt. Jakby w całości mi czegoś brakowało. Cała ta historia myślałam, że inaczej się potoczy . Owszem urocza była końcówka i takie bardzo lubię, ale jakoś tak cała książka mnie nie powaliła. Sami bohaterowie też bez polotu. A szczególnie ona. Miałam wrażenie, że naprawdę jest rozkapryszoną "księżniczką". Z jednej strony zachowała się jak cnotka, a z drugiej jakby była już doświadczoną kobietą w sprawach seksualnnych. Mało jej rozwoju było. Jego historia, z kolei, taka totalnie pomieszana, nie mogłam się połapać do końca o co chodzi. Plusem u niego było to, że była widoczna jego przemiana i szkoda, że było mało rozdziałów z jego perspektywy, może wtedy byłaby książka dużo ciekawsza ?

Po raz pierwszy w tym roku złamałam wszystkie swoje czytelnicze zasady i sięgnęłam po książkę „bingo”: po pierwsze — autorka kojarzyła mi się dotąd wyłącznie z ostrymi erotykami średniej jakości, po drugie — była to polecajka z internetu, a po trzecie — powieść przełożyła tłumaczka, wobec której mam dość ambiwalentne odczucia. Jej przekłady bywają bardzo nierówne i zdarzało mi się już wcześniej, że po prostu nie byłam w stanie ich czytać. To właśnie ten aspekt był dla mnie największą barierą, jednak uznałam, że nowy rok to dobry moment na dawanie nowych szans. „I wtedy cię poznałem” autorstwa K. Bromberg ostatecznie bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło. Choć w powieści nie brakuje scen erotycznych, są one wyważone i sensownie wplecione w fabułę, bez wrażenia nachalności czy sztucznego podkręcania napięcia. Moją uwagę szczególnie przyciągnął motyw ranczerski i małomiasteczkowy, a także główna bohaterka — Tate. Już na początku zapowiadała się na postać złożoną i wielowymiarową, i na szczęście taka rzeczywiście się okazała — co więcej, dotyczy to nie tylko jej. To powieść mocno osadzona w emocjach, poruszająca temat niesprawiedliwości, krzywdzących ocen i plotek funkcjonujących w zamkniętych społecznościach małych miasteczek południa. Narracja jest spójna i logiczna, a historia pulsuje uczuciami — nie tylko tymi pozytywnymi. Bohaterowie wywołują pełne spektrum reakcji: od irytacji, przez współczucie, aż po autentyczną sympatię, co działa zdecydowanie na korzyść całości. Jedynym elementem, który nie do końca mnie przekonał, był nieco chaotyczny rozwój relacji między głównymi bohaterami. Przejście od „enemies” do „lovers” nastąpiło zaskakująco szybko i miałam wrażenie, że kluczowy moment tej przemiany gdzieś mi umknął. To jedyny wyraźniejszy zgrzyt w tej historii. Mimo to jestem szczerze zaskoczona, jak dużą przyjemność sprawiła mi lektura tej książki. Być może jest to również znak, by jeszcze raz — i z większą otwartością — dać szansę zarówno autorce, jak i kolejnym przekładom tłumaczki.

Ta część podobała mi się bardziej niż pierwsza. Po nie których opiniach zastanawiam się czy książki są do czytania czy do wnikliwej analizy psychologicznej. Przyjemnie się ją czytało historia też jest ciekawa więc płynnie się ją czyta( oczywiście jak ktoś nie analizuje portretu psychologicznego postaci i jego zachowań);)

"Wróć do mnie" od Corinne Michaels to książka, która zostawia po sobie dużo emocji i taką cichą nostalgię. 🤍 To jedna z tych historii, przy których czujesz więcej, niż się spodziewasz. Subtelna, wrażliwa i bardzo emocjonalna — idealna, kiedy masz ochotę na romans, który naprawdę porusza. Podobało mi się to, jak ta książka buduje klimat — spokojnie, bez pośpiechu, pozwalając zanurzyć się w uczuciach i refleksjach. To lektura, która daje moment zatrzymania i zostaje w głowie jeszcze długo po skończeniu. Dla mnie bardzo otulająca, ale jednocześnie lekko bolesna w ten romantyczny sposób. Polecam, jeśli lubisz historie pełne emocji, czułości i takiego melancholijnego vibe’u.

Ta powieść udowadnia, jak bardzo pozory potrafią mylić, zarówno w ocenie mężczyzn, jak i książek;). Romanse biurowe to nie jest mój ulubiony gatunek, często okazują się zbyt schematyczne, banalne, lub wręcz nudne, mimo porażajacej ilości scen erotycznych - a może właśnie z ich powodu... Tutaj stało się wręcz odwrotnie, cała historia była dla mnie bardzo przyjemnym zaskoczeniem. Świetnie napisana, z parą bardzo zadziornych, charakternych postaci, wciągnęła mnie o wiele bardziej, niż się spodziewałam. Jest pikantnie, nie brak też humoru, który zapewnił mi dodatkową przyjemność w trakcie czytania. No i ten wątek hate-love, uwielbiam. Lekka, chwilami romantyczna, chwilami bardzo goraca lektura. Polecam.

Nie takiego zakończenia się spodziewałam, dobrze że mam wszystkie części. Laureline potrafi trzymać w napięciu i naprawdę stresowałam się co jeszcze Celia wymyśli. Znam ja z Serii Uwikłani i nie wiedziałam że autorka poświęciła jej uwagę i stanie się bohaterka następnej serii. Więc czytam dalej.

Przyznam się bez bicia, że na początku czytałam trochę jak na siłę, bo strasznie wkurzał mnie Toby. A raczej jego zachowanie. No miałam ochotę wejść do tej książki i strzelić mu kilka razy z placha. No, ale później się wszytsko rozwiązało i wiemy dlaczego się tak zachowywał. Także mu wybaczam. Toby różnił się trochę od swoich znajomych. Potrafił być duszą towarzystwa a czasami odludkiem. Zachowaywał się jakby miał dwie twarze. Jednej czasem wystarczyło słowo aby ją sprowaokować a druga nie dawała się tak łatwo. Kiedy poznał Pippy trochę się uspokoił. No ale nie na długo. Potrafił ją zranić a ona mimo tego bardzo chciała mu pomóc. Mieli mnóstwo wzlotów i upatków. Pippy wiedział co się dzieje z Tobym gdyż jej tata miał podobne objawy swojej choroby. Jak myślicie czy Pippy była na tyle odważna aby być z Tobym ? Zachęciłam ?

4/5
Okej, jestem trochę zdziwiona. Chyba najbardziej tym, że mimo wszystko mi się podobało.
W sensie to na pewno największy age gap jaki czytałam i byłam lekko mówiąc nastawiona sceptycznie. Zwłaszcza, że to znowu zwykły romans beż głębszej fabuła. Jednak...
Audrey wie czego chce mimo różnicy wieku. Nic nie jest cukierkowe słodkie i przekoloryzowane. Poznajemy trochę Dylana i wszystko to tworzy spójna całość.
Serio jak na czysty romans to naprawdę dobra książka.

Postać Huntera Davenporta została już wcześniej nakreślona w „Pościgu”, gdzie jego najlepszy przyjaciel sprzątnął mu sprzed nosa dziewczynę, którą był zainteresowany. W „Ryzyku” Hunter przyjmuje zupełnie inną postawę – staje się typem playboya, spędzając każdą noc z inną kobietą. Z czasem jednak dochodzi do wniosku, że taki styl życia donikąd go nie prowadzi, dlatego decyduje się na celibat i skupienie na hokeju, nie chcąc, by cokolwiek go rozpraszało. Wszystko komplikuje się, gdy na jego drodze pojawia się Demi Davies. Ich relacja zaczyna się niewinnie – od wspólnego projektu, który z czasem przeradza się w przyjaźń. Od początku wyczuwalna jest między nimi chemia, jednak Demi ma chłopaka, a Hunter konsekwentnie trzyma się swojego postanowienia, by unikać kobiet. Dopóki ich relacja pozostaje na poziomie przyjaźni – nawet po rozstaniu Demi z niewiernym partnerem – napięcie między nimi stanowi jeden z najciekawszych elementów historii. Niestety, w momencie gdy bohaterowie w końcu ulegają uczuciom, opowieść nieco traci na atrakcyjności. Mimo to postacie wzbudzają dużą sympatię – autorka ma wyraźny talent do kreowania bohaterów, których trudno nie polubić. Historia Huntera, jego pochodzenie i problemy, z którymi się zmaga, są poruszające i dodają fabule głębi. Z kolei Demi zmaga się z ogromną presją ze strony rodziców, co momentami ją przytłacza i wpływa na jej decyzje. Na szczególne wyróżnienie zasługuje sposób, w jaki bohaterowie się komunikują. Ich szczere rozmowy i umiejętność wyjaśniania nieporozumień na bieżąco to coś, co zdecydowanie wyróżnia tę historię i stanowi wzór relacji, z którego warto brać przykład.

Ivanowi od pierwszego wejrzenia spodobała się Tawny, jednak została przedstawiona jako młoda żona jego Ojczyma. wszyscy wkoło uważali ze 19-letnia dziewczyna jest bezwstydną naciągaczką. Po dwóch latach gdy jej mąż umiera postanawia zatrzymać ich wspólna tajemnice i nikomu jej nie wyjawić. Wolą zmarłego byłą opieka nad jego żoną przez Ivana do 21 urodzin. Niestety przez odziedziczenie fortuny po zmarłym mężu na dziewczynę czyha niebezpieczeństwo. Jedynym sposobem na jej ochronę jest małżeństwo z Ivanem. Mężczyzna im bardziej poznaje Tawny tym bardziej przekonuje się ze dziewczyna nie jest naciągaczką i szczerze kochała męża o ile wgl nim był gdyż wszystko zaczynało stawać się dla niego jasne. Jedyne czego nie przewidział to uczucie do żony przed którym tak bardzo sie bronił. Bardzo dobra książka, która skrywała w sobie wiele tajemnic i zaskakujących chwil. Polecam

Tą serie przeczytałam od tyłu. Kupiłam II część i ja przeczytałam, a dopiero później zdałam sobie sprawę że jest i I część 😅🫣 Jednak mimo tego nie żałuję, bo ta również okazała się bardzo dobra. Może i jest to w pewnym sensie ckliwa, romantyczna opowieść, ale mnie się bardzo podobała. Przede wszystkim podobało mi się sama historia dwójki bohaterów. Owszem może trochę nie realna, ale mimo to miała coś w sobie. Sami bohatwrowie bardzo ambitni i doprowadzający sprawy do końca. Każdy z nich miał swój cel w życiu i dążył do tego, aby go osiągnąć. Oboje wzajemnie się od siebie uczyli i myślę, że tu w ich przypadku sprawdza się idealnie powiedzenie, że "pieniądze szczęścia nie dają". Ich opowieść udowodniła, że niewiele do szczęścia brakuje i niekoniecznie są potrzebne do tego pieniądze. Tu najważniejsi są ludzie, przyjaźń i miłość. Historia ta ukazała też, że w ciągłym pędzie i zabieganiu o pieniądze nie dostrzegany tego, a właściwie kogo mamy wokół siebie. To czas spędzony z najbliższymi powinno dawać nam, największą radość.

"Przeklęty kontrakt" to świetny biurowy romans. Ale w sumie to nawet nie biurowy tylko od biura się rozpoczynający. Historia opowiadana jest głównie z perspektywy Richarda. Faceta z ambicją i talentem marketingowym, zdolnego jak diabli ale okrutnego w obejściu i totalnego palanta. Meżczyzna uważa że uczucia to słabość a drogą do sukcesu są knowania i pieniądze. Jest zadufany w sobie i pozornie pewny siebie. Pozornie bo z czasem odkrywamy jego kolejne warstwy. Przyznaje że nie pamiętam książki, romansu gdzie w takiej przewadze prowadzona jest narracja przez męskiego bohatera. Podobało mi się to. Nawet bardzo. Katy ma dosłownie kilka swoich rozdziałów. To Richard opowiada nam ich historię 🖤 Richard niecierpi swojej asystentki i na każdym kroku daje jej to odczuć swoim zachowaniem i kąśliwymi uwagami. - tą asystentka jest własnie Katy. Richard nie zna jej jednak na tyle dobrze aby mieć świadomość jakie ma za sobą doświadczenia i dlaczego tak usilnie trzyma się swojej posady. Okoliczności w których znalazł się Richard wymagają od niego poszukania sobie na cito dziewczyny, która będzie kompletnie odbiegać od jego dotychczasowego gustu: ma być "normalna", ciepła na tyle aby ocieplić też jego wizerunek. Postanawia do tego celu zatrudnić Katherine- swoją znienawidzoną asystentkę a ona przystaje na warunki szefa bo pieniądze są jej bardzo potrzebne. Richard zmienia pracę a dzięki Katy zostaje również polubiony i doceniony przez nowego przełożonego i jego rodzinę. Stopniowo zakochuje się w nowej rzeczywistości, tych nowo poznanych ludziach, sympatycznej starszej Pani, która pojawia się nagle w jego życiu, a przede wszystkim uczuciem obdarza Katherine. Bardzo fajna, romantyczna opowieść o uprzedzeniach i odnajdywaniu swojego ja. I o tym, że szczęście potrafi czaić się tuż pod naszym nosem, a czasem jestesmy zbyt zaabsorbowani nieistotnymi rzeczmi aby je dostrzec. To bardzo przyjemna opowieść ;) Polecam.❤️🤪

„Pretty Reckless” to książka, o której… wciąż nie wiem, co myśleć. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego i niestety czuję lekki niedosyt. To historia o dzieciakach z bogatych domów - o intrygach, sekretach skrywanych za drzwiami eleganckich gabinetów i o tym, jak bardzo błędy dorosłych potrafią zniszczyć młodych ludzi. Ale też o tych mieszkających po drugiej stronie torów, tych którzy w życiu mieli o wiele trudniej. O zazdrości i zawiści, które potrafią zatruć wszystko i obudzić w nas chęć zemsty. Penn i Daria są połączeni wspólną tajemnicą oraz krzywdą wyrządzoną jego siostrze. Cztery lata później Penn wprowadza się do domu Darii z jednym celem - odebrać jej to, co ona odebrała jemu. Brzmi intensywnie… i tak właśnie jest. Choć to relacja dwójki nastolatków, ich więź jest skrajnie toksyczna i zbudowana na nienawiści. A ja po prostu nie lubię takich historii. Nie przemawia do mnie wizja młodych ludzi, którzy zachowują się tak, jakby świat należał do nich i jakby byli ponad konsekwencjami. Dorośli? Wcale nie lepsi. Matka, która wybiera obcą dziewczynkę zamiast własnej córki. Dyrektor szkoły, który wykorzystuje słabość uczennicy. Tematyka jest ciężka, momentami podana bardzo dosadnie i bez subtelności. Tym razem twórczość tej autorki znów do mnie nie trafiła - choć wiem, że ma ogromne grono fanów.

Mało świąteczna historia, ale naprawdę warta przeczytania! Grumpy x sunshine to mój ulubiony motyw, więc bawiłam się na książce naprawdę świetnie! Jedyny minus całej książki to jej tytuł - moim zdaniem trochę nietrafiony biorąc pod uwagę, co możemy znaleźć w środku.