O Malwinie i Tajemnicy Dziadka Piwnicy

Piękne ilustracje i wartościowa opowieść o wrażliwej dziewczynce, która postanawia dokończyć plan pomagania innym, który rozpoczął dziadek. Wartościowa opowieść lecz nie jest to najlepsza pozycja z serii "Piórko"

Piękne ilustracje i wartościowa opowieść o wrażliwej dziewczynce, która postanawia dokończyć plan pomagania innym, który rozpoczął dziadek. Wartościowa opowieść lecz nie jest to najlepsza pozycja z serii "Piórko"

[757]
"Duże kartony zazwyczaj oznaczają,
że właściciele ich zawartości
zamykają jakiś etap w życiu."

Bardzo przyjemna opowieść z sensem i zachętą do czynienia świata lepszym.

[757]
"Duże kartony zazwyczaj oznaczają,
że właściciele ich zawartości
zamykają jakiś etap w życiu."

Bardzo przyjemna opowieść z sensem i zachętą do czynienia świata lepszym.

Sympatyczna opowieść, niestety zakończenie pozostawia niedosyt... Za to ilustracje są świetne!

Sympatyczna opowieść, niestety zakończenie pozostawia niedosyt... Za to ilustracje są świetne!

Po przeczytaniu Królewicza, który się odważył, bardzo miłe zaskoczenie od strony graficznej. Ilustracje są miłe dla oka, zabawne, utrzymane w przyjemnej kolorystyce. Tekst jest poruszający. Pomysł ciekawy. Nie wiem skąd tyle negatywnych komentarzy, wiadomo każdy ma inny gust. Wiele osób jest rozczarowanych zakończeniem, ale według mnie pobudza ono wyobraźnię.

Po przeczytaniu Królewicza, który się odważył, bardzo miłe zaskoczenie od strony graficznej. Ilustracje są miłe dla oka, zabawne, utrzymane w przyjemnej kolorystyce. Tekst jest poruszający. Pomysł ciekawy. Nie wiem skąd tyle negatywnych komentarzy, wiadomo każdy ma inny gust. Wiele osób jest rozczarowanych zakończeniem, ale według mnie pobudza ono wyobraźnię.

"Piórko 2020" Lekkie rozczarowanie, bo historia Malwiny, która dzięki fotografiom dziadka odnajduje osoby, którym ten pomagał jest krzepiąca, ale opisana dość przeciętnie. Piękne ilustracje i tekst, który nas nie zachwycił.

"Piórko 2020" Lekkie rozczarowanie, bo historia Malwiny, która dzięki fotografiom dziadka odnajduje osoby, którym ten pomagał jest krzepiąca, ale opisana dość przeciętnie. Piękne ilustracje i tekst, który nas nie zachwycił.

Seksistowskie wstawki - o zbyt dziewczyńskim opakowaniu prezentu, o ojcu i synu wyjątkowo pomagających przy przygotowaniu kolacji, co się zazwyczaj nie zdarza i o tym, że Malwina szuka dla kolegi książek, które by interesowały chłopców - skutecznie mnie zniechęciły do tej książki. Na pewno nigdy jej córce nie przeczytam.

Seksistowskie wstawki - o zbyt dziewczyńskim opakowaniu prezentu, o ojcu i synu wyjątkowo pomagających przy przygotowaniu kolacji, co się zazwyczaj nie zdarza i o tym, że Malwina szuka dla kolegi książek, które by interesowały chłopców - skutecznie mnie zniechęciły do tej książki. Na pewno nigdy jej córce nie przeczytam.

Ośmioletnia Malwina przez przypadek trafiła do piwnicy nieżyjącego już Dziadka Tadeusza. Dziewczynka wiedziała, że pasjonował się fotografią i przesiadywał w swojej samotni, ale nie podejrzewała, że to właśnie ona odkryje jego tajemnice. Wiedziała, że Dziadek był dobrym i wrażliwym człowiekiem, ale dlaczego na zdjęciach umieszczał konkretne notatki, dotyczące tych, których sfotografował? Malwina postanowiła odszukać osoby ze zdjęć. Czego się dowiedziała? Jak tajemnice jej Dziadka wpłynęły na życie ośmiolatki? To piękna historia, która może zainspirować każdego z nas do pracy nad własną kolekcją dobrych uczynków. Warto po nią sięgnąć.

Ośmioletnia Malwina przez przypadek trafiła do piwnicy nieżyjącego już Dziadka Tadeusza. Dziewczynka wiedziała, że pasjonował się fotografią i przesiadywał w swojej samotni, ale nie podejrzewała, że to właśnie ona odkryje jego tajemnice. Wiedziała, że Dziadek był dobrym i wrażliwym człowiekiem, ale dlaczego na zdjęciach umieszczał konkretne notatki, dotyczące tych, których...

Na początku, zaraz po przeczytaniu pomyślałam sobie "ale fajna historia, taka ciepła". A potem usiadłam z tą książkę, przejrzałam ją jeszcze raz, pooglądałam ilustracje (piękne) i stwierdziłam, że jednak nie jest to nic nadzwyczajnego. Ot, dobra i chyba w sumie tyle. Głównym tematem jest pomaganie innym. Nasza tytułowa Malwinka w piwnicy u dziadka znajduje zdjęcia, które wykonał różnym osobom. Decyduje się odnaleźć te osoby i im pomóc. Nic odkrywczego tutaj czytelnik nie znajdzie, ale na pewno jest to ciepła, przyjemna historia. Dla mnie zdecydowanie za krótka i napisana jakby pobieżnie. Autorka chciała wrzucić wszystkie składniki z lodówki do jednego garnuszka i zrobić racuchy. Może gdyby skupić się na jednej, góra dwóch sprawach i je rozwinąć byłoby ciut lepiej? Również nie przemawia do mnie język, którym posługują się bohaterowie - jak na dzieci to jest bardzo dojrzały, przez co w odbiorze sztuczny. Mnie ostatecznie nie zachwyciła, ale mimo to warto ją przeczytać ze swoimi maluchami, bo jest po prostu ciepła, przyjemna i niesie ze sobą wartość. To taka otulająca historia na wieczór pod kocykiem. Może być dobrym wstępem do dyskusji ze swoją pociechą o pomaganiu innym.

Na początku, zaraz po przeczytaniu pomyślałam sobie "ale fajna historia, taka ciepła". A potem usiadłam z tą książkę, przejrzałam ją jeszcze raz, pooglądałam ilustracje (piękne) i stwierdziłam, że jednak nie jest to nic nadzwyczajnego. Ot, dobra i chyba w sumie tyle. Głównym tematem jest pomaganie innym. Nasza tytułowa Malwinka w piwnicy u dziadka znajduje zdjęcia, które...

Temat książeczki to pomaganie innym, choć przedstawiony w mało urozmaicony sposób - chyba byłoby ciekawiej, gdyby pojawiło się więcej interakcji z innymi postaciami. Poczynania bohaterki skojarzyły mi się z działalnością tzw "niewidzialnej ręki" - harcerze, zuchy, młodzież pomagająca innym bez ujawniania swoich personaliów - tu też dziewczynka wyrusza na "misję" odhaczania kolejnych dobrych uczynków. Choć na początku jest nadzieja na jakąś tajemnicę do rozwikłania, to nie niestety pasjonujące poszukiwania i odkrycia nie są przedmiotem tej opowieści. Bohaterka nie przechodzi przemiany, nie ma większych dylematów, trudności i zagrożeń na swojej drodze - historyjka robi się monotonna (brakuje też szczypty humoru) i dość szybko się o niej zapomina po przeczytaniu.

Temat książeczki to pomaganie innym, choć przedstawiony w mało urozmaicony sposób - chyba byłoby ciekawiej, gdyby pojawiło się więcej interakcji z innymi postaciami. Poczynania bohaterki skojarzyły mi się z działalnością tzw "niewidzialnej ręki" - harcerze, zuchy, młodzież pomagająca innym bez ujawniania swoich personaliów - tu też dziewczynka wyrusza na "misję"...

Kolejna książka z konkursu "Piórko", jednak najsłabsza ze wszystkich dotychczasowych edycji. Zarówno ja jak i dzieci czekały na jakiś zaskakujący finał, a tu nastąpił koniec.

Kolejna książka z konkursu "Piórko", jednak najsłabsza ze wszystkich dotychczasowych edycji. Zarówno ja jak i dzieci czekały na jakiś zaskakujący finał, a tu nastąpił koniec.