Co robić gdy brakuje Ci odwagi? Kultowy poradnik dla nastolatków

Jesteśmy na początku naszej przygody z noseworkiem, więc ta książka to fantastyczny wstęp do tematu. Zawiera podstawowe informacje techniczne dotyczące budowy nosa psa, rozchodzenia się zapachu czy pracy na próbce zapachowej. Cała teoria została opisana w sposób bardzo przystępny i łatwy do zrozumienia dla kogoś, kto dotychczas nie interesował się tym tematem. Ogromnym plusem są przykłady ćwiczeń, które można wykonać samemu w domu, jeżeli nie podejmie się decyzji o skorzystaniu z pomocy trenera noseworku. Książka zawiera też kody QR prowadzące do nagrań z prawidłowym wykonaniem ćwiczeń, co zdecydowanie ułatwia pracę, bo można zobaczyć film z prawidłowo wykonanym treningiem. Podział treści w książce jest bardzo różnorodny, ale jednocześnie wyczerpujący - jest trochę teorii, sporo ćwiczeń, ale też zasady pracy z psem czy regulamin startów w zawodach. Zdecydowanie mogę polecić lekturę dla osób zainteresowanych tematem pracy węchowej z psem.

Bardziej przystępna wersja Jak Zrozumieć Emocje Lisy Barrett, którą zresztą autorka często cytuje. ;) dobrze że w taki bardziej poradnikowy sposób, ktoś zajął się teorią konstruowania emocji Barrett, bo książka Barrett jednak ma dość specyficzny język, jej już sobie każdy nie przeczyta. A temat ważny! ;)

Książka porusza tematy, które powinny być nagłośnione w dzisiejszych czasach. Dotyczą psychiki, inności i możliwości wsparcia. Po każdym rozdziale mamy krótkie porady, co możemy zrobić, jak pomóc drugiej osobie. Na końcu spis najważniejszych numerów telefonów. Nie każdy rozdział był równie interesujący, jednak myślę, że każdy znajdzie tam coś dla siebie.

Podstawowe informacje dla przyszłych jak i obecnych opiekunów kotów- autorka, ze względu na swoje wykształcenie ujęła nie tylko aspekty fizjologiczno- genetyczno- bytowe, kładąc także silny nacisk na uwzględnienie potrzeb etologiczno- psychologicznych, ułatwiając tytułową komunikację. W kolejnych rozdziałach niektóre informacje się powtarzają.

📝 Książka to kompendium wiedzy o ADHD w dorosłości – od objawów, przez diagnozę, aż po strategie radzenia sobie na co dzień. Autor w przystępny sposób tłumaczy mechanizmy działania mózgu osób z ADHD i pokazuje, jak wpływa ono na relacje, pracę i codzienne funkcjonowanie. 💭 Moja opinia: Dla mnie, osoby z ADHD, to była wartościowa i momentami bardzo osobista lektura. Dużo się zgadzało, sporo otworzyło mi oczy i dało poczucie: „hej, to nie tylko ja tak mam”. Było też kilka rzeczy oczywistych, ale i tak doceniam, że ktoś zebrał to wszystko w jednym miejscu i podał w zrozumiały sposób. ⭐ Ocena: 7/10

Razem z mężem uprawiamy swój mały ogródek na balkonie. Mamy przy tym ogrom frajdy! Kwiaty cieszą oko i cudownie pachną, a własne pomidory, zioła i truskawki smakują najlepiej na świecie! Już za chwilę, już za momencik zaczniemy prace, bo zbliża się upragniona wiosna… Kasia Basiewicz i Dominika Krzych wstrzeliły się idealnie z premierą swojej książki „Miejskie ogrodnictwo. Czyli jak uprawiać jedzenie w mieście”, która wg mnie może być idealnym przewodnikiem dla początkujących ogrodników, jak i świetnie uzupełni wiedzę już wprawionych ogródkowych graczy! Autorki pokazują, że wystarczy parapet, balkon lub ogródek sąsiedzki, by zacząć swoja przygodę z uprawą roślin. Krok po kroku wyjaśniają, co będzie potrzebne na początku, jakie rośliny wybrać, jak je pielęgnować itd. Uświadamiają też, ile czasu, energii i pieniędzy kosztuje uprawa ogródka. Podrzucają tipy, jak sobie ułatwić pracę. Przekonują, że warto. Po lekturze tej książki nie będziecie mogli się doczekać, aż wykiełkuje Wasza pierwsza roślina z nasionka. Wypatrywanie nowych listków, pąków, kwiatów czy owoców okaże się wielka frajdą. Będzie rozpierać Was radość i duma, że przyczyniliście się do powstania nowego życia i że możecie oglądać ten cudowny spektakl. Ja jestem naprawdę zachwycona tą książką, bo autorki potrafią zarażać entuzjazmem i rozsławiają ideę miejskiego ogrodnictwa, przygotowały wiele wskazówek i naprawdę praktycznych rozwiązań. Najlepsze jest to, że tak świetnie tematycznie podzieliły rozdziały, że w każdej chwili można bardzo łatwo wyszukać, to co nas interesuje. Dostajemy wskazówki, których na dany moment potrzebujemy. Jeśli mamy wątpliwości, czy na pewno dobrze dbamy o nasz ogródek, Kasia Basiewicz i Dominika Krzych służą radą. Pojawia się sporo ciekawostek. Mnie szczególnie zachwyciła idea warzyw z resztek, o której wcześniej nie słyszałam. Sama też zachęcam wszystkich do hodowania kiełków w słoiku lub kiełkownicy. Musicie też wiedzieć, że książka jest przepięknie wydana, zdjęcia w środku są zachwycające! Z tej książki płynie bardzo ważne przesłanie, że nawet kilka nasion lub jedna sadzonka, woreczek ziemi, jedna doniczka i poświęcenie kilku chwil każdego dnia na pielęgnowanie kiełkującej, a potem dorosłej roślinki może odmienić nasze życie na lepsze. PS Zapomniałam wspomnieć, że Kasia Basiewicz i Dominika Krzych są autorkami pierwszego w Polsce portalu o miejskim ogrodnictwie Inspekty.pl Dziękuję Wydawnictwu Znak za egzemplarz do recenzji!

Całkiem ciekawy poradnik. Zwracający uwagę na różne zachowania psa i tłumaczący co ono może znaczyć. Znajdziemy tu też opis rożnych ras i krótką historię ich powstania. Są tez propozycje i opis różnych zabaw oraz komend, których możemy naszego pupila nauczyć. Bo – jak przekonują autorzy poradnika – psy lubią się uczyć nowych rzeczy. A im wcześniej zaczniemy szkolić naszego pupila, już na etapie szczeniaka, tym lepiej. Systematycznością i cierpliwością możemy z nim wiele osiągnąć. Jak w życiu.

Taki najważniejszy skrypt odnośnie wiedzy o ADHD. Mocnym punktem książki jest próba wyjaśnienia czym naprawdę jest adhd i omówienie różnych strategii radzenia sobie z adhd. Książka bardziej taka poradnikowa w formie szybkiej pigułki wiedzy niż dającej odpowiedzi na głębsze pytania.

Budowanie tożsamości nastolatka. Młody człowiek w przededniu dorosłości zawsze znajduje się na pełnym niepewności etapie, na którym buduje swoją tożsamość, wartości oraz na którym definiuje swoje przyszłe cele, marzenia i ramy, w których funkcjonuje następnie jako osoba dorosła. Jak poskładać wszystkie te elementy w jedną całość tak, aby zachować między nimi zdrową równowagę? Tym właśnie zagadnieniem zajmuje się w niniejszej książce Lisa M. Schab. Poczucie własnej wartości jest w młodym wieku jedną z kluczowych podwalin dalszego zdrowego (w sensie mentalnym),a w konsekwencji także i szczęśliwego życia. Wiek nastoletni to jednak okres wielu pułapek, niepewności oraz zagrożeń, które mogą kruchą mentalną równowagę młodego człowieka zakłócić. Czy istnieje sposób, aby temu zapobiec? Według autorki niniejszej książki jak najbardziej tak. Służyć mają temu przedstawione w kolejnych rozdziałach ćwiczenia, dzięki którym wszystkie elementy tej mentalnej układanki mają szansę wskoczyć na swoje miejsce. Na czym owe ćwiczenia mają polegać? W największym skrócie na treningu akceptacji samego siebie. Ideą jest tutaj samoakceptacja - zarówno w zakresie własnej, niepowtarzalnej indywidualności, a także w zakresie odmienności względem innych. Każdy człowiek jest wyjątkowy i chociaż jest to oczywiste, to jednym z zagrożeń nastoletniego wieku jest potrzeba przynależności do grupy rówieśniczej, a co za tym idzie - i to jest pewnym niebezpieczeństwem - gotowość do całkowitego podporządkowania się tejże grupie w imię akceptacji, a więc także gotowość do negacji i tłumienia własnej indywidualności. Schab proponuje szereg ćwiczeń, które uświadamiają młodemu człowiekowi, że nie należy iść tą drogą, lecz właśnie zmierzać w kierunku przeciwnym, w którym akceptujemy W PEŁNI samego siebie: z całym bagażem pozytywnych i negatywnych cech. Akceptacja wiąże się tutaj ze zgodą na to, że nie jest się i nigdy nie będzie się idealnym. To bardzo zdrowe podejście, którego praktykowanie nie jest jednak zadaniem łatwym. Ciężko jest bowiem czasem pogodzić się z własnymi ograniczeniami - zwłaszcza młodemu człowiekowi. Autorka książki proponuje także tutaj szereg praktycznych rozwiązań. Innym komponentem tej układanki są ćwiczenia ukierunkowane na samorozwój - przede wszystkim w zakresie własnych pasji, mocnych stron i przekonań, które kształtują zestaw wartości młodego człowieka. Ten aspekt rozwojowy jest szczególnie ważny, na nim bowiem opiera się w zasadzie całokształt dorosłego funkcjonowania każdego, kto dorasta. Zgodnie ze znanym przysłowiem "czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał" - dotyczy to także własnych przekonań i systemu wyznawanych wartości; jeśli ich nie wykształcimy, nie będziemy mieć się później na czym oprzeć w dorosłym życiu. Całokształt proponowanych przez Schab działań i praktycznych ćwiczeń zmierza do zbudowania własnej tożsamości oraz pewności siebie każdego młodego człowieka. Tego rodzaju książki bogate w praktyczne ćwiczenia są szczególnie cennymi publikacjami, mogą bowiem w realny sposób wpłynąć na czyjś dobrostan i codzienną egzystencję - oczywiście w pozytywny sposób. Warto zatem do omawianej książki zajrzeć - zwłaszcza jeśli wkraczacie dopiero na próg dorosłości. Gorąco polecam! Dziękuję GWP za egzemplarz recenzencki. #jesteśkimświęcejniżmyślisz #dlanastolatków #lisamschab #gwp #gdańskiewydawnictwopsychologiczne #pewnośćsiebie #dorastanie #zestawwłasnychwartości #samoakceptacja #równowagamentalna https://cosnapolce.blogspot.com/2021/07/jestes-kims-wiecej-niz-myslisz-dla.html

Zaczynając czytać te książkę, podeszłam do niej z dystansem. "Ach, pewnie kolejna książka mająca dużo racji, ale napisana górnolotnymi frazesami". No, myliłam się. Jest to książka, która faktycznie ma dużo racji i prawdy w sobie, ale jest napisana przede wszystkim rzeczowo, w oparciu o fakty i badania naukowe, zawiera mnóstwo bardzo trafnych uwag, spostrzeżeń i zaskakujących faktów, potwierdzających słuszność i prawdziwość docelowej tezy książki. "Nie rób nic" to uproszczona mysl, bo nie chodzi o nicnierobienie, a o dostrzeżenie toksyczności kultury "wiecznego zarobienia" i "orzepracowania", z których tak naprawdę nie powinniśmy być dumni. Bardzo ciekawa i wartościowa, moim zdaniem, lektura.

Bardzo treściwa książka- w najlepszym tego słowa znaczeniu. Piękne ilustracje i infografiki, roznudowana część teoretyczna poparta konkretnymi przykładami praktyki. Widać, że aurorki piszą z własnego doświadczenia. Nie jest to rozwojowy bełkot. Ze swojej strony polecam komuś, kto potrzebuje uporządkowania wiedzy i trochę "otuchy".

Bardzo przydatny i przyjemny w czytaniu poradnik. Jednak poleciłabym go bardziej dla osób początkujących, które dopiero zaczynają przygodę ze świadomą pielęgnacją włosów. Większość informacji była mi już wcześniej znana, bo często oglądałam i czytałam materiały autorki w internecie.

Bardzo przydatny poradnik. Sama esencja, bez żadnych ozdobników, historie pacjentów autorki przytaczane są tylko wtedy, gdy to konieczne, bez zbędnego gawędziarstwa. Rady nadają się do zastosowania wg mnie dla dzieci od jakichś 6 lat wzwyż, również dla nastolatków. Dla mnie rewelacja .

Książka napisana łatwym językiem, więc dobrze przyswajalna zarówno dla dorosłych, jak i młodzieży. Wyjaśnia ona przyczyny depresji (chociaż to sprawa drugorzędna i nieważne, dlaczego ktoś jest chory - ważne, by wyzdrowiał) oraz jej konsekwencje. Opisuje również metody walki z tą paskudną chorobą - m.in. niemal niemożliwe jest wyleczenie choroby, gdy przykładowo w domu stale występuje przemoc i dziecko panicznie boi się w nim przebywać - najpierw trzeba wyeliminować największe źródło problemów. Oczywiście żadna książka i poradnik tego typu nie zastąpią normalnego leczenia, ale według mnie polecam ją dla osób cierpiących na depresję, mających kontakt z taką osobą lub chcących bardziej wtajemniczyć się w dany temat i myślę, że jest to bardzo dobra lektura na początek. Tym bardziej, że jest tutaj mowa o depresji nastolatków, gdy zwykle książki o depresji mówią o niej w ogólnym znaczeniu dla dorosłych, nie zagłębiając się bardziej szczegółowo właśnie w daną grupę wiekową, przez co pomijają niektóre problemy, co czyni tę książkę właśnie atrakcyjnym wyborem dla rodziców, dziecka czy teoretycznie kolegów i przyjaciół nastolatków, albo nawet i starszego rodzeństwa. Z kolei osoby mające już jakieś pojęcie na temat depresji raczej nie wyciągną z niej za wiele, bo w końcu to nie jest książka naukowa i bardziej przeznaczona jest dla laików, lecz z pewnością da ona podstawową wiedzę, by móc się później jeszcze dokładniej zagłębić w temat. Książka spodobała mi się na tyle, że w przyszłości pewnie sięgnę po inne publikacje autorów.

Kluczem do dobrej relacji jest wsłuchanie się w swojego psa. Świetna książka która pozwala inaczej spojrzeć na relację z twoim psem. Zofia Zaniewska-Wojtków i Piotr Wojtków przekonują, że pies to istota która czuje, przeżywa lęki i chce móc podejmować decyzje ale robi to nieco inaczej niż my. Co ciekawe, wiele z tych porad można zastosować także w relacjach międzyludzkich. Czuję lekki niedosyt i mam ochotę na dużo więcej wiedzy ale całe szczęście, na końcu mamy listę wartościowych rekomendacji.

Książka Dzień dobry, potworku. Historie z terapii autorstwa Catherine Gildiner to poruszający zbiór prawdziwych historii pacjentów. Autorka pokazuje proces terapii w bardzo szczery i przystępny sposób, dzięki czemu łatwo wczuć się w emocje bohaterów. To książka momentami ciężka, ale jednocześnie pełna nadziei i siły

Czasem wystarczy kilka prostych słów, aby serce znalazło spokój🥰 Książka „Bardzo małe rzeczy. Proste refleksje o życiu i przyjaźni ze Stumilowego Lasu” od Wydwnictwa Olesiejuk przypomina nam, co tak naprawdę jest ważne w życiu. Na każdej stronie spotykamy Kubusia Puchatka i jego przyjaciół, którzy z czułością i humorem pokazują, jak odnaleźć szczęście w małych, codziennych chwilach😊 To historia o Krzysiu, który zgubił swój ukochany, szczęśliwy kamyk, i Kubusiu, który bez wahania wyrusza na poszukiwanie wraz z przyjaciółmi. Przez tę podróż odkrywamy piękne przesłania: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w potrzebie”, „Doceniaj każdy dzień i to, co masz”, „Razem zawsze możemy więcej”, „Szczęście jest bliżej, niż myślisz oraz „Radość można znaleźć w urokach przyrody i życzliwości przyjaciół” Ilustracje są przepełnione ciepłem, a sama książka wydana w solidnej, eleganckiej oprawie to prawdziwa perełka, którą warto mieć na swojej półce💛 To książka dla każdego, niezależnie od wieku. Dzieci znajdą tu radość i przygodę, dorośli spokój i przypomnienie, że czasem najmniejsze rzeczy mają największe znaczenie. To opowieść, która mówi: „Zatrzymaj się na chwilę i zauważ to, co piękne wokół ciebie”. Polecam tę książkę jako codzienną dawkę ciepła i refleksji. To naprawdę miód na serce! 🍯💛

Ponieważ ostatnio sporo się stresowałem (jak od kilkunastu lat mi się nie zdarzyło, a może i od dwudziestu kilku),postanowiłem sięgnąć po tą książkę w następnej kolejności i warto było. Jest dobra! Tylko chyba będę musiał przeczytać ponownie niektóre rozdziały ;) ale jest to wygodne, bo rozdziały są podzielone na rodzaje lęków, więc łatwo wybrać "swój" i konkretnie na nim się skupić. To znaczy myślę, że warto przeczytać całość, a potem już konkretnie skupić się na "swoim". Autor skupia się na tym, jak rozróżnić produktywne zmartwienia od nieproduktywnych, jak się zmierzyć ze zmartwieniami, a nie wyrzucać je z głowy (bo to jest trudne, kiedy ciągle wracają same) i jak racjonalizować. Mnie się przyda i książkę zatrzymam. Aha, i nie zgadzam się z opinią, że wydawnictwo polskie nie popisało się z okładką - okładka jest urocza i bardzo się z nią utożsamiam :D Już sam wstęp jest bardzo fajny: "(...) spróbuj wyobrazić sobie, że podchodzi do ciebie ktoś, kto dorastał w dżungli i nie ma pojęcia o zwykłym życiu w nowoczesnym świecie. Podchodzi i mówi: „Jak mogę nauczyć się martwić?”. (...) Następnie mógłbyś podsunąć kilka pomysłów, kiedy należy zacząć się martwić. Jakie czynniki wywołują u ciebie to uczucie? Mógłbyś powiedzieć „Martwię się, gdy stanie się coś złego”, ale to nieprawda, ponieważ martwisz się o potencjalnie złe rzeczy, które jeszcze się nie wydarzyły. A może wiesz, że coś złego ma się zdarzyć i dlatego się martwisz? Tylko skąd niby wiesz, że to ma się zdarzyć? Nie wydarzyło się jeszcze i właściwie żadna z rzeczy, którymi się martwisz, nigdy się zdarza. Mógłbyś też powiedzieć: „Martw się złymi rzeczami, które jesteś w stanie sobie wyobrazić”. Teraz można już sobie wyobrazić milion złych rzeczy, które wcale nie muszą się zdarzyć. Jest to niewyczerpane źródło powodów do zmartwień." (pdf.str. 9) - i tak dalej :D mógłbym jeszcze dużo zacytować, ale nie będę przepisywać książki ;) (no może jeszcze tylko: " Leżąc w łóżku, można myśleć o każdym problemie, który napotkamy jutro lub w przyszłym roku i należy pamiętać, że odpowiedzi na nurtujące nas pytania musimy znać od razu." :D ). Inne ciekawe cytaty: "Sprawdzanie może nigdy nie dotknąć podstawowej obawy osób zamartwiających się: „Nie mogę znieść niepewności”. W konsekwencji są one nerwowe, marnują wiele czasu i energii oraz wzmacniają przekonanie, że muszą sprawdzać, by poczuć się bezpiecznie. Jakie są korzyści? Czują się lepiej przez godzinę, a następnie sprawdzają ponownie." (pdf.str. 48) "Warto zadać sobie pytanie, jak można zamienić swoje wątpliwości i rozważania na sformułowanie rzeczywistych problemów, które wymagają rozwiązania. Trzeba zapytać siebie „Jaki problem muszę rozwiązać?" Pewien mężczyzna martwił się spadkiem obrotów i wciąż rozmyślał, dlaczego tak się działo. Wtedy uzmysłowił sobie, że to roztrząsanie nie ma żadnego znaczenia. Problem, który należy rozwiązać — zwiększenie sprzedaży — powinien zostać rozwiązany przez większą liczbę telefonów. Gdy mężczyzna dzwonił, mniej rozmyślał. Rozmyślanie należy zamienić na pytania o działanie: „Jakie działania powinienem podjąć?” Jeśli nie ma czynności, które można od razu rozpocząć, to można uznać swoje obawy za nieuzasadnione." (pdf.str. 80-81) "Czy oczekiwanie idealnych rozwiązań ma jakieś zalety? Można uważać, że motywuje to do szukania najlepszych rozwiązań, ale czy faktycznie tak się dzieje? Odrzucenie wszystkich możliwości ze względu na to, że nie są one idealne, nie gwarantuje znalezienia rozwiązania. Niektórzy uważają, że domaganie się doskonałości zmniejszy możliwość żałowania czegoś. Ponownie, szukanie doskonałości prowadzi do czegoś zupełnie odwrotnego — jeśli oczekuje się idealnego rozwiązania, wszystkie dotychczas podjęte decyzje, które nie przyniosły najlepszych rezultatów, wywołają żal i złe samopoczucie. Dążenie do perfekcji spowoduje jeszcze większy żal. Z drugiej strony, jeśli zostawiamy sobie jakiś margines błędu, możemy zaakceptować fakt, że niektóre decyzje mogą mieć negatywne skutki i potraktować je jako coś naturalnego. Negatywne skutki są nieuchronne przy podejmowaniu wielu decyzji." (pdf.str. 82) - dobre. To o mnie ;) Postaram się zapamiętać... "Dzieci wychowywane w bezpiecznych relacjach z rodzicami częściej potrafią widzieć same siebie z różnych perspektyw i znacznie częściej siebie akceptują. Susan Harter wykazała, że grupa rówieśnicza ma wpływ na to, jak dziecko postrzega swój wygląd, relacje z rówieśnikami i sprawność fizyczną, podczas gdy rodzice mają wpływ na to, jak dzieci postrzegają swoje możliwości intelektualne oraz zachowanie (np. czy „zachowują się jak należy”)." (pdf. str. 210) - to jest ciekawe... i chyba się zgadza. Ciekawy jest też fragment o związkach: "Kiedy związki się rozpadają, ludzie mają tendencję, aby kogoś obarczać winą. Może to wywołać lęk, że inni będą nas obwiniać oraz że będą nas postrzegać jako żałosnych nieudaczników. Pracując przez wiele lat z setkami pacjentów nie zarejestrowałem ani jedne go przypadku rozpadu związku z powodu tego, że jeden z partnerów miał wady, był niesympatyczny, brzydki czy niepełnowartościowy. Związki kończą się generalnie dlatego, że ich koszty są większe niż korzyści z nich płynące. Zastanówmy się nad logiką takiego stwierdzenia: „Zostawił mnie, bo jestem odstręczająca”. Po pierwsze, wszedł w ten związek, ponieważ uznał cię za atrakcyjną (interesującą, ładną, wartościową, itp.) Po drugie to, czy ktoś jest „atrakcyjny”, zależy od (kochających) oczu patrzącego. Ten, kto jest dla ciebie atrakcyjny, dla innych może być zupełnie nieciekawy. A po trzecie, atrakcyjność nie wynika z samej osoby, tylko z jej zachowania. Są zachowania, które sprawiają, że jesteśmy interesujący. Zalicza się do nich uprzejmość, słuchanie innych, okazywanie ciepła i zrozumienia, sprawianie przyjemności partnerowi, szczodrość oraz akceptowa nie kogoś mimo jego wad. Takie zachowania prawie każdy może sobie przyswoić, jeśli zechce. Nie ma niemiłych ludzi, są tylko nie miłe zachowania." (pdf.str. 241) (czytana/słuchana: 19-26.03.2026) 5/5 [8/10]