Trawers cz. 1

Książka od początku wciąga, buduje napięcie i sprawia, że człowiek cały czas czuje lekki niepokój, ale to, co dzieje się pod koniec… to już jest inny poziom. Zwrot akcji był tak mocny, że dosłownie miałam laga mózgu przez kilka minut i musiałam się zatrzymać, żeby to wszystko poukładać.

Uwielbiam takie momenty, kiedy autor totalnie wyprowadza mnie w pole i pokazuje, że nic nie jest takie, jak się wydawało. Mróz tutaj naprawdę zrobił robotę – emocje, napięcie i ten finał zostają w głowie na długo. Polecam każdemu, kto lubi książki, które potrafią zaskoczyć i wywołać efekt „co ja właśnie przeczytałam?”.

Książka od początku wciąga, buduje napięcie i sprawia, że człowiek cały czas czuje lekki niepokój, ale to, co dzieje się pod koniec… to już jest inny poziom. Zwrot akcji był tak mocny, że dosłownie miałam laga mózgu przez kilka minut i musiałam się zatrzymać, żeby to wszystko poukładać.

Uwielbiam takie momenty, kiedy autor totalnie wyprowadza mnie w pole i pokazuje, że nic...

Zdecydowanie najlepsza seria Mroza, którą czytałam i najlepsza część tej serii. Historia z początku rozwija się powoli, ale kiedy nabiera tempa, trudno się od niej oderwać, a na koniec dostajemy solidny finał. Jesteśmy świadkami ostatecznej konfrontacji Forsta i Bestii z Giewontu oraz w końcu poznajemy jego tożsamość. Nie brakuje zwrotów akcji, a sama końcówka zaskakuje.
"Trawers" to naprawdę bardzo dobre zwieńczenie trylogii i nie ukrywam, że trochę niepokoi mnie, że Mróz postanowił pociągnąć tę historię dalej. No cóż... Mam nadzieję, że się pozytywnie zaskoczę.

Zdecydowanie najlepsza seria Mroza, którą czytałam i najlepsza część tej serii. Historia z początku rozwija się powoli, ale kiedy nabiera tempa, trudno się od niej oderwać, a na koniec dostajemy solidny finał. Jesteśmy świadkami ostatecznej konfrontacji Forsta i Bestii z Giewontu oraz w końcu poznajemy jego tożsamość. Nie brakuje zwrotów akcji, a sama końcówka...

Zdecydowanie najlepsza część z trylogii - dużo wyjaśnień, nowych informacji i tropów, a na koniec naprawdę zaskakujący zwrot akcji, którego zupełnie się nie spodziewałam. Trylogia ciężka do przeczytania ze względu na dużą ilość informacji religijnych, ale warto dla zakończenia.

Zdecydowanie najlepsza część z trylogii - dużo wyjaśnień, nowych informacji i tropów, a na koniec naprawdę zaskakujący zwrot akcji, którego zupełnie się nie spodziewałam. Trylogia ciężka do przeczytania ze względu na dużą ilość informacji religijnych, ale warto dla zakończenia.

Według mnie zdecydowanie najlepsza część z trylogii Forsta. Wciągająca fabuła i zaskakujące zakończenie. Po 3 częściach poznamy tożsamość bestii i nie obejdzie się bez niespodzianki. Polecam.

Według mnie zdecydowanie najlepsza część z trylogii Forsta. Wciągająca fabuła i zaskakujące zakończenie. Po 3 częściach poznamy tożsamość bestii i nie obejdzie się bez niespodzianki. Polecam.

Na Krupówkach zostaje znalezione ciało mężczyzny. Podejrzanymi są syryjscy uchodźcy. W więzieniu Forst dostaje tajemnicza przesyłkę.

Trzecia część serii o przygodach Forsta. Jak zawsze książka pełna zwrotów akcji. Spodobało mi się jak potoczyły się relacje Forsta i prokuratorki Dominiki. Już od drugiej części domyślałam się, kto jest Bestią z Giewontu.

Na Krupówkach zostaje znalezione ciało mężczyzny. Podejrzanymi są syryjscy uchodźcy. W więzieniu Forst dostaje tajemnicza przesyłkę.

Trzecia część serii o przygodach Forsta. Jak zawsze książka pełna zwrotów akcji. Spodobało mi się jak potoczyły się relacje Forsta i prokuratorki Dominiki. Już od drugiej części domyślałam się, kto jest Bestią z Giewontu.

Jak znaleźć kogoś, jak rozwiązać sprawę kiedy jesteś zawsze dwa kroki do tyłu. Frosta opanowuje frustracja i niemoc, ale nigdy się nie poddaje.

Jak znaleźć kogoś, jak rozwiązać sprawę kiedy jesteś zawsze dwa kroki do tyłu. Frosta opanowuje frustracja i niemoc, ale nigdy się nie poddaje.

Właśnie skończyłem „Trawers” i muszę przyznać, że to kawał solidnego kryminału. Jeśli szukacie książki, przez którą się po prostu „płynie”, to trafiliście idealnie. Książka w ogóle się nie dłuży. Mróz tak operuje cliffhangerami, że trudno odłożyć lekturę choćby na moment. Autor świetnie buduje atmosferę. Nie jest to jednostajne tempo - czuć, jak napięcie narasta z każdym rozdziałem, aż do dosłownego finału na ostatniej stronie. Zakończenie jest mega zaskakujące. Tożsamość „Bestii z Giewontu” okazała się zupełnie inna, niż zakładałem, co uznaję za ogromny plus. Oczywiście, sięgnę po kolejny tom przygód Forsta.

Właśnie skończyłem „Trawers” i muszę przyznać, że to kawał solidnego kryminału. Jeśli szukacie książki, przez którą się po prostu „płynie”, to trafiliście idealnie. Książka w ogóle się nie dłuży. Mróz tak operuje cliffhangerami, że trudno odłożyć lekturę choćby na moment. Autor świetnie buduje atmosferę. Nie jest to jednostajne tempo - czuć, jak napięcie narasta z każdym...

Z trzech przeczytanych tomów najsłabsza. Dzięki temu mogę sięgnąć po inną książkę, a nie kolejny tom ;) Zapewne z komisarzem Forstem spotkamy się niebawem, bo mimo pewnych wad książka była wciągająca. Trochę pewne wątki zbytnio naciągane, za to ciekawe było przedstawienie więziennego życia.

Z trzech przeczytanych tomów najsłabsza. Dzięki temu mogę sięgnąć po inną książkę, a nie kolejny tom ;) Zapewne z komisarzem Forstem spotkamy się niebawem, bo mimo pewnych wad książka była wciągająca. Trochę pewne wątki zbytnio naciągane, za to ciekawe było przedstawienie więziennego życia.

Historia pojedynku Forsta z Bestią z Giewontu musiała kiedyś dobiec końca – i to jest właśnie ten moment. Przypomnijmy: w „Ekspozycji” komisarz ścigał ludzi odpowiedzialnych za śmierć mężczyzny, którego ciało znaleziono powieszone na krzyżu na Giewoncie, wędrując ich śladami przez Polskę i Europę Wschodnią, w „Przewieszeniu” nadal poszukiwał sprawcy zbrodni, który poczyniał sobie coraz zuchwalej. A jako że Forst to policjant niepokorny, próba pościgu za sprawcą, nie zawsze zgodna z literą prawa, doprowadziła go w końcu do… więzienia. Jako więźnia, żeby była jasność. I tu właśnie rozpoczyna się „Trawers”: Forst siedzi i nie ma widoków na wolność. Nie interesuje go więc sprawa zabitego w górach Syryjczyka, w którego ustach umieszczono monetę – znak rozpoznawczy Bestii z Giewontu. Ale sytuacja się zmienia, kiedy ktoś całkiem nieoczekiwany wyciąga do komisarza pomocną dłoń.

„Trawers” jest dokładnie tym, czym były „Ekspozycja” i „Przewieszenie”: zapierającą dech w piersiach opowieścią o przygodach Wiktora Forsta. To wciąż ten sam człowiek: irytujący, bezczelny, a przy tym budzący mnóstwo sympatii teraz-już-były-policjant. Zmieniło się natomiast jedno: Forst przestał widzieć przed sobą jakikolwiek cel. Nie tylko dlatego, że siedzi w więzieniu i codziennie wspomaga się „lekarstwem na migrenę”, czyli kompotem. Na szczęście nie jest to stan permanentny – w wyjściu z impasu pomagają mu prokurator Wadryś-Hansen, komendant Osica i, paradoksalnie, Bestia z Giewontu. A także pewna postać znana z innego cyklu Remigiusza Mroza. Nie zdradzę, o kogo chodzi – ale fani autora z pewnością się tego domyślą.

Ta trylogia to przede wszystkim opis fascynujących przygód Forsta. W ostatniej części Remigiusz Mróz przemyca jednak również trochę refleksji na aktualne tematy społeczno-polityczne. Konkretnie: uchodźców i stosunku Polaków wobec nich – na przykładzie Syryjczyków, którzy trafiają do Zakopanego i tu zostają tymczasowo zakwaterowani. Początkowy niechętny dystans mieszkańców z czasem przeradza się w manifestacje, a bierny opór zamienia się w opór jak najbardziej czynny. Zabójcy udaje się „wyciągnąć z ukrycia wszystkie demony, które drzemały w polskim społeczeństwie – i być może nie tylko w nim”. Ale nawet wprowadzenie tak ważkiego problemu nie zmienia faktu, że „Trawers” to po prostu świetna rozrywka. Duża w tym zasługa stylu, dzięki któremu czytelnik wręcz niezauważalnie płynie przez zdarzenia. Pewnie, że da się znaleźć w tej książce jakieś drobne niedociągnięcia, można czepiać się wiarygodności niektórych zdarzeń czy faktu, że Forst wychodzi cało (no, niemal cało) nawet z najgorszych tarapatów. Ale – po co? Remigiusz Mróz pisze z pasją, która udziela się czytelnikowi. A zakończenie powieści uświadamia, że autor potrafi podsuwać czytelnikowi tropy pod nos – ale tak, by ten nie rozpoznał ich jako tropy. Sama się na to złapałam, czego dowodem recenzja „Przewieszenia”. Nie zdradzę oczywiście, o co chodzi, ale właśnie dlatego swoją recenzję zakończę słowami: brawo, panie Mróz!

Przeredaguj recenzje i skróć, ja daję 8/10 gwiazdek.

„Trawers” to finał historii komisarza Wiktora Forsta i jego starcia z Bestią z Giewontu. Po wydarzeniach z „Ekspozycji” i „Przewieszenia” Forst trafia do więzienia – jako skazany, a nie śledczy. Pozbawiony celu i nadziei na szybkie wyjście na wolność, nie chce angażować się w kolejne śledztwo. Sytuacja zmienia się jednak, gdy pojawia się ktoś gotowy mu pomóc, a sprawa tajemniczego morderstwa w górach znów prowadzi do Bestii z Giewontu.

Remigiusz Mróz ponownie serwuje dynamiczną, pełną zwrotów akcji historię. Forst pozostaje sobą – bezczelnym, upartym i momentami irytującym bohaterem, którego jednak trudno nie lubić. W tej części autor wplata także wątek społeczny dotyczący uchodźców i napięć, jakie ich obecność wywołuje w Zakopanem. Choć temat jest poważny, książka wciąż pozostaje przede wszystkim wciągającym thrillerem.

„Trawers” czyta się bardzo szybko dzięki lekkiej narracji i sprawnie budowanemu napięciu. Można wprawdzie znaleźć drobne nieścisłości czy momenty mało realistyczne, ale nie przeszkadzają one w odbiorze historii. Zakończenie pokazuje natomiast, jak sprytnie autor potrafi prowadzić czytelnika, zostawiając wskazówki, które łatwo przeoczyć.

Brakowało mi rozwiązania zagadki co się stało z dziennikarką Olgą Szrebską, niestety możemy tylko się domyślać, każdy w swojej głowie, jak jej historia się zakończyła... Ja mogę snuć inne teorie, a Ty inne, i to jest fajne przy czytaniu :)

Historia pojedynku Forsta z Bestią z Giewontu musiała kiedyś dobiec końca – i to jest właśnie ten moment. Przypomnijmy: w „Ekspozycji” komisarz ścigał ludzi odpowiedzialnych za śmierć mężczyzny, którego ciało znaleziono powieszone na krzyżu na Giewoncie, wędrując ich śladami przez Polskę i Europę Wschodnią, w „Przewieszeniu” nadal poszukiwał sprawcy zbrodni, który poczyniał...

Kolejna dobra książka pana Mroza. Chociaż trochę gorzej ją odebrałam, może przez ten więzienny klimat i narkotyczne odkurzenie?

Kolejna dobra książka pana Mroza. Chociaż trochę gorzej ją odebrałam, może przez ten więzienny klimat i narkotyczne odkurzenie?