26 maratonów. Moje życie w biegu

Książka zawiera sporo bardzo interesujących informacji, zwłaszcza w pierwszej sekcji dotyczącej treningu. Natomiast sekcja diety zawiera sporo - w mojej ocenie - błędnych informacji, które są już nieaktualne i zweryfikowane przez nowsze badania (książka napisana w 2010 roku)

Przydatne informacje dla osob przygotowujacych sie do maratonu. Chodz z drugiej strony po przeczytaniu czytelnik moze pomyslec ze jak nie bedzie biegal przynajmniej 80km tygodniowo to nie przygotuje sie do maratonu co jest nie prawda. Jesli ktos sie spodziewal jakis dodatkowych historyjek to bedzie zawiedziony. Ale ogolnie polecam.

Dobrze się słucha w wersji audiobook'owej, napisana lekkim i przyjemnym językiem. Oczywiście przepisy w formie czytanej trochę nie mają sensu - nie da się ich spamiętać. Momentami autor traci przejrzystość przekazu, można się zagubić czy opowiada chronologicznie czy robi dygresje do przeszłych, czy też przyszłych zdarzeń. Końcówka trochę nostalgiczna bez tej radości z początku książki, słowem bieganie jest ucieczką ale ostatecznie, nie da się uciec od rzeczywistości...

To już kolejna przeczytana przeze mnie pozycja Deana Karnazesa i oczywiście się nie zawiodłam. Książka daje mnóstwo pozytywnej energii, nie tylko do biegania, ale także do uprawiania jakiegokolwiek sportu. Dean po prostu kocha to co robi i to widać w każdym jego napisanym zdaniu. Budzi we mnie ogromny podziw, bo pomimo tego, że sama biegam ultramaratony, to poziom jego zacięcia sportowego i wyćwiczenia sprawia, że można więcej....

Długo jej szukałam, ale w końcu znalazłam. Zaintrygował mnie opis na stronie empik i ruszyłam na poszukiwania pomiędzy półkami. Nie zawiodłam się. Ta dziewczyna to wulkan energii. Od początku ma się ochotę do niej podejść i ją wyściskać. Jej biografia to zbiór przypadkowych podróży, spotkań i rozmów, które ostatecznie kształtują silną, niezależną i dążącą do celu zawodniczkę Ironmana. Taką, która wygrywa, ale i taką, która czeka na ostatniego zawodnika, by przybić mu piątkę na mecie. Ta książka powinna znaleźć się na półce każdego sportowca i kibica. Polecam ją jednak także osobom, które szukają swojej drogi życiowej.

Historia jednej z najbardziej utytułowanych i znanych biegaczek ultra na świecie. Jest to pozycja, która przypadnie do gustu głównie biegaczom, ponieważ dla osób postronnych opisywane historie mogą wywoływać mniejsze emocje. Pozycja, która uświadamia na konkretnym przykładzie, to co biegacze ultra wiedzą, ale co nie jest obecne w powszechnej świadomości - że na dystansie powyżej maratonu płeć zawodnika zaczyna odgrywać coraz mniejszą rolę, liczy się już tylko przygotowanie i wytrzymałość - dlatego w ultramaratonach kobiety coraz częściej pokonują mężczyzn, czego dobitnym przykładem jest Pam Reed

Książka godna polecenia dla osób, które do tej pory nie skupiały się na treningu mięśni głębokich (tak jak ja). Sporo ćwiczeń opisanych w przystępny sposób. Sam jeszcze wszystkiego nie włączyłem w tygodniowy rozkład treningów (trenuję boks) jednak po przetestowaniu treningu poziomu 1 pozytywnie zaskoczyłem się treningiem i postaram się w przyszłości przejść do kolejnych jego poziomów celem większej sprawności czy to w boksie czy innych sportach.

Jest to ciekawa pozycja z kilkoma wieloma ciekawymi faktami na temat biegania. Porusza przydatne sprawy np. o jedzeniu przed i po treningu, urozmaicenie planu treningowego, suplementacja, techniki biegu czy sposób doboru obuwia do jego przeznaczenia. Jednak kluczowe informacje tutaj by się skończyły, ponieważ dziesiątki stron zajmuje bardziej opis przygody autora z bieganiem, okoliczności, czy niekoniecznie wciśnięte kwestie rekordzistów. Nie tego raczej poszukują osoby z potencjałem zaczynające z bieganiem. Podczas przewijania stron miałem wrażenie, że rady przekazywane są jak dla zawodowców, niezbyt osiągalne dla zwykłego Kowalskiego, który chce prowadzić zdrowy styl życia. Pomimo tego, warto sięgnąć po tę książkę, bo zawiera podstawową teorię biegową oraz pomocne różne wnioski od doświadczonego polskiego biegacza.

Jeżeli ktoś zamierza przeczytać z myślą o poznaniu dokładnych jednostek treningowych oraz jak lepiej biegać to się zawiedzie. Autor opisuje codzienne życie Kenijczyków, opisuje swoje odczucia i rodziny co do danych posiłków, zachowań. Opisuje tez, ze jednego dnia idzie biegać i kto mu towarzyszy - ale nie nawiązuje to do żadnego planu treningowego itd. Ksiazka w zasadzie o krajobrazie, życiu Kenijczyków i o bieganiu w formie light.

Jako osoba związana bardzo mocno ze sportem wyczynowym, najpierw trenując do zawodów amatorskich, następnie przechodząc etap profesjonalisty, by powrócić jako amator w innych dyscyplinach i trener uważam, że książka jest rewelacyjna. Nie będąc specjalistą typowo od biegania, ale mając duże doświadczenie w układaniu podobnych planów mogę stwierdzić, że autorzy świetnie omawiają krok po kroku samo podejście do uprawiania sportu, budowania formy i zagadnień z tym związanych. Następnie zasypują wręcz czytelnika ogromna ilością treningowych smaczków biegacza, co jest zwyczajnie niezbędne, by samemu podjąć się ułożenia własnego planu pod określony cel. To było właśnie założeniem ''Jak biegać szybciej''. Niezależnie czy jesteś osoba początkującą czy biegaczem zaawansowanym z doświadczeniem startowym, czy celujesz w biegi na dystansie 5km czy maratonu powinieneś znaleźć tu coś dla siebie. Rzecz jasna jak to zazwyczaj bywa, sportowiec z większym stażem zdoła wyciągnąć z takiej lektury więcej niż laik zaczynający dopiero swoją przygodę z tą dyscypliną, ale na tym to wszystko polega. Czytamy, próbujemy ułożyć własny plan lub korzystamy z gotowego szablonu, który odpowiednio zmodyfikujemy, trenujemy, zdobywamy doświadczenie, by powrócić do czytania i po pierwszych cyklach treningowych zrozumieć więcej i progresować nie tylko na bieżni, ale również pod względem wiedzy. Zaznaczam, że jest to książka traktująca typowo o treningu specjalistycznym, więc nie znajdziecie tu informacji o tym jak się ubrać, jakie kupić buty do biegania albo jakie dodatkowe ćwiczenia wykonywać, by zapobiegać kontuzjom. Tego musicie poszukać w innym miejscu. Nikt nie mówił, że jedna książka wystarczy, by wiedzieć wszystko. Polecam zainteresowanym poprawą swoich wyników w bieganiu. Osoby uprawiające poranny jogging dla zdrowia czy utraty tkanki tłuszczowej nie znajdą tu nic dla siebie.

Zaczyna się ciekawie, po czym autor zbacza z głównego tematu i meandruje po często mało interesujących danych i faktach teoretycznie nawiązujących do sedna, niemniej niezmiernie nudnych... W zasadzie końcówka książki dopiero wciąga i przypomina, dlaczego w ogóle po nią sięgnąłem ("Urodzeni biegacze" dla mnie stoi kilka poziomów wyżej, choć i tam wiele technicznych czy statystycznych wtrętów autora do fabuły wytrącało czytelnika ze strefy uniesienia).

Jakieś tam plany na dłuższe bieganie Ultra są ;) więc powoli zaczynam łapać "teorię" :D Chyba na początek dobrze trafiłem, bo jest to luźny "przewodnik" - "poradnik" legendy światowego ultra. Nie jest to pozycja wybitna ale w przystępny sposób dająca więcej niż garść cennych wskazówek. Czyta się miło, lekko, szybko i przyjemnie, ja polecam :)

Książka Bieganie metodą Danielsa jest to kompendium wiedzy dla tych, którzy potrzebują bardzo dokładnego planu treningowego. Jest to jednak dość trudna pozycja dla kogoś kto nie jest profesjonalistą. Nawet dla biegaczy, którzy mają już pewny staż treningowy wiele pojęć i planów jest za bardzo skomplikowanych. Nie mniej jednak każdy na pewno wyciągnie z tej książki choć trochę dla siebie, bo autor dzieli się swoją naprawdę wielką wiedzą i doświadczeniem na temat biegania.

Rewelacja! Najlepsza książka w tematyce biegania jaką czytałem. Autorzy przekazują ogrom wiedzy jaką każdy sportowiec wytrzymałościowy powinien posiadać. Wiedza jest fajnie usystematyzowana od podstaw metabolicznych do przedstawienia gotowych planów treningowych. To wszystko przeplatane ciekawymi historiami sportowców. Zarówno początkujący jak i zaawansowani biegacze z pewnością wiele z tej książki wyciągną.

Współczuję ludziom, których nie emocjonują wydarzenia sportowe. Jako jednostka wybitnie statyczna powinnam być w zasadzie jedną z nich, miałam jednak to szczęście, że od najmłodszych lat zakorzeniono we mnie szacunek do tych, którzy reprezentują nasz kraj na arenie międzynarodowej, podziw wobec ich wysiłku, starań, poświęceń, jakie muszą ponosić we wszystkich sferach swojego życia – bezlitośnie podporządkowanego sportowi zawodowemu. Igrzyska olimpijskie, mistrzostwa świata w lekkiej atletyce, PŚ w skokach narciarskich albo Grand Prix w łyżwiarstwie figurowym to wydarzenia, które dostarczają człowiekowi emocji na takim poziomie, do których nie jest w stanie dotrzeć ani najlepsza książka, ani najciekawszy film. Gdy słyszę nazwisko „Lewandowski”, nie myślę wcale „Robert”, ale – „Marcin”, a samego współautora książki „Mój bieg” traktuję jak dobrego znajomego, z którym mam tak wiele sportowych wspomnień. Czyż nie otwierałam z przyjaciółką szampana, gdy w 2010r. w Barcelonie zdobył złoto ME? Nie wyłączałam z furią i przekleństwem tv, gdy w 2013r. tak mało brakło mu do medalu w Moskwie? Nie krzyczałam na głos ze szczęścia po brązowym medalu dwa lata temu w Dosze? I nie brałam specjalnie na okoliczność jego biegu w Tokio wolnego dnia w pracy, aby razem z nim – choć na odległość – odebrać lekcję sportowej pokory? Książka „Mój bieg” nie jest stricte sportową biografią, stanowi raczej luźną gawędę autorstwa Marcina Lewandowskiego, który potencjalnego czytelnika uznaje za osobę mniej więcej zaznajomioną z jego sportowymi dokonaniami i nim samym. Nie ma tu ani tanich plotkarskich sensacji, ani chronologii; niektóre z przywołanych przez niego wątków pozostawią w Tobie niedosyt, inne przeczytasz więcej niż raz. Lekkoatleta nie pozwolił Jakubowi Jelonkowi przeredagować swoich wypowiedzi i to sprawia, że książka ma dosyć intymny charakter; sprawia wrażenie pozycji wyselekcjonowanej dla konkretnego czytelnika – fana. W tym przypadku trafiła w odpowiednie ręce.

Tak jak mega szanuje poziom jako reprezentują autorzy i bardzo dobrze czytało mi się o ich historiach z dwóch perspektyw tak myślę, że książka mogłaby być trochę krótsza. Jeśli biegacz i lubisz góry to wielce prawdopodobne, że się tobie spodoba - dla tych nie biegających może to się wydać dziwna książka, ale spróbować zawsze można 😉

Ciekawe i dość przekonujące spojrzenie na mechanikę funkcjonowania różnych środków treningowych w poprawie formy biegacza. Na pewno mamy tutaj do czynienia z myśleniem zyczeniowym i błędem potwierdzenia typowym dla amerykańskich poradników. Mimo wielu naciąganych argumentów, sama teoaria ma w sobie spore ziarno prawdy. Kilkudziesięciostronnicowa część teoretyczna uzupełniona jest szerokim wyborem konkretnych ćwiczeń oraz całych planów treningowych , w raz z opisami ich poprawnego wykonania, sugestiami co do modyfikacji w zależności od poziomu wytrenowania użytkownika, co czyni z książki bardziej praktyczny podręcznik niż skarbnice wiedzy teoretycznej. Kolejna pozycja raczej do posiadania na półce, niż wypożyczenia, przeczytania i pamiętania najważniejszych założeń. Nic nadzwyczajnego, ale dla samej świadomości wagi treningu siłowego w budowaniu formy biegowej, warto choćby przeczytać.

Po przeczytaniu wspomnień najsłynniejszych biegowych ultrasów, takich jak Scott Jurek, czy Dean Karnazees, ta pozycja jakoś umknęła mojej uwadze. Stąd bardzo miłe zaskoczenie, że jeszcze można trafić na tak dobrą "sportową lekturę". Charlie Engle smakował życia na różne sposoby. Walczył z silnym uzależnieniem od alkoholu i narkotyków, uczestniczył w wymagających, wielotygodniowych rajdach przygodowych, realizował wiele nietuzinkowych projektów biegowych, a także odbył ponad roczną karę pozbawienia wolności. Mimo tak wielu zawirowań losu, nie zrezygnował jednak nigdy z biegania. Pozwoliło mu ono odnaleźć wewnętrzną równowagę, sprawdzić granicę własnej wytrzymałości i znaleźć ujście dla złych emocji. "Biegacz" dostarcza nam niezwykle ciekawą historię głównego bohatera, przedstawioną w przystępny, pełen humoru sposób. Na prawdę warto przeczytać.

Największą wadą tej książki jest fakt, że jest BARDZO nieaktualna. Od 2015 minął szmat czasu. Owszem, Rzeźnik tak wtedy, jak teraz, to bieg kultowy, ale coraz więcej słyszę głosów, że ta kultowość odbija się na jakości. Nie wiem, przekonam się w 2025, bo biorę kumpla pod pachę i robimy te 84 km, nawet gdybym miał go nieść pod koniec 😅 Trochę chaotyczna budowa tej książki, krótkie wypowiedzi biegaczy przeplecione fragmentami trasy, ale o dziwo- bardzo fajnie to siadło. Niewiele zdjęć, a szkoda- przy takich widokach można było upchnąć więcej landszaftów. Fajnie, że narracja nie jest cukierkowa, autorzy przedstawiają ten cały ból i znój który towarzyszy kilkunastogodzinnym biegom a dolegliwości żołądkowe, zastałe mięśnie, skurcze, problemy z mentalem, czy spontaniczny paw w krzakach, to nie są jakieś szokujące rzeczy. Dobra reklama imprezy, ale apeluje o reedycję.

Książka 8,5/10 Bardzo dobry podręcznik, bo książka już po prostu dobra. To nie jest kolejna pozycja jakiegoś „influencera” czy jak to się tam pisze. To jest konkretna ustrukturyzowana wiedza o biegach ultra. Na razie jedyna jaką znalazłem (w takiej formie),traktującą o takich dystansach, gdzie jest konkret. Bez dziwnych eksperymentów. Jeśli dla kogoś maraton to już mało, potrzebuje czegoś więcej i nie wie, gdzie zacząć jest to pozycja dla niego. Jeśli ktoś szuka wywodów autora i opowiastek różnej treści to tutaj są, ale malutko, więc się zawiedzie… 10 - Arcydzieło; 9 - Wybitna; 8 - Bardzo dobra; 7 - Dobra; 6 - Może być; 5 - Średnia; 4 - Taka se; 3 - Skończyłem z musu; 2 - Tragedia; 1 - Gorzej niż tragedia, nie wiem jak skończyłem;