Sprzedawca

Intrygujaca opowieść. Choć ....
W jednej z głównych ról psychopata tak paskudny, że właściewie czyta się ze wstrętem.
No i miało być odkrycie tajemnic świata "tych kilkunastu najpotęzniejszych ludzi", tych którzy rzadzą krajem z cienia swoich fortun. Dominuje zaś dewiacja przerośniętego ego przestępcy - karierowicza przekonanemu, że dzięki mamonie wolno mu wszystko, bez oglądania się na moralniość, zasady, przyzwoitość.
Ciekawostka: Budując dom rozplanował jego podzienmie go pod kąąem przyszłych zbrodni...
Trochę też mieszane uczucia wywołują bohaterowie pozytywni. Komisarz Maria, która mając jakieś negatywne doświadczenia życiowe jest wobec otoczenia mocno frustrująca; do tego zajadła w swej pracy do tego stopnia, że wsadza głowę tam gdzie inny by nogi nie wetknął. Owszem, lubimy takich zaangazowanych i ich bezkompromisowe akcje ale... Tu jakoś niejednoznacznie przekonujące. Do tego pomocnik, śledczy o tak niby wnikliwym umyśle a jednocześnie jakiś taki rozlazły, by nie rzec - fajtłapowaty.
Dobrze, że finał - cudownym sposobem - nie skonczył się tragedią.
Czy takie degeneracje mogą zdarzać się naprawdę?

Intrygujaca opowieść. Choć ....
W jednej z głównych ról psychopata tak paskudny, że właściewie czyta się ze wstrętem.
No i miało być odkrycie tajemnic świata "tych kilkunastu najpotęzniejszych ludzi", tych którzy rzadzą krajem z cienia swoich fortun. Dominuje zaś dewiacja przerośniętego ego przestępcy - karierowicza przekonanemu, że dzięki mamonie wolno mu wszystko, bez...

Podoba mi się narracja pierwszoosobowa immersyjna, bohater nie tylko relacjonuje wydarzenia ale zanurza czytelnika w jego subiektywnej perspektywie, wzmacnia to empatię i czyni historię bardziej osobistą i dynamiczną.
Osobiście raził mnie tylko wulgarny język.

Podoba mi się narracja pierwszoosobowa immersyjna, bohater nie tylko relacjonuje wydarzenia ale zanurza czytelnika w jego subiektywnej perspektywie, wzmacnia to empatię i czyni historię bardziej osobistą i dynamiczną.
Osobiście raził mnie tylko wulgarny język.

Świetna, trzymająca w napięciu, pokazująca biznesowe realia

Świetna, trzymająca w napięciu, pokazująca biznesowe realia

Błyskawiczny kryminał. Taki w stylu Pana Mroza.
Lekki, odmóżdżający. Bardzo przyjemny w odbiorze.
Polecam.

Błyskawiczny kryminał. Taki w stylu Pana Mroza.
Lekki, odmóżdżający. Bardzo przyjemny w odbiorze.
Polecam.

Na początku trudno było się przestawić – styl pisania autora jest nietypowy, wymaga chwili, by go „poczuć”. Myślałam, że ten charakterystyczny język to coś wyjątkowego tylko dla trylogii, ale okazuje się, że to jego znak rozpoznawczy.

I dobrze! Bo kiedy już się do niego przywyknie, książka wciąga jak wir. Po jej lekturze każda kolejna historia wydaje się trochę bledsza, jakby czegoś w nich brakowało.

Dawno nie miałam w rękach czegoś tak świeżego narracyjnie – prawdziwa perełka. Rewelacja!🤩🤩🤩

Na początku trudno było się przestawić – styl pisania autora jest nietypowy, wymaga chwili, by go „poczuć”. Myślałam, że ten charakterystyczny język to coś wyjątkowego tylko dla trylogii, ale okazuje się, że to jego znak rozpoznawczy.

I dobrze! Bo kiedy już się do niego przywyknie, książka wciąga jak wir. Po jej lekturze każda kolejna historia wydaje się trochę bledsza,...

Zły człowiek.
„Na początku będziecie mi zazdrościć. Może mnie nawet znienawidzicie. Ale z czasem zrozumiecie, o co w tym chodzi. Przyznacie mi rację. Zapragniecie stać się kimś takim jak ja. Pieprzonym Kacprem Bergiem”.
Wiele sobie obiecywałem po najnowszej powieści Krzysztofa Domaradzkiego pod tytułem „Sprzedawca”. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa Czarna Owca. Autor jest znanym już dziennikarzem i pisarzem, choćby z „Trylogii łódzkiej”. Pracuje w magazynie „Forbes”.
Okładka książki zwiastuje, że będziemy mieć do czynienia raczej z mroczną i krwawą historią. Tak jest w istocie. Głównym bohaterem powieści jest biznesmen Krzysztof Berg. To właśnie on opowiada nam całą historię. Szkoda, że już na okładce mamy całą charakterystykę tej postaci: „milioner, playboy, ćpun, morderca”. Mężczyzna jest bowiem bardzo, naprawdę bardzo bogaty. Jednak skrywa także drugie, mroczne oblicze. Bardzo mroczne. Nie chodzi nawet o to, że zażywa narkotyki. Robi coś znacznie gorszego. Jest bezwzględnym i wyrachowanym mordercą. Poluje na młode kobiety, które następnie uprowadza. Przetrzymuje je przez pewien czas w piwnicy swojej willi. Wykorzystuje w najbardziej perwersyjny sposób. Zaspokaja swoje mroczne żądze. Wreszcie zabija swoje ofiary.
Równolegle chodzi do pracy, prowadzi szkolenia, uczęszcza na biznesowe spotkania. Mężczyźnie wydaje się, że ma wszystko pod kontrolą, że jest (dosłownie) panem życia i śmierci.
Jednak policja zaczyna łączyć ze sobą zniknięcia młodych kobiet. Śledztwo przejmuje komisarz Maria Falk. Czy kobieta zdoła zapobiec kolejnej zbrodni? Kto kogo przechytrzy? Czy Kacper Berger naprawdę nie popełnia błędów? Kto wyjdzie zwycięsko z tego wyścigu?
Mam pewien problem z tą książką. Spodziewałem się inteligentnego thrillera, otrzymałem jednak coś innego. Mroczną, brutalną historię, gorzką w swej wymowie. Historię o tym, że jeśli ktoś ma pieniądze (a właściwie nieprzyzwoicie dużo pieniędzy),może spełniać wszystkie swoje zachcianki. Nawet te najbardziej mroczne, najbardziej perwersyjne. Czasami podczas lektury mimowolnie mamy ochotę zamknąć oczy, byleby tylko nie wyświetlać opisywanych właśnie scen. Osobiście nie lubię takich książek.
Jednak to nie jedyna wada recenzowanej powieści. Przede wszystkim (o zgrozo) komisarz Falk oczywiście zażywa xanax. Zastanawiam się, czy wydawnictwa dodatkowo płacą pisarzom za takie właśnie kreacje śledczych? Ostatnio trafiam na ten motyw w każdej powieści tego typu. Wydaje mi się też, że policja zbyt łatwo wpada na trop mordercy. Według mnie fabuła w tym miejscu się zwyczajnie „nie klei”.
Szczerze powiedziawszy jestem dość zaskoczony wysokimi ocenami książki w naszym serwisie. W moje gusta zwyczajnie nie trafiła. Kolejnym jej minusem jest dość słaby język i styl autora. Nie chodzi nawet o wulgarność czy dosadność opisywanych scen. Miejscami język autora jest bardzo potoczny, jakbyśmy podsłuchiwali rozmowę jakiś nastolatków.
„Sprzedawca” to powieść o dość prostej konstrukcji. Nie ma w niej miejsca na inteligentną zagadkę. Wszystko jest opowiedziane wprost. Książka liczy sobie blisko sześćset stron, które wypełnione zostały psychopatyczną osobą głównego bohatera. Dla mnie bez rewelacji.
Wojciech Sobański

Zły człowiek.
„Na początku będziecie mi zazdrościć. Może mnie nawet znienawidzicie. Ale z czasem zrozumiecie, o co w tym chodzi. Przyznacie mi rację. Zapragniecie stać się kimś takim jak ja. Pieprzonym Kacprem Bergiem”.
Wiele sobie obiecywałem po najnowszej powieści Krzysztofa Domaradzkiego pod tytułem „Sprzedawca”. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa Czarna Owca. Autor...

Kacper Berger to mężczyzna bez skrupułów. Po trupach do celu to jego dewiza życiowa, zarówno z kwestiach biznesowych jak i prywatnych. Dodatkowo ma przerażające hobby.. Jest psychopatą.. Lepiej żeby kobiety trzymały się od niego z daleko, ale nie jest to takie łatwe, gdy ma się do czynienia z przystojniakiem. Wszystko uchodzi mu bezkarnie.. póki na jego trop nie wpada Maria Falk..

Kacper Berger to mężczyzna bez skrupułów. Po trupach do celu to jego dewiza życiowa, zarówno z kwestiach biznesowych jak i prywatnych. Dodatkowo ma przerażające hobby.. Jest psychopatą.. Lepiej żeby kobiety trzymały się od niego z daleko, ale nie jest to takie łatwe, gdy ma się do czynienia z przystojniakiem. Wszystko uchodzi mu bezkarnie.. póki na jego trop nie wpada Maria...

"Sprzedawca" to pozycja, która początkowo mnie przerażała, głównie swoją objętością, ponieważ miałam do niej spore wymagania i pozostawała kwestia czy w razie czego będę chciała męczyć się z takim klockiem. Na całe szczęście nie musiałam się zmagać z tym, ponieważ pan Krzysztof Domaradzki stworzył arcydzieło, tym samym trafiając na listę moich ulubionych polskich autorów. Sądziłam, że całość przesłucham, ale nie byłam w stanie, ponieważ tak wciągnęłam się w historię, iż większość książki przeczytałam (audiobooki towarzyszą mi głównie jedynie przy porządkach oraz nauce). Rzadko na samiutkim początku książki twierdzę, że to będzie arcydzieło, ale w tym wypadku tak było. Postać Kacpra Bergera już na samym początku przykuł moją uwagę, zaintrygował. Lubię takie mroczne postacie, które nawet wydają się cierpieć na jakieś choroby psychiczne. Pomimo że od razu znamy tutaj sprawcę oraz wiemy jak przebiegały dane zbrodnie to jesteśmy ciekawe jak to się potoczy, co się stanie. Wiecie co jednak najbardziej przeraża mnie w "Sprzedawcy"? Pan Domaradzki pracuje chociażby w magazynie "Forbes", w którym właśnie opowiada historię czołowych polskich przedsiębiorców i który także na wstępie książki napisał: ❝Ale otoczenie Bergera w dużej mierze tworzą prawdziwi ludzie - tyle, że wystrojeni w szaty fikcyjnych postaci❝ oraz że to literackie odbicie osób, które miał okazję poznać właśnie dzięki pracy we wcześniej wspomnianym magazynie. To jest właśnie przerażające w tej historii, że mimo iż to fikcyjna historia to są w niej zawarte wzroce osobowe ludzi, którzy żyją oraz plasują się na liście najbogatszych w naszym kraju. Przeraża człowieka fakt, że to istnieją osoby, które właśnie takie życie prowadzą i są aż tak okrutni. Niby człowiek zawsze wiedział, że tak jest, ale nigdy nie dopuszczał to siebie w pełni tej myśli. Także gorąco polecam wam sięgnąć po "Sprzedawcę", ponieważ to kawał dobrej książki.

"Sprzedawca" to pozycja, która początkowo mnie przerażała, głównie swoją objętością, ponieważ miałam do niej spore wymagania i pozostawała kwestia czy w razie czego będę chciała męczyć się z takim klockiem. Na całe szczęście nie musiałam się zmagać z tym, ponieważ pan Krzysztof Domaradzki stworzył arcydzieło, tym samym trafiając na listę moich ulubionych polskich autorów....

Po wysłuchaniu słuchowiska „Error” opartego na powieści Krzysztofa Domaradzkiego o tym samym tytule, postanowiłem przeczytać kolejną książkę tego autora. Niestety, trochę się rozczarowałem. Pierwszy problem jaki napotkałem to dziwaczna narracja prowadzona z punktu widzenia głównego bohatera. Może gdyby był to normalny człowiek, to nie przeszkadzałoby mi to tak bardzo, jednak czując na plecach oddech zwyrodnialca nie czułem się komfortowo. Nie lubię się spoufalać z takimi typami, a tutaj kontakt był zdecydowanie zbyt bliski. No i do diaska w jaki sposób ten typ miałby znać wszystkie szczegóły prowadzonego przeciwko niemu dochodzenia, i wszelkie poczynania policjantów? Słaby pomysł.

Poza tym książka jest trochę za mało wciągająca, brakuje jej dynamiki i akcji. Wiele fragmentów trochę mi się dłużyło. Można było trochę skrócić i uprościć te dywagacje i rozważania jakich tu sporo. Do tego jeszcze ten główny bohater uważający się za geniusza a popełniający tak idiotyczne błędy. Irytujące.

Nie było jednak aż tak źle, ogólnie dało się przeczytać. Pomysł ciekawy, tylko moim zdaniem trochę za słabo rozwinięty, tak jakby autorowi zabrakło pomysłów. Nie jestem specem od psychologii, ale sądzę że tak pogięta osobowość nie byłaby w stanie aż tak dobrze radzić sobie w życiu zawodowym.

Po wysłuchaniu słuchowiska „Error” opartego na powieści Krzysztofa Domaradzkiego o tym samym tytule, postanowiłem przeczytać kolejną książkę tego autora. Niestety, trochę się rozczarowałem. Pierwszy problem jaki napotkałem to dziwaczna narracja prowadzona z punktu widzenia głównego bohatera. Może gdyby był to normalny człowiek, to nie przeszkadzałoby mi to tak bardzo,...

Ta książka dosłownie zabrała mnie w głąb uczuć i umysłu psychopaty.

Jest realna a pierwszoosobowa narracja prowadzona, przez głównego bohatera pozwala nam zagłębić się we wszystko jeszcze bardziej.

Kacper Berger jest idealny z każdej strony.

Mądry, czarujący, pewny siebie wie co zrobić, żeby osiągnąć sukces i piąć się coraz wyżej. Władza to coś, co kocha, bez czego nie wyobraża sobie życia.

Komisarz Maria Falk druga z kolei najważniejsza bohaterka czasami sprawiała, że chciałam zamknąć się w czterech ścianach i nie wychodzić z domu.

Jej depresyjny sposób bycia i fakt, że nie potrafi poradzić sobie z największym życiowym problemem-pomimo tego, że jego rozwiązanie było tak proste- dawało odczucie, że jest raczej nastolatką, które nie potrafi racjonalnie myśleć niż dorosłą kobietą.

Lubię, kiedy książka sprawia, że czytelnik się nie nudzi i jest w stanie pochłaniać stronę za stroną, poświęcając godziny, a nawet noce na jej przeczytanie. Myślę, że to jest właśnie taką książką.

Naprawdę polecam, bo warto.

Mogę przyznać (co może wydać wam się przerażające),że przez cały czas kibicowałam Kacprowi.

Ta książka dosłownie zabrała mnie w głąb uczuć i umysłu psychopaty.

Jest realna a pierwszoosobowa narracja prowadzona, przez głównego bohatera pozwala nam zagłębić się we wszystko jeszcze bardziej.

Kacper Berger jest idealny z każdej strony.

Mądry, czarujący, pewny siebie wie co zrobić, żeby osiągnąć sukces i piąć się coraz wyżej. Władza to coś, co kocha, bez czego nie...