Opiekunka. Życie z Nancy. Podróż w świat Alzheimera

Książka, której jednoznaczna ocena chyba jest niemożliwa - bo i jak ocenić czyjeś życie, które stopniowo staje się całkowicie zależne od postępu choroby twojej teściowej?
Poza tym nie jest to ani pozycja fabularna, ani popularnonaukowa. Chyba najłatwiej byłoby wrzucić ją do worka z literaturą intymną, pamiętnikami. Fragmenty dotyczące poszczególnych stadiów rozwoju alzheimera w tym świetle wydają się próbą nadania sensu tej absurdalnej sytuacji, kiedy to zaczyna się matkować matce własnego męża.
Na pewno można z tej książki wynieść ustrukturyzowaną wiedzę na temat demencji, jej kolejnych etapów i pierwszych objawów - a także być niemym świadkiem dramatu całej rodziny, rosnącej frustracji i zmęczenia, nieustannej konieczności dbania o kogoś, kto zatracił swoją dawną osobowość.

Dla mnie była to lektura emocjonalnoe wyczerpująca.

Książka, której jednoznaczna ocena chyba jest niemożliwa - bo i jak ocenić czyjeś życie, które stopniowo staje się całkowicie zależne od postępu choroby twojej teściowej?
Poza tym nie jest to ani pozycja fabularna, ani popularnonaukowa. Chyba najłatwiej byłoby wrzucić ją do worka z literaturą intymną, pamiętnikami. Fragmenty dotyczące poszczególnych stadiów rozwoju...

Trudno mi skategoryzować tę książkę, niby biograficzna, ale przez przytoczenie sporej dawki wiedzy z zakresu choroby Alzheimera, można ją tez potraktować, jako książkę poniekąd medyczną. Nie wiem jak inni, ale ja przez cały czas kibicowałam autorce, denerwowałam się wyczynami Nancy i wracałam wspomnieniami do dzieciństwa, kiedy babcia zapadła na tę samą przypadłość. Trudny to był czas...

Trudno mi skategoryzować tę książkę, niby biograficzna, ale przez przytoczenie sporej dawki wiedzy z zakresu choroby Alzheimera, można ją tez potraktować, jako książkę poniekąd medyczną. Nie wiem jak inni, ale ja przez cały czas kibicowałam autorce, denerwowałam się wyczynami Nancy i wracałam wspomnieniami do dzieciństwa, kiedy babcia zapadła na tę samą przypadłość. Trudny...

Do przeczytania książki skłoniła mnie opowieść kolegi o jego dziadku, który chorował na Alzheimera. Mój znajomy wspominał raczej zabawne historie, które miały miejsce, wyrażał się bardzo ciepło o dziadku, a opieki nad nim (mieszkali w jednym domu) nie odbierał jako coś bardzo uciążliwego.
Po lekturze Opiekunki jestem przerażona, jak bardzo te dwie opowieści się różnią. Rozumiem, że każdy przypadek choroby Alzheimera jest inny, ale jej przebieg u Nancy jest wstrząsający, destrukcyjny nie tylko dla niej, ale wszystkich którzy mają z chorą styczność. Osobiście bardzo podziwiam Panią Gillies za szczerość w swojej relacji oraz wytrwałość w byciu opiekunką swojej teściowej. Jest to bardzo pouczająca i wartościowa lektura, ponieważ każdy z nas może się znaleźć w identycznej sytuacji- jako opiekun bliskiej osoby lub jako chory.

Do przeczytania książki skłoniła mnie opowieść kolegi o jego dziadku, który chorował na Alzheimera. Mój znajomy wspominał raczej zabawne historie, które miały miejsce, wyrażał się bardzo ciepło o dziadku, a opieki nad nim (mieszkali w jednym domu) nie odbierał jako coś bardzo uciążliwego.
Po lekturze Opiekunki jestem przerażona, jak bardzo te dwie opowieści się różnią....

„Opiekunka. Życie z Nancy. Podróż w świat Alzheimera” Andrei Gilles to dla mnie niezwykle cenna , ale i trudna lektura. Z resztą pewnie dla każdego, kto w swoim bliskim środowisku zetknął się z chorobą Alzheimera. Ale właśnie dlatego, że dotyka ona bliskiej mi osoby, natura badacza i chęć zrozumienia w czym tkwi jej istota, jak radzić sobie z jej kolejnymi etapami, jak się na nie przygotować i jak pomóc choremu, sprawiają, że mimo bólu, który sprawia czytanie chcę wiedzieć, chęć mieć świadomość tego, co może się z nią wiązać. .
"Opiekunka" była więc dla mnie takim głęboko poruszającym reportażem, z tego względu, że Andrea Gillies, opiekując się przez wiele lat swą własną teściową zmagającą się z chorobą Alzheimera, doskonale wiedziała o czym pisze, przekazując swą wiedzę z pierwszej ręki. Dzięki temu ta książka nie stanowi rozważań natury neuropsychologicznej , choć ta jej warstwa jest ciekawa, ale stanowi studium przypadku, które na własnej skórze autorka doświadczyła. Tym samym zabiera ona czytelnika w intymną podróż przez labirynt choroby Alzheimera, dzieląc się swoim doświadczeniem opieki nad chorą teściową, która staje się ofiarą tej niezwykle trudnej do zrozumienia choroby.
Gillies przedstawia zatem nie tylko życie rodziny w obliczu Alzheimera, ale także bada mechanizmy tej degeneracyjnej choroby, stawiając przed nami fundamentalne pytania dotyczące ludzkiej tożsamości, wspomnień i duszy. Czytelnik jest wciągany w trudną rzeczywistość, z jaką muszą zmierzyć się bliscy osoby cierpiące na Alzheimera co sprawia, że opowieść Gillies jest relacją o codziennych wyzwaniach, bólu i bezsilności, z jakimi musiała zmagać się jako opiekunka. Ta relacja jest czasem do bólu szczera, ale też prawdzie oddaje obraz wyzwań, jakie stawiać będzie opiekunom ta choroba.
Dodatkowo reportaż oprócz tego, że skupia się na osobistych doświadczeniach autorki, to pełni także rolę swoistego śledztwa dotyczącego mechanizmów Alzheimera. Gillies stawia pytania, które dotykają istoty ludzkiej egzystencji: Kim jesteśmy, gdy tracimy wspomnienia? Czym jest ludzka dusza w obliczu choroby, która odbiera nam tożsamość? Te pytania są trudne i głęboko filozoficzne, a Gillies nie unika ich, prowadząc czytelnika przez zawiłości i tajemnice choroby Alzheimera.
Mnie ta lektura poruszyła, ale też przeraziła. Pozostaje mieć nadzieję jedynie na tyle siły i cierpliwości co miała autorka.

„Opiekunka. Życie z Nancy. Podróż w świat Alzheimera” Andrei Gilles to dla mnie niezwykle cenna , ale i trudna lektura. Z resztą pewnie dla każdego, kto w swoim bliskim środowisku zetknął się z chorobą Alzheimera. Ale właśnie dlatego, że dotyka ona bliskiej mi osoby, natura badacza i chęć zrozumienia w czym tkwi jej istota, jak radzić sobie z jej kolejnymi etapami, jak się...

Bardzo dobra pozycja dla dwóch grup odbiorców. Pierwsza to zainteresowani psychologią i filozofią tożsamości, osoby i świadomości, którzy znajdą tu pole do rozważań nad tzw "klinicznym przypadkiem" i będą mogli wspólnie z autorką rozpatrywać argumenty o działaniu mózgu i jego wpływie na nasze człowieczeństwo, fenomenie samoświadomości. istnieniu lub nie kilku warstw "ja" albo pierwiastka duchowego. Choroby z demencją są do tego świetnym materiałem a Gilles opisuje bardzo obrazowo zachowania swojej chorej na Alzheimera teściowej.Druga grupa odbiorców to oczywiście opiekunowie (zawodowi lub nie),którzy chcą bardziej świadomie przeżywać swoją pracę, zrozumieć nie tylko podopiecznych ale i swoje emocje. Tu szczerość autorki robi bardzo dobrą robotę, przełamując nierealne oczekiwania własne i otoczenia.

Bardzo dobra pozycja dla dwóch grup odbiorców. Pierwsza to zainteresowani psychologią i filozofią tożsamości, osoby i świadomości, którzy znajdą tu pole do rozważań nad tzw "klinicznym przypadkiem" i będą mogli wspólnie z autorką rozpatrywać argumenty o działaniu mózgu i jego wpływie na nasze człowieczeństwo, fenomenie samoświadomości. istnieniu lub nie kilku warstw...

We wstępie mojej opinii nadmienię iż podejmując decyzję o przeczytaniu lektury wiedziałam z czym się zmierzę i co to jest Alzheimer a także demencja co jak się okazuje jedno drugie wyklucza i nie oznacza to samo Szczegółowe opisy stosunków miedzy osoba starszą a opiekunem jak się zachowywać co robić a czego nie Książka całkowicie zmieni nasze wyobrażenie o chorobie przekonując że to nie tylko zaniki pamięci czy otępienie i to ze nie przychodzi nagle i również nagle się nie kończy postępuje bardzo wolno i rozwija się etapowo Podejmując się opieki nad osoba z demencja musimy być gotowi na wszystko a przede wszystkim mieć w sobie empatię ,potrafić się wczuć i postawić na miejscu chorego i dysponować dużymi pokładami cierpliwości i nadziei iż nie wszystkie dni będą złe i smutne Książka zawiera cenna i wartościową wiedze od czego się wszystko zaczęło i jaki maja wpływ czynniki zewnętrzne Polecam godna przeczytania dla każdego z nas.

We wstępie mojej opinii nadmienię iż podejmując decyzję o przeczytaniu lektury wiedziałam z czym się zmierzę i co to jest Alzheimer a także demencja co jak się okazuje jedno drugie wyklucza i nie oznacza to samo Szczegółowe opisy stosunków miedzy osoba starszą a opiekunem jak się zachowywać co robić a czego nie Książka całkowicie zmieni nasze wyobrażenie o chorobie...

Bardzo prywatna opowieść o byciu opiekunem osoby z Alzhaimerem. Autorka opisuje ostatnie lata zycia Nancy, wszystkie odcienie choroby, która dotyka nie tylko chorego. To książka o całej rodzinie niosącej ciężar choroby. Autorka książki dużo czyta, wnika w chorobę, żeby ja poznać i zrozumieć. Dla mnie cytaty i opisy są plusem tej książki.

Bardzo prywatna opowieść o byciu opiekunem osoby z Alzhaimerem. Autorka opisuje ostatnie lata zycia Nancy, wszystkie odcienie choroby, która dotyka nie tylko chorego. To książka o całej rodzinie niosącej ciężar choroby. Autorka książki dużo czyta, wnika w chorobę, żeby ja poznać i zrozumieć. Dla mnie cytaty i opisy są plusem tej książki.

Boleśnie szczera opowieść o życiu opiekunów chorującej na alzheimera Nancy. Nie jest to lektura ani lekka ani przyjemna. Jednak uświadamia czytelnikom jak straszna i odczłowieczająca jest ta choroba.

Boleśnie szczera opowieść o życiu opiekunów chorującej na alzheimera Nancy. Nie jest to lektura ani lekka ani przyjemna. Jednak uświadamia czytelnikom jak straszna i odczłowieczająca jest ta choroba.

Ta choroba może dotknąć każdego z nas, bezpośrednio lub za sprawą innej chorej osoby. Warto przeczytać z czym zmaga się zarówno chory, jak i jego opiekunowie. Polecam lekturę, temat przedstawiony jest w bardzo ciekawy sposób.

Ta choroba może dotknąć każdego z nas, bezpośrednio lub za sprawą innej chorej osoby. Warto przeczytać z czym zmaga się zarówno chory, jak i jego opiekunowie. Polecam lekturę, temat przedstawiony jest w bardzo ciekawy sposób.

Polecam każdemu u kogo w rodzinie, wśród znajomych pojawiła się osoba z Alzheimerem. Książka bardzo ciekawa, opowiada o ciężkiej codzienności z chorobą.

Polecam każdemu u kogo w rodzinie, wśród znajomych pojawiła się osoba z Alzheimerem. Książka bardzo ciekawa, opowiada o ciężkiej codzienności z chorobą.