Supermocni kontra złodzieje zdrowia

To kolejna książka o przygodach Neli, tym razem w poszukiwaniu orek. Mała reporterka zabiera nas na Morze Norweskie, na Półwysep Valdez w Argentynie, na Papuę – Nową Gwineę oraz na Antarktydę. Dzięki tej książce dowiemy się gdzie pływają orki, zapoznamy się z ich dokładnym opisem, będziemy potrafili odróżnić orki czyli walenie od innych morskich stworzeń, np rekinów. Dowiemy się co jedzą oraz jak wygląda orka fałszywa. To kolejna duża porcja wiedzy dla miłośników przyrody. Nie zabraknie też przygody z jeździectwem westernowym, nurkowania oraz pięknych fotografii i filmów z aplikacji. To obowiązkowa lektura dla miłośników morskich zwierzaków, a szczególnie waleni. Nela wspomina również o ważnym temacie "plastikowej wyspy", która doczekała się swojej flagi, waluty i znaczków. A wszystko po to, żeby uświadomić ludziom jak poważny jest problem produkcji i składowania plastiku. Mowa o wyspach śmierci, z których największą jest 6 razy większa powierzchniowo od Polski.

Ciekawa propozycja do wspólnego czytania z dzieckiem. Książka zawiera 25 historii zagadek, które można rozwiązywać wspólnie z dzieckiem. Niektóre są całkiem proste, inne wymagają chwili zastanowienia. Można bawić się z dziećmi w konkurs, wymyślać rozwiązania wspólnie jako drużyna. Warto przeczytać.

To pomysłowa publikacja, dzięki której dzieci nie tylko świetnie się bawią, ale także rozwijają logiczne myślenie. Mama i Tata małej Be wybierają się na randkę. Przeglądając garderobę, Mama zauważa, że jej ulubiony elegancki żakiet nie ma guzika. Aby jej pomóc, jedna ze skarpetek postanawia odnaleźć zgubę. Po drodze musi rozwiązać także inne zagadki na przykład kto zjadł całą czekoladę mamy chomika, jak pomóc aktorom, którzy zapomnieli, jakie role odgrywają w przedstawieniu. Skarpetka robi, co może, ale złodzieja jak nie było, tak nie ma. Co się mogło z nią stać? Czy będzie mogła liczyć na pomoc sroki? Może złodziej ukrył się w kawiarni, do której poszła Mama? Pytania się mnożą, a dzieci razem ze skarpetką-detektywem próbują odkryć rozwiązanie problemu. W tym celu przechodzą przez labirynt, rozwiązują krzyżówki, rebusy. Czy uda się rozwiązać zagadkę? Więcej na blogu.

Seria o przygodach skarpetek niezmiennie trzyma wysoki poziom. Kolejny raz świetnie bawiłam się podczas lektury. Za kapitalne zakończenie dodaję punkty, tego się nie spodziewałam! Cóż za wyobraźnia i kreatywność u autorki, czapki z głów a może skarpetki ze stóp? :D Uśmiech nie schodzi mi z twarzy. Fantastyczna historia. Ode mnie 9/10.

Polecam ogromnie Waszym dzieciom. Jeden z lepszych pisarzy na świecie napisał książkę dla dzieci. Świetne teksty opowiadane przez myszkę i zakończone morałem. Do tego poprzez kod QR będziecie mieć muzykę Dana Browna. Tak on gra!!! Wszechstronny pisarz! Zwierzęta w roli głównej + przepiękne ilustracje. Jeśli jeszcze nie przeczytaliście z dziećmi to się nie wahajcie.

Ciekawa książka dla dzieci wczesnoszkolnych. Może to być całkiem rozwijająca lektura, bo skłania dzieci do myślenia i poszukiwania odpowiedzi. Zagadki mają różne poziomy trudności. Niektóre z nich co prawda wymagają więcej kreatywności przy wymyślaniu odpowiedzi i brakuje mi przy nich trochę dokładniejszego wyjaśnienia, dlaczego właśnie tak należy je rozwiązać. Całość jest ciekawie i zabawnie zilustrowana i przy okazji przemyca trochę kontekstu historycznego z poszczególnych okresów. Warto przeczytać.

Dziś wyjątkowo recenzja napisana przez mojego Mężą. Wiecie czemu, tydzień był intensywny, urodziny 5 latki bywają dla Mamy męczące ;),a i jeszcze tematyka minie przerosła. Dziś książeczka niecodzienna, naukowa. Zresztą zobaczcie sami. Co robicie, gdy Wasza pociecha zaczyna zadawać swoje dociekliwe pytania na temat otaczającego je świata? Tato, z czego zrobione jest drzewo? Kochanie, drzewo składa się z korzeni, które trzymają je w ziemi, pnia oraz gałęzi z liśćmi. Uff, spoko, udało się. ciekawość dziecka choćby na chwilę została zaspokojona. Problem zaczyna się jednak pojawiać się wtedy, gdy maluch zaczyna zadawać pytania nie oczywiste. Moja córcia ostatnio wypaliła z pytaniem, z czego składa się woda. No i klops. Tutaj łatwej odpowiedzi nie ma. Wszyscy wiemy z czego się składa, ale jak w prosty i zrozumiały sposób wytłumaczyć to pięciolatce. Na szczęście w takich chwilach ratują nas książki. CHEMIA ORGANICZNA DLA MALUCHÓW jest właśnie jedną z nich. Co prawda nie znajdziecie tam odpowiedzi na pytanie zadane przez moją córcię, ale wyjaśnicie dziecku czym jest atom i w jaki sposób łączy się z innymi atomami. Pociecha dowie się też, czym są cząsteczki organiczne i pozna ich zastosowanie w życiu codziennym. Wszystkie te informacje zawarte są na kilkunastu stronach w formie obrazkowej. Mało treści i geometryczne kształty sprawią, że nie przytłoczymy malucha ilością informacji do przyswojenia. CHEMIA ORGANICZNA DLA MALUCHÓW to mały podręcznik małego człowieka. Ta książka to świetny wstęp, który jeszcze bardziej rozbudzi wyobraźnię i ciekawość najmłodszych odkrywców, a rodzicom pomoże przekazać trudną wiedzę w sposób przystępny dla dziecka, a przede wszystkim ciekawy. W serii wydanej przez @media_rodzina również ukazały się również Fizyka kwantowa dla maluchów oraz Teoria względności dla maluchów.

Kiedy oglądam propozycje edukacyjne dla dzieci i młodzieży bardzo zazdroszczę tego, że w czasach mojego dzieciństwa nie było takich książek i różnorodnych zajęć. Autorzy materiałów prześcigają się w sposobie przyciągnięcia widza i czytelnika. I myślę, że robią to dobrze, ponieważ bardzo dużo młodych odkrywców sięga po różnorodne materiały. Tworząc publikacje popularnonaukowe dla dzieci i młodzieży i sięgając po nie trzeba pamiętać, że nic tak skutecznie nie przyciąga dziecięcej i młodzieżowej uwagi jak komiksy. Jak wykorzystać ten fakt do przemycania informacji naukowych? Wydawnictwo Nasza Księgarnia ma na to sposób: przetłumaczyło bardzo popularną serię „Science Comics”, w której możemy znaleźć opowieści o dinozaurach, rekinach, zjawiskach cieplarnianych, wodzie, kotach, drapaczach chmur, niedźwiedziach polarnych, robotach, psach, chorobach, maszynach latających, nietoperzach, rafach koralowych i wielu, wielu innych. Tematyka jest szeroka i różnorodna. Każdy tom napisał specjalista w danej dziedzinie oraz skonsultowano z naukowcami, dlatego mamy pewność, że nasze pociechy będą miały do czynienia z wiedzą, a nie uprzedzeniami czy przekonaniami. Do tej pory na rynku polskim pojawiły się trzy tomy tomy: „Dinozaury. Skamieliny i pióra”, „Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie” oraz „Roboty i drony”. Dwa pierwsze tomy łączy przekonanie o niebezpieczeństwie i agresji opisanych zwierząt. Dinozaury najczęściej kojarzą się z tyranozaurem, a rekiny z żarłaczem białym i często zapominamy, że jest wiele gatunków zbyt małych i za bardzo nastawionych na tryb życia niezagrażający nikomu. O ile w przypadku prehistorycznych gadów jest nam to łatwo przyjąć do wiadomości to chrzęstnoszkieletowe ryby jednak nadal wywołują w nas skojarzenie z żarłaczami i filmami grozy. Poczucie zagrożenia nie jest też obce w kontekście robotów. Wizje autorów filmów science fiction (fanatastyki naukowej) wcale nie sprawiają, że czujemy się bezpieczniejsi. Wręcz przeciwnie: roboty kojarzą na się tak samo źle jak dinozaury i rekiny. A może nawet jeszcze gorzej, bo o ile zwierzęta możemy jakoś poskromić to armii drapieżnych robotów już nie. A jaka jest prawda na temat tych książkowych bohaterów? O tym dowiecie się z książek. Z tomu poświęconego dinozaurom dowiemy się, że fascynacja nimi trwa od kilku wieków. Wcześniej gigantyczne kości znajdywane w różnych miejscach pozwalały na snucie niezwykłych opowieści o olbrzymach, gigantach, smokach. Nim zajęto się nimi naukowo powstało wiele legend i mitów wyjaśniających ich pochodzenie, wpływ na ludzkie życie i wyginięcie. Przypisywano im różne cechy. W kulturze zachodniej były uosobieniem zła zwalczanego przez świętych. Kości dawały duże pole do manewru wszystkim pragnącym zaimponować fantazją i wiedzą. Dopiero XVIII-XIX wiek dały początki naukowemu podejściu do tematu i narodzeniu się geologii, za której prekursora uważa się Williama Smitha, autora pierwszej geologicznej mapy Anglii. Epoka romantyzmu to nie do końca czas odchodzenia od nauki, ale poszerzanie współpracy z ludźmi, korzystanie z ich odkryć, czego przykładem może być intensywna praca Mary Anning z naukowcami. Niewykształcona kobieta z biednej rodziny bardzo szybko poszerzała wiedzę na temat prehistorycznych zwierząt i pomagała w poszukiwaniach skamielin. Właśnie o takich ciekawostkach możemy dowiedzieć się z książki „Dinozaury. Skamieliny i pióra” MK Reeda z ilustracjami Joe’a Flooda. Autorzy zabierają nas w świat dinozaurów przenosząc o wiele milionów lat w przeszłość. Na pierwszych stronach widzimy maszerujące stada, pływające olbrzymy, latające pterodaktyle, prowadzące intensywne życie toczące się wokół zdobywania pokarmu i walki o przetrwanie. Tajemnicze zniknięcie i odkrycie skamielin w starożytności dało początki mitom, a później opowieściom o świętych oraz rycerzach. Dowiemy się również, w jaki po raz pierwszy zainteresowano się nimi naukowo i w jaki sposób zainteresowano się tym, co kryje w sobie ziemia. Ten temat staje się pretekstem do opowiedzenia w jaki sposób niektóre kości przetrwały miliony lat, a inne nie. Nie zabraknie też tematu powstawania nazewnictwa prehistorycznych zwierząt. To staje się pretekstem do opowiedzenia o tym, czym jest geologia, paleontologia, koprolity oraz podzielenia się informacją możliwości znalezienia konkursu na nazwę do odkrytego dinozaura. Śledzenie kolejnych etapów odkryć naukowców pomaga zrozumieć, że nauka to ciągłe poszukiwanie i nie ma wiedzy niepodważalnej. Młodzi czytelnicy z komiksu dowiedzą się o naukowych sporach oraz ciągłej ewolucji teorii dotyczących dinozaurów. Nie zabraknie też informacji o tym, jakie żyjące zwierzęta są spokrewnione z właścicielami skamieniałych kości oraz w jaki sposób po miednicy ocenia się ich pokrewieństwo. Ponad to znajdziemy w niej wiedzę na temat dawnego położenia lądów, sposobu oznaczania skał, oceniania wieku skamielin. W opowieści o dinozaurach zawarto również informacje o wkładzie kobiet w naukę. Poza niewykształconą Mary Anning posiadającą rozległą wiedzę oraz niezwykły zmysł obserwacji znalazło się też miejsce dla Migmom Talbot z kolegium Mount Hohyoke, która była pierwszą naukowczynią zajmującą się dinozaurami. Na końcu publikacji zawarto aktualny stan wiedzy o dawnych zwierzętach, sposobach przechowywania kości, badaniach dotyczących mórz. Z tomu „Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie” dowiemy się o uprzedzeniach krążących wokół tych niezwykłych ryb oraz jak przekładają się one na rosnące zagrożenie dla gatunku. Poznamy niesamowitą różnorodność tych zwierząt: od maleństw mieszczących się w dłoni człowieka po prehistoryczne giganty. Te ostatnie będą pretekstem do pokazania nam po raz kolejny dinozaurów, ponieważ początki życia rekinów sięgają właśnie czasów, kiedy na Ziemi królowały wielkie gady. Cenna będzie też wiedza na temat tego, dlaczego tak niewiele szczątek po nich zostało oraz jaki wpływ ma budowa ciała na zwrotność i szybkość zwierzęcia. Pojawią się też przeglądy najbardziej interesujących przedstawicieli, ich diety, wyglądu, sposobu poruszania się, polowania oraz środowiska, w którym żyją. Pokazanie różnic między przedstawicielami gromady kręgowców wodnych oraz sposobu funkcjonowania ciała pozwala na lepsze poznanie. Bardzo interesujące są opisy układu krwionośnego i pokarmowego, mięśni, budowy chrząstki oraz sposobów rozmnażania się, a także znaczenie i różnorodność budowy szczęki. W książce znajdziemy taż sporo informacji na temat początków złej sławy tych morskich drapieżników i wiedzę na temat tego, dlaczego nie są najgroźniejsze. Pojawią się też takie nazwiska jak Peter Benchley (autor powieści „Szczęki”) czy Bethany Hamilton (surferce, która po utracie ręki w czasie spotkania z rekinem wróciła na deskę) oraz powieść „Moby Dick” Hermana Melville'a. Joe Flood zabiera nas w wyprawę zarówno po wiedzy naukowej jak i kulturowych obrazach wpływających na nasze przekonanie dotyczące tych drapieżnych ryb. Po świecie technologii w tomie „Roboty i drony. Dawno temu, teraz i w przyszłości” autorstwa Mairghread Scott i Jacoba Chabota oprowadza nas Pouli, czyli starożytny latający ptak wykonany przez Archytasa około 350 roku p.n.e.. Niedoskonały wynalazek przez kolejne pokolenia mógł być udoskonalany. Każdy projektant bazował na doświadczeniu wcześniejszych i dzięki temu mamy teraz wiele latających obiektów: robotów i dronów. Od Pouli dowiemy się jak rozpoznać, które urządzenia należą do określonej grupy, odkryjemy, co łączy starożytną fontannę z nowoczesnym ekspresem do kawy i odkurzaczem. Krok po kroku zobaczymy, które urządzenia w naszym domu mają tylko komputery, a które są robotami. Do tego zrozumiemy znaczenie starożytnej techniki w budowie nowych urządzeń. Dowiemy się też jak duże znaczenie ma dzielenie się wiedzą i doświadczeniem, poznamy pierwsze sterowane zabawki i roboty, a także maszyny piszące, kody, języki programowania, pierwsze komputery, wielość urządzeń mających wbudowane różnorodne czujniki, wpływ robotów na jakość życia i zmianę podejścia do pracy. Poznamy też wpływ robotów i dronów na obecny stan wiedzy, możliwość niesienia pomocy w przypadku kataklizmów, znaczenie w badaniu kosmosu. Do tego zgłębimy zasady ruszania się poszczególnych elementów urządzeń, sposobu przemieszczania się robotów i dronów, a także przekonamy się, że każdy z nas może nauczyć się budować takie urządzenia i jest to bardzo ważne w postępie, ponieważ różni ludzie mają odmienne doświadczenia i spostrzeżenia i dzięki temu mogą przyczynić się do ulepszania istniejących już robotów przez wskazywanie obszarów do poprawienia, usunięcia lub rozwinięcia. Młodych czytelników pewnie zaskoczy to, że dużo cennej wiedzy będą mogli zdobyć buszując w bibliotekach. Wejdziemy też w obszar elektryczności i sposobów zasilania różnorodnych urządzeń, poznamy czym jest roboetyka, jak bardzo ważne jest stawianie granic i refleksja nad tym, ile wolności możemy dać urządzeniom. Do tego odwiedzimy dom, który jest robotem. Poznamy, w jaki sposób takie budowle ułatwią nam życie. A na końcu książki znajdziemy różnorodne komputery, elementy robotów, roboty i drony oraz słownik, który wprowadzi nas w świat specjalistycznego słownictwa. Wszystkie książki z serii „Naukomiks” to niepozorne lektury pełne ilustracji. Wejście w ich treści zaskakuje czytelnika ogromem przekazywanych informacji nieograniczających się do zamieszczenia ilustracji przybliżających nam wygląd zwierząt, opisu jego funkcji, ale zawierająca sporą dawkę informacji o tym, z jakimi problemami mieli do czynienia naukowcy, w jaki sposób rywalizowali ze sobą, a także pokazaniem jak bardzo kobiety - mimo dyskryminacji – były zaangażowane w naukową pracę. Poznamy znaczenie wkładu każdego z nas w ogólny postęp, a to sprawia, że czytelnik czuje się w pewien sposób odpowiedzialny za zdobytą wiedzę. Całość barwna, pełna przyciągających wzrok ilustracji, niedługich informacji zachęcających do lepszego poznawania. Bardzo dobrze zszyte strony oprawiono w solidną okładkę, dzięki czemu książka jest estetyczna i trwała. Osobiście jestem zachwycona książkami. Myślę, że lektura będzie przydatna w edukacji przedszkolaków oraz uczniów szkoły podstawowej. Zdecydowanie polecam.

Ta książeczka jest w sam raz na początek rozmów o dojrzewaniu - krótka, prostym językiem opisuje podstawy podstaw, pokazuje kolejne etapy dojrzewania, nie porusza jeszcze tematów związanych z różnicą płci i seksem. Dla rodziców czy opiekunów mających trudności z zagajeniem rozmowy będzie to całkiem dobra baza, szczególnie, że nawet niechętna czytaniu dziewczynka nie będzie się musiała borykać z treścią ukrytą w nadmiarze tekstu. Pozycja raczej dla dziewczynek 9-11 lat, jeżeli ktoś ma potrzebę rozmawiać wcześniej również się nada.

Książki nagrodzone w konkursach biedronkowych na książki dla dzieci nigdy mnie nie rozczarowały. Tak było też z ,,Królewiczem, który się odważył”. Pozycja ta jest dla mnie dość wyjątkowa, ponieważ miałam przyjemność poznać autorkę na jednej z grup pisarskich. Tytułowy królewicz jest młodszym z dwóch synów pary królewskiej. Czuje się źle, ponieważ rodzice traktują go jak malutkie dziecko, a jego starszy brat cieszy się sławą dzielnego rycerza. Królewicz postanawia więc uciec z domu i udowodnić wszystkim, że jest odważny i może być rycerzem. W ślad za nim podąża jego siostra Hermenegilda. Katarzyna Wierzbicka bazuje na znanych toposach z klasycznych baśni takich jak droga do zdobycia sławy i udowodnienia swojej odwagi, czarownice, magiczne stworzenia, ale przedstawia je w sposób mający powiązania z realnym światem dzieci. Chociaż ja oczywiście nie jestem już grupą odbiorczą tej książeczki i nie zawsze umiem utożsamić się z bohaterem, to jestem pewna, że wiele dzieci odnajdzie w Królewiczu swoje przeżycia i rozterki w ciekawym tym wieku, gdy zaczynamy dorastać i postrzegać siebie jako coś odrębnego od swojej rodziny… a większość świata nadal uważa nas za dzieciaczki. Główny bohater jest bez wątpienia młodym bohaterem, z którym dzieci mogą się utożsamić, a fakt, że kolejną ważną postacią jest jego rezolutna i uparta siostra sprawia, że książka przypadnie do gustu zarówno chłopcom, jak i dziewczynkom, szczególnie że nie idzie w stereotypy związane z płcią – chłopiec ma prawo być niepewny i się bać, dziewczynka może mieć cięty język i zdolności przywódcze. Stereotypy nie dotyczą też innych aspektów utworu – czarownica okazuje się miłą, mądrą staruszką, smok kochanym przyjacielem, a żaba romantyczną ,,panienką” pragnącą poznać prawdziwą miłość. W ten sposób dzieci mogą nauczyć się empatii i nieoceniania po pozorach. Kasia Wierzbicka zwraca też uwagę na relacje rodziców i dzieci, pokazując, że obie strony powinny zdobyć się na tolerancję i zrozumienie dla drugiej osoby. Może w ten sposób dzieci łatwiej pojmą, dlaczego czasem rodzice są wobec nich nadopiekuńczy? ,,O królewiczu, który się odważył” to bardzo wartościowa pozycja dla dzieci. Jednocześnie przekazuje wartości i pomaga dzieciom zrozumieć własne problemy i emocje, ale też wciąga, rozczula i wywołuje uśmiech na twarzy. Polecam gorąco do czytania z dziećmi. ,, Czasem warto jest wyruszyć w nieznane(…) Ale równie dobrze jest wrócić do domu.”

Jedną z pierwszych książek jaką dostałem od Cioci Justyny była właśnie o "Fantastycznym Panie Lisie". Trudno nie znaleźć tutaj nawiązań do tej wspaniałej opowieści, która doczekała się animacji w reżyserii Wes Andersona. Cóż powiedzieć? Super powrót do lat młodego czytania. Super fabuła, przyjemny język i genialne smaczki z życia cioci Justyny! Nic tylko czytać i wspólnie gotować!

Książkę tę wypożyczyłam po zapoznaniu się z wieloma pozytywnymi recenzjami. I powiem tak: sam pomysł, żeby przez takie opowiadania nauczyć dziecko przydatnych życiowo nawyków, uważam za bardzo trafiony i pomysł, żeby były porady dla rodziców też jest bardzo przydatny i rzadko spotykany. "Przyczepię się" jednak do treści opowiadań, bo wydały mi się trochę nienaturalne, specjalnie dostosowane do określonego nawyku, brakuje mi w nich lekkości. Opowiadanie dotyczące strategii win-win jest najbardziej niedopasowane, dopiero po przeczytaniu porad dla rodziców zorientowałam się, jaki nawyk autor miał na myśli. Ja bym wymyśliła prostszą fabułę dla tego opowiadania. Mój 4,5-latek był zachwycony książką przez tydzień - czytaliśmy ją codziennie i po 7 dniach już mu się znudziła i już do niej nie wróciliśmy. Z czystym sumieniem mogę oddać ją do biblioteki.

Proszę Państwa oto... jednorożec. Mały Gucio z tęczową grzywą, która zmienia kolor w zależności od nastroju malucha. A paletę barw i uczuć mamy sporą. Każdą można poznać w poszczególnych częściach serii Uczucia Gucia. W pierwszej publikacji, którą otwarłam Gucio się nudzi! Kto jest rodzicem ten wie, że to najgorsze co może usłyszeć od dziecka. Bo są zabawki, książki, pluszaki... Ale nadal to nie to. Można stawać na głowie, albo jak rodzice Gucia zająć się innymi sprawami (czasami, choć trudno w to uwierzyć, rodzice muszą robić też inne rzeczy niż zabawa z dzieckiem). Guciowi wraz ze zmianą nastroju zmienia się kolor grzywy i ogona - znika tęcza, a pojawia się trawiasta zieleń. Szuka sobie zajęcia... Ale nic nie przykuwa jego uwagi na dłużej. Autorka podaje świetne rozwiązanie - oddychanie i... uruchamianie wyobraźni. Aurélie Chien Chow Chine stworzyła serię książeczek o emocjach. Prostych stanach, które dotykają wszystkich. O uczuciach, z którymi młodsi Czytelnicy nie zawsze sobie radzą. A tu mamy łatwy opis zmiany nastroju, ale także ćwiczenie, które pomoże się wyciszyć i oponować emocje. Książeczka skierowana jest do maluchów dwu- trzyletnich, które uczą się radzić z emocjami.

Pierwsza część o Gangu Słodziaków. Te książeczki miły jeszcze piękne morały i prostotę. Cudowna obrazkowa książeczka dla dzieci. Historyjki tak miłe, że i dorosłemu zrobi się przyjemnie w takcie czytania. Poznajemy w kolejnych rozdziałach poszczególnych bohaterów i ich cechy oraz przygody :) - Jeż Jerzyk - ciekawski, który szukał swojego miejsca; - Sowa Zosia - latająca nad polaną z dobrą radą dla każdego; - Bóbr Borys - z wielkimi marzeniami ;); - Zajęczyca Zuzia - z wielkim sercem i nadopiekuńczością <3' - Lis Lucek - świetny przyjaciel gotowy do poświęceń z piękną ruda kitą; - Ryś Rysio - szukający swojego ja :) Świetna bajeczka. Piękne ilustracje.

Przeczytana synowi do poduszki - druga klasa podstawówki, lektura szkolna. Piękna. Prosta, zwyczajna, a jednocześnie wzruszająca historia. To jest książka m.in. o tym, jak ważne może być dla ludzi, w tym dzieci, drzewo. Dla mnie - klasa, sama kocham i cenię drzewa. Chciałabym, aby szacunek do drzew był promowany wśród dzieci, dlatego cieszę się, że ta książka jest lekturą szkolną. Wcześniej nie kojarzyłam jej wcale, w moich czasach nie omawialiśmy jej. Sądziłam nawet, że to bardziej współczesna książka, a tymczasem okazało się, że powstała w latach 70. Ale rzeczywiście jest w niej przecież pokazany ten peerelowski świat - oczami dzieci wcale nie taki straszny, bez internetu i komórek, ale za to z podwórkową integracją dzieciaków i wspinaniem się po drzewach. Naprawdę urocza, polecam

Kolejna urocza książeczka o Słodziakach, która może być bardzo pouczająca. Ty kilka krótkich opowiadań o przygodach grupy przyjaciół z Leśnej Polany. Kolejne historie opowiadają jesienne przygody zwierzaków. - Odwaga - o Zajęczycy Zuzi, która uznała, że udowodni odwagę szaraczków. - Obcy - o nowym mieszkańcu Leśnej Polany, który okazuje się świetnym organizatorem przyjęć. - Wyścig - o tym, że każdy chce być najlepszy, ale warto czasem odpuścić dla przyjaźni, która jest ważniejsza. - Mgła - i sposobach Słodziaków na przegonienie jej z ich domu. - Listy - o odwiedzinach Mikołaja, który ma sporo pracy w zimie. - Zima - o przygotowaniach zwierzątek do zimy, robieniu zapasów i odpoczynku. Urocze opowiadania! Warto przeczytać z dziećmi.

Książka dla najmłodszych, w formie tabletu. Lub bardzo dużego smartfona. Z zaznaczonym poziomem naładowania baterii oraz zasięgiem sieci. O ile nie będziemy zbyt wnikliwie wgłębiać się w to, jak to możliwe, że jest internet, a nie ma nie tylko prądu, lecz nawet ognia, to książeczka okaże się być całkiem sympatyczna. I z przekazem czytelnym nawet dla największych troglodytów - przyjaciele i zabawy z nimi są znacznie lepsze, niż nawet najbardziej bajeranckie sprzęty elektroniczne. Może morał bajeczki zbytnio jest nachalny, ale skoro czasy jaskiniowców, to i wiedzę maczugą trzeba do głowy wbijać. Słownictwo dość proste, zatem samodzielnej lektury ‎może spróbować również początkujący czytelnik. Wesołe ilustracje zdecydowanie są plusem tej historyjki. Polecam. Z niejaką ostrożnością. 

Spodziewałam się przesłodzonego komiksu, skierowanego przede wszystkim do małych dziewczynek rozkochanych w różowościach. Jakież więc było moje miłe rozczarowanie, gdy okazało się, że "Fibi i jednorożec" wcale nie daje się w ten sposób zaszufladkować. Owszem, bohaterką jest tu mała dziewczynka, która zyskuje najlepszą przyjaciółkę w postaci przepięknego jednorożca. A raczej - jednorożki. Ale to, co się dzieje następnie, dalekie jest od stereotypowej różowej opowieści. Przede wszystkim za sprawą charakteru owej jednorożki, której wyniosłość i specyficzne poczucie humoru sprawia, że przy lekturze będą się dobrze bawić tak młodsi czytelnicy, jak i ci starsi. Ponadto jest to przyjemna, ale i nie pozbawiona wartościowego przekazu opowieść o przyjaźni i akceptacji, o problemach właściwym małym dziewczynkom i nieszablonowych metodach ich rozwiązywania. Polecam :)

Seria "Uczucia Gucia" może być wartościowym wsparciem dla przedszkolaków, które uczą się rozpoznawać własne emocje i uczucia i nad nimi panować. Może być pomocą dla rodziców, którzy nie zawsze potrafią zdefiniować jakieś emocje. Tutaj dostajemy przykłady tego, co się z danymi emocjami wiąże, jakie zachowania z nich wynikają. Ćwiczenie oddechowe na poradzenie sobie z jakimś uczuciem to całkiem ciekawy pomysł. Minimalistyczne ilustracje są ładne. Książeczka, w której Gucio się złości jest bardzo fajna. Dużo tu przykładów sytuacji związanych ze złością, wywołujących złość. Żałuję tylko, że mój czterolatek nie chce dać się namówić na ćwiczenie oddechowe z książki.