Rafał Skarżycki

20 lat na to czekałem. Stąd też do samej lektury najpierw podchodziłem jak pies do jeża, a potem łykałem w małych dawkach wiedząc, że na następny Produkt być może będę czekał kolejne 20 lat. W efekcie - zanim przeczytałem ten numer zdążył wyjść następny :) Jak za dawnych czasów - niektóre pozycje siadły, niektóre średnio. Po części widać, że autor uznał, że fajnie by coś zrobić ale pomysł niespecjalnie ma (patrzę na Ciebie, Filipie). Część to przedruki prac, które gdzieś tam krążyły już wcześniej (Bizon na przykład). Spora wększość jest z jednej strony świeża a z drugiej - łapie ten klimat, którym ociekały stare Produkty (Osiedle Swoboda, Baby Blues, KRL, Człowiek Parówka, Wilq, Toshiro, Phantasmata...). Publicystyka - ciekawa i dobrze napisana, z jednym, niechlubnym wyjątkiem. Artykuł o okładkach płyt rysowanych przez polskich komiksiarzy to z jednej strony brandzlowanie się krasomówczością autora a z drugiej - wyrzyg informacyjny z którego niewiele się zapamiętuje. Ogólnie - tak, to jedzie na nostalgii. Ale ja jestem na tak.