Jedzenie, mity i nauka

Książka ukazująca życie z perspektywy osób bezdzietnych. Przewodnik, który pozwala zrozumieć ich motywację co do wyboru takiego życia. People are different and that’’s ok. Żyjmy po prostu i dajmy żyć innym mimo, że nie musimy się z ich światopoglądem zgadzać.

Bardzo łatwy język. Dużo przytoczonych badań naukowych. Czyta się szybko i jeżeli ktoś jest fanem tych tematów to z pewnością będzie ciekawa. Moje notatki/spoilery: * badania w którym znakowano mysz samca i krzyżowano ją z myszą nieoznakowana. Po wywołanym zawale u mysiej matki sercu wykrywano komórki zarodka- niejako chroniły serce matki * Kiedyś stosowano myszy jako testy ciążowe- wstrzykiwano im mocz z hcG od plodu. Jeżeli zwierzę zmarło kobietę można uznać za ciężarną. * Jeżeli mamy dwujajowe bliźniaki to wymieniają się one komórki trochę jak matka z płodem. Wówczas te dzieci mogą mieć z tego powodu dwie grupy krwi. * Czasem dwie osobne zapłodnione komórki ulegają fuzji- Chimera. Wtedy mamy dwa zestawy DNA- sprawa sądowa Lidii Fairchild . W teście wyszło że nie jest ona matką dziecka- ale gdy pobrano z innego miejsca jej DNA okazało się że pasuje (inne DNA w szyjce macicy a inna w naskórku). Zjadła swojego bliźniaka w łonie matki. * Tworzy się pęcherzyk żółtkowy który produkuje krew (pozneijcwatroba śledziona i na koniec szpik kostny),a on sam później staje się częścią pp * Płetwal błękitny ma dwa uderzenia na minutę słychać je na 5 km * Diabetes mellitus- mellitus znaczy słodki jak miód bo mocz ich był słodki * Zespół kartagenera- w okresie zarodkowym to rzęski na powierzchni komórek informują po której stronie mają być narządy, w tej chorobie są one zaburzone więc często narządy są po drugiej stronie * Geny homeopatyczne to takie włącznik i wyłączniki odczytywania genów * Czkanie u nas to tylko zbędna pozostałość po naszych płatowatych przodkach- kiedy są pod wodą czkanie powoduje przepchanie powietrza do oskrzeli * Sonic hedgehog- tak nazywa się gen- nazwa bo jak został wyłączony komorka przypominała jeza, a sonic od gry * W kosmosie masa kostka ulega zmiękczeniu a we krwi wzrasta poziom wapnia (ryzyko kamicy nerkowej też) * Główny gen na chromosom Y odpowiedzialny za męskie cechy to SRY * Co ciekawe jeżeli usuniemy zadatki organów płciowych to mimo że mamy chromosom Y bez testosteronowej informacji powstanie nam kobieta. * Jeżeli jajka aligatorów odpowiednio * Penis - łechtaczka; jądra wewnątrz do 7 msc * Moszna obkurcza się i wiotczeje aby zapewnić plemnikom odpowiednią temperaturę * Ryby mają wodę dookoła więc wydalanie amoniaku w niezmienionej postaci to nie jest dla nich problem. Zwierzęta wodne muszą go trzymać aby nie stracić za dużo wody, więc zmieniają go w magazynowalnej bezpiecznej postaci jako mocznik * Osoby leworęczne już w brzuchu mamy ssą lewy kciuk * Kiedy uważano że komórki glejowe to jedynie klej dla komórek nerwowych stąd nazwa * Kiedy śpimy komórki glejowowe płukana mózg- wypompowują zużytą i wpompowują świeże płyny- budzimy się ze świeżą głowa * Mucha ma kubki smakowe na nogach więc jak staje na jedzeniu potrafi wyczuć jego smak * Jeżeli matka czytała dziecku w brzuchu tę samą bajkę to później dzieci reagowały bardziej na nią!!! Whaaaaat * Płód odwraca twarz w kierunku lampy skierowanej na brzuszek ciężarnej * Geny często są nazywane tym co się stanie jak je wyłączymy- gen barbie brak narządów płciowych * Dzieci się rodzą zupełnie krótkowzroczne- widzą na 10 cm * Niby skóra u nas zniknęła bo Maniek osiadały się różne pasożyty * Gęsia skóra to pozostałość po włosowych ogrzewaniach * Tydzień ciąży się liczy od ostatniej menstruacji (czyli 2 tyg więcej niż żyję płód) * W ciąży omijamy płuca przez otwór między lewym a prawym sercem- zamyka się po porodzie * Kiedy żyły ważki wielkości mew bo nasycenie tlenu w powietrzu było znacznie większe i przez to mogły wydajniej oddychać * Hiena rodzi jakby penisem, duża śmiertelność i straszny ból * 1/5 tego co jemy Idze dla mózgu * To mózg wysyła sygnały że trzeba zacząć akcję porodową (sprawa z kozami z jednym okiem i długa ciąża które jadły lilie i nie miały dobrze wykształconych mózgów)

Napisać dobrą książkę popularnonaukową jest bardzo trudno. Oprócz wiedzy potrzebna jest oczywiście umiejętność jej ciekawego przekazywania. I w tym przypadku to drugie nieco zawiodło. Temat ciekawy, niezwykle obszerny, który można by potraktować na wiele sposobów. Zdecydowanie brakuje tu 'wstępów', uogólnień i wniosków, autorka skupia się właściwie na podawaniu suchych faktów.

Różne kraje, różne problemy, różne opowieści, ale łączy je jedno - jeden uniwersalny Kościół. Czyta się z zaintrygowaniem, autor z powodzeniem pokazuje jak zróżnicowaną mozaiką jest Kościół katolicki i jakie wyzwania przed nim stoją, które z polskiej perspektywy mogą wydawać się abstrakcyjne a są realnymi tematami do zaadresowania.

Nie wiem, czemu nie umiałam przebrnąć przez tę książkę za jednym podejściem. Jest prosto i ciekawie napisana, autor dość jasno tłumaczy mechanizm zmian możliwych do wykorzystania w procesie terapeutycznym. Chętnie wypróbuję te techniki, zarówno na sobie jak i na innych. Mam nadzieję, że są tak skuteczne, jak autor zapewnia. Brakuje mi tu bibliografii. Odniesienia do artykułów, badań i (tak, ja to mówię) statystyk. Trzeba będzie szukać dodatkowych informacji na własną rękę. I nauczyć się niemieckiego, bo podcasty tego pana nie są tłumaczone na żaden inny język. Brrr...

Co sprawia, że Amerykanin jest Amerykaninem, a Polak Polakiem? Co wywołuje u nas poczucie wspólnoty z naszym narodem? Czy idąc na zakupy motywujemy się tylko świadomymi decyzjami czy też wyszukujemy sobie alibi, a nasza podświadomość ma zupełnie inne cele kryjące się za zakupowym szaleństwem w galeriach? Jaki jest nasz kod miłości i uwodzenia, a co sprawia, że otyłość jest dla niektórych akceptowalna? To tylko część pytań, na które próbuje odpowiedzieć Rapaille i choć jest to moim zdaniem dużo bardziej złożony problem, to jednak warto przeczytać tę książkę żeby zobaczyć jak łatwo można manipulować ludzką nieświadomością przy pomocy odpowiednio dobranej strategii marketingowej. To czego mi bardzo brakowało to część dotycząca Polski. Wprawdzie sama próbowałam sobie odpowiedzieć na pytania odnośnie kulturowego kodu Polaków jednak, tak jak pisze autor, każdy człowiek ma własny kod (związany ze środowiskiem wychowania)+ kod kultury w jakiej się wychował. W związku z tym trudno odnieść tylko siebie czy swoje otoczenie do całej populacji. Pewne elementy mimo wszystko mnie zaciekawiły i wywołały refleksję. Na przykład próba przemycenia na nasz rynek typowo amerykańskich sposobów prowadzenia programów telewizyjnych- od śniadaniówek (tak pięknie wyśmianych w filmie "Don't look up"),poprzez programy "Dlaczego ja?", "Trudne sprawy" i tym podobne szmiry, aż po Big Brothery czy sitcomy. To są wszystko programy, które amerykanie oglądają z uwielbieniem, a u nas zostały zaimplementowane i przetworzone na nasze realia. Czy z powodzeniem? Ciężko mi powiedzieć bo ja tego typu programów nie oglądam i akurat w moim środowisku nie znam nikogo kto by oglądał. Jednak podejrzewam, że do pewnej grupy społeczeństwa to trafia, ponieważ odwołuje się do ich potrzeb. Autor w książce opisuje właściwie tylko kod Ameryki stojący w sprzeczności do kodów Francji, Niemiec czy Anglii. Czasem wspomina także o Japonii. Trochę to mało jak na 30 lat pracy z tym zagadnieniem. Zainteresowała mnie kwestia imigracji do Stanów- pisarz podnosi tezę, że sam będąc Francuzem z urodzenia wyjechał do USA, ponieważ nie do końca czuł się dobrze w swojej kulturze i że jest to dość powszechne- imigranci szukają lepszego miejsca dla siebie czyli takiego, które będzie pasować do ich własnego kodu. Patrząc na olbrzymią polonię w USA może to być prawdziwe założenie, ponieważ mam wrażenie, że pod względem kulturowym dość blisko nam do Amerykanów- chyba wciąż mimo wszystko jesteśmy jak nastolatkowie. Może to być związane z zaborami i wojnami, które odarły nas z naszej kultury i klasy inteligenckiej, a także przetrzebiły arystokrację. Myślę, że stworzenie kodu kulturowego Polaka mogłoby być fascynującym zadaniem. Czytając tę książkę trzeba brać pod uwagę, że na chwilę obecną jest ona już lekko zdewaluowana. Autor napisał ją w roku 2007, w Polsce została wydana w 2019 roku. W między czasie mieliśmy wybory Trumpha (swoją drogą idealnie wpisuje się on w kod przywódcy ukazany w książce więc coś w tym musi być) i pandemię covid, która prawdopodobnie dość diametralnie wpłynie na dalszą historię i nasze zachowania co już widać na naszym rodzimym rynku (chociażby doniesienia o zmianach w zachowaniu konsumentów). Świat zmienił się od czasu badań przeprowadzonych przez autora, myślę że należałoby przedefiniować pewne elementy kodów. Wspomnę jeszcze tylko o tym by nie zrażać się wstępem od tłumacza, który napisany jest koszmarnie. Miałam wrażenie, że na nim zasnę. To było takie lanie wody, że może odstraszyć.

"Ludzki mózg ma niezwykłą zdolność dostosowywania się do zmian, również w starszym wieku." Mózg ludzki, dla jednych skomplikowany narząd, w swej strukturze i z wyglądu przypominający orzech włoski; dla innych przechowywania wiedzy. Jeszcze inni widzą w nim nieograniczone możliwości rozwoju człowieka. Wszystkie te stwierdzenia są prawdziwe. Mózg jest niesamowitym, złożonym narzędziem, które ma niezwykle zdolności. Aby jednak działał sprawnie musimy o niego zadbać, tak jak dbamy o inne części naszego ciała. 🔸 Kaja Nordengen w swej książce "Mózg ćwiczy, czyli jak utrzymać umysł w dobrej formie" w sposób bardzo przystępny i interesujący wprowadza swoich Czytelników w niezwykły świat ludzkiego umysłu i podpowiada jak go używać, by na długie lata pozostał sprawny. "Zawsze uważałam, że spośród wszystkich narządów ciała prawdziwą gwiazdą jest mózg, ale to, że tak wiele osób się że mną zgadza, przeszło moje najśmielsze oczekiwania." 🔸 Książka składa się z ośmiu części, które poruszają tematykę związaną z: treningiem pamięci, inteligencji, mózgu, liczbowym, wizualnym i logicznym. W każdej części znajdziemy ćwiczenia, które rozwiną nasze zdolności myślowe, wraz z odpowiedziami. Poradnik zawiera minitest IQ, propozycje 30-dniowego treningu mózgu; sporo (około 30) stron jest poświęconych szachom, które genialnie wpływają na rozwój pamięci, uczą też wytrwałości, logiki i planowania. Na sam koniec autorka serwuje Czytelnikowi quiz na temat mózgu, oczywiście wraz z rozwiązaniami. 🔸 "To jak żyjesz, wpływa na rozwój twojego mózgu. Dawniej uważano, że tylko mózg dziecka jest plastyczny, ale teraz wiemy, że mózg daje się formować, przez całe życie. To w jaki sposób używasz swojego mózgu, wpływa na jego późniejszą odporność na choroby, w tym na demencję." Prócz ćwiczeń i zagadek znajdziemy także porady dotyczące tego jak zachować zdrowy mózg. Wysypianie się, czy też zdrowe odżywianie, picie wody, czy czytanie książki - niby podstawa, ale czy wszyscy mamy świadomość tego jak takie codzienne czynności wpływają na nasz organizm? 🔸 Ta książka to świetny "przypominacz" i uzupełnienie wiedzy Czytelnika na temat tego, co jest ważne, by żyło nam się komfortowo. Spora dawka interesującej wiedzy na temat funkcjonowania mózgu, mnóstwo ćwiczeń, zagadek wraz z rozwiązaniami. A to wszystko napisane w ciekawy i przystępny sposób. Podstawowa pozycja w każdej bibliotece. 1. Jak skutecznie zapamiętywać imiona, numery telefonów itp.? 2. Czym jest inteligencja i czy można ją zmierzyć? 3. Jak liczyć w pamięci? I wiele innych zagadnień. 🔸 Bardzo dobrze opracowany poradnik dla wszystkich, którzy chcą wiedzieć więcej i którzy dbają o siebie, a przy okazji o swoich bliskich. Na końcu książki znajdziemy wybraną bibliografię. Niestety większość pozycji jest obcojęzyczna. Może to dobra motywacja do nauki języka obcego? Szczerze polecam

W swojej książce Petranek snuje opowieść o tym, jak będzie wyglądać przyszłość, a dokładnie w jaki sposób będzie wyglądać podróż człowieka na Marsa i w następie tegoż - jego eksploracja. Czy są to dywagacje mające szansę na spełnienie? I czy ma on w ogóle rację w kwestii tego, iż ta eksploracja jest nieunikniona? „Aby przeżyć na Ziemi, ludzie potrzebują czterech rzeczy: pożywienia, wody, schronienia oraz ubrań. By przeżyć na Marsie niezbędne są: pożywienie, woda, schronienie, ubrania i tlen. Obecność tych pięciu kluczowych elementów zabezpiecza przyszłość ludzkości jako gatunku międzyplanetarnego” „Jak będziemy żyć na Marsie” to z jednej strony historia dotychczasowych wyników badańCzerwonej Planety, jak i planów jej podbicia, też i naszkicowanie, krok po kroku, planu przystosowania tej planety do możliwej na niej ludzkiej egzystencji. Według autora kolonizacja Marsa przez ludzi jest nieunikniona, gdyż związane jest to przedewszystkim z degradacją naszej planety. Zmiany klimatyczne, przemysł, nie stawianie na energię odnawialną, katastrofy naturalne itd. sprawiają, iż niszczenie Ziemi postępuje w zastraszającym tempie, i jeśli nic się nie zmieni w tej kwestii, to przystosowanie Marsa do tego, by mogli zamieszkać tam ludzie będzie musiało nastąpić jeszcze szybciej. Czwarta planeta od Słońca ma być z jednej strony planem awaryjnym dla upadającej Ziemi, ale też i koniecznością do przetrwania gatunku ludzkiego. Twierdzi, iż współczesna technologia daje już możliwość do poważnych kroków w stronę kolonizacji tejże planety. Obecnie możemy myśleć i działać w tej sprawie. Dużo w tej niewielkiej książeczce o Elonie Musku i jego SpaceX – to on wydaje się być liderem w kwestii przyszłości planu zasiedlenia Marsa. Autor snuje interesującą opowieść o eksploracji Marsa, która z jednej strony może ugruntować wiedzę już posiadaną, ale też dać wiele całkowicie nowych informacji dla osób, które znają tylko tę historię pobieżnie z telewizji czy Internetu. Można też z autorem zgodzić się co do kwestii nieuchronności wysiedlenia Ziemi czy też się z nim nie zgadzać. Ale na pewno nie odbiera to przyjemności z lektury. „Musimy robić wszystko, by ratować naszą planetę. Choćby dlatego, że nie znamy innego miejsca, które mogłoby się z nią równać” Wracamy do czasów wielkich odkryć geograficznych – czas na kolejną podróż w nieznane. Tym razem tym nieznanym nie jest już coś za horyzontem, za wielkim morzem, na dalekim lądzie. Teraz to coś bardzo daleko stąd, coś co musimy odkryć i ujarzmić, by mogło nam pomóc. By uchroniło nas przed końcem ludzkości. W „Jak będziemy żyć na Marsie” znajdziecie piękne zdjęcia Czerwonej Planety (i nie tylko),co jeszcze bardziej umili Wam lekturę tejże książeczki. Wszystkie pozycje z serii TED Books stoją na wysokim edytorskim poziomie.

Bardzo ciekawa pozycja i niech Was nie zmyli tytuł. To nie są rozmowy stricte o seksie. Autorka rozmawia z lekarkami, które oprócz seksuologii zajmują się innymi dziedzinami, które jednak z seksualnością mają związek np endokrynologią. Poruszane są różne problemy zdrowotne i ich przyczyny. W formie wywiadu, przyjemnie się czyta i szczerze powiem, że o niektórych schorzeniach czytałam pierwszy raz. Książka uczy, uświadamia i choć niektóre tematy były potraktowane pobieżnie, to sądzę że każdy to powinien przeczytać, i kobieta i mężczyzna. Polecam‼️

Ciekawe informacje o nauce języków obcych i ludziach posługujących się co najmniej dwoma językami. Ze sporym zaskoczeniem dowiedziałam się, że kiedyś traktowano ich podejrzliwie, właściwie jak upośledzonych. I że sama mogę się uważać za osobę dwujęzyczną.

Jako automatyk i robotyk medyczny nie mogłam sobie odpuścić lektury tej książki. Już od początku lektury można zauważyć, że książka ma już kilka lat - rozwój technologiczny nie śpi i im dalej, tym bardziej rzuca się to w oczy. Rzeczy wspominane przez autorkę w książce obecnie (2022),już istnieją i są wręcz na porządku dziennym. Należy jednak pochwalić autorkę, bo ta, w sposób czasami zabawny, czasami bardziej naukowy, stara się zaciekawić każdego tematyką sztucznej inteligencji, automatyki i robotyki. Porusza ona nie tylko kwestie techniczne, ale także stricte filozoficzne i etyczne (a ten aspekt jest nagminnie pomijany w książkach o podobnej tematyce!). Książka nie jest jednak nudną encyklopedią! Jeśli ktoś chce choć odrobinę pogłębić wiedzę na wspomniane tematy, warto przeczytać! Należy jednak mieć z tyłu głowy to, że nauka i technologia poszły już dalece do przodu i rzeczy wspominane przez autorkę jako "przyszłe" w dużej mierze są już codziennością.

Mocna. Przedstawione w niej historie wciągają – jedne bardziej, inne mniej – ale wszystkie łączą w sobie opisy medyczne, kardiochirurgię, kulisy systemu ochrony zdrowia i, co najważniejsze, zawierają ogromną dawkę empatii i człowieczeństwa. Można by się przyczepić, że czasem aż za bardzo przesiąknięta językiem medycyny. Ale na litość - przecież autorem jest wybitny kardiochirurg – to wręcz przywilej, że można liznąć tej specjalistycznej wiedzy z pierwszej ręki. „Kruche życie” to nie tylko opowieść o skomplikowanej maszynie, jaką jest ludzkie ciało, ale przede wszystkim spojrzenie kogoś, kto tysiące razy trzymał to kruche życie – dosłownie – w swoich własnych rękach.

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, dlaczego mówi się, że kobiety żyją dłużej niż mężczyźni? Ja czasami się śmieję, że to dlatego, że po prostu my nie mamy tak wielu głupich pomysłów (co na pewno w jakimś stopniu jest prawdą),ale jednak w dużej mierze za wszystkim stoi genetyka. Kobiety genetycznie są bardziej uprzywilejowane od mężczyzn – przynajmniej w większości przypadków, bo oczywiście jak to bywa w przypadku genetyki, nie wszystko jest takie jednoznacznie i oczywiste. Nie da się jednak ukryć, że istnienie chromosomów płci jest bardzo istotne i ma spore znaczenie w wielu aspektach naszego funkcjonowania. Książka „Lepsza połowa” świetnie wyjaśnia wiele zagadnień związanych z różnicami pomiędzy posiadaniem chromosomów XX a XY. To nawet nie jest jedynie kwestia chorób sprzężonych z chromosomem X – gdzie kobiety mogą być zaledwie nosicielkami, a mężczyźni niestety zawsze wtedy chorują, to tak naprawdę o wiele, wiele więcej. Ciekawym spostrzeżeniem jest również to, że choć zawsze uważaliśmy, że u kobiet jeden z X ulega wycieszeniu, to nie zawsze musi tak być. W tej książce znajdziecie mnóstwo genetycznych „smaczków” i ciekawych informacji, które można odnieść do naszego życia. Chociażby wywnioskować, dlaczego to mężczyźni częściej są psychopatami, a czemu też kobiety mają silniejszy układ odpornościowy i czemu to może być dla nas zgubne. Z mojej strony mocna polecajka tego tytułu – przyjemne opracowanie, napisane mimo wszystko przystępnym językiem, bez zbędnego owijania w bawełnę. IG i TT: bookeaterreality

Nie przepadam za wywiadami, ale ten czytało mi się wybitnie dobrze. Jednocześnie plusem i minusem jest mnogość poruszanych tematów - czuje się niedosyt, ale pobudza ciekawość. Szczególnie ciekawe dla mnie było powiązanie procesów historycznych z obecnymi poglądami większości Polaków na temat państwa. Udane też były rozdziały o moralności, która w zasadzie znajduje się w centrum badań profesora Wojciszke. Rozdział o różnicach płciowych wyszedł moim zdaniem najsłabiej, bo w zasadzie zawierał tylko powtarzane w kółko odniesienia do ewolucji łowców-zbierwczy, bez jakiś sensownych konkluzji. Ogólnie rzecz biorąc, to fajna pozycja, żeby wzbudzić w sobie ciekawość odnośnie działania własnego mózgu, jest krótka i przystępna, ale pozostawia wiele kwestii tylko w ogólnym zarysie. Brakuje spisu przywoływanych badań, z drugiej strony forma wywiadu tego nie wymaga, a zdecydowana większość przytoczonych przykładów jest albo z nazwiskiem albo z dokładniejszym opisaniem eksperymentu, więc nie jest je aż tak trudno znaleźć.

To była prawdziwa uczta! Od trzech lat uczę się chińskiego i coraz bardziej interesuje mnie to, jak język wpływa na kulturę, sztukę i historię – a ta książka dostarczyła mi tego wszystkiego w idealnej dawce. Omówione zostało aż 20 największych języków świata i znalazłam tu mnóstwo ciekawostek do opowiadania rodzinie i znajomym ;) Najbardziej wciągające okazały się rozdziały dotyczące historii i ewolucji języków – zdecydowanie moje klimaty. Te bardziej językoznawcze fragmenty były trochę mniej porywające, ale nadal ciekawe. To zdecydowanie jedna z moich ulubionych książek tego roku. A najlepsze? Na półce już czeka „Gadka” tego samego autora – tym razem o językach europejskich. Ciekawostka: autor uczy się języka polskiego, więc w kolejnym tomie pojawił się rozdział specjalnie dla polskich czytelników!

polecam nauczycielom, rodzicom, socjologom... bardzo aktualna. co prawda nie zgadzam się ze wszystkimi teoriami tam przedstawionymi (co może wynikać z faktu wydania książki na rynek amerykański),ale świetna, aby zobaczyć tzw. "drugą stronę medalu". dodatkowo przystępny język, poparte badaniami

świetna książka o początkach i rozwoju endokrynologii autorstwa Randi Hutter Epstein - prawdziwa perełka popularno-naukowa. Lektura dała mi do zrozumienia jak młodą dziedziną medycyny jest nauka o hormonach, a tym samym jak dużo mamy jeszcze potencjału do odkrywania nowych rzeczy. Zawiera wiele szokujących, niebagatelnych, ultraciekawych przypadków ze świata medycyny, historię Harvey’a Cushinga i wielu innych znamienitych naukowców zmieniających świat endokrynologii - czytanie było dla mnie absolutną przyjemnością. Język również jest bardzo przystępny, łatwy do przetrawienia, a masa anegdotek i nietypowych odkryć nadaje poszczególnym rozdziałom mnóstwo uroku.

Książka bardzo mi się podobała. Napisana została prostym językiem, który zrozumie każdy. Możemy bliżej przyjrzeć się pewnym zagadnieniom z dziedziny psychiatrii, funkcjonowania osób chorych czy metod leczenia. Dzięki tej pozycji być może ktoś, kto boi się przyznać do tego, że coś się dzieje w głowie czy ma taką osobę w swoim otoczeniu, spojrzy inaczej na siebie i drugiego człowieka. Uważam, że z tą pozycją powinien zapoznać się każdy, kto choć trochę chce poznać rzeczywistość osób, które cierpią psychicznie. Pan doktor mówi konkretnie i pomaga zrozumieć to, co już dawno powinno zostać powiedziane: choroby psychiczne czy zaburzenia nie są powodem do wstydu, a szukanie pomocy to nic złego i nie powinniśmy się tego bać. Ciekawe jest także spojrzenie na osoby starsze czy psychiatrię dziecięcą (tu na duży plus to, że autor powstrzymał się od zagłębiania w ten temat, gdyż jak sam powiedział to nie jego dziedzina). Podsumowując, lekka do czytania książka o ciężkich tematach. Polecam.

Harwardzki psychiatra, Gary Small, wprowadza nas w świat psychiatrii. Opowiada o ciekawych przypadkach, przy okazji przemycając trochę wiedzy o niektórych schorzeniach. Opowieść zorganizowana jest chronologicznie, możemy więc również śledzić rozwój kariery autora, zobaczyć jak nabierał pewności w zawodzie, jak doskonalił swój warsztat lekarski. Lekki, swobodny styl powoduje, że czyta się tę książkę z przyjemnością, co jest również zasługą tłumaczki Agi Zano. Polecam.

Miła odskocznia od książek, które czytam na codzien. Autor bardzo prostym językiem wytłumaczył parę ciekawych kwestii. To, ze badania nie są tak oczywiste, jak mi sie wydawało. To, ze świat jest naprawdę bardzo złożony i jak zaczniemy szperać, to możemy do czegoś dojść, bądź niekoniecznie. Na pewno książka zmienia myślenie na temat badań. Jest wiele czynników, które muszą być spełnione, aby mieć pewność wyników. Co nie zmienia faktu, ze badania są potrzebne i bardzo dużo dzięki temu zyskaliśmy, jako społeczeństwo. I na koniec. Co najważniejsze! Słuchaj swojego ciała! Nie dajmy się zwariować. Ale pamiętajmy! Czytamy etykiety i interesujemy się co kładziemy na talerz i ciało. Oraz pamiętajmy, że to czego nie zjesz, to nie nakładaj na swoje ciało. ;)