Będę czytać dzieciom książkę!
Od czasu do czasu ktoś mnie zauważa i prosi o przyjście do placówki opiekuńczej, wychowawczej lub kulturalnej i poczytanie dzieciom. Wybierałam już baśnie i były powieści przygodowe. Pomyślałam, że tym razem przyniosę ze sobą książkę popularnonaukową, ale napisaną z myślą o najmłodszym czytelniku. Wykorzystam dominującą cechę wieku dziecięcego – ciekawość i poczytam im o chorobach.
Brzmi poważnie!
Można nawet zacząć się zastanawiać, czy nie nazbyt poważnie? Zapewniam, że ani trochę! Książka jest napisana i narysowana z myślą właśnie o dzieciach w serii specjalnie dla nich przeznaczonej „Latawiec”. Duży format A4, w twardej oprawie i szytym trzonem książki dodatkowo gwarantuje długowieczność w dziecięcych łapkach. Teksty niewielkie objętościowo, zawierające najważniejsze informacje podane z lekkim humorem i odniesieniami do znanych dziecku sytuacji z otoczenia – nie znużą. Duże litery zachęcą te, które mają problemy z procesem czytania. Czytających im dorosłych z wadami wzroku ucieszą! Treść nie straszy, pomimo rzetelności i nieodpartego odruchu drapania się przy czytaniu o wszawicy. Raczej wskazuje na zachowania profilaktyczne, jak choroby się ustrzec czy zapobiec i co robić, gdy już się przydarzy. Autor pomyślał o tych najczęściej przytrafiających się dzieciom i młodzieży, jak próchnica, trądzik młodzieńczy, pasożyty czy alergia. Nie zapomniał jednak i o tych pojawiających się w wieku dorosłym obserwowanych w rodzinie, jak nowotwór, zawał czy nadciśnienie. Zastanawiałam się, czy zasadnym było umieszczenie dżumy i cholery, bo współcześnie to raczej ciekawostki medyczne. W to miejsce koniecznie umieściłabym świerzb i świnkę. Ta ostatnia to typowa choroba wieku dziecięcego. Nie ma malucha, który by jej nie przeszedł.
Sam układ zawartości i oprawa graficzna aż prosi się o wspólne czytanie!
Każdy rozdzialik wielkimi literami zapowiada swoją główną bohaterkę-chorobę. Każdy rozpoczyna się krótkim, zabawnym, czasami motywującym do walki, tematycznie nawiązującym wierszykiem. I każdy ilustrowany jest grafiką zainspirowaną treścią, ale i zachęcającą do nawiązań, rozszerzeń i uzupełnień – dla dorosłego i dalszych poszukiwań – dla dziecka. Dodatkową zaletą są dwa, osobne rozdziały mówiące już nie o chorobach, ale o ich przyczynach – bakteriach i wirusach. Ostatni, profilaktyczny, tłumaczy bardzo żywo dyskutowane w mediach i w społeczeństwie zagadnienie szczepionek. To dobra okazja, by wytłumaczyć dzieciom ten spór. Podczas czytania ostatnich rozdziałów wpadłam na pomysł, aby przynieść ze sobą mikroskop i pokazać dzieciom preparaty z bakteriami. Może obudzę w kimś ducha badacza lub lekarza? Autor nie zapomniał również o bardzo, bardzo ważnej rzeczy, a którą ujął w dwóch zdaniach – „Choroby nie są sprawiedliwe. Nie patrzą, czy człowiek jest dobry, czy zły, wszystkich gnębią równie chętnie”. Warto to podkreślać przy każdym rozdziale, ponieważ nadal istnieją w świadomości społecznej „choroby wstydliwe”. Wszawica czy owsica nie wywołuje współczucia wśród dzieci, lecz chęć wyśmiania i poniżenia.
Dorośli również mogą się czegoś nowego przy okazji dowiedzieć.
Dla mnie szokiem była informacja, że przy leczeniu ciężkich przypadków depresji nadal stosuje się elektrowstrząsy. Byłam przekonana, że tę metodę, tak krytykowaną, dawno zarzucono. A tu niespodzianka! Do wykorzystania tej książki przekonała mnie również rekomendacja fachowca, mimo merytorycznego przygotowania autora, który specjalizuje się w tematyce naukowej, umieszczona na tylnej okładce.
Mam tylko jedną uwagę.
Przy następnym wydaniu tej książeczki, warto poprawić błąd pojęciowy nierozróżniający określeń – „nastolatki” i „nastolatkowie”, który zakradł się do tekstu o trądziku młodzieńczym. Tyle moich wrażeń.
Przede mną najbardziej wymagający czytelnik – dzieci!
http://naostrzuksiazki.pl/
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Podróżnicy. Wielkie wyprawy Polaków
To kilka króciutkich powieści o wielkich wyprawach znanych polskich podróżników. To historie o odważnych, wytrwałych osobach, które mimo wielu przeciwności losu, jak wojny, Sibir czy komuna wyruszyły w nieznane, aby spełnić marzenia. Książka dobra do nauki patriotycznych postaw. 6latek jest zachwycony.
To kilka króciutkich powieści o wielkich wyprawach znanych polskich podróżników. To historie o odważnych, wytrwałych osobach, które mimo wielu przeciwności losu, jak wojny, Sibir czy komuna wyruszyły w nieznane, aby spełnić marzenia. Książka dobra do nauki patriotycznych postaw. 6latek jest zachwycony.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGotowi na wielkie i niesłychane przygody polskich podróżników? Andrzej Fedorowicz zebrał historię znanych i mniej znanych polskich wypraw i razem z Wydawnictwem Dwie Siostry przygotowali dla Was książkę “Podróżnicy. Wielkie wyprawy Polaków”. Przyznam szczerze, że nie można przejść obok niej obojętnie. Dlaczego?
W ciekawy sposób ilustruje życie niezwykłych Polaków, którzy postanowili wyjechać z kraju, aby zwiedzić fragment globu ziemskiego, a w wielu przypadkach powrócić do Polski i opowiedzieć o swoich przygodach. Wśród bohaterów książki znajdziecie: Benedykta Polaka, który jako pierwszy polski podróżnik wyruszył na koniec świata w latach 1245 – 1247; Maurycego Beniowskiego, który został królem Madagaskaru; Izydora Borowskiego, naszego pirata z Karaibów; Rufina Piotrowskiego i jego samotnej ucieczki z Syberii; Stefana Szolc-Rogozińskiego, badacza Afryki; Ferdynanda Ossendowskiego, który przebył konno Mongolię i Chiny w latach 1920 – 1921; Bolesława Orlińskiego i Leonarda Kubiaka, którzy dwupłatowcem polecieli do Tokio i z powrotem w 1926 roku; Jerzego Zielińskiego, który przejechał samochodem dookoła świata; Kazimierza Nowaka, który rowerem przejechał Afrykę; Władka Wagnera, który żaglówką opłynął świat; Tonego Halika, który przejechał jeepem przez dwie Ameryki; Leonida Teligi i historię jego samotnego rejsu jachtem wokół globu; Krzysztofa Wielickiego i Leszka Cichego,którzy jako pierwsi weszli zimą na Mount Everest. Ponadto znajdziecie tam historię Jerzego Kukuczki, który jako pierwszy Polak zdobył Koronę Himalajów i Karakorum; o Marku Kamińskim, który w jednym roku stanął na obu biegunach Ziemi; o Piotrze Chmielewskim i Jacku Pałkiewiczu, którzy odkrywają źródło Amazonki, najdłuższej rzeki świata oraz o Aleksandrze Dobie, który trzy razy przepłynął kajakiem przez Atlantyk.
wielkie wyprawy polaków
Te wszystkie zebrane historie zadziwiają dzisiaj, nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Szczególnie, że jest to historia nowożytna, o której niewiele wspomina się podczas pobytu w szkole, a warta jest uwagi małych słuchaczy, ponieważ są to przygody ludzi związanych z naszym krajem pokazujące, w jaki sposób kiedyś żyło się w Europie, jak trudno było podróżować. Ponadto ukazuje, co skłoniło tych ludzi do wyjazdy z kraju by poznać inne części Europy, świata, a następnie wrócić i opowiedzieć o tym, co się przeżyło. Wiele z tych postaci żyje obok nas, jak Aleksander Doba, Marek Kamiński, Leszek Cichy – znany mi osobiście, przez co przygoda przedstawiona w książce jest jeszcze bardziej wciągająca. To są wspaniali ludzie, których historii raczej nie mamy możliwości poznać inaczej jak z książek. To książka o przygodach, zwyczajnym i niezwyczajnym życiu, pełnych przygód, ciężkich chwil jak i radości i spełnienia. To książka o wyjątkowych, niezwyczajnym ludziach z Polski, mieszkających wśród nas.
Wraz z dziećmi po prostu pochłoneliśmy “Podróżników. Wielkie przygody Polaków”.
Cała recenzja w serwisie W Roli Mamy - https://wrolimamy.pl/recenzja/podroznicy-wielkie-wyprawy-polakow/
Gotowi na wielkie i niesłychane przygody polskich podróżników? Andrzej Fedorowicz zebrał historię znanych i mniej znanych polskich wypraw i razem z Wydawnictwem Dwie Siostry przygotowali dla Was książkę “Podróżnicy. Wielkie wyprawy Polaków”. Przyznam szczerze, że nie można przejść obok niej obojętnie. Dlaczego?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW ciekawy sposób ilustruje życie niezwykłych Polaków, którzy...