Pościg

„Mówienie tego, co się myśli, nie jest tożsame z dzieleniem się tym, co czujesz”

Summer - studentka mody z ADHD oraz Colin - milczący nerd drużyny hokeja.

Między Summer, a Colinem wkrada się małe nieporozumienie, przez co ona na złość w sylwestra całuje jego przyjaciela o północy. Teraz obydwoje zostają współlokatorami, a seksualne napięcie nie zniknęło.

Summer często zachowuje się arogancko, ale to tylko zbroja, aby nikt nie zobaczył pęknięć w jej fasadzie. Od pierwszego spotkania jest zadurzona w Colinie.

Colin aka Fitzy to nerd przebrany za bóstwo, który ceni sobie spokój. Projektuje i recenzuje gry komputerowe oraz interesuje się sztuką.

Pierwsze dni wspólnego mieszkania są niezręczne, a Fitzy powstrzymuje się, aby nie ukazać zazdrości, że jego przyjaciel kontynuuje to, co zaczął z Summer w sylwestra. Strasznie nie podobało mi się jej zachowanie, a całe dramatyzowanie do pewnego momentu było męczące. Jednak Colinem po pewnej sytuacji też chciałam potrząsnąć, gdy okazał się tchórzem.

Nie jestem fanką tego, że tak długo orbitowali wokoło siebie. Ich życiem kierował brak pewności siebie, a my przez to dostaliśmy tylko skrawek ich relacji. Brakowało mi większej ilości stron, albo tego, by szybciej zaczęli być ze sobą. Relacja Summer z Hunterem męczyła mnie i zbyt wiele nieporozumień się wkradło między nimi wszystkimi z tego powodu.

Obydwoje byli często oceniani stereotypowo, niestety nawet Colinowi zdarzyło się to w stosunku do Summer. Dlatego tak ważna jest rozmowa. Dobrze, że zostały też poruszone inne znaczące tematy, ale niestety prawo czasami działa w okropny sposób, a wiele sytuacji ciężko udowodnić.

Podoba mi się, gdy bohaterowie szczerze ze sobą rozmawiali. Doceniam waleczność Summer i fakt, że Fitzy chciał się wreszcie otworzyć. Prawda kryjąca się za milczeniem Colina i nie obnażaniem swojej duszy bolała. Tak samo, jak to, że Summer uważała się za głupią. Kocham, jak zaczeli czuć się ze sobą swobodnie i przestali ukrywać wstydliwe części siebie. Szkoda tylko, że niektóre wątki nie zostały rozszerzone lub zakończone.

Ostatecznie pokochałam ich szaleństwo.

ig: hidrancebookland

„Mówienie tego, co się myśli, nie jest tożsame z dzieleniem się tym, co czujesz”

Summer - studentka mody z ADHD oraz Colin - milczący nerd drużyny hokeja.

Między Summer, a Colinem wkrada się małe nieporozumienie, przez co ona na złość w sylwestra całuje jego przyjaciela o północy. Teraz obydwoje zostają współlokatorami, a seksualne napięcie nie zniknęło.

Summer często...

Summer – jak wskazuje jej imię – to chodzące słońce ☀️ Otwarta, towarzyska, bez skrępowania wchodzi w każdą relację. I właśnie ona ma słabość do swojego totalnego przeciwieństwa – Colin Fitzgerald. Introwertyk. Cichy. Zamknięty. Uciekający od hałasu, dram i powierzchowności.


A wszystko zaczyna się od kilku słów, które Summer przypadkiem słyszy… a kończy na wspólnym mieszkaniu z nim i dwoma innymi hokeistami.


Nie będę ukrywać – kocham twórczość Elle Kennedy. Seria Off Campus długo była dla mnie numerem jeden, ale mam ogromny dylemat, czy ta historia jej nie przebiła.


Czy to kolejna hokejówka o studentach? Tak.

Czy jest idealna? Absolutnie nie.

Czy daje emocje? O TAK.


Śmiałam się w głos (ilość absurdalnych określeń i tekstów sprawiła, że zamiast przewracać oczami, zaczęłam się po prostu śmiać - cipeusz, cycuszki, wacuś i walenie to moje ulubione określenia),ale też kilka razy mocno się wzruszyłam.


To napięcie między bohaterami? Czyste złoto. Kiedy już, już wydaje się, że coś się wydarzy… Fitzy się wycofuje. Zamykają się drzwi. Rośnie frustracja. A ja razem z nimi przeżywałam każdy krok w przód i dwa w tył.

Ale ta historia to nie tylko romans. To też opowieść o stereotypach.


Summer – piękna blondynka z bogatego domu. Dla wielu: pusta i uprzywilejowana. Nawet Fitzy na początku ją tak ocenił. Sama nie raz wykorzystała tę swoją ogromną wygraną na loterii genetycznej dla osiągnięcia korzyści, ale mam wrażenie, że przez większość czasu było to dla niej zmorą. Bo prawda jest taka, że dziewczyna walczy o poczucie własnej wartości i o to, by być widzianą czymś więcej niż tylko przez pryzmat wyglądu.


Z kolei Fitzy zmaga się z łatką „typowego sportowca”. A to wrażliwy, wartościowy facet, który – przy Summer – uczy się mówić o emocjach.


Dla mnie ta książka była czymś więcej niż namiętną historią. Zostawiła mnie z refleksją i to cenię najbardziej 💛


Jedyny minus? Okładka. Serio, do wymiany.

Summer – jak wskazuje jej imię – to chodzące słońce ☀️ Otwarta, towarzyska, bez skrępowania wchodzi w każdą relację. I właśnie ona ma słabość do swojego totalnego przeciwieństwa – Colin Fitzgerald. Introwertyk. Cichy. Zamknięty. Uciekający od hałasu, dram i powierzchowności.


A wszystko zaczyna się od kilku słów, które Summer przypadkiem słyszy… a kończy na wspólnym...

Przyznam szczerze, że po opisie i opiniach spodziewałam się czegoś lepszego. Niezbyt wiele się tu dzieje - raz on nie chce jej ale ona jego chce, potem znów on chce ją ale ona jego już nie, a zakończenie takie jakiego każdy się spodziewa. Żadnych zwrotów akcji, żadnych wątków pobocznych. Ot, taka sobie historyjka, którą mimo wszystko chce się przeczytać do końca ale również taka, o której zapewne szybko się zapomni... Bez szału.

Przyznam szczerze, że po opisie i opiniach spodziewałam się czegoś lepszego. Niezbyt wiele się tu dzieje - raz on nie chce jej ale ona jego chce, potem znów on chce ją ale ona jego już nie, a zakończenie takie jakiego każdy się spodziewa. Żadnych zwrotów akcji, żadnych wątków pobocznych. Ot, taka sobie historyjka, którą mimo wszystko chce się przeczytać do końca ale również...

Przyjemna, niezobowiazujaca lektura. Mimo, że nie w niej żadnych plot-twistów, dramatycznych wydarzeń czy coś naprawdnę świetnie się to czyta!

Przyjemna, niezobowiazujaca lektura. Mimo, że nie w niej żadnych plot-twistów, dramatycznych wydarzeń czy coś naprawdnę świetnie się to czyta!

Fajny ten Fitz. W poprzednich częściach wydawał się mniej atrakcyjny. Mam wątpliwości co do Summer, ale Fitza kupuję.

Fajny ten Fitz. W poprzednich częściach wydawał się mniej atrakcyjny. Mam wątpliwości co do Summer, ale Fitza kupuję.

Legendarna czwórka z Off campus poszła w świat. Czas na świeżą krew.
Summer jest czystym chaosem. Piękna, zgrabna, rozgadana i pewna siebie jest nie do przeoczenia. Zwraca na siebie uwagę mężczyzn, jednak ona skrycie podkochuje się w jednym. W Fitzie, czyli kumplu jej brata. Młody mężczyzna gra w hokeja w drużynie akademickiej, co pozwala mu studiować artystyczne kierunki. Fitz to cichy, ponury, skryty i piekielnie seksowny facet, który na pierwszy rzut oka nie pasuje do żywiołowej Summer. Jednak między tą dwójką jest niezaprzeczalną chemia i przyciąganie tak silne, że zaskakuje nawet ich samych.
Jednak na skutek kilku nierozważnych słów Fitza, Summer postanawia się wycofać z kiełkującej relacji. Słowa chłopaka obudziły jej największe demony i wyciągnęły na światło dzienne najskrytsze kompleksy. Urażona dziewczyna odsuwa się od niego i flirtuje z jego współlokatorem i kolegą z drużyny.
Z dnia na dzień Summer staje się współlokatorką obu mężczyzn. I choć próbuje zapomnieć o Fitzie, mijanie go codziennie na korytarzu nie pomaga. Fitz poznaje bliżej Summer i zdaje sobie sprawę, jak bardzo pomylił się co do niej. Jednak czy nie jest za późno, by spróbować zawalczyć o Summer?
Ta książka to kwintesencja tego, za co lubiłam Off-campus. Barwne postacie z charakterem, seksowni hokeiści i ten klimat. Summer nie jest prostą postacią, jej zaburzenia sprawiają, że jest wielobarwna. Kibicowałam jej od początku, nawet, gdy z cichego uwielbienia Fitza nagle zrobił się jakiś dziwny trójkąt. Miałam ochotę czasami telepnąć tą dwójką, bo miałam wrażenie, że oboje stoją nad tym wspólnym pociąganiem i nie bardzo wiedzą co z tym zrobić.
Jako fanka Elle Kennedy jestem na tak! 🔥🔥🔥

Legendarna czwórka z Off campus poszła w świat. Czas na świeżą krew.
Summer jest czystym chaosem. Piękna, zgrabna, rozgadana i pewna siebie jest nie do przeoczenia. Zwraca na siebie uwagę mężczyzn, jednak ona skrycie podkochuje się w jednym. W Fitzie, czyli kumplu jej brata. Młody mężczyzna gra w hokeja w drużynie akademickiej, co pozwala mu studiować artystyczne kierunki....

Nie całkiem wpisuje się w moje obecne gusta,ale nadal niezła książka.Sympatyczni bohaterowie,różnice w charakterach powodują ciekawe komplikacje w ich relacji.Oczekiwałam ze strony Sammer więcej dystansu i dłuższego dręczenia Fitza,skoro nieraz ocenił ją powierzchownie i niesprawiedliwie potraktował.Spicy sceny nienajlepsze,ale do przeżycia.Za to doceniam humorystyczne zabarwienie i może mogłoby być tego więcej.Podobnie jak emocji.Ogólnie przyjemna i łatwa w czytaniu książka.

Nie całkiem wpisuje się w moje obecne gusta,ale nadal niezła książka.Sympatyczni bohaterowie,różnice w charakterach powodują ciekawe komplikacje w ich relacji.Oczekiwałam ze strony Sammer więcej dystansu i dłuższego dręczenia Fitza,skoro nieraz ocenił ją powierzchownie i niesprawiedliwie potraktował.Spicy sceny nienajlepsze,ale do przeżycia.Za to doceniam humorystyczne...

Moje 3 spotkanie z Elle Kennedy i każde kolejne jest nieudane. Niestety bardzo się wymęczyłam. + dla autorki za poruszenie tematu ADHD i molestowania seksualnego na uczelniach. Jedyne co zrozumiałam to to, że 3/4 romansów, by nie istniało jeśli ludzi zwyczajnie, by ze sobą rozmawiali, a nie trwali w domysłach...

Moje 3 spotkanie z Elle Kennedy i każde kolejne jest nieudane. Niestety bardzo się wymęczyłam. + dla autorki za poruszenie tematu ADHD i molestowania seksualnego na uczelniach. Jedyne co zrozumiałam to to, że 3/4 romansów, by nie istniało jeśli ludzi zwyczajnie, by ze sobą rozmawiali, a nie trwali w domysłach...

Summer nie mogłaby być z kimś innym. Po tym jak podczas wizyty powiedziała o Fitzym "chcę go" to musieli być razem.

Chociaż trochę wkurzające było to, że oboje ciągle wokół siebie krążyli i nic z tego nie wynikało. Brakowało zdecydowania, szczególnie ze strony Fitza.

Fajny pomysł z zainteresowaniem kolegą z drużyny. Pojawił się element ryzwalizacji i rozdarcia. Chociaż Hunter nie powinien winić Fitza. Nawet jeśli on powiedział, że nie jest zainteresowany (a był) to i tak liczyło się także zdanie Sunmer. To ona ostatecznie wyszła z randki, bo wiedziała, że tylko by oszukiwała Huntera. Ale ok, coś się musiało dziać.

Jeśli chodzi o pokaz mody to było trochę do przewidzenia, że ostatecznie wystąpią w nim hokeiści, a nie futboliści, w tym Fitzy. To było zabawne.

W końcu w książkach Elle Kennedy jest więcej hokeja. Serio. To jest ogromny plus.

Jeśli chodzi o wątki poza hokejowo-romansowe to pojawia się molestowanie przez wykładowcę i próba gwałtu. Jestem w szoku, że zastępca dziekana zlekceważył taką sugestię studentki. Powinien chociaż w minimalnym stopniu zbadać sytuację np pojawić się na jego zajęciach. Ale ok, rozumiem, coś się musi dziać.

Ogólnie - niby nowa seria, ale jakby ta sama.

Summer nie mogłaby być z kimś innym. Po tym jak podczas wizyty powiedziała o Fitzym "chcę go" to musieli być razem.

Chociaż trochę wkurzające było to, że oboje ciągle wokół siebie krążyli i nic z tego nie wynikało. Brakowało zdecydowania, szczególnie ze strony Fitza.

Fajny pomysł z zainteresowaniem kolegą z drużyny. Pojawił się element ryzwalizacji i rozdarcia. Chociaż...

Ech, spodziewałam się czegoś więcej. Fitz w poprzedniej serii zapowiadał się jako bardzo ciekawy bohater, a zestawienie go z szaloną Summer mogło dać przyjemną rozrywkę. A ostatecznie dostałam kolejny sezon serialu, który swoje najlepsze chwile ma już za sobą, a teraz tylko odcina kupony. Dopóki jeszcze główni bohaterowie byli na etapie przeciągania liny, było nawet emocjonująco, ale jak już doszło co do czego, zrobiło się po prostu nijako. Więcej chemii było między bohaterami, gdy się przed tym bronili. Jestem przekonana, że lepiej bym spędziła czas czytając drugi raz "Układ", mimo że znam fabułę.

Ech, spodziewałam się czegoś więcej. Fitz w poprzedniej serii zapowiadał się jako bardzo ciekawy bohater, a zestawienie go z szaloną Summer mogło dać przyjemną rozrywkę. A ostatecznie dostałam kolejny sezon serialu, który swoje najlepsze chwile ma już za sobą, a teraz tylko odcina kupony. Dopóki jeszcze główni bohaterowie byli na etapie przeciągania liny, było nawet...