Petronela z jabłoniowego sadu. Niespodzianka dla Lucjusza

JEDNA Z MOICH 1 LEKTUR W NOWYM 21 ROKU. W EMPIK GO CUDOWNIE CZYTAŁO MNIE SIĘ O PRZYGODACH, WSPANIAŁEJ, ODWAŻNEJ, POMOCNEJ I UTALENTOWANEJ M. IN. W DZIEDZINIE MAGII ELIZY...🧙🏻‍♀️🧹 Z NIECIERPLIWOŚCIĄ CZEKAM NA DALSZE NIEZWYKŁE LOSY MŁODEJ BOHATERKI ELIZY... 🧙🏻‍♀️🤗 POLECAM DLA RELAKSU I NA POPRAWĘ HUMORU...🤗👏🏻👏🏻😂😂💚📖

Chyba każde dziecko marzy, by wakacje były niezapomnianym przeżyciem. Ja spędzając lato zazwyczaj u dziadków, we wsi leżącej obok miasta Frankensteina i Twierdzy Srebrna Góra, miałam nadzieję na przeżycie przygody podobnej do tej, jaka przytrafiła się Adamowi Cisowskiemu, bohaterowi jednej z moich ulubionych książek "Szatan z siódmej klasy" autorstwa Kornela Makuszyńskiego. Nawet kiedy wakacje spędzaliśmy w domu, wraz z koleżankami i kolegami szukaliśmy przygody i skarbów, bezmyślnie penetrując miejscowe ruiny oficyny pałacu należącego do rodziny von Tiele - Wincklerów. Moje dzieci nie mają dziadków na wsi, a pałac zrewitalizowano i służy mieszkańcom, jako centrum kultury, więc nie mogą liczyć na wakacje pełne przygód i emocji, jakie towarzyszyły mi w dzieciństwie. Na szczęście mogą sięgnąć po książki budzące w nich wyobraźnię, chęć przeżycia przygody, odkrywania lokalnych legend, a nawet rodzinnych tajemnic. Jedną z nich jest książka "Czarci młyn" autorstwa Agnieszki Płoszaj z ilustracjami Agaty Łuksza. Napisaną lekkim, ale nie archaicznym językiem, zabarwionym dawką humoru. Z wartką akcją, tworzącymi klimat miejscami: uroczyskiem, ruinami dworku i starym opuszczonym młynem, w którym – jak głosi legenda – straszy oraz serią zuchwałych kradzieży! Bardzo fajnie zbudowanymi bohaterami. Kto nie chciałby mieć odjechanej babci, która jak książkowa babcia Luiza ma różowe włosy, wróży z kart i fusów, chodzi na fitness, jeździ skuterem, nosi kolorowe ubrania i klapki z puszkiem, pysznie gotuje i robi najsmaczniejszy kompot, a do tego wszystkiego skrywa tajemnicę?. Któż z nas nigdy nie spotkał na swojej drodze dzieciaków siejących postrach całej okolicy, których pojawienie się zwiastowało kłopoty, jak książkowi bliźniacy Krzysiek i Rysiek Krętaccy? Choć prym w niej wiodą dziewczyny, spodoba się również płci przeciwnej. Posiada wszelkie atuty, jakie powinna zawierać kryminalno - detektywistyczna książka dla dzieci i młodzieży. Mój syn zabrał ją ze sobą na wakacje. Zaczął czytać w pociągu i wciągnęła go tak bardzo, że po kilku godzinach podróży, docierając do celu kończył ostatnią stronę. Nawet nie spostrzegł się, że to drugi tom przygód sióstr Brylskich, ich kolegi Piotrka i psa Julka. Śmiało można ją czytać nie znając historii "Pałacu pod ptasimi głowami". Polecam!

Kolejne spotkanie z czarownicą z jabłoniowego sadu. I kolejne udane. Sama przyjemność gościć w Czarodziejskim Młynie u rodziny Kuchniopożarskich lub w malutkim domku Petroneli. A niespodziewani goście, tacy jak skrzat bożonarodzeniowy tylko uprzyjemniają lekturę. Dziecko słucha z uwagą, śmieje się z żartów i wczuwa w przygody bohaterów. Przyjazna dziecku lektura, choć można by ją było poddać gruntowniejszej korekcie, ponieważ kilka błędów stylistycznych wpadło mi w oko. A szkoda, że takie kwiatki znajdują się w książce dla dzieci.

#715 - Fisiowanie - Barbara Stenka - Wydawnictwo Literatura #275/52/2021 Książka ma 128 stron. Swoją premierę miała dnia 19.10.2017 roku. Zaletą tej książki są duże litery, dzięki czemu dzieciom jest ją znacznie łatwiej czytać. Kolorowe grafiki umilają czas spędzony z kisążką. Główną jej bohaterką jest Marylka: " - Marylko, co lubisz najbardziej na świecie ? - pytam. - Mojaego kota ! - odpowiada bez wahania dziewczynka. - I jeszcze mamą i tatę i makaron, Polskę i burzę !" Dziękujemy za tą książkę dla Ewy - Międzypokoleniowy Festiwal Literatury Dziecięcej - Ojce i Dziatki https://www.facebook.com/zaczytanaeliza/photos/a.1656801191286441/2727774587522424

Bardzo przyjemna książka dla najmłodszych. Również, ci czytelnicy, którzy podejmują próby samodzielnego czytania powinni się nią zachwycić. Napisana prostym, acz obrazowym językiem. Nie stroni od żartów oraz ekspresyjnego wyrażania emocji. Czasami naturalna aż do przesady. Z drugiej jednak strony można zaobserwować zmiany zachodzące w postępowaniu głównej bohaterki, czarownicy Petroneli. To świetna nauka dla młodego czytelnika, iż tylko krowa nie zmienia poglądów. Polecam.

Książka opowiada o niesfornej Zuzi, która na własną rękę próbuje sprawdzić, czy wróżki naprawdę istnieją. Jeżeli ciekawi Was, czy dziewczynka znalazła magiczne stworzenia, to koniecznie sięgnijcie po tę pozycję. Książka jest magiczna i pełna brokatu, może trochę bardziej dla dziewczynek, choć moi chłopcy też z chęcią posłuchali.

Najprzyjemniejsza i najlepsza z dotychczas poznanych przeze mnie książek tego autora. Bardzo ładnie rozwiązany problem np z urodą. Poza tym jak zawsze dziwaczni dorośli, którym jakoś nie da się zaufać. Komu ufać w tym świecie? Przyjaciołom i giercmańskim umiejętnościom - i to mi się podoba.

W pierwszej części poznajemy samego smoka i jego przybraną rodzinkę Fisiów: mamę, tatę, Malwinę i Gniewosza. Smok szybko się rozwija, umie mówić i jest dość bystry jak na „gada”:) Na każdym niemal kroku broi i psoci – ale nie sposób się długo złościć na Pompona. Bywa też uczynny – np. w walce z złodziejami, czy dawaniu skutecznych rad– JAK ZDOBYĆ DZIEWCZYNĘ! Nasz smok dorasta – poznaje smoczycę z Trójmiasta i oczywiście mamy ślub. Za jakiś czas na świecie pojawiają się : Prudencja i Pulpet – smocze bliźnięta. Ich poznajemy w drugiej części zbioru. Wyobraźmy sobie dwa smoki w tym samym wieku, tak samo zielone, a tak bardzo różniące się od siebie. Jedno, co ich łączy to tendencja do popadania w niezłe tarapaty. W ostatniej historii wyruszamy z Pomponem na wakacje do dziadków na wieś – Pompon jest tu jeszcze kawalerem. Ta część to kulminacja wszelkich zdolności smoka – latawiec z ulubionej koszuli taty Fiś, "buszowanie" po spiżarni babci Helenki, szukanie skarbów wykrywaczem metali, przygoda na plaży i wiele, wiele innych – warto zajrzeć i zaprzyjaźnić się z Pomponem i jego rodziną - tą przybraną i tą prawdziwą. Polecam!

Świetnie się czyta z 8latką. Wesoła dziewczynka i jej dwaj starsi bracia to aż nadto do napisania śmiesznej książki. A niby normalna rodzina.... Napisana w formie pamiętnika Alinki, jej miłości, zemsty na braciach, miłość przeplatana z nienawiścią do nich, zwykli rodzice, niezwykła zwykła babcia - słowem każda ośmiolatka jest w stanie stanle odnaleźć się w tej plątaninie przygód! Z pewnością sięgniemy po kolejne i poprzednie tomy.

Pamiętacie książeczkę ,,Święty Mikołaj Bombowy Gość'' Timothy Knapmana? Jeżeli Waszym dzieciom przypadła do gustu, przeczytajcie dużo dłuższą o podobnej treści. Tamta nadawała się raczej dla młodszych dzieci, a ta przypasuje wszystkim w każdym wieku. Różnica między powieściami jest taka , że w poprzedniej Mikołaj zatrzymał się u pewnej rodziny na jedną noc. A tu ? Genialne. Na cały rok. Święty Staruszek został skierowany pod adres czteroosobowej rodziny przez Urząd ds. Bożego Narodzenia, aby mógł wypocząć przed kolejnymi świętami. Pobyt Mikołaja ma być utrzymywany w ścisłej tajemnicy, nie wolno zdradzić się przed krewnymi i znajomymi. Ba! Ale jak to zrobić, gdy w garażu już stoją sanie, samochód rodzinny ,,został wyproszony na zewnątrz'', renifery przebywają na podwórku, a uparty staruszek nie chce przebrać się ze swojego czerwonego mikołajowego płaszcza w ciągu dnia. Jakby wszystkiego było mało, to do tego wścibska ,zaglądająca sąsiadka pani Blume oraz często odwiedzający dom, rezolutny chłopiec Magnus ,przyjaciel Larsa, czyli syna rodziny. Czy uda się ukryć Mikołaja? Będzie trudno, gdyż ten sam wcale o to nie dba np. śmieje się takim tubalnym głosem ho, ho, ho...,że słychać go na końcu osiedla. Nie stąpa na paluszkach, tylko w wielkich koślawych butach nieźle tupie na schodach, a swym płaszczem zaczepia wszystkie sprzęty, że te lądują z trzaskiem na podłodze. Upiera się, że renifery trzeba wyprowadzać na dłuższy biegowy spacer po dzielnicy. Oczywiście nie zważa na opory ze strony rodziny i podczas takiej przejażdżki wdaje się w niepotrzebny konflikt z emerytowanym oficerem policji, panem Wesołym. Oj! będzie się działo! może przez cały rok! Renifery też nie są aniołkami, potrafią grasować w kuchni i wyjeść całe plastry łososia świątecznego. Natomiast w ciągu roku pustoszą cały kwiatostan w ogródku. Świetnie bawią się poduszkami na dworze, że całe pierze fruwa po podwórku. To już jest ich ulubiona zabawa. Takich przyjemności doznała rodzina Wetekamp przez kolejne miesiące . Po drodze były jeszcze nocne spotkania i bitwy na groszek mrożony z lodówki, ze skrzatami Mikołaja oraz wiele innych zdarzeń i wątpliwych przyjemności. Czy udało się tej rodzinie przetrwać rok z Mikołajem? Jakie przygody spotkały tą sympatyczną rodzinkę? Czy prawdziwa Wielkanoc i wyjazd na urlop do Włoch był możliwy dla tej czwórki? I jaką rolę odegrała pani Blume w całym tym przedstawieniu ?Przeczytajcie ,zachwyćcie się gagami, humorem i niecodziennością zdarzeń. Muszę kończyć, ktoś dzwoni do drzwi i jakoś dziwnie ten dzwonek się zacina...O nie! Tylko nie to!

Sympatyczna opowieść o ekologii dla młodszych czytelników. Jak dla mnie - trochę moralizatorska. Ale wartościowa pozycja do zapoznania dzieciaków z problematyką zagrożenia dla środowiska i tego, co możemy sami zmienić w swoim otoczeniu, żeby przynajmniej nie dokładać się do dalszego niszczenia naszej planety.

Historyjkę taką jak ta mogłaby napisać w sumie każda czytająca mama :) Niekoniecznie polecam. Druga książka tych samych twórców lepsza (Ja to ja, ty to ty). Książka ładnie wydana, pięknie zilustrowana (szczerze mówiąc dla ilustracji ją kupiłem, znam prace Anny Gensler z Zagadkowo). Ale nawet ilustracje są do połowy dziełka. Później jest niby sztuka teatralna, która w zasadzie jest powtórką opowiadania. Czyli za te kilkanaście złotych (jeśli w promocji) kupujemy opowiadanko na kilkanaście stron. Trochę słabo. Zwłaszcza w porównaniu do zbiorów opowiadanek takich jak Opowieści z mchu i paproci albo Budda na dobranoc. Dlaczego autorki nie usiądą i nie napiszą porządnej książki? (Obawiam się, że znam odpowiedź. Ktoś w wydawnictwie wpadł na pomysł wyprodukowania serii książek. Żeby było łatwiej i taniej, to dajmy jedno zilustrowane opowiadanko, zaś w drugiej połowie pseudo sztukę + obrazki bohaterów do wycięcia i przyklejenia na patyczki).

Nikogo, kto czyta książki, nie trzeba przekonywać, jak ważne jest zapoznawanie dzieci (już od najmłodszych lat) z literaturą. A każdy miłośnik czytania który posiada dzieci, na pewno docenia, że żyje w takich czasach, kiedy literatura dziecięca jest tak wspaniała i piękna, i można przebierać w mnóstwie różnych opowieści. Jedną z najnowszych propozycji dla dzieci (którą dorośli przeczytają na pewno równie chętnie) jest książka Iwony Czarkowskiej pod tytułem „Pan Kudłaty i Cztery Łapy”. Ta prosta i urocza opowieść skradła moje serce. Kiedy na pustym placu obok domu rodziny Stokrotków staje nowy dom, wszyscy mieszkańcy są zainteresowani nowymi sąsiadami, którzy niewątpliwie niedługo go zasiedlą. Niestety szybko okazuje się, że nowy lokator wcale nie jest chętny do nawiązywania relacji z sąsiadami, którzy na domiar złego mają całe stadko kociaków i psiaków, na które jest uczulony. Czy można poradzić sobie z uprzedzeniami? Czy uda się pokonać początkową niechęć i nieufność? I czy wystarczy uśmiechać się do innych by sprawić, że nawet najgorszy dzień stanie się lepszy? Tego dowiecie się z lektury. Na wstępie napiszę o tym, co mnie szczególnie urzekło w książce Iwony Czarkowskiej, czyli o ilustracjach Moniki Rajkowskiej. Są piękne, wesołe, a że dostajemy tutaj dwie historie w jednej (oczywiście powiązane ze sobą),to każda z nich zobrazowana jest rysunkami w innej stylistyce – i wszystkie one rozwijają w prosty sposób wyobraźnię (za sprawą uproszczonych kształtów, które każde dziecko doskonale zrozumie i rozpozna). Opowieść zawarta w książce nauczy dzieci tego, że pozory często mylą; że czasem nie mamy wpływu na to, jak nas odbiera otoczenie; że mimo wszystko warto starać się zrozumieć dziwne zachowania innych ludzi, no i przede wszystkim… że noszenie ciekawych skarpetek, może zakończyć się nowymi przyjaźniami… Myślę, że dzieci będą ucieszone poznaniem wesołej gromadki mieszkającej pod dachem Stokrotków, a także pewnego ponurego, kudłatego trolla z tajemniczego lasu. A mnogość bohaterów sprzyja czytaniu tej książki różnymi głosami – to jedna z największych radości, jakie dają dobrze napisane książki dziecięce.

A może by tak zamiast na wymarzonym i wyczekanym wakacyjnym obozie malarskim wylądować na obozie matematycznym? Los w tak przewrotny sposób kpi z głównej bohaterki i my aż westchnęłyśmy na myśl, jak wielka niesprawiedliwość ją spotkała, kiedy jej ukochany ojczym pomylił drogi i zamiast na Obóz Vermeera trafiła na Obóz Archimedesa znajdujący się po drugiej stronie Dziesiątej Góry. Do tego gwałtowna nawałnica, blokada drogi, awaria samochodu, brak zasięgu i życiowa katastrofa gotowa. Esther ma dwanaście lat i kocha malarstwo, dlatego kiedy może spędzić wakacje na obozie w całości poświęconym sztuce, jest najszczęśliwsza na świecie. Czas spędzony na obozie matematycznym uważa za największą karę, jednak już po kilku godzinach z nudów zabiera się za rozwiązanie głównego zadania, nad którym biedzą się wszyscy uczestnicy. A kiedy jeszcze odkrywa tajemnicze, poukrywane w różnych miejscach listy, z których wynika, że ktoś z obozu znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie, żądna przygód, dociekliwa dziewczynka już wie, że nie wybaczyłaby sobie, gdyby przez jej obojętność ktoś stracił życie. Zostaje więc i podejmuje wyzwanie, tym bardziej, że w dziwnych okolicznościach znika jej współlokatorka, a sama Esther w lesie znajduje zakrwawiony, różowy sweter. Świetna, detektywistyczna współczesna powieść dla nastolatków, w której aż iskrzy od emocji. Nasza bohaterka jest postacią bardzo wyrazistą i wspaniale odzwierciedla dzisiejszą młodzież: jest pyskata, uparta i bynajmniej nie pozwoli sobą manipulować; nie zrażają ją nawet próby znęcania się ani obelgi. Niestraszne jej łamanie regulaminu, nocne wędrówki po lesie czy konfrontacja z opiekunami. Nie płacze nad podartymi, ubłoconymi ubraniami i otartymi kolanami. Pewna swoich racji, zrobi wszystko, aby osiągnąć cel. Jednocześnie wykazuje poczucie odpowiedzialności za zaginionego ojczyma i uczestników obozu, którzy z biegiem czasu ( i wydarzeń) uznają ją za swoją liderkę. Kreacji Esther i jej zachowaniu Autorka poświęciła dużo miejsca i uważam, że to strzał w dziesiątkę, skoro powieść jest skierowana do młodych ludzi szukających w literaturze swoich wzorów. W „Niezliczonych sekretach Dziesiątej Góry” znajdą świetną, współczesną dziewczynę z mnóstwem wad, ale i mnóstwem zalet. Pomysł na fabułę jest niebagatelny, a sama akcja toczy się szybko. Gdzieś w połowie książki odniosłam wrażenie, że nie czytam, ale zwyczajnie ją połykam. Dialogi świetne, poboczni bohaterowie specyficzni i nietuzinkowi. Zakończenie zaskakujące. Uczy sztuki zdobywania przyjaciół, godzenia się z kaprysami losu, odpowiedzialności za drugą osobę i cóż…przetrwania w każdych warunkach i dostosowania się do każdej rzeczywistości. Ukazuje prawdziwą życiową mądrość, w której chodzi o umiejętność spojrzenia na problemy z różnej perspektywy i analogiczne myślenie. Bo czy czarne naprawdę jest tylko czarne? Kawał dobrej literatury o otwartym umyśle przed Wami, dlatego polecamy z prawdziwą przyjemnością. Wydanie dzięki Wydawnictwo Dwukropek też jest wspaniałe. Książka jest grubsza i ma twardą, kolorową okładkę. W środku mnóstwo podzielonego na rozdziały, drukowanego mniejszą czcionką tekstu. Brak ilustracji jest właściwie niezauważalny, sama okładka rekompensuje wszystko. Świetna książkowa przygoda przed bystrzakami 12+.

Z czym Wam się kojarzy słowo "księżniczka"? Dworska etykieta, guwernantki, pokojówki? Róże, tiule, haftowanie, pląsy z dwórkami? Nuda i ą, ę? Natasha Farrant napisała osiem baśni o księżniczkach i połączyła je motywem magicznego lustra "Eight Princesses and a Magic Mirror". Polski tytuł "Księżniczki buntowniczki" od razu sugeruje, że nie są to różowe dziewczynki, trzymające buzie w ciup, a rączki na podołku. I ten tytuł właśnie mnie zwabił. No i nazwisko autorki* ;-) Co się kryje za kolorową okładką? Osiem baśniowych opowieści. Osiem hardych, upartych bohaterek. I klimatyczne ilustracje Lydii Corry. Osiem księżniczek, odbiegających od standardowych wyobrażeń ;-) A ostatnia - moja ulubiona - nie jest nawet prawdziwą księżniczką ;-p Historie dzieją się w różnych czasach i różnych stronach świata. Księżniczki nie zawsze mają schludne ubranie i czyste paznokcie, ale zawsze wiedzą, czego chcą i wytrwale do tego dążą, czasem łamiąc konwenanse, czy zakazy. Mają w sobie siłę, choć nie zawsze są silne. Niektóre lubią psoty, inne oddają się marzeniom. Każda jest inna, a przesłania każdej baśni też są różne. Zgodnie z podtytułem są to "Historie o odwadze, przyjaźni i innych wartościach". Bardzo polecam dziewczynkom i dziewczynom :-) https://bajdocja.blogspot.com/2023/08/ksiezniczki-buntowniczki.html