Magiczny Kontroler

Historia jest dość prosta. Albo taką się wydaje... Mamy stary dom. Zdrożonego podróżnego, który otrzymuje gościnę. Ale pojawiają się żołnierze, nasz tajemniczy gość ucieka. Ale, żeby opowieść mogła zacząć się toczyć - podarowuje dziecku buteleczkę z tajną miksturą nad którą pracuje w dorosłym życiu. Po jego śmierci dom przechodzi w ręce Edgara, Gerarda i jego żony Leokadii. Ich mały synek Artur znajduje schowek z eliksirem. Ciekawość zwycięża, syn gospodarzy wypije płyn i... znika. Mijają lata, dom niszczeje i przechodzi w kolejne ręce. co stało się z chłopcem? Czy ktoś zdoła rozwikłać tą zagadkę? Publikację czyta się lekko. Duże litery ułatwiają sprawę, podobnie jak wartka akcja. Poruszany są tu tematy odpowiedzialności za swoje czyny. Pokazuje, że ludzie, mimo zmieniającego się czasu i epok, pozostają tacy sami - chcą być zauważeni, szanowani. Książka otrzymała I nagrodę w kategorii 6-10 lat w IV Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży.

Rafał Witek to jeden z tych autorów, których lubię czytać dzieciom najbardziej. "Klub latających ciotek" to historia lekka, zabawna, ciekawa, budząca w dzieciakach zew przygody. Dla trzylatka była nieco za dorosła, ale pięciolatka bawiła się przednio. A i u dorosłych może wywołać uśmiech na twarzy i wspomnienie prawdziwych zabaw z dzieciństwa. Mam wrażenie, że autor zapewnia w swojej historii naukę uważności, bycia tu i teraz i pokazuje dzieciakom, że nawet pozornie źle zapowiadające się wakacje mogą stać się super przygdą, a drętwa ciotka też jest człowiekiem i była kiedyś młoda. Polecamy do dobrej zabawy.

Główną bohaterką jest dziewięcioletnia Zuzanna, w nietypowym zdrobnieniu - Zula. Gdy jej rodzice wyjeżdżają na kontrakt do Afryki, by leczyć chore dzieci, Zula przeprowadza się na rok, do uroczo brzmiącego, niewielkiego miasteczka Poziomkowo, do swoich dwóch niemalże identycznych, rudowłosych i zwariowanych ciotek, Heli i Meli. I możnaby rzec, trafił swój na swego, bowiem Zula pod wieloma względami była podobna do nich i mimo początkowej niechęci do zamieszkania z ciotkami, które do tej pory mało znała, dość szybko poczuła się u nich jak w domu. Nie brakuje czarów i magicznych sztuczek, gdyż ciotki oprócz tego, że są dość ekscentryczne, są również...tak, tak...są czarownicami! Czy Zula, posiadaczka kota Pazura i kameleona Filipa, również odziedziczyła tą niebywałą umiejętność? Czy potrafi wizualizować swoje marzenia i marzenia innych? Książka już od pierwszych stron trafiła do naszych serc. Ciepła, zabawna, pouczająca. Aż chce się do niej wrócić ponownie. Poprzez to, że Hela i Mela mają wspaniały ogród z wieloma rodzajami różnokolorowych kwiatów, dzieci mogą poznać nazwy niektórych z nich np. maczek kalifornijski czy dmuszek jajowaty, jak również dowiedzieć się, które kwiaty są jadalne, oraz że kwiaty czarnego bzu w cieście naleśnikowym, czy różane pesto nie są niczym dziwnym. Treści towarzyszą przepiękne rysunki Agnieszki Antoniewicz, na których oko chętnie zatrzymuje się na dłużej. Obie z córką jesteśmy absolutnie oczarowane lekturą - magia! :):)

Bez względu na to kim jesteśmy, ile mamy lat bądź co nas interesuje - każdy z nas ma jakieś marzenia. Jedni większe, inni mniejsze, ale jakieś zawsze są. Jestem tego pewna. Ja na przykład od pewnego czasu marzę o nowym sprzęcie foto, moje dziecko od zawsze marzy o żywym piesku, a mój mąż dziś sobie zamarzył iść na koncert Indilii. Czy te marzenia się spełnią? Nie mam pojęcia, ale... trzeba w to uwierzyć, w końcu wszystko zaczyna się od marzeń :) Ale książka, którą chciałabym Wam dziś zaproponować nie opowiada wyłącznie o marzeniach. Jest to bowiem zbiór bardzo ciekawych i nieprawdopodobnych przygód siedmioletniej Asi i jej osiemsetletniego kolegi - Maćka. Ta dwójka dzieciaków stale trafia na jakieś dziwne zjawisko, a to co dzieje się później przechodzi nasze najśmielsze oczekiwania! Bo czy na przykład słyszeliście kiedyś o zegarze spełniającym 5 życzeń? Albo drzwiach, za którymi czai się nasz własny strach? A może słyszeliście kiedyś, zeby ktos zaprzyjaźnił się z diabłem? Nieprawdopodobne prawda? Zatem jeśli jesteście ciekawi takich właśnie historii, to ta lektura na pewno Wam się spodoba. Zresztą sami się przekonajcie ;) Asia to typowa siedmiolatka. Boi się ciemności, pająków i robali, uwielbia swoją kochaną babcię, a przed swoim najlepszym przyjacielem stara się uchodzić za bohaterkę. A Maciek? No cóż, to także typowy ośmiolatek. Uwielbia wyzwania i marzy o tym, by w przyszłości zostać astronautą. Cały czas stara się zachowywać jak na prawdziwego małego mężczyznę przystało. Nie okazuje strachu, choć nie raz zagląda mu on w oczy. A przy Asi udaje małego bohatera. Ogólnie ta dwójka dzieciaków jest naprawdę bardzo sympatyczna. Ich po prostu nie da się nie lubić. A gdy rozpoczniemy lekturę tej książki, ich przygody tak bardzo nas wciągną, że nie sposób będzie się od nich oderwać. Wierzcie mi! My z Alicją czytałyśmy tę książkę z zapartym tchem. Nawet w samochodzie podczas jazdy mała kazała mi czytać ją na głos, bo nie mogła się doczekać zakończenia każdej z tych historii. Opowiadania te nie są bardzo długie, choć do krótkich także nie należą. Ale przede wszystkim są one tak napisane, że mały czytelnik nie prędko domyśli się zakończenia. A ciekawość, co wydarzy się dalej jest na tyle silna, że nasza pociecha zapomina o wszystkim dookoła. U nas tak właśnie było. Każda z historii pochłonęła moją córkę bez reszty, że nie mogłam odłożyć książki, dopóki nie dobrnęłam do samego końca. A moje dziecko przez cały ten czas siedziała jak zaczarowana. Widać było, że szalenie jej się ta książka podoba. Przygody Asi i Maćka jak już wspomniałam są dość niesamowite. Na pewno nasze dzieciaczki nie przeżyją takich przygód jak ta dwójka. Ale to chyba jedna z zalet tej lektury. Spotkanie diabełka, wejście do zaczarowanych, tajemniczych drzwi czy chociażby wyhodowanie przepięknego kwiatka, który rośnie dzięki dobrym uczynkom... Któż nie chciałby przeżyć tego osobiście? Tym bardziej, że każda z tych historii zawsze dobrze się kończy :) Ta nieduża książeczka to wspaniała lektura dla każdego kilkulatka bez względu za płeć czy zainteresowania. Jest wesoła i bardzo ciekawa. I co więcej, uczy nasze dzieci wielu ważnych rzeczy. Na przykład tego, ze nie można kogoś taktować gorzej tylko dlatego, że jest chory czy inny. Albo tego, że gdy ktoś jest zły to nie oznacza, że zawsze taki musi pozostać. Bo "(...) najważniejsze to chcieć. Tylko nie każdy to rozumie...". Według mnie to wspaniała książka. Gorąco ją Wam polecam :)

W ciągu ostatnich miesięcy pojawiło się na rynku wydawniczym mnóstwo nowych serii dla dzieci. Rzadko czytam tego typu publikacje, może dlatego, że im mam więcej lat tym bardziej wolę coś głębszego, jednak muszę przyznać, że dla swoich dzieci starannie wybieram książki, nie podążając za panującą modą. Nie zawsze coś, co jest modne, jest dobre, a już na pewno nie zawsze mimo wszechobecnej opinii, na pewno tą książką dla najmłodszych jest. Bardzo chętnie, sięgnęłam niedawno po Georga, który znajduje ukryte pod ziemią miasto, czy grupę dziwaków z Nevermoor. Teraz odkryłam kolejnego naprawdę wspaniałego Pisarza dla dzieci, a mianowicie Pan Davida Baddiela. Skusiłam się, ze względu na świetny tytuł na powieść Agencja wynajmu rodziców. Wybierz swoich wymarzonych rodziców i nie żałuję. Tytuł mocno chwytliwy, kto nie uważał, że bardzo chętnie zmieniłby rodziców zwłaszcza w okresie dojrzewania😊 właśnie ze względu na ten tytuł postanowiłam zapoznać się z twórczością Pana Baddiela. Nasz młody gniewny bohater dziesięcioletni Barry tworzy listę rzeczy, za które obwinia swoich rodziców. Pojawiają się tam takie pozycje, jak to, że są nudziarzami, czy cały czas są zmęczeni. Pewnego dnia w złości wypowiada życzenie, że chciałby mieć nowych rodziców i zostaje przeniesiony do równoległego świata, w którym jest to możliwe, bo tam właśnie dzieci same wybierają sobie rodzinę. Barry, jest tym zachwycony, ale okazuje się, że wybór nie, jest taki prosty, a w ostateczności, że być może należało się cieszyć z tego co się ma. Agencja wynajmu rodziców to książka nie tylko o możliwości spełnienia swoich marzeń, ale przede wszystkim o tym, że w życiu warto docenić to co się już posiada. Pozycja ta pokazuje nam, także trudy dojrzewania, oraz relacje rodzinne widziane oczami dziecka. Mądra, ciepła opowieść, dająca dużo do myślenia z całą pewnością spodoba się młodszym dzieciom. Publikacja zawiera, również fantastyczne obrazki Pana Jima Fielda, który został nagrodzony za swoje zabawne prace nagrodą Roald Dahl Funny Prize. Bardzo miło spędziłam czas z Barrym, oraz jego rodziną. Uwielbiam pozycje dla dzieci, które uczą, bawią i zmuszają do myślenia, a ta jest właśnie jedną z nich. Nietuzinkowi bohaterowie, dziecięce pragnienia, problemy wieku dorastania, na które my dorośli często nie zwracamy uwagi, zachęcają do zapoznania się z tą powieścią. Jest to jedna z tych książek, która wywołuje wiele emocji, potrafi wzruszyć i rozbawić, a także zacieśnić więzi w domu. Autor stworzył, wiele innych dzieł dla dzieci, mam zamiar zapoznać się z kilkoma z nich. Dodatkowym atutem przygód Barry’ego, jest duży druk, który zachęca do czytania. Warto sięgać po mądre lektury dla najmłodszych dlatego Pan David Baddiel moim zdaniem powinien znaleźć się w domowej biblioteczce. zaczytanizkawa.blogspot.com

Hania Humorek to zwariowana uczennica, która mniej i bardziej ważne zadania odkłada na później. Niestety to później mści się na niej, przez co dziewczynka nie tryska znakomitym humorem. Potrafi dać nieźle w kość otoczeniu. Tak się też zapowiada kolejny dzień, a wszystko przez to, że bohaterka w dniu robienia w szkole zdjęć założyła najgorszą swoją bluzkę, miała potargane włosy i zrobiła kolejna głupią minę. Można powiedzieć, że Hania Humorek słynie w rodzinie z fatalnych szkolnych zdjęć. Aby uniknąć konfrontacji z otoczeniem dziewczynka chowa się w garderobie. Miejsce jej pobytu zdradza gigantyczna plecionka, od której się uzależniła. Kiedy do garderoby wkracza brat Hania ma bardzo fatalny humorek, ponieważ nie chce, aby brat wyśmiewał się z niej. Na szczęście przychodzi on z przypomnieniem, że następnego dnia jest dzień na opak… Każdy dzień dziewczynki pełen jest nieładu, złego nastawienia, fatalnej organizacji i beznadziejnego wyglądu. W dniu na opak Hania musi zrobić wszystko inaczej: musi się ładnie ubrać i uczesać, być miłą i panować nad emocjami. Po pierwszym dniu, który wszystkich zaskoczył bohaterka rzuca sobie wyzwanie: mieć dobry humorek przez cały tydzień. Łatwo powiedzieć, ale jak to zrobić. Inspiracji znajdzie wiele. Jakie one są? Przekonajcie się sami i pozwólcie zabrać się w świat wspaniałego humorku. Książkę polecam uczniom szkół podstawowych.

Życie układa się w sposób niezwykle zagadkowy: po zdobyciu fortuny (w sposób spektakularny i nieoczywisty) pan Burak ... traci jednak żonę (ta odchodzi do innego mężczyzny), a pan Burak zaczyna randkowanie i samotnie opiekuje się synem, pozwalając mu mieć wszystko, czego ten tylko pragnie ;) A jednak, o czym w istocie marzy syn i jak wpłynie to na dalsze jego przygody? Opis szkoły i typowe zwroty nauczycieli - oddane w sposób niezwykle trafny i zabawny, scena dostarczenia Józkowi pracy domowej przez ojca - brawurowa i wprost w sposób niezwykle filmowy nakreślona! Całość zabawna i nutką refleksji, godna uwagi!

Niewielka książeczka napisana z perspektywy 9-10 letniego chłopca, który opowiada o swoim koledze z klasy z zespołem Aspergera. Historia, której nie brakuje humoru, ale i trudnych pytań: kto ustala, co jest normą, jak można wspierać osoby inne od nas. Fajny punkt wyjścia do rozmów z dziećmi lub samodzielnej lektury (9+).

Wyjątkowa, przejmująca, napisana z wykorzystaniem elementów surrealistycznych, co nadaje jej charakteru bajkowego. Choć historia tu opowiedziana nie jest bajkowa. Temat przemocy domowej, a właściwie przemocy wobec dzieci jest tematem trudnym. Jak przygotować dzieci na takie wydarzenia? Kolejna po "Spacerującym z książkami" książka dla dzieci ze znakiem zapytania... wydaje mi się, że to pozycja bardziej do wspólnego czytania

Rewelacyjna i w formie książki (duże poczucie humoru autora, bardzo różnorodne kreacje bohaterów, zaskakujące zwroty akcji ), i w formie audiobooka (niezwykły głos Jarosława Boberka, a kreacja Raja to wprost mistrzostwo!) Oto pozornie niepozorna pachnąca kapustą, przygotowująca dania z kapusty i goszcząca wnuka deserami z ... kapusty babcia okazuje się ... zgodnie zresztą z sugestią tytułu ... rabusiem. W jaki sposób działa ta niepozorna kobieta? Jaka rolę odegra w całej przygodzie jej wnuk? Co ostatecznie stanie się z bezcennymi brytyjskimi kosztownościami? Jaka będzie reakcja Królowej Angielskiej na zaistniałe wydarzenia? Książka niezwykle lekka w lekturze, napisana z ogromnym poczuciem humoru, wspaniale zilustrowana przez Tony'ego Rossa, gorąco polecam!

Książka niezwykle zaskakująca pod względem treści, ale na szczęście z dobrym przesłaniem (Według autora: warto znaleźć w sobie siłę, aby iść własną drogę). Ze względu na konstrukcję, sposób kreowania świata przedstawionego wzbudziła moje skojarzenia z pozycjami Roalda Dahla. Wielbiciele takiej stylistyki z pewnością polubią głównego bohatera i zainteresują się jego przygodami :)

Jędrek – przeciętny nastolatek uczący się w przeciętnej szkole i mający przeciętną rodzinę – urozmaica swój czas szpanowaniem, pobijaniem rekordów w grach, wymyślaniem psot, sposobów na obejście wymagań nauczycieli, ułatwianiem życia, wymigiwaniem od wymagań dorosłych, droczeniem się ze starszą siostrą. Wszystko może wydawać się tendencyjne i nudne. Na to jednak nie ma miejsca w życiu naszego bohatera, który ma niesamowity dar do plątania się w kłopoty. Im bardziej chce ich uniknąć tym bardziej one go dopadają. W pierwszym tomie zatytułowanym „Przepraszam, czy tu borują?” zwykłą szarą rzeczywistość zachwieje semestralny test z matematyki, złodzieja diamentów i nową dentystkę, która bardziej nadaje się na okładki czasopism niż do pracy w szkole. Z godziny na godzinę napięcie rośnie, a Jędrek pakuje się w coraz większe tarapaty (z bójką i pozbawieniem prawa ucznia na dwa tygodnie włącznie). Nim zostanie odizolowany od kolegów i szkoły musi rozwiązać bardzo ważną zagadkę: kim jest nowa dentystka? Nieprzeciętnej urody pani stomatolog sprawia wrażenie sumiennej lekarki dbającej o zdrowie dzieci. W ciągu tygodnia naprawia zęby niemal wszystkich uczniów. Wizja spędzenia czasu na dentystycznym fotelu przytłacza Jędrka i Karolinę (wzorową uczennicę). W imię walki o własne dziury w zębach tworzą zgrany zespół. Co z tego wyniknie? Przekonajcie się sami. Drugi tom porusza problem znaczenia pieniędzy, o których wiemy, że są ważne i żyć się bez nich nie da. Nawet w przysłowiowych Bieszczadach. Większości jednak wydaje się, że dla nastolatków nie są one tak wielkim problemem jak dla nas. W końcu to my – dorośli – musimy utrzymać rodzinę, spłacać kredyty, zarabiać. Jednak w naszym przypadku większość rzeczy jest logiczna, dokładnie analizujemy swoje zdolności finansowe i przed popełnieniem jakiegokolwiek głupstwa zastanawiamy się kilka razy. Przynajmniej tak wygląda w teorii u logicznie myślących ludzi. Jędrek należy do nastolatków, którzy natychmiast wcielają plan w życie i widzą tylko jego dobre strony. Później okazuje się, że ukochana technologia jest przeciwko niemu, ponieważ upamiętniła jego akcje sabotażową. Lawina nieszczęsnych wypadków zaczęła się bardzo niewinnie: od marzenia o nowej konsoli do gry i brakujących na nią pieniędzy. Jędrek jako przedsiębiorczy nastolatek odkłada pieniądze, ale jest ich zbyt mało by mógł kupić sobie upragniony gadżet. Zbieranie pieniędzy nie jest łatwe, a utrudnia je mówienie prawdy siostrze marzącej o karierze wokalnej. Kłótnie z Anką nazywaną Wyjcem to świetne narzędzie pozbawiania się kieszonkowego, a to nie pomaga w osiąganiu celu. W trudnej sytuacji mogą poratować najlepsi kumple, ale nie należą oni do oszczędnych nastolatków i nie bardzo mogą wesprzeć plany Jędrka. Przez intensywne poszukiwanie środków Jędrek dowiaduje się, że obok warsztatu taty powstanie gigantyczny warsztat należący do konkurencji. Próba uniemożliwienia prac budowlanych kończy się wielką klapą, a kolejne nieszczęścia wyrastają na jego drodze jak grzyby po deszczu. Po utracie przyjaciół i w obliczu wizji wyprowadzki z domu załamany Jędrek uważa, że już gorzej być nie może. Z pomocą przychodzi mu Karola i jego zadanie domowe z historii. Przekonajcie się sami, że dodatkowa praca domowa może uratować życie. W jaki sposób? Musicie się przekonać. „Kto tu rządzi” zabiera nas w świat czwartoklasistów i odkrycia że bycie nastolatkiem dla kogoś, kto pragnie uznania i sławy jest bardzo frustrujące, ale bywają takie chwile, kiedy na horyzoncie pojawia się nadzieja na zmianę swojego statusu społecznego z mało ważnego piłkarza szkolnej drużyny na jej kapitana. Wszystko zaczęło się od nieudanego meczu z odwiecznym rywalem szkoły, do której chodzi Jędrek. Poważna kontuzja Maćka (kapitana drużyny) przyczynia się do przegranej. Zadaniem chłopaków jest odzyskanie pozycji i wybór kapitana drużyny, który poprowadzi ich ku kolejnym zwycięstwom. Niestety objęcie tego ważnego stanowiska okazuje się dużo trudniejsze niż to się na początku Jędrkowi wydawało, ponieważ każdy z chłopaków chce być w ten sposób wyróżniony. Jakby tych przeszkód do sławy było mało do szkoły przeprowadza się Artur Dąbrowski, syn słynnego piłkarza wiele zawdzięczający genom ojca, a przez to uwielbia go cała szkoła. Uznanie przekłada się na szybkie awansowanie w szkolnej hierarchii. Marzący o sławie Jędrek jednak nie traci nadziei i knuje kolejne intrygi. Nie zawaha się nawet, kiedy w grę wchodzi narażenie zdrowia i życia. Z jego perspektywy są to jedynie niewinne wygłupy i wyścigi o sławę. Na szczęście w porę uświadamia sobie, że jednak przeholował. Dzięki tej przygodzie Jędrek uczy się bardzo ważnej rzeczy, którą dzieli się ze swoimi czytelnikami: „Bo wiecie, tam na górze, w wieży, zrozumiałem coś jeszcze – wygrywanie jest fajne, nie powiem, bycie popularnym, rozdawanie kart też, ale kiedy myślisz tylko o tym, to na samym szczycie… jesteś sam. A to nie moja bajka”. W kolejnym tomie pt. „Masz cykora” wszystko zaczyna się od schowka na szczotki. Jędrek jak zwykle nie ma wyczucia sytuacji i na własne życzenie pakuje się w tarapaty. Jego obrona kolegi przed łobuzami z szóstej klasy nazywanymi przez niego Neandertalczykami kończy się zamknięciem w miejscu, do którego nikt nie chciałby trafić. Zagracony schowek jest ciasny, śmierdzący, brudny i ciemny. Chłopak panikuje i robi taki hałas, że pojawia się cała szkoła. Drzwi otwiera mu sam dyrektor, który po wyjaśnieniach chłopca pisze uwagę w dzienniczku. Nie byłoby to nic poważnego, gdyby nie zbliżała się szkolna wycieczka. Jego przygoda zostaje przedstawiona dorosłym w taki sposób, że zaczynają się zastanawiać czy można ryzykować wysłanie go na zieloną szkołę. Jędrek ma jednak moc przekonywania i w końcu może jechać. Na miejscu okazuje się, że nocują w prawdziwym starym zamczysku. Wszystko byłoby świetnie, gdyby nie to, że razem z nimi przyjechała szósta klasa. Cieniami bohaterów stają się złośliwi Neandertalczycy. Jednak czwórka przyjaciół i tak zamierza dobrze się bawić. Ich pierwszy wypad do lasu kończy się spotkaniem z „groźnym wężem”, odkryciem, że łobuzy wykorzystają każdą okazję, aby im dokuczyć. Do tego poznają słynnego poszukiwacza, który odprowadza ich do ich noclegowni, czyli zamczyska robiącego na nich duże wrażenie. Jedyny minus to trwający w zamku remont i niemożliwość chodzenia własnymi ścieżkami. Jędrek jednak należy do chłopaków uwielbiających łamać zakazy i bardzo szybko zbacza z wyznaczonych ścieżek. A wszystko w imię poszukiwania zaginionego skarbu. Tropienie nocą w zamczysku okazuje się łatwiejsze niż sobie wyobrażał. Bardzo szybko znajduje tajemne pomieszczenie oraz pakuje się w tarapaty. Jakie tajemnice rozwiąże tym razem? „Szukasz guza” to piąty tom przygód Jędrka i jego przyjaciół Witka, Grubego i inteligentnej Karoli, która wydaje się nie pasować do całej paczki, która po raz kolejny ma problemy z Siwym i Karkiem, dlatego muszą nauczyć się przed nimi bronić. Jaka strategia jest niezawodna? Ucieczka. Przyjaciele szybko odkryją, że Gruby jest za gruby, żeby to się udało. Jędrek jednak jest pełen optymizmu i nie poddaje się tak łatwo, ale przekona się, że odchudzanie Grubego, żeby skuteczniej bronił się przed Neandertalczykami to nie taka łatwa sprawa. Gdyby była to Gruby nie byłby gruby. Jakby wyzwań było mało Wyjec znajdzie sobie chłopaka. To, że ktoś chce być z jego starszą siostrą jest zastanawiające i wymaga śledztwa. Jeśli czytaliście jakąkolwiek część wiecie, że to wiąże się z olbrzymią masą kłopotów. Jędrka nie ominą też „kłopoty z dziewczynami”. I właśnie taki tytuł ma tom szósty. Szybko przekonamy się, że nie ma bardziej niebezpiecznej mieszanki niż pech wymieszany z miłością. No, może jeszcze doprawiony rywalizacją z Włochem. Możemy się domyślić, że Rafał Skarżycki poruszając problem relacji damsko-męskich wśród nastolatków zapewni nam pełną zwrotów akcji przygodę, a wszystko przez to, że główny bohater, Jędrek ma niezwykły talent: talent do pakowania się w kłopoty. Nawet jeśli bardzo się stara, robi wszystko, co w jego mocy, aby nie przydarzyło mu się nic złego, niebezpiecznego, kosztującego rodziców wiele pieniędzy, czy pozwalającego mu wieźć dobre życie wśród przyjaciół to i tak zawsze ściąga na siebie i swoich bliskich problemy, co bardzo często kończy się wizją utratą bliskich. Na szczęście zawsze wszystko kończy się dziwnie szczęśliwie, a do tego chłopak zostaje uznany przez wszystkich bohaterem. Tak jest i tym razem. Akcja zaczyna się bardzo prozaicznie: po wieczornym szlabanie (oczywiście tradycyjnie z powodu zrobienie prześmiewczego komiksu z siostry) i pięknym zaplanowaniu kolejnego dnia (łącznie z niejadalną kanapką dla szkolnych łobuzów) Jędrek w szkole odkrywa, że życie po raz kolejny płata mu figla i jego plany na miły dzień w szkole ulegają gwałtownym zmianom. Nie zabraknie też lądowania u dyrektora, a później zaskakującej wiadomości o przyjeździe Włochów do szkoły. Każdy uczeń z jego klasy będzie gościł w swoim domu jedną osobę. I tak trafia do niego nastoletni „Don Juan” łamiący serce siostry, Ani, czyli Wyjca, którą obowiązkowo trzeba nie cierpieć, ale można pozwolić na skrzywdzenie jej przez jakiegoś Włocha. Jakby tego było mało złamane serce ma również jego przyjaciel, Witek, zakochany w pięknej Włoszcze. Jędrek oczywiście nie może odmówić pomocy i to staje się machiną napędową kolejnych nieszczęść wystawiającą relacje rodzinne i przyjaźń na poważną próbę. Jak tym razem poradzi sobie bohater musicie przekonać się sami. Zapewniam, że na pewno nie będziecie się nudzić, a wszystko przez to, że Jędrek należy do nastolatków, którzy natychmiast wcielają każdy swój plan w życie i widzą tylko jego dobre strony. Później okazuje się, że każda nowa sytuacja, każdy zbieg okoliczności sprawia, że jego plany rozpadają się jak domki z kart. I przyszedł czas na najnowszy tom, czyli siódmą część zatytułowaną „Znowu pod górkę?”. Tradycyjnie Jędrek jest po szlabanie za karykatury, tradycyjnie wyciąga złe wnioski ze szlabanu i wraca do codzienności. Tym razem motorem napędowym będzie wyjazd na wakacyjny obóz karate. Siostra też pojedzie na wakacje i przez jakiś czas rodzice będą mieli święty spokój. Za to Jędrek nie będzie się nudził, a wymarzone wakacje okażą się prawdziwą szkołą przetrwania. Luksusowy kurort okaże się starą stodołą pana Janka, który lubi sobie podpić. Do tego trzeba będzie codziennie z zimnego jeziora przynieść wodę do mycia się. Jakby złych rzeczy było mało trener, z którym wyjechali będzie miał wypadek i zastąpi go dziwaczny pan Janek. Tym razem akcja toczy się wokół tajemniczych zaginięć kur, rywalizacji z mieszkańcami Smętów Wielkich oraz prześladowaniem przez Wcirów, czuli lokalnych łobuzów. Jędrek nie będzie miał łatwego życia, bo gdziekolwiek się nie uda tam spotka prześladowców, a musi krążyć po okolicy, bo jako syn policjantki zdeklarował się rozwiązać zagadkę i uratować lisa. Seria książek „Hej, Jędrek!” bardzo dobrze wpisuje się w świat nastolatków próbujących przetrwać szkolne życie, borykających się z domowymi problemami, przeżywającymi małe niezwykłe przygody. Książki powinny spodobać się uczniom szkoły podstawowej. W opowieściach znajdą problemy bliskie nastolatkom (sympatia do koleżanki, pokonywanie lęków, problemy z dogadywaniem się, brak sławy, złośliwe rodzeństwo, uciążliwi rodzice i nauczyciele, barak odpowiednich funduszy na spełnianie swoich marzeń, prześladujące łobuzy) i pozwoli im spojrzeć na własny świat z nieco cynicznej perspektywy, przejrzeć się w krzywym zwierciadle zapatrzenia w siebie przez Jędrka. Wielkim plusem książek Rafała Skarżyckiego i Tomasza Lwa Leśniaka jest unikanie wulgaryzmów. Książki czyta się niesamowicie szybko. Wielkim plusem są ilustracje urozmaicające treść. Opowieść o Jędrku łączy to, co dzieci lubią najbardziej: spojrzenie na dorosłych ze swojej perspektywy, nastoletni super-bohater oraz wątek kryminalny. Nie zabraknie drogich samochodów, adrenaliny na testach oraz podczas wizyt „na dywaniku”. Rafał Skarżycki używa prostego, żywego języka i wprowadza czytelników w świat im znany. Szkolne życie jest bardzo urozmaicone. Główny bohater ma swoich przyjaciół, wrogów, a nawet przeżywa pierwsze fascynacje, do których trudno mu się przyznać, ale są bardzo ważne w jego życiu. Opowieść wzbogacają proste ilustracje i wplecione w tekst komiksy Tomasza Lwa Leśniaka. Odpowiednie rozmieszczenie ilustracji oraz tekstu sprawia, że lekturę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Szybka akcja sprawia, że nie ma czasu na nudę. Niedługie rozdziały, liczne ilustracje pozwalają na lekturę uczniom zaczynającym szkolną przygodę. Z jednej strony będzie to opowieść o troszkę starszym od nich koledze, a z drugiej ilość tekstu dostosowana do tych początkujących czytelników. Rafał Skarżycki i Tomasz Lew Leśniak to także autorzy takich komiksów jak seria „Jeż Jerzy” czy „Tymek i Mistrz”. „Hej, Jędrek!” to seria, w której autorzy łączą książkę z komiksem. Tekstu i ilustracji jest tutaj mniej więcej tyle samo i jedna forma pięknie uzupełnia drugą, dzięki czemu całość czyta się bardzo przyjemnie nawet, kiedy książkę czytamy na głos młodszym dzieciom. Cartoonowe ilustracje pięknie wpisują się w klimat książek. Zdecydowanie polecam całą serię. Będzie to świetna lektura nie tylko na wakacje.

Jest to książka dla młodszych czytelników, ale trzymająca w napięciu, dużo się w niej dzieje, jest dynamiczna i czytelnik się przy niej nie nudzi. Dobrze się czyta, bo została fajnie napisana. Ma swoje tajemnice i chwilami mroczną fabułę, co wpływa dobrze na jej klimat i odczucia z nią związane. Jest ciekawa i interesująca, więc czytelnik chętnie chce się dowiedzieć co było dalej. Nie wiem czy mogę ją nazwać wciągająca do reszty, ale na pewno była bardzo sympatyczna i chętnie ją czytałam. Książkę fajna i bardzo miła w odbiorze.

Jest to książka trzymająca w napięciu, dużo się w niej dzieje, jest dynamiczna i czytelnik się przy niej nie nudzi. Dobrze się czyta, bo została fajnie napisana. Ma swoje tajemnice i chwilami mroczną fabułę, co wpływa dobrze na jej klimat i odczucia z nią związane. Jest ciekawa i interesująca, więc czytelnik chętnie chce się dowiedzieć co było dalej. Nie wiem czy mogę ją nazwać wciągająca do reszty, ale na pewno była bardzo sympatyczna i chętnie ją czytałam.

Dzięki połączeniu niezwykłych przygód oraz komiksu, powstała zachwycająca książka autorstwa polskich twórców, Rafała Skarżyckiego i Tomasza Lwa Leśniaka. Ciekawe perypetie Jędrka, nie pozwalają oderwać się od niej na zbyt długo, a sam Jędrek wzbudza wielką sympatię. Napisana przystępnym językiem, zabawna historia ciągle wpadającego w kłopoty 10-latka na pewno zainteresuje czytelników. Zdecydowanie jedna z lepszych książek na nudę. Gorąco polecam.

Urocza książka, idealna na wolny wieczór, który chcemy spędzić w miłym towarzystwie przy rozpalonym kominku. Rozczuliła mnie historia Ambarasa oraz jego przyjaciół, których zdobywa dzięki swoim analitycznym zdolnościom dedukcji oraz brakiem najważniejszego zmysłu dla Wilka: węchu. Brakowało mi nieco rozwinięcia relacji wilk-człowiek, która została niedoprowadzona do końca… Z książki płynie przesłanie, że swoje największe słabości nie zawsze okazują się tak ogromne, jak nam się wydaje oraz że porównywanie do innych nie jest zawsze właściwe.

Gdyby takie książki były lekturami, to nie mielibyśmy problemu z czytelnictwem w Polsce. Książka, która łączy świat fantastyczny, ze zmysłem inżynieryjnym. A dodatkowo ogromnym atutem jest to, że główną bohaterką jest dziewczyną, która bardzo lubi majsterkować. To jedna z moich ulubionych książkę "every".

Bardzo ładnie wydany (przez Wydawnictwo Dwie Siostry) i zilustrowany (przez Anke Kuhl) zbiór historyjek - przygód tytułowej Hedwigi (bohaterki serii napisanej przez Fridę Nilsson). Ciepłe, zabawne króciutkie rozdziały (tym razem głownie o życiu szkolnym) gwarantują miło spędzony czas;) Ps. Moja ulubiona opowieść to ta o złoczyńcach w czarnym autobusie krążących wokół posesji rodziny dziewczynki:) śmiałam się jak przy Przygodach Mikołajka :)

Spotkaliście kiedyś prawdziwego Mikołaja, który rozdaje prezenty? Jak on wygląda? Ma czerwony strój, białą, długą brodę, jeździ na saniach zaprzęgnietych w renifery? Możecie się mylić 😊 Przekonał się o tym Linus, niesforny chłopiec, który trafił do szpitala ze złamaną nogą. Niespodziewanie odwiedził go dowcipny, niekonwencjonalny, szczupły mężczyzna, w skórzanej kurtce i motocyklowych butach. Przedstawił się jako Mikołaj Majk, który ma swoją stronę na fejsbuku, jezdzi czerwonym maluchem i potrafi czytać w myślach. On i jego włochaci pomocnicy ukażą chłopcu ciężka pracę Mikołaja i zabiorą w cudowną przygodę do bajkowego świata świątecznych przygotowań. Niekonwencjonalne postacie, wartka, wciągająca akcja w sam raz dla młodszych czytelników.

Przeczytałam moim dzieciakom i bardzo im się podobała... ta opowieść o świnkach. Bo dla nich to rzeczywiście opowieść o pewnej kamienicy zamieszkanej przez świnki. Jest tam i miłość, i uczucia dobre, i sporo nienawiści, i niechęci do odmienności. Dzieci swoje przemyślenia miały i to , całe szczęście, w większości bardzo słuszne. A dla mnie? Pod płaszczykiem opowieści o perypetiach świnek kryje się niesamowita historia dla dorosłych. Bo w tej książce nie tylko występują świnki, ale też prosiaczki (słodkie) i... wredne świnie! I najstraszniejsze, i zarazem najprawdziwsze jest to, że każdy z nas zna taką Klarę, zna takiego Lucjusza i niestety zna takich sąsiadów, jakich miała ta dwójka. Sąsiadów pełnych nienawiści, nietolerancji, oceniających i chamskich. No świnie pełną gębą!! Warto przeczytać i przemyśleć.