Skazaniec Tom VII. Jutro jest czyste

Polecam.

Polecam.

Fascynujące i wciągające rozwinięcie serii, które utrzymuje wysoki poziom napięcia i emocji. Fabuła łączy dynamiczną akcję z głębokim portretem psychologicznym bohaterów, ukazując ich zmagania, lojalność i wewnętrzne konflikty. Świat przedstawiony pozostaje mroczny i bezlitosny, a kolejne zwroty akcji trzymają czytelnika w niepewności aż do samego końca. To tom, który satysfakcjonuje zarówno pod względem historii, jak i rozwoju postaci, zostawiając mocne wrażenie i chęć na więcej.

Fascynujące i wciągające rozwinięcie serii, które utrzymuje wysoki poziom napięcia i emocji. Fabuła łączy dynamiczną akcję z głębokim portretem psychologicznym bohaterów, ukazując ich zmagania, lojalność i wewnętrzne konflikty. Świat przedstawiony pozostaje mroczny i bezlitosny, a kolejne zwroty akcji trzymają czytelnika w niepewności aż do samego końca. To tom, który...

Świetna więzienna epopeja.

Świetna więzienna epopeja.

Czuć w tej książce, że nasz Stefan się starzeje. Bardzo wyraźnie widać ile się w nim zmieniło, jak dojrzał. „I co dalej staruszku?” Myślę, że nie będziesz miał tak przej*bane jak Ci się wydaje ;) Z lekkim smutkiem idę po VIII tom. No cóż, zżyłam się. Lubię tę historię, natomiast muszę przyznać, że ten tom wyraźnie odstaje od poprzednich- akcja znacznie zwalnia, jak by się postarzała razem ze Stefanem.

Czuć w tej książce, że nasz Stefan się starzeje. Bardzo wyraźnie widać ile się w nim zmieniło, jak dojrzał. „I co dalej staruszku?” Myślę, że nie będziesz miał tak przej*bane jak Ci się wydaje ;) Z lekkim smutkiem idę po VIII tom. No cóż, zżyłam się. Lubię tę historię, natomiast muszę przyznać, że ten tom wyraźnie odstaje od poprzednich- akcja znacznie zwalnia, jak by się...

Przeczytane. Tak jak w poprzednich częściach - zastanawia mnie specyficzne podejście autora do stawiania przecinków w dziwnych miejscach...

Przeczytane. Tak jak w poprzednich częściach - zastanawia mnie specyficzne podejście autora do stawiania przecinków w dziwnych miejscach...

Polecam.

Polecam.

W końcu Skazany się doczekał !!!
Jako 90 latek, po 68 latach spędzonych w więzieniu we Wronkach, wychodzi na wolność !!!

Tom VII to lata 70/80 ubiegłego wieku.
To lata istotnych zmian w polskim więziennictwie, jak również zmian w stosunkach między więźniami.
W celach, zamiast wiadra, pojawiają się toalety i umywalki. Grypsujący tracą na znaczeniu, zaczyna się era zorganizowanych grup przestępczych ( pojęcie niepowiązane z działaniami niektórych rządów ).
W 1982 r. kolejny już raz wysyp więźniów politycznych, za który tym razem odpowiedzialni są komuniści. W nagrodę wracający obecnie do Sejmu RP i na salony !!!

Wspomnienia Skazanego powoli zbliżają się do końca, jeszcze tylko ostatni VIII tom, dlatego już czas na małe podsumowanie.
Niewątpliwie narrator tej więziennej epopei jest jej głównym bohaterem, ale czy jedynym ?
Dla mnie osobiście, drugim nieosobowym bohaterem jest samo więzienie we Wronkach.
Jego historia, zmiany zachodzące w służbach penitencjarnych, od okresu międzywojennego poprzez okres okupacji niemieckiej, sowieckiej i polskiej, ale komunistycznej.
Dzięki fabule cyklu możemy to śledzić przez prawie 80 lat !!!
Jest jeszcze jeden bohater, to ten który nam to wszystko umożliwił.
TO AUTOR TEJ EPOPEI !!!
Niewyobrażalna praca w zbieraniu materiału faktograficznego, poświęcone lata (od 2013 do 2019),potrzebne do napisania książek. Nie mam powodu wątpić, że wszystkie opisane fakty i historie są prawdziwe.
Podam, naprawdę, mało istotny przykład:
autor pisze, że jeden z pierwszych przyjaciół Skazanego, Ojczulek, zanim trafił do Wronek, był osadzony w więzieniu w miejscowości Spandau. Tak, tylko większość źródeł podaje, że Spandau to więzienie berlińskie !!!
Żeby to poprawnie napisać, trzeba to sprawdzić i wiedzieć, że miejscowość Spandau została włączona do Berlina i została jego dzielnicą w 1920 r.

Tak na marginesie, początkowo Spandau było więzieniem wojskowym, później dla członków opozycji antyhitlerowskiej.
Po II WŚ w 1947 r. trafiło tam siedmiu skazanych w procesie norymberskim m/in R. Hess, który przez lata przebywał w nim jako jedyny osadzony, do 1987 r, kiedy to popełnił samobójstwo, po kolejnej kategorycznej odmowie strony radzieckiej w sprawie jego uwolnienia ze względów humanitarnych, wiek.
Więzienie, aby nie stało się celem pielgrzymek neonazistów w 1987 r. zostało wyburzone, ( widziałem ). Na jego miejscu w 1990 r. wybudowano centrum handlowe i kompleks kinowy, też już w większości wyburzony.

Ad rem.

Kupując, od razu cały cykl " Skazanego " 8 t. zastanawiałem się co można pisać o więzieniu na ok. 3 200 stronach ?
O obozach, różnych więzieniach rozsianych po całym świecie, przeczytałem już masę książek. Do tej pory najobszerniejszą był trzy tomowy " Archipelag GUŁag " A. Sołżenicyna.
Pomimo to zaryzykowałem i nie żałuję !!!
Całą epopeję czyta się świetnie, nie ma dłużyzn, " wypełniaczy ".
Poznajemy historię polskiego więziennictwa i zmian w nim zachodzących, życie i stosunki między więźniami, ewolucje zachodzące w ich środowisku na przestrzeni 80 lat.
Możemy śledzić zmiany psychiczne zachodzące z biegiem lat w umyśle więźnia skazanego na dożywocie, jego wzloty i upadki.
Parafrazując powiedzenie J. Chamberlaina z 1898 r. dodam motto do książki:
" Obyś siedział w ciekawych czasach ".

Cykl książek " Skazaniec " czytam z prawdziwą przyjemnością, a... wcale się na to nie zanosiło.
Długo szukałem tych książek, na Allegro były tylko pojedyncze egzemplarze i to wcale nie tanie. Dopiero kilka dni temu przez przypadek odkryłem, że autor ma swoją firmę wydawniczą " Krzysztof Spadło & KAGO " gdzie można wszystkie jego książki kupić w normalnej cenie. Okazało się również, że do podstawowej serii (8 t.) należy jeszcze sześć powiązanych tematycznie książek.
No, teraz na czas nieokreślony mam co czytać.
Temat książek to gotowy scenariusz filmowy, cały czas jak czytałem w roli Hrabiego widziałem Macieja Stuhra, cały On, nie musi grać, może być tylko sobą.
O resztę obsady może się już martwić sam Q. Tarantino !!!
POLECAM !!!

W końcu Skazany się doczekał !!!
Jako 90 latek, po 68 latach spędzonych w więzieniu we Wronkach, wychodzi na wolność !!!

Tom VII to lata 70/80 ubiegłego wieku.
To lata istotnych zmian w polskim więziennictwie, jak również zmian w stosunkach między więźniami.
W celach, zamiast wiadra, pojawiają się toalety i umywalki. Grypsujący tracą na znaczeniu, zaczyna się era...

Za murami więzienia przemijają lata 70 i 80 XX wieku, Również Ropuch wchodzi w ósme i dziewiąte dziesięciolecie. Historia z hukiem przetacza się za murami więzienia, ale skazany na dożywocie Stefan zdaje się nic sobie z tego nie robić. Nie koncentruje się na zmianach politycznych, nie sympatyzuje z żadną ze stron, nie ocenia. On żyje „tu i teraz”. W jakimś sensie dojrzewa. Z opętanego obsesją liczb człowieka przeistacza się w spokojnego mentora, podobnego do Ojczulka, któremu przyświeca motto „Jutro jest zawsze czyste, nieskalane żadnym błędem.”
Świat za murami jednak zaprasza go do siebie. Tom kończy się nieoczekiwanym i niechcianym przez Ropucha zwolnieniem go z więzienia we Wronkach. Z nowym dowodem osobistym i własnym kontem w banku, na które spływa emerytura wkracza w nowy etap. Jak sobie poradzi? A, to już w kolejnym tomie.

Za murami więzienia przemijają lata 70 i 80 XX wieku, Również Ropuch wchodzi w ósme i dziewiąte dziesięciolecie. Historia z hukiem przetacza się za murami więzienia, ale skazany na dożywocie Stefan zdaje się nic sobie z tego nie robić. Nie koncentruje się na zmianach politycznych, nie sympatyzuje z żadną ze stron, nie ocenia. On żyje „tu i teraz”. W jakimś sensie dojrzewa....

No nie ukrywam, że namęczyłem się przy tej części. Pierwsze kilkadziesiąt stron wlekło się niemiłosiernie. Te obliczenia liczb życia... mam nadzieję że już o nich nie usłyszę.
No cóż Ropuch w wieku 80 lat rozpoczyna nowy rozdział w życiu. Co nieco nam już zdradził w poprzednich wątkach ale przede mną ostatni tom.

No nie ukrywam, że namęczyłem się przy tej części. Pierwsze kilkadziesiąt stron wlekło się niemiłosiernie. Te obliczenia liczb życia... mam nadzieję że już o nich nie usłyszę.
No cóż Ropuch w wieku 80 lat rozpoczyna nowy rozdział w życiu. Co nieco nam już zdradził w poprzednich wątkach ale przede mną ostatni tom.

Tak jak przy 6stym tomie tu również nie wymiękłem. Tu na początku dłuuugo nic się nie dzieje tylko spekulacje o liczbie życia - to naprawdę już było nudne. Akcja i zaciekawienie pojawiają się dopiero w drugiej połowie książki.
To co powyżej to moja recenzja sprzed 4 lat gdy czytałem tą książkę po raz pierwszy. Teraz wrażenia jeszcze słabsze, tom wręcz nudny.

Tak jak przy 6stym tomie tu również nie wymiękłem. Tu na początku dłuuugo nic się nie dzieje tylko spekulacje o liczbie życia - to naprawdę już było nudne. Akcja i zaciekawienie pojawiają się dopiero w drugiej połowie książki.
To co powyżej to moja recenzja sprzed 4 lat gdy czytałem tą książkę po raz pierwszy. Teraz wrażenia jeszcze słabsze, tom wręcz nudny.