The Talented Mr Ripley

Marcowe wyzwanie LC - książka na ekranie.

Taki to kryminał – nie kryminał, bo wątek kryminalny wcale nie jest tu kluczowy. Najważniejsze jest to, jak jeden zbrodniczy czyn pociąga za sobą kolejne – już nie z wyboru, tylko z konieczności. Jak wpadasz i brniesz dalej, coraz głębiej, coraz ciaśniej, aż nie ma gdzie zawrócić. Utalentowany pan Ripley działa właśnie tym mechanizmem. Jego manipulacje są wciągające, bo chłodne, precyzyjne i pozbawione wyrzutów sumienia, wciągają, ale nie efektownością, tylko tokiem jego myślenia.

Tempo? Takie sobie. Momentami bywa nudno i jak na dzisiejsze standardy –zbyt spokojnie. Gdyby to była nowa powieść, byłoby za mało napięcia i pewnie by nużyła. Ale jak na książkę sprzed 70 lat trzyma się zaskakująco dobrze.
Film jest lepszy, ostrzejszy, bardziej emocjonalny. Nowszy, nakręcony pół wieku później.
Ale książka ma coś, czego film nie podrobi: ten chłodny, lepki klimat w głowie bohatera, z którego nie da się tak łatwo wyjść.

Podsumowując: jako klasyka – zdecydowanie warto. Jako współczesna rozrywka – może być momentami zbyt spokojnie. Ale jeśli ktoś lubi zaglądać bohaterom do głowy i obserwować, jak rodzi się manipulacja – to tutaj ma co czytać.

Marcowe wyzwanie LC - książka na ekranie.

Taki to kryminał – nie kryminał, bo wątek kryminalny wcale nie jest tu kluczowy. Najważniejsze jest to, jak jeden zbrodniczy czyn pociąga za sobą kolejne – już nie z wyboru, tylko z konieczności. Jak wpadasz i brniesz dalej, coraz głębiej, coraz ciaśniej, aż nie ma gdzie zawrócić. Utalentowany pan Ripley działa właśnie tym...

Trudno było podjąć mi decyzję, na której warstwie książki się skoncentrować przy ocenie. Czy na portrecie psychologicznym, czy uwzględnić też wątek detektywistyczny. Bo obie te części bardzo się różniły.
Autorka wprowadziła nas w sposób mistrzowski do psychopatycznego umysłu. Odkrywała ciemne strony osobowości Ripleya w miarę zacieśniania się pętli wokół niego. Wchodzimy w świat jego urojeń, jego zdolności manipulacji, w świat bez empatii. I przy całej ohydzie tej postaci trudno powiedzieć, żeby wzbudzała ona niechęć... Autorka obdarza nas więc dodatkowo syndromem sztokholmskim. Naszym.

A z drugiej strony mamy wątek detektywistyczny, w którym nawet niezaprawiony amator kryminałów wypunktowałby duże dziury.

Nie sądzę, że sięgnę po kolejne części, bo wydaje mi się, że nie da się pokazać nic nowego, ale polecam tę kultową już historię. To co z niej wyciagnęły film i serial - to jest poziom mistrzowski.

Wyzwanie LC 2026 marzec - Przeczytam książkę, na podstawie której powstał film lub serial.

Trudno było podjąć mi decyzję, na której warstwie książki się skoncentrować przy ocenie. Czy na portrecie psychologicznym, czy uwzględnić też wątek detektywistyczny. Bo obie te części bardzo się różniły.
Autorka wprowadziła nas w sposób mistrzowski do psychopatycznego umysłu. Odkrywała ciemne strony osobowości Ripleya w miarę zacieśniania się pętli wokół niego. Wchodzimy w...

Rozczarowanie
Wiele lat temu obejrzałem ekranizację z Mattem Damonem, Judem Lowem i Gwyneth Paltrow. Filmu już nie pamiętam ale pamiętam, że mi się podobał.
Dlatego chętnie wysłuchałem audiobooka i doświadczyłem kompletnego rozczarowania.
Ta powieść jest po prostu nudna, długimi partiami tekstu czytamy infantylne listy, towarzyszymy Ripleyowi w debilnych spotkaniach towarzyskich. A gdy w końcu rozpoczyna się śledztwo to wszyscy zaangażowani: policja, prywatny detektyw, bliscy zaginionego okazują się kompletnymi idiotami, którzy wierzą w najbardziej absurdalne teorie gdy fakty mają przed nosem.
Zdecydowanie nie sięgnę po kolejne tomy.

PS. Obejrzałem zwiastun tamtego filmu - mam wrażenie, że film jest zdecydowanie lepszy niż literacki pierwowzór

Rozczarowanie
Wiele lat temu obejrzałem ekranizację z Mattem Damonem, Judem Lowem i Gwyneth Paltrow. Filmu już nie pamiętam ale pamiętam, że mi się podobał.
Dlatego chętnie wysłuchałem audiobooka i doświadczyłem kompletnego rozczarowania.
Ta powieść jest po prostu nudna, długimi partiami tekstu czytamy infantylne listy, towarzyszymy Ripleyowi w debilnych spotkaniach...

Dobrze mi się czytało, odczuwałem wolność a zarazem przygnębienie i ciągłą ucieczkę Toma Ripleya

Dobrze mi się czytało, odczuwałem wolność a zarazem przygnębienie i ciągłą ucieczkę Toma Ripleya

Oczarowany serialem kupiłem całą serię! W książce jest trochę inaczej niż w serialu. Bawiłem się świetnie. Zabawa w kotka i myszkę z policją i wszystkimi jak w Dexterze. Czytając przeniosłem się wyobraźnia do Włoch, które zwiedziłem dosyć dobrze. Bardzo polecam, idealna książka na dwa ciemne zimne jesienne wieczory. Przenosi nas nad ciepłe Morze Śródziemne, Rzymskie ulice tętniące historią i zapachem kawy, czy nostalgiczna Wenecję.

Oczarowany serialem kupiłem całą serię! W książce jest trochę inaczej niż w serialu. Bawiłem się świetnie. Zabawa w kotka i myszkę z policją i wszystkimi jak w Dexterze. Czytając przeniosłem się wyobraźnia do Włoch, które zwiedziłem dosyć dobrze. Bardzo polecam, idealna książka na dwa ciemne zimne jesienne wieczory. Przenosi nas nad ciepłe Morze Śródziemne, Rzymskie ulice...

Ostatnio czytanie zajmuje mi sporo czasu, tę pozycję jak i wcześniejszą czytałem miesiąc a nawet dłużej.
Książka znajdowała się wysoko na mojej liście "chcę przeczytać" za sprawą recenzji kanału Okoń w Sieci którą oglądałem dosyć dawno.
Co do samej książki, rewelacja i naprawdę fabuła jest wyśmienita.
Ripley to nie tylko morderca to wyrafinowany psychopata i socjopata. który doskonale wie co robi i co zrobi. Żadne jego myśli, działania nie są przypadkowe.
Na swój sposób da wyczuć się tą gęstość atmosfery, chociaż nie powiem że spodziewałem się czegoś innego, ale zapewne jest to spowodowane tym iż książkę napisano w latach 50, gdzie literatura i sposób pisania była zupełnie inna.
Pomimo że Ripley jest manipulantem, przesiąkniętym do szpiku kości materialistą, brutalnym człowiekiem, melomanem, narcyzem, psychopatą i sicjopatą, zwykłym mordercą to śledzimy jego losy poniekąd mu kibicując.
Autorka świetnie opisała sposób myślenia i działania tego typu ludzi.
Można powiedzieć że Ripley popełnił morderstwo, przyją inną tożsamość, dokonywał fałszerstw, manipulował otoczeniem według mnie to i tak nie wiele w porównaniu do czego jest jeszcze zdolny i jak daleko jest w stanie się posunąć się i przesunąć granice normalności by osiągnąć swoje cele.
Genialnie wykreowana postać.

Ostatnio czytanie zajmuje mi sporo czasu, tę pozycję jak i wcześniejszą czytałem miesiąc a nawet dłużej.
Książka znajdowała się wysoko na mojej liście "chcę przeczytać" za sprawą recenzji kanału Okoń w Sieci którą oglądałem dosyć dawno.
Co do samej książki, rewelacja i naprawdę fabuła jest wyśmienita.
Ripley to nie tylko morderca to wyrafinowany psychopata i...

Patricia Highsmith to amerykańska pisarka żyjąca w latach 1921 – 1995. Autorka uznana została za mistrzynię powieści psychologicznej z wątkiem kryminalnym. Jej twórczość charakteryzuje się stawianiem akcentu nie na samą zbrodnię, ale na jej przesłanki psychologiczne.
„ Utalentowany pan Ripley” jest pierwszym tomem cyklu składającym się z pięciu powieści, w których autorka analizuje mechanizmy psychologiczne oraz zmiany osobowości zachodzące w głównym bohaterze.
Dwudziestoparoletni Tom Ripley to z pozoru ambitny młody człowiek poszukujący pracy. Jednak nie każda praca jest odpowiednia, najlepiej, żeby odpowiadała jego ukrytym talentom. Tom szczyci się wieloma umiejętnościami, jest biegły w rachunkach, fałszowaniu dokumentów, podpisów, potrafi wcielać się w inne osobowości, czy zmieniać głos.
Kiedy w jednym z nowojorskich barów poznaje bogatego biznesmena Howarda Greenleafa, Tom przyjmuje zlecone mu zadanie odszukania syna w Europie. Tom wyjeżdża do Włoch, do małej miejscowości Mongibello i odnajduje Dickie mieszkającego z dziewczyną Marge.
Przez pierwszą połowę książka jest bardzo monotonna, wręcz nudna. Dopiero pewne nagłe i zaskakujące wydarzenie powoduje, że trudno oderwać się od lektury.
Jest to wyraźnie inny rodzaj kryminalnej powieści, autorka skupia się na portrecie psychologicznym głównego bohatera, jego myśleniu pozbawionego przewidywania skutków działania.
Czytając współczesne powieści kryminalne, czy thrillery charakteryzujące się wartką akcją i jej szybkimi zwrotami trudno jest przestawić się na klasyczną powieść sprzed wielu lat, zbyt powolną i monotonną jednak zaskakującą i pełną pomysłowości.
Czytając tę książkę należy uzbroić się w cierpliwość i czytać w wolniejszym tempie.

Patricia Highsmith to amerykańska pisarka żyjąca w latach 1921 – 1995. Autorka uznana została za mistrzynię powieści psychologicznej z wątkiem kryminalnym. Jej twórczość charakteryzuje się stawianiem akcentu nie na samą zbrodnię, ale na jej przesłanki psychologiczne.
„ Utalentowany pan Ripley” jest pierwszym tomem cyklu składającym się z pięciu powieści, w których autorka...

O tym, jak to jest mieć więcej szczęścia niż rozumu.
Tytułowy pan Ripley nie znajduje się obecnie w najweselszej sytuacji - nie potrafi zagrzać miejsca w żadnej pracy, mieszka kątem u kolegi w obskurnym mieszkaniu, a pieniądze zdobywa za pomocą drobnych oszustw i fałszerstw. Nieoczekiwanie otrzymuje nietypowe zlecenie - ma wyjechać do Europy, by nakłonić przebywającego tam dawnego kolegę do powrotu na łono rodziny.
Tom Ripley jest jednookim królem w królestwie ślepych. Zupełnie przez przypadek udaje mu się popełnić zbrodnię doskonałą i nie wynika to wcale z tego, że jest świetnym strategiem i genialnym manipulatorem, który ma wszystko obcykane na pięć kroków do przodu, tylko raczej z tego, że otaczają go ludzie tak krańcowo naiwni, że uwierzyliby we wszystko, łącznie z mailem od nigeryjskiego księcia. Ripley nie jest typem zimnokrwistego geniusza zbrodni, nie ma żadnego planu, działa spontanicznie i na oślep, na bieżąco dostosowując się do sytuacji, przy czym sprzedaje podejrzane historyjki tak grubymi nićmi szyte, że naprawdę trzeba wyłączyć mózg, żeby uwierzyć, że ktokolwiek (w tym policja!) mógłby kupować te bzdury. Może to kwestia tego, że książka powstała w latach 50., chociaż z drugiej strony Agatha Christie już dwie dekady wcześniej tworzyła naprawdę świetne intrygi, z "Morderstwem w Orient Expressie" na czele. Tutaj to zdecydowanie zawiodło, a i tak największe zastrzeżenia mam do ogólnego tonu i tempa opowieści. Przy takim temacie książka powinna być aż gęsta od napięcia, a tymczasem całość jest niemrawa, rozwleczona i najzwyczajniej w świecie nudna.
Nie widziałam filmu, ale po samym trailerze wnoszę, że z dużym prawdopodobieństwem jest znacznie lepszy.

O tym, jak to jest mieć więcej szczęścia niż rozumu.
Tytułowy pan Ripley nie znajduje się obecnie w najweselszej sytuacji - nie potrafi zagrzać miejsca w żadnej pracy, mieszka kątem u kolegi w obskurnym mieszkaniu, a pieniądze zdobywa za pomocą drobnych oszustw i fałszerstw. Nieoczekiwanie otrzymuje nietypowe zlecenie - ma wyjechać do Europy, by nakłonić przebywającego tam...

Książka, którą czytaliśmy na wyścigi z żoną. I odczucia mieliśmy podobnie...mieszane. Powieść totalnie nijaka - podobnie jak główny bohater - może był w tym jakiś cel, ale ciężko stwierdzić z pewnością

"Utalentowany..." nie broni się nawet w aspekcie osadzenia akcji we Włoszech - tak jakby autorka zwiedziła dwie z kilkunastu odwiedzanych przez bohatera lokacji, a wiedzę o reszcie zaczerpnęła z przewodnika - zreszta Włochy nie są tu zupełnie istotne - akcja mogłaby się toczyć gdziekolwiek na świecie.

Jestem w szoku, że książka dała początek całej serii, pewnie trochę pomógł film ze znanymi aktorami. Nawet ta recenzja jest taka jak ta książka. - nijaka....

Książka, którą czytaliśmy na wyścigi z żoną. I odczucia mieliśmy podobnie...mieszane. Powieść totalnie nijaka - podobnie jak główny bohater - może był w tym jakiś cel, ale ciężko stwierdzić z pewnością

"Utalentowany..." nie broni się nawet w aspekcie osadzenia akcji we Włoszech - tak jakby autorka zwiedziła dwie z kilkunastu odwiedzanych przez bohatera lokacji, a wiedzę o...

Spodziewałem się czegoś zupełnie innego po obejrzeniu najpierw filmu. Dziwna to książka, w której jest mniej wątków pobocznych niż w filmowej adaptacji. Jednakże zaskoczenie było jak najbardziej pozytywne. Autorka skupia się wyłącznie na głównym bohaterze. Jego przemyślenia, jego rozterki, jego huśtawki emocji są istotą całej powieści. Z piekła do nieba i z powrotem.

Dobra psychologiczna powieść.

Spodziewałem się czegoś zupełnie innego po obejrzeniu najpierw filmu. Dziwna to książka, w której jest mniej wątków pobocznych niż w filmowej adaptacji. Jednakże zaskoczenie było jak najbardziej pozytywne. Autorka skupia się wyłącznie na głównym bohaterze. Jego przemyślenia, jego rozterki, jego huśtawki emocji są istotą całej powieści. Z piekła do nieba i z powrotem....