Męskie gry, część 1

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Może to i byłaby ciekawa historia, gdyby autorka jej tak nie przegadała. Nawet jeśli czytelnik zainteresowany jest rozwiązaniem zagadki, to w trakcie lektury ciekawość ustępuje miejsca znużeniu. Historia i wątek sam w sobie interesujący – Rosja lat 90 to naprawdę kolorowy ptak.
Na pewno sięgnę po inną książkę tej autorki, podobno ta jest wyjątkowo niezbyt udana w przeciwieństwie do innych

Może to i byłaby ciekawa historia, gdyby autorka jej tak nie przegadała. Nawet jeśli czytelnik zainteresowany jest rozwiązaniem zagadki, to w trakcie lektury ciekawość ustępuje miejsca znużeniu. Historia i wątek sam w sobie interesujący – Rosja lat 90 to naprawdę kolorowy ptak.
Na pewno sięgnę po inną książkę tej autorki, podobno ta jest wyjątkowo niezbyt udana w...

Rzeczywiście, ponury kryminał, taki.... męski.

Rzeczywiście, ponury kryminał, taki.... męski.

Niezmiennie uwielbiam czytać książki Aleksandry Marininy a bohaterka cyklu Nastia Kamieńska jest moją ulubienicą. Tym razem nieświadomie bierze udział w męskich rozgrywkach. Czy jak zawsze poradzi sobie jak ryba w wodzie? Czy może zwątpi w swoje umiejętności? Z planu gry znika wcześniejszy przełożony Nastii Pączek a na placu pojawia się Panisko. Kto to jest? Skąd się wziął? Czy sprawdzi się w kryminalistyce? I jaką rolę w tej całej szopce ma do odegrania Kamieńska? Sprawdźcie sami.

Niezmiennie uwielbiam czytać książki Aleksandry Marininy a bohaterka cyklu Nastia Kamieńska jest moją ulubienicą. Tym razem nieświadomie bierze udział w męskich rozgrywkach. Czy jak zawsze poradzi sobie jak ryba w wodzie? Czy może zwątpi w swoje umiejętności? Z planu gry znika wcześniejszy przełożony Nastii Pączek a na placu pojawia się Panisko. Kto to jest? Skąd się wziął?...

Ciężko było przebrnąć przez pierwsze sto stron, ale potem jakoś poszło i udało się doczytać do końca. Akcja nie porywa, ale mimo wszystko byłam ciekawa jak wszystko się zakończy.

Ciężko było przebrnąć przez pierwsze sto stron, ale potem jakoś poszło i udało się doczytać do końca. Akcja nie porywa, ale mimo wszystko byłam ciekawa jak wszystko się zakończy.

Świetna! Jak wszystkie książki Marininy, poza - chyba ostatnią książką, w której Anastazja ma - zdaniem Marininy - już swoje lata, i... nie jest sobą. W znaczeniu: nie zachowuje się jak Kamieńska, którą znamy. No, ale nie wybiegajmy w przyszłość, bo oto tutaj, mamy najbardziej rasowy kryminał ze wszystkich rasowych kryminałów : ) Świetnie się czyta, Czytelnik przywiązuje się do postaci, lubi je i chce więcej. Czytać! Koniecznie czytać Marininę!

Świetna! Jak wszystkie książki Marininy, poza - chyba ostatnią książką, w której Anastazja ma - zdaniem Marininy - już swoje lata, i... nie jest sobą. W znaczeniu: nie zachowuje się jak Kamieńska, którą znamy. No, ale nie wybiegajmy w przyszłość, bo oto tutaj, mamy najbardziej rasowy kryminał ze wszystkich rasowych kryminałów : ) Świetnie się czyta, Czytelnik przywiązuje...

Świetna pozycja z Kamieńską, moim zdaniem jedna z lepszych. Jak macie 1 przeczytać to przeczytajcie tą!

Znalazłem karton z książkami w piwnicy, a tam kolejne książki które przeczytałem. Przeczytałem trochę książek w młodości :) . To książka z mojej półki "różności", wrzucam tu te setki książek które przeczytałem w życiu w latach 2000-2019.

Świetna pozycja z Kamieńską, moim zdaniem jedna z lepszych. Jak macie 1 przeczytać to przeczytajcie tą!

Znalazłem karton z książkami w piwnicy, a tam kolejne książki które przeczytałem. Przeczytałem trochę książek w młodości :) . To książka z mojej półki "różności", wrzucam tu te setki książek które przeczytałem w życiu w latach 2000-2019.

Całkiem poważny kryminał. Przygnębiający. Wiadomo, ze to nie jest prawdziwa historia, ale jedynie fantazja autorki. Mimo wszystko opowieść jest całkiem poważna i bardzo depresyjna. I to nie dlatego, ze zwłok jest wyjątkowo dużo , ale przede wszystkim dlatego, że to historia pokazująca pewne schematy.
Mężczyźni grają w swoje gry, zaślepieni w tych grach, a życie innych ludzi całkiem traci na znaczeniu. Liczy się tylko wygrana.
Poznajemy 3 kobiety -każdą inną, ale każda z nich jest w niebezpieczeństwie, którego źródłem są tylko i wyłącznie męskie gry.
Czy inteligencja pomaga przeżyć? Czy kobiety są głupie i łatwowierne? Cy mężczyźni grający w swoje gry przestają postrzegać kobiety jako żywe istoty?

Całkiem poważny kryminał. Przygnębiający. Wiadomo, ze to nie jest prawdziwa historia, ale jedynie fantazja autorki. Mimo wszystko opowieść jest całkiem poważna i bardzo depresyjna. I to nie dlatego, ze zwłok jest wyjątkowo dużo , ale przede wszystkim dlatego, że to historia pokazująca pewne schematy.
Mężczyźni grają w swoje gry, zaślepieni w tych grach, a życie innych...

"Męskie gry" to moje drugie spotkanie z rosyjską pisarką Aleksandrą Maryniną.
Wiktor Aleksiejewicz Gordiejew ustępuje ze swojego stanowiska i na jego miejsce przychodzi znienawidzony od samego początku nowy szef. Anastazja Kamieńska zajmuje się seryjnym mordercą, który zabił już sześć osób. Nie wszystko układa się tak, jak powinno. Podejrzewana jest impulsywna i szukająca miłości koszykarka Anna, która nawiązuje bliższy kontakt z zawodowym zabójcą.
Książka bardo ciekawa, ale czyta się ją dosyć ciężko. Dla polskiego czytelnika nie do końca zrozumiałe są rosyjskie realia, które wiernie przedstawia autorka. Książka opowiada o bardzo nieczystych grach na szczytach władzy, o zastraszaniu, szantażach i wszechobecnej korupcji.
Polski czytelnik ma jeszcze jeden kłopot z językiem rosyjskim: zastanawia się, czy Aleksander Iwanowicz i Sasza Borkowski to ta sama osoba.
Książka warta przeczytania chociażby dlatego, aby odkryć, że to co się dzieje u nas, to pestka w porównaniu z tym, co jest u naszych sąsiadów.

"Męskie gry" to moje drugie spotkanie z rosyjską pisarką Aleksandrą Maryniną.
Wiktor Aleksiejewicz Gordiejew ustępuje ze swojego stanowiska i na jego miejsce przychodzi znienawidzony od samego początku nowy szef. Anastazja Kamieńska zajmuje się seryjnym mordercą, który zabił już sześć osób. Nie wszystko układa się tak, jak powinno. Podejrzewana jest impulsywna i szukająca...

Kolejna dobra opowieść z serii o Anastazji Kamieńskiej i... tyle. Nie wyróżnia się niczym pozytywnym, ani negatywnym. Brakuje mi w tej historii świeżości. Choć wprowadza się z każdym śledztwem nowe postacie to dalej czuć, że coś się "zaczytało". Co prawda są zmiany chociażby w postaci nowego szefa sekcji, ale to wciąż mało. Z pozytywów widzę idealnie dopasowany tytuł książki i postać płatnego mordercy. Reszta jest na swoim poziomie. Ciekawa fabuła i przeplatające się wątki łączące pod koniec wszystko i wszystkich. Zakończenie może trochę zaskoczyć. Tak więc czekam na kolejny przetłumaczony tom z nadzieją, że wpadnie trochę świeżości do serii.

Na Pietrówce zachodzą wielkie zmiany. Zasłużony szef Gordijew przechodzi wyżej, co oznacza nowego szefa i zmiany. Nie wszystkim się to podoba. Ale to nie jedyny problem. W Moskwie grasuje seryjny dusiciel. Czy mimo zmian Nastia odnajdzie sprawcę?

Kolejna dobra opowieść z serii o Anastazji Kamieńskiej i... tyle. Nie wyróżnia się niczym pozytywnym, ani negatywnym. Brakuje mi w tej historii świeżości. Choć wprowadza się z każdym śledztwem nowe postacie to dalej czuć, że coś się "zaczytało". Co prawda są zmiany chociażby w postaci nowego szefa sekcji, ale to wciąż mało. Z pozytywów widzę idealnie dopasowany tytuł...