Tatjana Polakowa

31/180/2022 Wyzwanie LC marzec 2022 – Wschodnia Europa Łomójboże, jeżeli Rosjanie takie blubry uznają za wiarygodne, to uwierzą w każdą bzdurę. Głównymi bohaterkami są dwie pańcie, piękne i młode, utrzymujące się nie wiadomo z czego, bo na pewno nie z pracy, z której się urywają z byle powodu albo i bez niego. Jedna natrafia na trupa za szafą. Być może w Rosji to jest normalne, że człowiek ładuje się po godzinach pracy do pustego (i cudzego) biura i rozgląda po pokojach... Trup potem znika. I pojawia się po trzech dniach, jako świeża ofiara wypadku drogowego. Poza spaleniem w rozbitym samochodzie trzydniowego nieboszczyka z nożem w plecach mamy jeszcze utonięcie, mordobicie ze skutkiem śmiertelnym i coś jeszcze, ale już zapomniałam. A także próbę pozbycia się bohaterek poprzez rozjechanie na mokry placek i otrucie miksturą na odchudzanie. Swoją drogą ta, która się odchudza, permanentnie obżera się pierogami i zdaje się, że co godzinę zagląda do lodówki. Do tego te wszystkie trupy, zanim pojawiły się w powieściowej rzeczywistości, objawiły się w rękopisie kryminału napisanego przez jedną z bohaterek. Bohaterka powieści kryminalnej autorką powieści kryminalnej! Kryminał w kryminale! Powieść w powieści! To ci dopiero przebiegły pomysł na intrygę! A jeszcze gangster nie jest gangsterem, prawnik nie jest gangsterem, za to policjant dostaje po głowie (nie pamiętam, dlaczego, może jest kumplem gangstera),pojawia się żołnierz specnazu, wielbiciel głównej bohaterki (nie tej, która wyżera kluchy z lodówki),który jej się oświadcza, zresztą każdy facet się na nią ślini natychmiast po zapoznaniu... A to wszystko na zaledwie 290 stronach. Rozumiecie coś z tego, co napisałam? pewnie nie. A to streszczenie tej książczyny właśnie. To już teraz nie musicie się zastawiać, czy czytać, czy nie. NIE. I jeszcze rzekomo to jest na wesoło!!!!! To określenie ubawiło mnie najbardziej. Dawno temu czytałam serię Polakowej o Oldze Riazancewej, klasyczne kryminały, dość ponure i gorzkie. I to było coś. A to tutaj? Szkoda słów. Nie wiem, czemu tyle ich napisałam.