Śmierć w Chateau Bremont

Malownicze krajobrazy Prowansji i miasta Aix, szparagi, jagnięcina, risotta i doskonałe szczepy win. I to w zasadzie wszystko, co jest dobre w tej książce. Da się wyczuć, że autorka jest rozkochana we Francji i stara się oddać sprawiedliwość jej kulturze i codzienności, choć sporo jest też tutaj snobizmu.

Zagadka zamordowania dwóch szlachetnie urodzonych braci nie wciągnęła ani na chwilę. Zresztą trudno, by było inaczej - śledztwo polega na przypadkowych rozmowach, jeżdżeniu po Prowansji, stołowaniu się w restauracjach i, pobocznie, rozwijaniu niemrawego wątku romantycznego między sędzią a wykładowczynią prawa. On oczywiście jest uwodzicielski i charyzmatyczny, ona piękna, wdzięczna i inteligenta, ale niestety chemia między nimi jest taka, jaka była u mnie w szkole, czyli teoretyczna i na papierze.

Jeśli miałabym sięgnąć po kolejne tomy, to tylko dla klimatu południowej Francji.

Malownicze krajobrazy Prowansji i miasta Aix, szparagi, jagnięcina, risotta i doskonałe szczepy win. I to w zasadzie wszystko, co jest dobre w tej książce. Da się wyczuć, że autorka jest rozkochana we Francji i stara się oddać sprawiedliwość jej kulturze i codzienności, choć sporo jest też tutaj snobizmu.

Zagadka zamordowania dwóch szlachetnie urodzonych braci nie...

Kryminał bardzo słaby i przewidywalny. "5" daję za promocję miasteczka.

Kryminał bardzo słaby i przewidywalny. "5" daję za promocję miasteczka.

Mam wrażenie, że wątek kryminalny jest tu raczej pretekstem do opowiedzenia o mieście i okolicach. Bohaterowie przechadzają się pięknymi ulicami, przesiadują w malowniczych miejscach, jedzą, piją i opowiadają sobie o różnych prestiżowych hobby. Gdzieś tam jest jakiś trup, momentami się to nawet dobrze czyta, ale w zasadzie nie wiadomo po co. Aha, i jeszcze trauma! Główny bohater ma jakąś traumę, prawdopodobnie matka była dla niego oziębła. Nie dowiadujemy się szczegółów, więc przypuszczam niestety, że wątek zostanie rozwinięty w kolejnych seriach. Niestety, z rozpędu i na promocji kupiłam więcej tomów, bo jak naiwna gąska dałam się zachęcić opisom i recenzjom...

Mam wrażenie, że wątek kryminalny jest tu raczej pretekstem do opowiedzenia o mieście i okolicach. Bohaterowie przechadzają się pięknymi ulicami, przesiadują w malowniczych miejscach, jedzą, piją i opowiadają sobie o różnych prestiżowych hobby. Gdzieś tam jest jakiś trup, momentami się to nawet dobrze czyta, ale w zasadzie nie wiadomo po co. Aha, i jeszcze trauma! Główny...

Pierwszy tom serii kryminałów autorstwa Mary Lou Longworth.
Główni bohaterowie to sędzia śledczy, Antoine Verlaque i profesor prawa, Marine Bonnet. Sprawa dotyczy upadku dziedzica tytułu, Etienne'a de Bremont z okna na strychu jego rodowego chateau. Upadku ze skutkiem śmiertelnym. Czy był to nieszczęśliwy wypadek, czy też morderstwo? Z takim wyzwaniem przyjdzie mierzyć się sędziemu śledczemu.
Marine i Antoine byli parą, ale rozstali się jakiś czas temu. Marine próbuje układać sobie życie, Antoine zaczyna dostrzegać, że brak mu stabilizacji, która w trakcie związku tak go uwierała. Sprawa śmierci dziedzica, przyjaciela z dzieciństwa Marine ponownie zbliża ich do siebie.
Akcja toczy się dość leniwie, nie powiedziałabym że jest to książka, która wciąga bez reszty i której nie sposób odłożyć, jednak ma swój klimat. No i akcja dzieje się we Francji. Nie wszystko jest tu oczywiste. Jest też trochę refleksji o tym, że nie zawsze wszystko jest takie, jakim się wydaje na pierwszy rzut oka, że łatwo jest wydawać sądy i opinie o kimś, ale że nie zawsze są one trafione. Powiedziałabym że to kryminał z silnym wątkiem obyczajowym.
Polubiłam parę głównych bohaterów i chętnie sprawdzę co u nich słychać w kolejnych tomach.

Pierwszy tom serii kryminałów autorstwa Mary Lou Longworth.
Główni bohaterowie to sędzia śledczy, Antoine Verlaque i profesor prawa, Marine Bonnet. Sprawa dotyczy upadku dziedzica tytułu, Etienne'a de Bremont z okna na strychu jego rodowego chateau. Upadku ze skutkiem śmiertelnym. Czy był to nieszczęśliwy wypadek, czy też morderstwo? Z takim wyzwaniem przyjdzie mierzyć się...

Pierwszy tom serii autorki, którego akcja toczy się w malowniczej Prowansji. Tempo nie jest bardzo dynamiczne a zbrodnia też nie jest z tych bardzo mrocznych a mimo to bardzo dobrze się to czyta. Powieść przypomina mi choćby kryminały Bannaleca

Pierwszy tom serii autorki, którego akcja toczy się w malowniczej Prowansji. Tempo nie jest bardzo dynamiczne a zbrodnia też nie jest z tych bardzo mrocznych a mimo to bardzo dobrze się to czyta. Powieść przypomina mi choćby kryminały Bannaleca

5/6
lekkie, łatwe cztadełko

5/6
lekkie, łatwe cztadełko

To książka raczej dla miłośników Prowansji niż kryminałów. Widząc liternictwo na okładce możemy się domyślić, że nie jest to thriller. Autorka jest Amerykanką i zachwyca się tym samym co zapewne inni cudzoziemcy kochajacy Prowansję : polmi lawendy , jedzeniem , zakupami w winnicach , i bises- obowiązkowymi pocałunkami w policzki.
Jeśli ktoś chciałby poczuć ten klimat to z większą swadą i humorem opisał go Peter Mayle w " Roku w Prowansji" i nastepnych książkach [ kryminały jednak pisze nie tak dobre].
Akcja toczy się wolno . Mamy dwie ofiary i rosyjską mafię. Autorka daje też opis romansu sędziego Verlaqua i pięknej profesorki prawa Marine Bonnet. Romans niezbyt ognisty , sprowadzający się głównie do rozważań - czy on mnie kocha , czy nie kocha , czy ona mnie chce czy nie chce.
Bardziej zaciekawił mnie fakt , że Verlaqe mieszka na piątym piętrze bez windy i jest zadowolony z mieszkania - zazdroszczę kondycji.
Wielbicielom Prowansji bedzie się miło czytało.

To książka raczej dla miłośników Prowansji niż kryminałów. Widząc liternictwo na okładce możemy się domyślić, że nie jest to thriller. Autorka jest Amerykanką i zachwyca się tym samym co zapewne inni cudzoziemcy kochajacy Prowansję : polmi lawendy , jedzeniem , zakupami w winnicach , i bises- obowiązkowymi pocałunkami w policzki.
Jeśli ktoś chciałby poczuć ten klimat to z...

Nie porwało mnie, i choć dotrwałam do końca- nawet na ostatnich kartach nie zmieniłam odczucia z lektury na wow..

Nie porwało mnie, i choć dotrwałam do końca- nawet na ostatnich kartach nie zmieniłam odczucia z lektury na wow..

Chała.

Chała.

Słaba, niewciągająca, nawiązująca wyraźnie do prowansalskich klimatów, ale w sposób nieudany. Nie polecam.

Słaba, niewciągająca, nawiązująca wyraźnie do prowansalskich klimatów, ale w sposób nieudany. Nie polecam.