Krawędź żelaza, tom 1

Mimo, że w przeciwieństwie do pierwszego tomu czasami się nudziłem to i tak polecam.

Mimo, że w przeciwieństwie do pierwszego tomu czasami się nudziłem to i tak polecam.

Przyjemny odmóżdżacz

Przyjemny odmóżdżacz

Pierwsze spotkanie z Koniaszem upłynęło w miłej atmosferze, dlatego postanowiłam sprawdzić, jak ten intrygujący bohater radzi sobie w drugim tomie cyklu Miroslava Žambocha pod tytułem Krawędź żelaza.

13 opowiadań.
Tradycyjnie, jak to w przypadku opowiadań, nie będę ich streszczać, ale pozwolę sobie przytoczyć poniżej ich tytuły.

Na samo dno;
Cherchez la femme;
Piekielne szczęście;
Łowcy nagród;
Gra łotrów;
Pasjonat;
Na wojennej ścieżce;
Szmaragdowa Góra;
Pustynny skorpion;
Kiepska inwestycja;
Ostra gra;
Wysoki przypływ;
Koniec wilka samotnika.
Fajne czytadełko.
Trochę byłam zaskoczona faktem, iż druga odsłona cyklu o Koniaszu, to po prostu zbiór trzynastu opowiadań, ale w sumie nie narzekałam. ;)

Gdyż Koniasz jest taki, jak każdy widzi. ;) No może jednak nie do końca, ta pokryta bliznami gęba może powiedzieć nam o tym jednak wciąż tajemniczym bohaterze wszystko. Bo pacjent jest nieco bardziej skomplikowany, a jego szarmancka dusza i maniery potrafią zaskoczyć nie jednego przeciwnika.

Do samych opowiadań wracając. To wszystkie stoją na jednym poziomie i mogłabym napisać o nich krótko. Fajne czytadełka.

Są dynamiczne, sporo w nich ruchu, akcji, bitki wszelakiej i czasami dosadnego humoru. Oczywiście główny bohater niczym Rambo czy inny Chuck Norris nie ma sobie równych, a jego moduł nieśmiertelności zapewnia mu wręcz życie wieczne. Kobiety (co podkreśla z uporem maniaka) nie są mu zbyt przychylne, przez jego gębę, ale nie zmienia to faktu, że w zasadzie w każdym opowiadaniu sobie jakąś na chwilę przygrucha. ;)

Bohaterowie towarzyszący Koniaszowi są wykreowani bez szału. Ot tak, by szczelnie wypełnić tło. Jest jednak jedna dama, która przewija się w dwóch opowiadaniach (Kiepska inwestycja i Koniec wilka samotnika),która swoją osobowością skrada show i nie tylko czytelnikowi nie pozwala o sobie zapomnieć.

I w sumie to tyle. Jeżeli macie ochotę na lekką przygodówkę ze sporą ilością bitek, to książka, jak i myślę cała seria powinna przypaść Wam do gustu.

Polecam fanom tego rodzaju fantastycznych powieści.

https://unserious.pl/2024/07/krawedz-zelaza/

Pierwsze spotkanie z Koniaszem upłynęło w miłej atmosferze, dlatego postanowiłam sprawdzić, jak ten intrygujący bohater radzi sobie w drugim tomie cyklu Miroslava Žambocha pod tytułem Krawędź żelaza.

13 opowiadań.
Tradycyjnie, jak to w przypadku opowiadań, nie będę ich streszczać, ale pozwolę sobie przytoczyć poniżej ich tytuły.

Na samo dno;
Cherchez la femme;
Piekielne...

Koniasz to jeden z moich ulubionych bohaterów. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że nie jest idealny. To nie jest typ szarmanckiego szpiega z drogim Rolexem, któremu zawsze wszystko się udaje (nawet jak go zakatrupią to otrzepie się i świat uratuje). No nie, Koniasz taki na pewno nie jest. To, owszem, honorowy gość i w gruncie rzeczy dobry człowiek, ale jednocześnie najemnik do wynajęcia o twarzy poznaczonej bliznami i tajemniczej przeszłości. Reasumując, Koniasz to bohater skomplikowany, ale łatwo go polubić. Co do samej książki, to oceniam ją trochę niżej niż jej poprzedniczkę. Chyba bardziej podobała mi się forma jednej długiej powieści niż zbiór opowiadań o przygodach Koniasza. Opowiadania nie były złe, wręcz przeciwnie, podobały mi się, ale czuję jakiś niedosyt związany z formą. Mimo tych małych mankamentów wynikających tylko z mojej subiektywnej tolerancji na taką a nie inną formę jaką są opowiadania to muszę oddać im jedno: jest tego naprawdę niewiele, ale pomiędzy zdaniami można co nieco dowiedzieć się o przeszłości Koniasza. I tylko tyle, by bardziej podkręcić moją ciekawość na dalsze tomy.

Koniasz to jeden z moich ulubionych bohaterów. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że nie jest idealny. To nie jest typ szarmanckiego szpiega z drogim Rolexem, któremu zawsze wszystko się udaje (nawet jak go zakatrupią to otrzepie się i świat uratuje). No nie, Koniasz taki na pewno nie jest. To, owszem, honorowy gość i w gruncie rzeczy dobry człowiek, ale jednocześnie...

Prequel do pierwszego tomu cyklu. Rozwija wątki ledwie zasygnalizowane w "Na ostrzu norza". Można to trochę traktować jak zbiór opowiadań połączonych główna postacią. Coś jak dwa pierwsze tomy wiedźmina.

Prequel do pierwszego tomu cyklu. Rozwija wątki ledwie zasygnalizowane w "Na ostrzu norza". Można to trochę traktować jak zbiór opowiadań połączonych główna postacią. Coś jak dwa pierwsze tomy wiedźmina.

Jedna z lepszych jeśli nie najlepszych serii jakie pożarłam. Akcja nie płynie a wali obuchem prosto w twarz. Przy zakończeniu tego tomu uśmiech rozjaśnił me oblicze. Lubię książki ,które są o dojrzałych bohaterach. Tutaj nie ma rozmyślań tkliwych bohaterek czy on na pewno zauważył jej nową sukienkę. Miło się czyta o kimś z kim można się niejako utożsamiać -chociażby poprzez ilość wiosen na karku. Bez ociągania sięgam po kolejny tom serii.

Jedna z lepszych jeśli nie najlepszych serii jakie pożarłam. Akcja nie płynie a wali obuchem prosto w twarz. Przy zakończeniu tego tomu uśmiech rozjaśnił me oblicze. Lubię książki ,które są o dojrzałych bohaterach. Tutaj nie ma rozmyślań tkliwych bohaterek czy on na pewno zauważył jej nową sukienkę. Miło się czyta o kimś z kim można się niejako utożsamiać -chociażby poprzez...

Generalnie nie przepadam za opowiadaniami, ale te o Koniaszu są bardzo dobre. Odpowiednio długie by zainteresować tematem , nie za długie b y nie przynudzać. Sięgam po kolejny tom bez chwili zbędnej zwłoki . Gorąco polecam całą serię.

Generalnie nie przepadam za opowiadaniami, ale te o Koniaszu są bardzo dobre. Odpowiednio długie by zainteresować tematem , nie za długie b y nie przynudzać. Sięgam po kolejny tom bez chwili zbędnej zwłoki . Gorąco polecam całą serię.

Krawędź żelaza to drugi tom trylogii o Koniaszu. Tytuł chyba nawiązuje do tego, że nasz główny bohater żyje na krawędzi 😆
Płatny zabijaka o silnym kręgosłupie moralnym - to już brzmi ciekawe, a jeśli tylko wczytamy się w jego przygody przepadamy z kretesem ❤️
Koniasz to idealny przykład postaci, która co rusz wpada w bagno, a później brnie dalej do przodu i nawet się nie spostrzeże jak wychodzi z niego zwycięsko (o ile nie liczyć kolejnych złamań nosa, czy innych czysto estetycznych naruszeń ) 😂

Tę książkę się pochłania (zdecydowanie nie nazwałabym tego czytaniem) 🔥

Krawędź żelaza to drugi tom trylogii o Koniaszu. Tytuł chyba nawiązuje do tego, że nasz główny bohater żyje na krawędzi 😆
Płatny zabijaka o silnym kręgosłupie moralnym - to już brzmi ciekawe, a jeśli tylko wczytamy się w jego przygody przepadamy z kretesem ❤️
Koniasz to idealny przykład postaci, która co rusz wpada w bagno, a później brnie dalej do przodu i nawet się nie...

Koniasz to płatny zabijaka o silnym kręgosłupie moralnym. Zachwycający twardziel. Wychodzi suchą stopą z każdego bagna, otrzepuje się i brnie dalej do przodu. Łatwo go polubić, mimo bezwględności nie poddał się mentalności boksera, zachował inteligencję.
Powieść fantazy osadzona w mistrzowsko rozbudowanym świecie z elementami handlu, polityki.

Koniasz to płatny zabijaka o silnym kręgosłupie moralnym. Zachwycający twardziel. Wychodzi suchą stopą z każdego bagna, otrzepuje się i brnie dalej do przodu. Łatwo go polubić, mimo bezwględności nie poddał się mentalności boksera, zachował inteligencję.
Powieść fantazy osadzona w mistrzowsko rozbudowanym świecie z elementami handlu, polityki.

Zbiór opowiadań o przygodach Koniasza. Wedlug mnie tom I i formula dluzszej opowiesci lepsza, ale "krawędź żelaza" mimo wszystko dobrze się czyta.

Zbiór opowiadań o przygodach Koniasza. Wedlug mnie tom I i formula dluzszej opowiesci lepsza, ale "krawędź żelaza" mimo wszystko dobrze się czyta.