Pamiętnik znaleziony w wannie

"ᴄᴢᴌᴏᴡɪᴇᴋ, ɴᴀᴡᴇᴛ ᴜᴅᴀᴊᴀ̨ᴄ ᴛʏʟᴋᴏ ꜱᴢᴍᴀᴛᴇ̨, ᴢᴀᴡꜱᴢᴇ ꜱɪᴇ̨ ᴘᴏɴɪᴇᴋᴀ̨ᴅ ᴛʀᴏᴄʜᴇ̨ ᴢᴇꜱᴢᴍᴀᴄɪ."

📔 "Pamietnik znaleziony w wannie" Stanisława Lema to paranoja w czystej postaci. To sytuacja Kafkowska w połączeniu z Orwellowską rzeczywistością. Nic nie jest tu takie jakie być powinno, a każde zdarzenie lub rzeczy, wydają się być z biegiem czasu coraz bardziej absurdalne. Powieść Lema ma lekko satyryczne zabarwienie, choć często nie ma w niej zbyt wielu powodów do śmiechu. Ów historia traktuje o zagubieniu człowieka w wielkiej machinie biurokracji. O bezsensowności i bezcelowości ich działania. A biorąc pod uwagę to że Stanisław Lem pisał w czasach PRL, zapewne jest tu wiele odnośników do ówczesnej władzy i systemu totalitarnego, który panował wtedy w Polsce. Szczególnie widać to na płaszczyźnie szpiegostwa, wiecznych oskarżeń i donosicielstwa.
Całość prezentuje się niezwykle groteskowo, lecz nic w tym złego, gdyż zapewne taki był zamysł.

📔 Powieść opowiada o agencie rządowym, zamkniętym w tajnej bazie gdzieś głęboko pod ziemią. Bohaterowi zostaje przydzielona tajna misja, gdy rozpoczyna ją, wszystko zaczyna wymykać mu się spod kontroli. Chaos panując dookoła podsyca jedynie paranoję każdego nowo napotkanego decydenta. Pokonując szczeble biurokracji przekonuje się coraz bardziej o absurdalności całego systemu. I koniec końców sam staje się jego ofiarą.

"ᴄᴢᴌᴏᴡɪᴇᴋ, ɴᴀᴡᴇᴛ ᴜᴅᴀᴊᴀ̨ᴄ ᴛʏʟᴋᴏ ꜱᴢᴍᴀᴛᴇ̨, ᴢᴀᴡꜱᴢᴇ ꜱɪᴇ̨ ᴘᴏɴɪᴇᴋᴀ̨ᴅ ᴛʀᴏᴄʜᴇ̨ ᴢᴇꜱᴢᴍᴀᴄɪ."

📔 "Pamietnik znaleziony w wannie" Stanisława Lema to paranoja w czystej postaci. To sytuacja Kafkowska w połączeniu z Orwellowską rzeczywistością. Nic nie jest tu takie jakie być powinno, a każde zdarzenie lub rzeczy, wydają się być z biegiem czasu coraz bardziej absurdalne. Powieść Lema ma...

Bardzo męcząca pod względem fabularnym książka, która świetnie oddaje tragikomedię obłędu szpiegomanii. Natłok wydarzeń jest tak duży, że autor fabularnie uzasadnił w książce 2 wydarzenia, w których główny bohater powtarza to, co go dotychczas spotkało, co pomaga czytelnikowi uporządkować ciąg zdarzeń. Najlepszym fragmentem jest wstęp do zasadniczej fabuły, który jest niczym innym, jak analizą krytyczną źródła historycznego (owym źródłem jest właściwy >Pamiętnik znaleziony w wannie<) z odległej przyszłości.

Bardzo męcząca pod względem fabularnym książka, która świetnie oddaje tragikomedię obłędu szpiegomanii. Natłok wydarzeń jest tak duży, że autor fabularnie uzasadnił w książce 2 wydarzenia, w których główny bohater powtarza to, co go dotychczas spotkało, co pomaga czytelnikowi uporządkować ciąg zdarzeń. Najlepszym fragmentem jest wstęp do zasadniczej fabuły, który jest...

Niezwykle ciekawa, pełna niewyjaśnionych tajemnic, skłaniająca do refleksji, wypełniona po brzegi absurdem i humorem książka, z którą bardzo miło spędzało się czas. Z pewnością można tu się doszukiwać wielu ukrytych znaczeń, metafor i nawiązań czy to politycznych, filozoficznych czy historycznych, ale mnie jako czytelnika współczesnego bardziej interesuje sama treść literacko-rozrywkowa. Pamiętnik to książka niezwykle zajmująca, przezabawna i idealnie wpasowujące się w moje gusta; do końca nie wiadomo, o co chodzi, ale jest ciekawie. Szalona fabuła wodzi nas po całym ogromie Gmachu, przedstawia bohaterów, którzy często zachowują się jak kompletni wariaci, ale w tym szaleństwie jest jakaś niemożliwa metoda. I może nie jest to najlepsza książka Lema jaką przeczytałem, ale z pewnością w mojej skromnej opinii, najbardziej w prostym rozumieniu zabawna i dostarczająca pozytywnych wrażeń.

Niezwykle ciekawa, pełna niewyjaśnionych tajemnic, skłaniająca do refleksji, wypełniona po brzegi absurdem i humorem książka, z którą bardzo miło spędzało się czas. Z pewnością można tu się doszukiwać wielu ukrytych znaczeń, metafor i nawiązań czy to politycznych, filozoficznych czy historycznych, ale mnie jako czytelnika współczesnego bardziej interesuje sama treść...

Nieoceniona pozycja. Nasz polski "1984".

Orwell, dopiero na końcu odsłania nam losy świata z jego powieści. Lem, czyni to jako wstęp, to zaledwie preludium.

Hermetyczne wyizolowane z wyboru państwo zapadnięte w spiralę paranoicznej biurokracji, oraz przypadkowy protagonista - który stara się w tym wszystkim odnaleźć.

Zdawało by się - alternatywna rzeczywistość w książce - nie jest jednak aż tak odległa od naszej. Warto obejrzeć dokument o naszym wybitnym pisarzu. Przeżył on wojnę, nie ugiął się PRL-owskiej cenzurze - a wręcz ją przechytrzył. Dotkliwe doświadczenia, w swoim czasie, przemianowywał w piękne powieści.

Myślę, że książka oddaje czasy komuny, tego paranoicznego lęku wobec drugiego człowieka w obawie - czy nie doniesie on na Ciebie za odrębność poglądów. Za - nie bycie podporządkowanym "partyjniakiem", gdy to po zbyt swobodnej rozmowie z sąsiadem, można było zniknąć z ulicy i wylądować w tajnym więzieniu Służb Bezpieczeństwa. Nawet w naszym mieście, gdzie w czasach komuny była siedziba SB - w jej piwnicy ostały się modlitwy wyryte na ścianie przez więźniów politycznych - przez zwykłych ludzi, cywili - myślących inaczej niż nakazywała PRL-owska doktryna.

Wspaniały błyskotliwy umysł Stanisława Lema, oddał ten rygor myślenia w swej książce pod postacią groteski, w ironicznej wręcz komedii, i ostatecznie w dramacie prostego człowieka - który to jak wszyscy wokół niego - ugrzęźli w chorej machinerii wypaczonego systemu.

Książka jest niezwykle przenikliwa, złożona psychologicznie w wymiarze intryg postaci, a zarazem ich osobistych dylematów. Powiedział bym, że autor pięknie tu oddaje empatię, a nieraz są to trudne emocje i przejmujące rozterki. W tym świecie - choć zdystansowani - jesteśmy zagubieni równie co bohater, i cały czas nie wiemy dokąd to wszystko zmierza, komu można zaufać.

Nie nazwał bym tego lekką pozycją, ale na pewno - wartą przeczytania. To poniekąd pomnik zwycięstwa naszych przodków. To alternatywna rzeczywistość napisana w 1961 roku która się nie wydarzyła, a jednak - historia naszego kraju w tym samym czasie otarła się o równie paranoiczny i terrorystyczny urzędowo-polityczny ustrój.

Oby takie książki jak ta, przetrwały - choćby ku przestrodze.

Nieoceniona pozycja. Nasz polski "1984".

Orwell, dopiero na końcu odsłania nam losy świata z jego powieści. Lem, czyni to jako wstęp, to zaledwie preludium.

Hermetyczne wyizolowane z wyboru państwo zapadnięte w spiralę paranoicznej biurokracji, oraz przypadkowy protagonista - który stara się w tym wszystkim odnaleźć.

Zdawało by się - alternatywna rzeczywistość w książce...

Ciężko coś konkretnego o tej książce Lema napisać. Tyle w niej (umyślnego) chaosu, że wszystko zależy od interpretacji czytelnika. Pełno w tej historii groteski i typowego dla autora humoru. Nie jest to książka dla osób, które u Lema szukają kosmosu i technologii, tutaj raczej znajdzie się więcej komentarza społecznego i filozofii.

Ciężko coś konkretnego o tej książce Lema napisać. Tyle w niej (umyślnego) chaosu, że wszystko zależy od interpretacji czytelnika. Pełno w tej historii groteski i typowego dla autora humoru. Nie jest to książka dla osób, które u Lema szukają kosmosu i technologii, tutaj raczej znajdzie się więcej komentarza społecznego i filozofii.

Kto próbował załatwić coś w urzędzie, ten z tej książki się nie śmieje ;) Ciekawa pozycja Lema, mnie wciągnęła.

Kto próbował załatwić coś w urzędzie, ten z tej książki się nie śmieje ;) Ciekawa pozycja Lema, mnie wciągnęła.

Książka właściwie dzieli się na 2 części - futurologiczny wstęp i resztę. Wstęp jest wprowadzeniem do uniwersum przyszłości, w którym nie ma komunikacji i archiwizacji w postaci papierowej, ponieważ ludzkość doświadczyła Wielkiego Rozpadu - rozpadu papieru na poziomie atomowym i utraciła wszystkie lub prawie wszystkie dane utrwalone na papierze (czyli wszystko od XIX po przyszłą kolonizację kosmosu). Środek książki jest reliktem przeszłości, opowieścią pewnego człowieka, który został wciągnięty w super biurokratyczną machinę, która funkcjonowała sama dla siebie. Jest to ciekawe spojrzenie, lecz owo wyobrażenie Lema o skrajnej biurokracji z 1960 roku nie sprawdziło się i nie miało na szczęście realnego odpowiednika.

Książka właściwie dzieli się na 2 części - futurologiczny wstęp i resztę. Wstęp jest wprowadzeniem do uniwersum przyszłości, w którym nie ma komunikacji i archiwizacji w postaci papierowej, ponieważ ludzkość doświadczyła Wielkiego Rozpadu - rozpadu papieru na poziomie atomowym i utraciła wszystkie lub prawie wszystkie dane utrwalone na papierze (czyli wszystko od XIX po...

Nie wiem jaką ocenę wystawić tej powieści?
Świetne pióro i wyobraźnia Lema stworzyły absurdalny świat, gdzie nic nie jest tym za co się podaje i wydaje, z zapętlającą się akcją, gdzie czytelnik z głównym bohaterem przemierza tajemniczy Gmach, gubiąc się w tym co pozornie, na samym początku, było oczywiste.
Konstrukcja dzieła została tak stworzona, że tylko dzięki wstępowi możemy się zorientować w zawiłościach fabuły. Można tu znaleźć, i krytykę państwa totalitarnego, i krytykę działalność tajnych służb, czy geniusz Lema tworzący absurdalną historię osadzoną w przyszłości, z człowiekiem pełnym dzisiejszych rozterek.

Nie wiem jaką ocenę wystawić tej powieści?
Świetne pióro i wyobraźnia Lema stworzyły absurdalny świat, gdzie nic nie jest tym za co się podaje i wydaje, z zapętlającą się akcją, gdzie czytelnik z głównym bohaterem przemierza tajemniczy Gmach, gubiąc się w tym co pozornie, na samym początku, było oczywiste.
Konstrukcja dzieła została tak stworzona, że tylko dzięki wstępowi...

Jest wielki. Swą wielkością może przerażać, bo w swych nieskończonych korytarzach skrywa różne prawdy, niekoniecznie ze sobą powiązane. Jestem w środku, a pośród plątaniny znaków czekam na ten jeden jedyny, który wskaże mi cel. Nie ma nic. Czekam w łazience, gdzie mogę uspokoić myśli, obejrzeć swe odbicie i ponownie przygotować się na eksplorację paradygmatów czekających na końcu drogi. Tylko czy jest jakiś koniec, skoro nie ma wyjścia? Może już go nigdy nie zobaczę...

Powieść będąca zagadką do rozwiązania, maskującą swe zamiary, choć uważność przy jej lekturze na pewno popłaca. Taką książkę miałem przyjemność przeczytać od Stanisława Lema, który z lekka zabawił się z czytelnikiem dając mu do ręki zbiór kodów do odszyfrowania. Dzieło to wymaga cierpliwości i skupienia, żeby móc poznać jego tajemnice, aczkolwiek sam autor nie gwarantuje tego od samego początku. I tu w ruch idą różne interpretację, albowiem powieść ta osadzona w Kafkowskim wręcz entourage'u, kieruje do Gmachu; miejsca utożsamianego z system biurokratycznym - molochem aparatu politycznego, dla którego własność wyboru jednostki się nie liczy.

Bezimienny bohater poszukuje w nim celu swej misji, a skupisko wywiadowcze zdawać się może - ciągle zmienia swe wytyczne - prowadząc do wszechwładnego chaosu, z którego wykiełkować łatwo takiemu zjawisku jak paranoja. Będąc w tym mikrokosmosie dziwności, na pierwszy rzut oka wkrada się do umysłu satyra oraz groteska wymierzona w pracę wywiadu, wręcz kpina, lecz gdy tekst rzuca swa drobiną światła, to niechybnie przyjdzie odkrycie dotyczące filozoficznych rozważań o jednostce zagubionej w gąszczu znaków, błądzącej we mgle szukając prawdy, która wyzwoli ją z kajdan narzuconych norm. Kiedy już jednak zbliży się do niej, ta wcale może nie być tym, czego się oczekiwało.

Powieść Lema utkana została z metafor balansujących na granicy różnych gatunków, lecz odczytanie dzieła jest szeroko otwarte. Obserwując poczynania bohatera książki, łatwo o połączenie kropek i przez to jeden szyfr można odczytać jako krytykę państwa totalitarnego, a jego syntezą jawi się tu wspomniany Gmach.
Idąc tym tokiem rozumowania historia się rozszerza, bada reakcję odbiorcy, doprowadzając do miejsca, które wciąż oferuję kolejne zagadki. Bohater znajduję jednak coś na kształt odosobnienia - łazienki z wanną, to jest jedynego pomieszczenia, gdzie może istnieć poza trybikiem całej tej maszynerii. No chyba że nie zamknie za sobą drzwi...

Jest wielki. Swą wielkością może przerażać, bo w swych nieskończonych korytarzach skrywa różne prawdy, niekoniecznie ze sobą powiązane. Jestem w środku, a pośród plątaniny znaków czekam na ten jeden jedyny, który wskaże mi cel. Nie ma nic. Czekam w łazience, gdzie mogę uspokoić myśli, obejrzeć swe odbicie i ponownie przygotować się na eksplorację paradygmatów czekających na...

Gatunkowo dosyć ciężka rzecz. Ta rzeczywistość zapada w pamięć na długo. Niby podobna do świata, który znamy, ale z drugiej strony wszystko jest takie dziwne i przesadzone. I nikt do końca nie wie o co chodzi - tak daleko to zabrnęło.

Gatunkowo dosyć ciężka rzecz. Ta rzeczywistość zapada w pamięć na długo. Niby podobna do świata, który znamy, ale z drugiej strony wszystko jest takie dziwne i przesadzone. I nikt do końca nie wie o co chodzi - tak daleko to zabrnęło.