Droga tai-chi. Tao odrodzenia

Do opisu dodałabym, że książka pomaga przewartościować lub utrwalić przekonania. W zależności od potrzeby. Pewnie dlatego ma tak "rozrzucone" opinie. Dla jednych "objawienie" dla innych to co wiadomo powszechnie i pojawiło się już w wielu publikacjach. Czyli albo jedynie powtórka albo praca ze sobą. Jeśli to drugie to całkiem niezła jest, bo w tym aspekcie nie jest zbyt przegadana. Może się wydawać infantylna ale moim zdaniem zawiera głębię tylko trzeba chcieć chwilę się pozastanawiać, co mozna wziac z każdej myśli czy aforyzmu. Przecież te niepotrzebne mozna ominąc. Przy każdym haśle, sentencji, postanowieniu krótki opis dlaczego tak.

To nie jest książka o zasadach ajurwedy – wrzuciłabym ją do worka z psychologią ajurwedyjską i filozofią. Czasem mądra, czasem odkrywcza, miejscami nieaktualna. Ale to wciąż Deepak – gość, który wie, o czym mówi, a jego myślenie daje dużo komfortu w tym świecie pełnym strachów :).

Książka w sposób treściwy ukraca wszelkie dywagacje na temat: Co jeść, aby byż zdrowym. Rewelacyjne badania i jeszcze bardziej rewelacyjne wnioski. Grupa krwi 0 nie jest tym samym, czym grupa krwi zbieracza A itd. Wyjaśnia to tez dlaczego niektórzy mają "długie zęby" na niektóre produkty :)

Zgodzę się z opiniami pozostałych czytelników, że jest to książka wymagająca. Jeśli jednak interesuje nas ten temat i chcielibyśmy wprowadzić znaczące zmiany do naszego życia, Anna Ciesielska przeprowadzi nas krok po kroku przez poszczególne etapy przyswajania tejże wiedzy.

Książka ukazuje niekonwencjonalne podejście do choroby. W rzeczywistości powinniśmy być wdzięczni za chorobę, która nas dotyka, gdyż, tylko dzięki niej, jesteśmy w stanie dotrzeć do głębin swojego prawdziwego JA i odkrywać siebie na nowo. Więcej na blogu: http://tiny.pl/qmkpt

Współcześnie łatwiej jest ćwiczyć jogę na kursach czy też oglądająć filmiki w sieci, ale lata temu taka książeczka to był hit. Wszystko jest w prostych słowach i ilustracjach objaśnione, oczywiście istnieje ryzyko, że pewne ćwiczenia wykonuje się źle, jednak wolę ćwiczyć w swoim tempie i uczyć się na własnych błędach niż ciągle porównywać się do innych 'kursantów' i przez to wpaść w kompleksy, zwłaszcza że niektóre pozycje mogą być ciężkie dla jogowych żółtodziobów i trzeba je po prostu spauzować. Obecnie rynek pęka w szwach od nadmiaru pozycji dotyczących jogi, ciężko jest się zdecydować na jedno, faktycznie do tej książki mam sentyment (kupiłam ją będąc nastolatką z milionem kompleksów) jednak wciąż po nią sięgam, gdyż jest bardzo przejrzysta i prosto skonstruowana bez nadmiernych zchwytów, wygibasów czy kilkudziesięciu porad niekoniecznie dotyczących jogi, które dla osób nie ćwiczących regularnie mogą powodować mętlik w głowie i niesłusznie zrazić do tej dyscypliny.

Leniwa opowieść o życiu, które kręci się wokół jedzenia, o zbiorach (np. dzikich szparagów),o zapasach na zimę, o uroczej prostocie egzystencji podporządkowanej naturze. Każdy rozdział poprzetykany dosyć ciekawymi przepisami, z których wyłuskałam kilka dla siebie ;) Niewymagająca, przyjemna lektura.

Przejrzysta i genialna w swojej prostocie konstrukcja książki. Wszystkie asany wyjaśnione następująco: na co działa, wykonanie w punktach, porady specjalisty, czasem odmiany – jeśli występują, do tego fotografia lub kilka. Prosta w obsłudze i konkretna książka.

"Terapia wzroku polega na wykształceniu trwałego nawyku naturalnego sposobu patrzenia, który staje się samoleczącą aktywnością pozwalające na wytworzenie i rozszerzenie nowych ścieżek neuronowych w mózgu." ❤️ Wzrok. Jeden z naszych najważniejszych zmysłów. Większość z nas traktuje pogarszanie jego stanu, jak coś nieuniknionego. Mówimy wtedy: „taki wiek”, „taka praca”, „taka genetyka”. Czy można jednak spojrzeć na to zupełnie inaczej? Czy możliwe jest, że narząd wzroku (w znaczącej większości przypadków) jest uleczalny, podobnie jak choroby i nabyte wady wszystkich naszych narządów? Tak! Wiele naszych problemów ze wzrokiem ma związek z napięciem, stresem i złymi nawykami. Metody dr. Batesa zachęcają do pracy z relaksem, uważnością i prostymi ćwiczeniami, które mają pomóc oczom wrócić do bardziej naturalnego sposobu widzenia. Ta książka to zaproszenie do zmiany naszego podejścia. Do obserwowania własnego ciała, swoich nawyków i tego, jak bardzo napięcie wpływa na nasze oczy. To książka, która niekoniecznie zmienia wszystko od razu, ale potrafi zmienić sposób myślenia.. a czasami właśnie od tego zaczyna się najwięcej! ❤️

Naprawdę ważna rzecz. Czyta się ją szybko i z wypiekami, głównie jednak ze względu na sposób pisania - "american's friendly". Choć nie umniejsza to wagi informacji w niej umieszczonych. Program przedstawiony w książce oparty jest na zdrowym rozsądku i naukowych podstawach, a co najważniejsze - działa. I to działa dobrze. Nie jest to poradnik o chudnięciu, a raczej przewodnik po zdrowym odżywianiu.

Tę książkę polecił mi mój lekarz rodzinny, więc ją przeczytałam! Ciekawe informacje dotyczące żywności oraz nawyków żywieniowych. Myślę, że niektóre są dość surowe i bardzo "ostre" a nawet drastyczne. Nie mogę powiedzieć, czy się z czymś zgadzam, czy też nie, ponieważ brak mi w tym temacie odpowiedniej wiedzy. Niemniej, uważam, że wszystko należy robić "z głową" i z umiarem a wtedy będzie dobrze. Rzecz jasna - łatwo powiedzieć, nie tak łatwo zrobić. Ciekawa jestem wypowiedzi osób mających w tej tematyce wiedzę i doświadczenie a może i jakieś badania naukowe w zanadrzu. Jak one odniosłyby się do tej książki? Czyta się ciekawie, za co ode mnie 10/10.

Idea zaproponowana przez Michela Montignaca w książce "Jeść, aby schudnąć" bardzo przypadła mi do gustu. Może nie jest to najprostsza dieta w realizacji, biorąc pod uwagę polską tradycję i dostępność różnych produktów na rynku, ale jej zasady wydają mi się bardzo racjonalne i aż kuszą, by je wprowadzić w życie. W skrócie, Metoda Montignaca opiera się na jedzeniu w zrównoważony sposób produktów o niskim indeksie glikemicznym. Z naszego polskiego jadłospisu należy zatem wykreślić m.in.: biały chleb, ziemniaki, gotowaną marchewkę i buraki, zwykły ryż, słodycze i słodkie napoje oraz gotowe dania (w szczególności fast foody). Chodzi o to, by wyeliminować z naszej diety tzw. złe węglowodany, czyli głównie cukry, którym obecnie przypisuje się odpowiedzialność za epidemię otyłości (nie tłuszczom, jak do niedawna sądzono). Zaletą tej metody jest to, że nie musimy liczyć kalorii i możemy jeść praktycznie do woli produkty o niskim indeksie glikemicznym, czyli nie chodzimy głodni, co jest najważniejsze w procesie odchudzania. Moim zdaniem, Metoda Montignaca jest warta wypróbowania, jednakże przed jej zastosowaniem należy bardzo dobrze poznać jej zasady

Przeczytane ponownie po 15 latach. Dużo wiedzy, o której zapominamy w zachodnim świecie. Bliskość natury, zdrowe odżywianie, nie przeciążanie naszych ciał produktami, które nie są naturalne, nie wzmacniają nas. Polecam przestudiować i wyciągać swoje wnioski. To nie jest dzieło, które powinno być czytane dosłownie a wszystkie techniki kopiowane. Każdy musi znaleźć swój sposób na powrót do zdrowia, gdyż każdy jest specjalnym, skomplikowanym systemem.

Fajna książka, ala zielnik, aż się chce posadzić zioła w ogrodzie i samemu uprawiać i sporządzać z nich domowe-ziołowe lekarstwa. Na samym końcu są podane zioła w innym zastosowaniu niż lekarstwa np. jako maseczki na cerę, włosy oraz jako przyprawy w kuchni (co mi się bardzo przyda). Ciekawe jest to że w książce są podane nazwy ziołowych leków które można kupić w aptece, książka jest z 1984 a niektóre z nich są nadal dostępne, choć co niektóre zmieniły nazwę. Najbardziej ciekawe było jednak to, że pojawiła się nazwa "Herbapol", zawsze tą markę omijałam, no bo co herbata jak herbat, tylko droższa. A tu popatrz może i coś z natury w tym jest?