Kot wśród gołębi

Okładka książki Kot wśród gołębi autorstwa Agatha Christie
Okładka książki Kot wśród gołębi autorstwa Agatha Christie
Agatha Christie Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie Cykl: Herkules Poirot (tom 36) kryminał, sensacja, thriller
272 str. 4 godz. 32 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Herkules Poirot (tom 36)
Tytuł oryginału:
Cat Among the Pigeons
Data wydania:
2016-12-29
Data 1. wyd. pol.:
2016-12-29
Liczba stron:
272
Czas czytania
4 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788327154897
Tłumacz:
Krystyna Bockenheim
Morderstwo nauczycielki gimnastyki prestiżowej szkoły dla dziewcząt nie mieści się w schematach. Mało tego, jedna z uczennic zostaje porwana. Prawdziwa szkolna maskarada: przebieranki, szpiedzy, szantaż i klejnoty, które nawet z niewinnych nastolatek czynią prawdziwe kobiety! Morderca nieprędko opuści mury szacownej szkoły.

Herkules Poirot pojawia się na kartach powieści znacznie później niż zwykle, za to w najwyższej formie.

Powieść dla miłośników kobiet i… kotów (oraz przeciwników gołębi)!
Średnia ocen
7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Kot wśród gołębi w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Kot wśród gołębi



1664 861

Oceny książki Kot wśród gołębi

Średnia ocen
7,2 / 10
721 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinie i dyskusje o książce Kot wśród gołębi

avatar
175
164

Na półkach:

To bardzo dobry kryminał, może nie należy do moich faworytów w dorobku Christie, ale i tak czytało mi się go bardzo przyjemnie. To jedna z tych powieści, które może nie uderzają od razu spektakularnym rozmachem, ale stopniowo wciągają intrygą i klimatem.

Bardzo zaciekawił mnie motyw prestiżowej szkoły dla dziewcząt jako miejsca zbrodni. Zamknięta społeczność, sekrety, podejrzenia, ukryte tożsamości, to wszystko świetnie buduje atmosferę niepokoju. Do tego dochodzi wątek klejnotów i element szpiegowskiej intrygi, który dodaje historii dodatkowej warstwy. Dzięki temu nie jest to wyłącznie klasyczny kryminał, ale opowieść z nieco szerszym tłem.

Hercule Poirot pojawia się stosunkowo późno, co może być dla niektórych minusem, ale mnie to akurat nie przeszkadzało. Kiedy już wkracza do akcji, robi to, co potrafi najlepiej, porządkuje chaos i odsłania to, czego inni nie dostrzegli. I jak zwykle robi to z klasą.

Intryga jest dobrze skonstruowana, pojawia się kilka ciekawych tropów, a zakończenie zaskakuje. Nie powiedziałabym, że to najbardziej błyskotliwa zagadka Christie, ale na pewno solidna i satysfakcjonująca.

To po prostu dobra książka - klasyczny kryminał w najlepszym stylu autorki, z ciekawym miejscem akcji i dobrze poprowadzoną tajemnicą. Jeśli lubicie Christie, zdecydowanie warto przeczytać.

To bardzo dobry kryminał, może nie należy do moich faworytów w dorobku Christie, ale i tak czytało mi się go bardzo przyjemnie. To jedna z tych powieści, które może nie uderzają od razu spektakularnym rozmachem, ale stopniowo wciągają intrygą i klimatem.

Bardzo zaciekawił mnie motyw prestiżowej szkoły dla dziewcząt jako miejsca zbrodni. Zamknięta społeczność, sekrety,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
129
92

Na półkach:

Co łączy szlachetne kamienie, Bliski Wschód i prestiżową szkołę Meadowbank?
Co kryje się pod powierzchnią spokojnej grupy o nienagannych manierach?
Kto rozgrywa wszystkich — i dlaczego nikt tego nie widzi?

Najbardziej fascynujące w manipulacji jest to, że działa najlepiej wtedy, gdy wydaje się… niewinna.
Uśmiech. Dobre wychowanie. Perfekcyjna fasada.

A potem pojawia się Hercules Poirot — i robi coś, co kocham najbardziej: nie szuka tego, co oczywiste. Szuka pęknięcia. Jednego szczegółu, który nie pasuje do tej idealnej układanki.
I to właśnie moment odkrycia jest tu najmocniejszy — chwila, w której cała iluzja się rozpada, a Ty orientujesz się, że ktoś od początku prowadził grę. Cicho. Precyzyjnie. Bezbłędnie.
Poirot nie tylko demaskuje sprawcę.
On rozbiera jego strategię na części pierwsze — pokazując, że największą bronią nie była siła, tylko kontrola narracji.
I nagle wszystko zaczyna mieć sens.

🖤 To jedna z tych historii, które przypominają: najbardziej niebezpieczni ludzie to nie ci, którzy krzyczą — tylko ci, którzy potrafią sprawić, że im ufasz.

,,Kiedy chodzi o szlachetne kamienie, ludzie przestają być sobą.”

Co łączy szlachetne kamienie, Bliski Wschód i prestiżową szkołę Meadowbank?
Co kryje się pod powierzchnią spokojnej grupy o nienagannych manierach?
Kto rozgrywa wszystkich — i dlaczego nikt tego nie widzi?

Najbardziej fascynujące w manipulacji jest to, że działa najlepiej wtedy, gdy wydaje się… niewinna.
Uśmiech. Dobre wychowanie. Perfekcyjna fasada.

A potem pojawia się...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
869
705

Na półkach: ,

W prestiżowej szkole dla dziewcząt w Meadowbank dochodzi do makabrycznej zbr0dni. Jedna z nauczycielek zostaje zastrzelona. Nikt nic nie widział, nikt nic nie wie. A jednak wydarzyło się, a to nadal nie koniec. Dyrektorka martwi się o przyszłość szkoły, a wszyscy martwią się o swoje bezpieczeństwo. Na szczęście po przybyciu Herkulesa Poirot śledztwo zaczyna nabierać tempa.

Jak ja lubię, w taki niespieszny wieczór jak dziś, usiąść na kanapie z filiżanką herbaty i zanurzyć się w najlepszy przykład gatunku cosy crime, aby w ciszy i spokoju móc prowadzić śledztwo ramię w ramię z Herkulesem Poirot. Intelekt tego jegomościa zawsze zachwyca i również tutaj widzimy jego wybitne zdolności. Świat młodych panien, które jeszcze nie nabyły złych nawyków i dopiero wchodzą w świat dorosłych jest tu ukazany niezwykle obrazowo. Za to intryga kryminalna zatacza coraz szersze kręgi i faktycznie tylko pomoc z zewnątrz, w postaci Herkulesa, może tu pomóc.
Jest to kolejna historia Królowej Kryminału, która pokazuje jej szeroką wiedzę geograficzno-polityczną tamtych czasów oraz tło obyczajowe, które pięknie wplata się w fabułę. I jak tu się nie zachwycać?...

W prestiżowej szkole dla dziewcząt w Meadowbank dochodzi do makabrycznej zbr0dni. Jedna z nauczycielek zostaje zastrzelona. Nikt nic nie widział, nikt nic nie wie. A jednak wydarzyło się, a to nadal nie koniec. Dyrektorka martwi się o przyszłość szkoły, a wszyscy martwią się o swoje bezpieczeństwo. Na szczęście po przybyciu Herkulesa Poirot śledztwo zaczyna nabierać...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

5617 użytkowników ma tytuł Kot wśród gołębi na półkach głównych
  • 4 063
  • 1 523
  • 31
1077 użytkowników ma tytuł Kot wśród gołębi na półkach dodatkowych
  • 684
  • 119
  • 73
  • 72
  • 71
  • 30
  • 28

Inne książki autora

Agatha Christie
Agatha Christie
Córka Clary i Fredericka Miller – angielska autorka powieści kryminalnych. Agatha Christie jest najbardziej znaną na świecie pisarką kryminałów oraz najlepiej sprzedającą się autorką wszech czasów. Wydano ponad miliard egzemplarzy jej książek w języku angielskim oraz drugi miliard przetłumaczonych na 45 języków obcych. We Francji sprzedano 40 milionów jej książek, podczas gdy zajmującego drugie miejsce Emila Zoli – 22 miliony. Pod pseudonimem Mary Westmacott wydała kilka powieści obyczajowych, które również cieszyły się popularnością. Agatha Christie stworzyła słynne postaci literackie dwojga detektywów: Belga Herkulesa Poirota oraz starszej pani, detektyw-amator panny Marple. Będąc jeszcze u szczytu kariery napisała dwie powieści z tymi bohaterami z zastrzeżeniem, że mają się ukazać dopiero po jej śmierci (czyli kilkadziesiąt lat później). Miały to być ostatnie zagadki do rozwiązania dla Poirota i Marple. W ostatniej zagadce belgijskiego detektywa zostaje on uśmiercony, bo, jak wytłumaczyła w swoim pamiętniku, zawsze uważała go za nieznośnego. Natomiast panna Marple, której rysy były wzorowane na babce autorki, po rozwiązaniu tajemnicy "Uśpionego morderstwa" spokojnie powróciła do swojej wioski. Wiele z jej powieści i opowiadań zostało sfilmowanych, niektóre wiele razy (Morderstwo w Orient Expressie, Śmierć na Nilu czy 4.50 z Paddington). Na ich podstawie powstały także seriale telewizyjne i słuchowiska radiowe.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Kot wśród gołębi przeczytali również

Sprawa nerwowej żałobniczki Erle Stanley Gardner
Sprawa nerwowej żałobniczki
Erle Stanley Gardner
Perry Mason postanowił nieco wypocząć, ale wychodziło mu to średnio. Nie dość, że sam sobie nie pozwalał na zapomnienie o pracy, to dodatkowo praca także nie pozwoliła mu o sobie zapomnieć. Belle Adrian, jako nadopiekuńcza matka dwudziestojednoletniej Carlotty, niepokoi się, gdy córka nie wraca zbyt długo z pewnej kolacji. Carlotta pojechała na spotkanie z człowiekiem o mocno kiepskiej reputacji, playboyem, podrywaczem i draniem, o którym wiadomo, że potrafi się nawet posunąć stanowczo za daleko, gdy nie otrzyma tego, na co ma ochotę. Zaniepokojona matka odchodzi od zmysłów, gdy widzi, że po północy samochodu córki jeszcze nie ma w garażu. Można jedynie sobie wyobrazić, co poczuła, gdy z okolicy położonego niedaleko domu gospodarza tej kłopotliwej kolacji dobiegł przeraźliwy krzyk kobiety. A co robi kochająca matka, gdy chwilę potem biegnie do domu towarzysza swojej córki i znajduje go martwego? „Sprawa nerwowej żałobniczki” to kryminał, którego akcja rozgrywa się w popularnym, górskim kurorcie. Perry Mason pojechał tam na wakacje, lecz skończyło się tym, że zaangażowany został do obrony osoby oskarżonej o morderstwo. Pani Belle Adrian zgłosiła się do niego jeszcze zanim postawiono jej oficjalne zarzuty. W kręgu podejrzanych jest także Carlotta, jako osoba, która spędziła wieczór z ofiarą, lecz reprezentowaniem spraw Carlotty zajmował się będzie jej przyjaciel, więc Perry Mason skupi się na pani Adrian. Ciężko jednak współpracuje się z osobą, która już na wstępie zataja pewne istotne informacje. Perry Mason, jako rasowy adwokat, nie rozpoczyna sprawy od ustalenia faktów, lecz od określenia tego, czego jego klientka absolutnie nie powinna mówić prowadzącemu dochodzenie szeryfowi. Belle Adrian oczywiście myśli tylko o tym, jak uchronić córkę od kary i skandalu, więc także nie zamierza adwokatowi ujawniać wszystkich faktów i mówi jedynie to, co jej się wydaje słuszne tudzież bezpieczne. Carlotta chciałaby pomóc, ale powodowana lojalnością wobec przyjaciela również nie opisuje Masonowi pełnej wersji wydarzeń widzianych z jej perspektywy. Adwokat nie jest więc na początku pewien, czy broni niewinną osobę, nie jest w stanie z całym przekonaniem ustalić, czy pani Adrian ma rzeczywiste powody, by kryć córkę, nie mówiąc już o tym, że do końca nie wie on o niektórych bezsprzecznie ustalonych przez śledczych lub ujawnianych w trakcie procesu przez świadków faktach. Perry Mason trzyma jednak fason w każdej, nawet najbardziej zaskakującej sytuacji, powodując niemałe zdziwienie u swojego przeciwnika, prokuratora Hale’a. Pomimo więc tego, iż o tym, że pani Adrian była feralnej nocy w domu zamordowanego, dowiaduje się w bardzo zaawansowanej fazie procesu („Każdy, kto wynajmuje prawnika i pozwala przygotować mu obronę na podstawie fałszywych przesłanek, postępuje głupio”),udaje mu się zapanować nad sytuacją i doprowadzić przed oblicze sądu istotnego, ale niechętnie współpracującego świadka, który w dodatku może być wykorzystany przez jego przeciwników z sali sądowej w rozgrywce dotyczącej etyki jego postępowania. Adwokatowi ostatecznie udaje się wyłowić ze wszystkich usłyszanych zeznań coś, co pozwoli na wiarygodną rekonstrukcję rzeczywistych wydarzeń w domu ofiary. Jednak same zeznania na nic by się zdały, gdyby wcześniej nie zebrano odpowiedniego materiału poszlakowego, który stanowi obiektywny punkt odniesienia dla wszystkich krętactw osób zamieszanych w sprawę. „Sprawa nerwowej żałobniczki” to kryminał do połknięcia w jedno popołudnie (i to niecałe). Pomimo tego, iż spora część akcji ma miejsce na sali sądowej, toczy się ona wartko i nie grzęźnie w prawniczych szczegółach czy w zawiłych mowach uczestników procesu. Zagadka kryminalna jest skonstruowana w sposób podchwytliwy i wciąga, chociaż czytelnik wie od samego początku, jak tragiczna noc wyglądała z perspektywy Belle Adrian i nie doszukuje się potwierdzenia jej winy na siłę. Skutkiem ubocznym tego jest fakt, iż unika też dzięki temu moralnego niepokoju, który mógłby być spowodowany poczuciem, że być może adwokat broni mordercy. Erle Stanley Garder zdecydowane pierwszeństwo w opisie przedstawionych wydarzeń daje dialogom, wciągającym nieustannie bohaterów w sytuacje wymagające prowadzenia przez nich rozmów. Jedynie zaniepokojona Belle na samym początku nie ma z kim porozmawiać o córce, która wciąż nie wróciła, potem już żaden z bohaterów nie zostanie sam nawet na krótką chwilę. Perry Mason jest jak zwykle pewny siebie aż do bólu, nie ma zbyt dobrego zdania o swoich rywalach i ostatecznie to jemu udaje się wychwycić ten jeden szczegół, dzięki któremu można zinterpretować cały materiał dowodowy zupełnie inaczej. Całość poprzedza stosowny spis osób biorących udział w dramacie, przy czym uwagę przyciąga sposób, w jaki zaprezentowani są bohaterowie cykliczni - autor musi w każdej powieści charakteryzować ich inaczej. W „Sprawie nerwowej żałobniczki” Erle Stanley Gardner zamieścił także dosyć osobisty, a jednocześnie bardzo pasujący do jego pracy i twórczości wstęp. Nawiązuje w nim również do wydarzeń opisanych w powieści. W pamięć szczególnie zapadają słowa „Materiał poszlakowy jest niezawodny, jeżeli jest kompletny. Złą opinię wyrobiła mu jego interpretacja”. Warto o tym pamiętać, nie tylko przy okazji czytania kolejnych kryminałów.
SummerW_84 - awatar SummerW_84
ocenił na76 lat temu
Niedokończony portret Mary Westmacott
Niedokończony portret
Mary Westmacott
Pewien artysta spotyka kobietę, która próbuje popełnić samobójstwo. W wyniku długiej rozmowy z nią postanawia opisać jej historię mimo, że nie jest pisarzem. Poznajemy Celię od dzieciństwa przez młodość aż do dorosłości. Jest to głównie jej osobista relacja, choć nie brakuje również opinii autora. Jako że opowieść tę snuje malarz, tekst nie jest wybitny, czasami wręcz bardzo prosty. Jednak w związku z tym, że bohaterka jest bardzo wrażliwa i opisuje też swoje cierpienie, znajdziemy w tej powieści ogromny ładunek emocjonalny. Prawdopodobnie dla niektórych czytelników na początku będzie to nudna książka ale gdy damy jej szansę odwdzięczy się wieloma ciekawymi spostrzeżeniami na temat ludzi i świata w ogóle. Osoby znające całą kryminalną twórczość Agathy Christie i jej 'Autobiografię' lub po prostu orientujące się choć trochę w jej biografii z pewnością zauważą, że tak naprawdę autorka pisząc o Celii pisała o sobie. Chciałabym, aby wszystkie książki Christie @wydawnictwo_dolnoslaskie wydało w ramach Jubileuszowej Kolekcji, zarówno kryminały, jak i powieści pisane pod pseudonimem Mary Westmacott. Jest to niesamowita okazja dla fanów autorki do posiadania jej dorobku w jednolitym, pięknym wydaniu, tym bardziej, jeśli (tak jak ja) nie zdążyli zaopatrzyć się w kolekcję z pociągiem. Piszę o tym również dlatego, że chcąc w ramach akcji @officialagathachristie #ReadChristie2025 przeczytać 'Niedokończony portret', miałam duży problem ze zdobyciem książki. Nawet w bibliotece panie bibliotekarki nie mogły jej znaleźć ze względu na dwa wydania w różnej pisowni tytułu. Warto, aby twórczość mistrzyni kryminału była łatwo dostępna w naszym kraju.
Kasia Kordeczka - awatar Kasia Kordeczka
oceniła na64 miesiące temu
Piekło jest we mnie Joe Alex
Piekło jest we mnie
Joe Alex
"Piekło jest we mnie" autorstwa Joe Alex to klasyczny kryminał w najlepszym wydaniu — zamknięta przestrzeń, ograniczona liczba podejrzanych i atmosfera narastającego napięcia. Już sam pomysł na fabułę sprawia, że książkę czyta się z dużym zainteresowaniem. Akcja powieści rozgrywa się na pokładzie samolotu lecącego z Johannesburga do Londynu, gdzie dochodzi do tajemniczego morderstwa. Zbrodnia została dokonana w czasie, gdy wszyscy pasażerowie spali, a detektyw Joe Alex, który przypadkowo znajduje się wśród podróżnych, podejmuje się rozwiązania zagadki... Największą zaletą książki są dla mnie bohaterowie. Autor bardzo umiejętnie buduje podejrzenia wobec kolejnych postaci, więc nie byłam pewna kto może być winny. Joe Alex jako bohater wypada przekonująco — jest inteligentny, spokojny i logiczny, ale jednocześnie niepozbawiony wątpliwości i emocji. Podczas czytania najbardziej podobało mi się stopniowe odkrywanie prawdy. Akcja rozwija się raczej spokojnie, ale napięcie rośnie z każdym kolejnym tropem. To kryminał oparty bardziej na dedukcji m niż na dynamicznych scenach, co osobiście uważam za duży plus. Choć momentami tempo może wydawać się wolniejsze, właśnie dzięki temu można lepiej wczuć się w klimat i analizować zachowanie bohaterów. Uważam, że "Piekło jest we mnie" to książka idealna dla osób lubiących klasyczne historie detektywistyczne w stylu Agathy Christie. W tej powieści liczy się atmosfera, logiczna układanka i finałowe zaskoczenie. Bardzo dobrze spędziłam czas z tą książką. Nie jest to kryminał pełen brutalności, lecz raczej elegancka zagadka kryminalna, która potrafi wciągnąć i zaskoczyć zakończeniem.
Katarzyna - awatar Katarzyna
oceniła na76 dni temu
Sherlock Holmes. Księga wszystkich spraw Arthur Conan Doyle
Sherlock Holmes. Księga wszystkich spraw
Arthur Conan Doyle
Sherlock Holmes jest bez wątpienia ikoną popkultury. Jego postać i styl detektywistyczny, oparty na obserwacji/dedukcji zrewolucjonizowały gatunek literatury kryminalnej, a sam Artur Conan Doyle stworzył jednego z najbardziej oryginalnych i rozpoznawalnych bohaterów, inspirując innych twórców do tworzenia własnych, podobnych postaci oraz do licznych adaptacji filmowych czy też teatralnych. Na świecie chyba nie ma osoby, która nie wiedziałaby kim był Sherlock Holmes. I choć to postać fikcyjna, to dzięki swojej popularności stał się ponadczasowy. Pod koniec sierpnia w moje ręce wpadła „Księga wszystkich spraw” - lektura, która po pierwsze oczarowuje swoim pięknym wydaniem z barwionymi brzegami, ale także stanowi kompletny zbiór pierwotnych publikacji o Sherlocku Holmesie. Księga formatu A4 licząca sobie ponad 900 stron może nadwyrężyć nadgarstki czytelnika, ale dostarczy jednocześnie niezapomnianych wrażeń. Przyznaję, że jestem mniej więcej w połowie książki, ale tylko dlatego, że specjalnie dawkuję sobie te historie. Chcę jak najdłużej cieszyć się przygodami detektywa z Baker Street. Prawie wszystkie śledztwa opowiedziane są z perspektywy Watsona, który dodaje do nich ludzkiego elementu. Opisuje własne zdumienie, strach i podziw dla swojego towarzysza. Być może Doyle celowo utrzymuje taką narrację, gdyż jest przystępna i bez nadmiernego naukowego żargonu – skomplikowane dedukcje Sherlocka są dzięki temu przedstawione w sposób zrozumiały. Mocno polecam Wam tę lekturę. Jest to prawdziwy, literacki skarb, który pozwala na pełne zanurzenie się w XIX wiecznym Londynie i poznanie ewolucji Holmes’a od pierwszego spotkania z doktorem Watsonem na Baker Street aż po jego ostatnie śledztwa. 10/10
ajakarek - awatar ajakarek
ocenił na106 miesięcy temu
Detektyw Diamond i zagadka zamkniętego pokoju Peter Lovesey
Detektyw Diamond i zagadka zamkniętego pokoju
Peter Lovesey
Kto przeczytał poprzednie tomy wie dobrze, że Diamond bardzo nie lubi cackać się z podejrzanymi. Jednego już załatwił, trafił na bezrobocie, z wielką bombą wrócił, a teraz dostaje jakieś dziwne zagadki, które należy rozwiązać, by znaleźć sprawcę. Odnośnie sprawcy: Czy naprawdę jest on tak inteligentny, by bawić się z gliniarzem; czy może na tyle głupi, by zadzierać z Diamondem? (i jego brytyjskim dupskiem? Nie, ten żart się nie starzeje). Tego nie jest pewien nawet sam detektyw. Wie jedno – w jego rękach spoczywa los (wszystkich) ludzi, a (cała) technika staje się wobec tych (wszystkich) dziwnych łamigłówek bezradna. Liczy się tylko intuicja i spryt starego Petera, który szuka klucza do zamkniętego pokoju. Poszukiwania są żmudne i niebezpieczne, gdy za każdym rogiem czyha osoba, która mogłaby przeszkodzić doskonałemu (a jakże...) gliniarzowi. Obecność wyrafinowanego (brytyjskiego - niezrozumiałego) humoru dodaje naszemu Diamondowi cech zwyczajnego szarego człowieczka, który jest jednak wielkim detektywem. Powieść doskonała dla wzmocnienia swoich zdolności intelektualnych. (No spróbujcie zrozumieć brytyjski humor, błagam Was). Podążamy razem z Peterem przez gąszcz zawiłości i zbiorowiska bohaterów, wśród których nasi przyjaciele mogą stać się wrogami, a potulne owieczki – wilkami. Czy wilk będzie syty a owca cała? Musicie sami sprawdzić.
Kosiarz - awatar Kosiarz
ocenił na710 lat temu
Detektyw Diamond i śmierć w jeziorze Peter Lovesey
Detektyw Diamond i śmierć w jeziorze
Peter Lovesey
Książka trafiła do mnie z blogosfery. Sama bym raczej jej nie kupiła, z racji, że kryminały wolę oglądać (a i tu zawsze kieruję się nie tak może nawet fabułą, jak obsadą aktorską),niż czytać. I dlatego ten gatunek literacki czytam bardzo rzadko. Tak mam od początków swego czytelnictwa i raczej się to już nie zmieni. Ale wracając do książki, muszę przyznać, że przyjemnie się ją czytało, może dlatego, że nie tylko wciągnęła mnie intryga kryminalna - chociaż niezbyt skomplikowana, to jednak ciekawie poprowadzona - ale zainteresowało mnie również tło, w jakim się akcja tego kryminału toczy. A jest nim miasteczko Bath, gdzie mieszkała i tworzyła Jane Austen, o której mówi się tu sporo, gdyż pierwszym podejrzanym w kryminalnej intrydze jest mąż ofiary, profesor wykładający na miejscowym uniwersytecie anglistykę, który otrzymał za zadanie zorganizowanie wystawy "Jane Austen w Bath". A ja, choć jej twórczość znam tylko z ekranizacji filmowych, to jednak ostatnio obejrzałam film biograficzny p.t. "Jane Austen żałuje" i dlatego miło mnie ten wątek zaskoczył. A łączy się on ściśle z intrygą kryminalną, gdyż jednym z motywów zbrodni jest kradzież listów Jane Austen, które profesor otrzymał od wdzięcznej mieszkanki Bath za uratowanie syna. Podsumowując tę krótką opinię mogę stwierdzić, że "Detektyw Diamond i śmierć w jeziorze" to wdzięczna lektura, w której mamy jednego trupa (i to pięknej kobiety),zmieniających się podejrzanych oraz mało sympatycznego, ale zdeterminowanego detektywa, który - nawet, gdy przestaje nim być i zostaje odsunięty od prowadzonej sprawy - pomaga ją rozwikłać, tyle, że już nie wydziałowi kryminalnemu, a obrońcy osoby oskarżonej o zbrodnię.
natanna - awatar natanna
oceniła na76 lat temu

Cytaty z książki Kot wśród gołębi

Więcej

Kłopot polega na tym, że ludzie są tchórzliwi: nie potrafią stawić czoła faktom. Wolą często nie widzieć, co mają przed nosem.

Kłopot polega na tym, że ludzie są tchórzliwi: nie potrafią stawić czoła faktom. Wolą często nie widzieć, co mają przed nosem.

Agatha Christie Kot wśród gołębi Zobacz więcej

Każdy człowiek z twórczym usposobieniem musi pragnąć zmian.

Każdy człowiek z twórczym usposobieniem musi pragnąć zmian.

Agatha Christie Kot wśród gołębi Zobacz więcej

To, czego ludzie sobie w obecnych czasach nigdzie nic życzą, to człowiek ze zdrowym rozsądkiem. Nigdy nie byłem szczególnie mądry, wiesz, o tym dobrze, ale często myślę, że to, czego światu potrzeba naprawdę, to odrobiny rozumu

To, czego ludzie sobie w obecnych czasach nigdzie nic życzą, to człowiek ze zdrowym rozsądkiem. Nigdy nie byłem szczególnie mądry, wiesz, o ...

Rozwiń
Agatha Christie Kot wśród gołębi Zobacz więcej
Więcej