Maria Skłodowska-Curie

Postać Marie Skłodowskiej-Curie jest dla mnie bardzo, ale to bardzo fascynująca. Ta kobieta była niesamowita: mądra, z ogromną pasją i determinacją, odważna. Mi jawi się jako osoba niezwykle spokojna, opanowana, ale w środku ogromnie wrażliwa.

Ta biografia jest bardzo rzeczowa, ale nie pokazuje tylko suchych faktów, potrafi też zainteresować czytelnika. Marię ukazuje jako kobietę naukowca, której praca była priorytetem w życiu, ale która traktowała naukę jako cnotę, sacrum, miała do niej wielki szacunek i wiedziała, że postęp jaki dokonuje się w nauce jest jedynie dla osób dojrzałych i odpowiedzialnych.

Miała przełomowy wpływ na naukę, w której odkryła dwa pierwiastki Rad i Polon (ten drugi nosi swoją nazwę właśnie od pochodzenia Marii - zaproponował to sam Piotr),a także zapoczątkowała nową dziedzinę nauki jaką jest radiologia. Jest także pomostem pomiędzy klasyczną fizyką, a fizyką kwantową. To ona zapoczątkowała pojawienie się we Francji podczas wojny pojazdów radiologicznych, dzięki którym lekarze mogli szybko i sprawnie leczyć rannych żołnierzy.

Jednym z jej ostatnich zdań było: Ja chce, by zostawiono mnie w spokoju...

Maria zyskała światową sławę dzięki swoim odkryciom naukowym. Przyczyniła się do przełomu, ale nie tylko w dziedzinie naukowej. Ma swój ogromny wkład także w świecie kobiet. To ona jako pierwsza kobieta została dopuszczona do wygłoszenia wykładu na uczelni i pokazała, że kobieta też może być równoprawnym naukowcem!

Podczas swojej pracy w laboratorium dokonała tytanicznej pracy przerabiając tony blendy uranowej, aby zyskać miligramowe ilości radu. Praca ta była obarczona niebezpieczeństwem, Maria nie zabezpieczała się odpowiednio, a to miało wpływ na jej zdrowie i życie. Całe jej ciało było napromieniowane. Pochowano ją w ołowianej trumnie, a gdy po pewnym czasie postanowiono przenieść trumnę Marii i Piotra, to trumna Marii była zdecydowanie cięższa. Niesamowite było też to w jakich warunkach pracowali z Piotrem: w starym, opuszczonym baraku, gdzie latem było gorąco, a zimą zimno, bo temperatura spadała nawet do 6 stopni! Pracowali też na trzech podstawowych urządzeniach laboratoryjnych, które skonstruowali sami!

Postać Marie Skłodowskiej-Curie jest dla mnie bardzo, ale to bardzo fascynująca. Ta kobieta była niesamowita: mądra, z ogromną pasją i determinacją, odważna. Mi jawi się jako osoba niezwykle spokojna, opanowana, ale w środku ogromnie wrażliwa.

Ta biografia jest bardzo rzeczowa, ale nie pokazuje tylko suchych faktów, potrafi też zainteresować czytelnika. Marię ukazuje jako...

Francuska biografia o Marie Skłodowskiej-Curie poświęcona jest głównie jej naukowej karierze, jej pierwiastkowym odkryciom.
Na podstawie zebranych faktów Maria jawi się jako osoba optymistyczna, nieprzystępna i skryta, lecz z drugiej strony wrażliwa oraz posiadająca duże ego, szczególnie naukowe.
W książce przeplatają się wątki polsko-francuskie, których nie można by pominąć opisując jej życie dzielone między te dwa kraje. Maria jest rozdarta między Francją, w której żyje, a Polską z której pochodzi i często dylematy z tym związane wpływają na jej decyzje.
Pomimo uznania, jakiego doświadczyła we Francji, była dyskryminowana, w szczególności płciowo przez męską cześć naukowego świata. Można tylko rozważać, czy żyjąc we współczesnym świecie osiągnęłaby więcej, ale zdecydowanie byłoby jej łatwiej.
Po śmierci męża Maria doświadczyła wielu nieprzychylnych komentarzy i przysłowiowych kłód pod nogi, jednak cały czas dążyła do swojego celu oraz spełniała marzenia poznając promieniotwórczość - polon i rad, które jak uważała należą do wszystkich i tą wiedzą otwarcie się dzieliła.
Jako matka zaszczepiła w swoich dzieciach naukową ciekawość. Tylko jedna córka nie kontynuowała niejako naturalnie wyznaczonej przez nią ścieżki. Pozostałe dzieci zgłębiały się w tematy związane z promieniotwórczością.
Chociaż wszystkim kojarzy się z chemią - tablicą Mendelejewa, jednak z wykształcenia była fizyczką. Musiała walczyć ze stereotypami panującymi w nieprzychylnym dla niej naukowym świecie, cały czas żyjąc w cieniu sławy wspaniałego męża, a zyskując większe uznanie po śmierci.

Francuska biografia o Marie Skłodowskiej-Curie poświęcona jest głównie jej naukowej karierze, jej pierwiastkowym odkryciom.
Na podstawie zebranych faktów Maria jawi się jako osoba optymistyczna, nieprzystępna i skryta, lecz z drugiej strony wrażliwa oraz posiadająca duże ego, szczególnie naukowe.
W książce przeplatają się wątki polsko-francuskie, których nie można by...

Trochę za dużo filozofii. Za mało samej Marii.
Uzupełniłam moją wiedzę o Marii o parę drobnostek, o których nie wiedziałam.

Ale nie wywróciła mojego myślenia o tej mądrej kobiecie.

Złożyła swoje ciało w ofierze...
Jakieś mistyczne wtrącenia. Zbędne.

Trochę za dużo filozofii. Za mało samej Marii.
Uzupełniłam moją wiedzę o Marii o parę drobnostek, o których nie wiedziałam.

Ale nie wywróciła mojego myślenia o tej mądrej kobiecie.

Złożyła swoje ciało w ofierze...
Jakieś mistyczne wtrącenia. Zbędne.

Gdybym wczesniej nie przeczytała już kilku biografii Marii Skłodowskiej-Curie, ta pozycja byłaby zdecydowanie niewystarczająca by ja poznać.
Autor traktuje bardzo skrótowo poszczególne etapy jej życia i rozwoju kariery, na tyle jednak szczegółowo by ktoś, kto o pani Curie czyta po raz pierwszy mógł ją poznać na podstawowym poziomie. Dla mnie książka ta jest swego rodzaju "streszczeniem", pozwoliła mi odświeżyć w pamięci poszczególne zdarzenia z życia noblistki, jednak nie wniosła niczego nowego. Może poza jednym faktem, że Maria wzbudzała niechęć także wśród wielu uczonych (o tym, że byli jej niechętnie Francuzi, czytałam już wcześniej).
Laurent Lemire próbuje też przeforsować tezę, że nasza rodaczka, nie była tak kryształowa jak mogłoby się wydawać. Z jednej strony udostępniała wyniki swoich i męża badań, nie dbała o patenty i ewentualne dochody z ich tytułu, z drugiej strony nie miała oporów by na swoje badania zbierać fundusze od firm i prywatnych osób (np. w USA). W tym kontekście zastanawia mnie, skąd w takim razie zdaniem autora, badaczka miała brać pieniądze na dalsze badania? Początkowo część badań finansowali wraz z Piotrem Curie z własnych środków, co w tym złego, że z czasem, gdy wzrosła popularność Pani Marii zgodziła się korzystać z pomocy "sponsorów". Dziś też naukowcy walczą o granty państwowe, czy unijne, ale zabiegają też o inwestorów prywatnych. Gdyby nie finansowanie nauki z innych źródeł, wiele doświadczeń czy prac badawczych w ogóle by nie powstało.

Gdybym wczesniej nie przeczytała już kilku biografii Marii Skłodowskiej-Curie, ta pozycja byłaby zdecydowanie niewystarczająca by ja poznać.
Autor traktuje bardzo skrótowo poszczególne etapy jej życia i rozwoju kariery, na tyle jednak szczegółowo by ktoś, kto o pani Curie czyta po raz pierwszy mógł ją poznać na podstawowym poziomie. Dla mnie książka ta jest swego rodzaju...

Książka zawiera wszystko, co każdy o tej wielkiej Polce wiedzieć powinien, bez wnikania w szczegóły, lecz nie pomijając ważnych kwestii. Zwięźle i na temat, sprawnie napisana, przyjemnie się czyta.

Książka zawiera wszystko, co każdy o tej wielkiej Polce wiedzieć powinien, bez wnikania w szczegóły, lecz nie pomijając ważnych kwestii. Zwięźle i na temat, sprawnie napisana, przyjemnie się czyta.

Niewiele można dowiedzieć się o postaci, jej życiu, motywacjach. Suche fakty, które każdy zna. Ta książka w żaden sposób nie przybliżyła mi tej postaci jako człowieka.

Niewiele można dowiedzieć się o postaci, jej życiu, motywacjach. Suche fakty, które każdy zna. Ta książka w żaden sposób nie przybliżyła mi tej postaci jako człowieka.

Jest to krótka i zwięzła historia (notka biograficzna) o najsłynniejsze Damie nauki. Światowej rangi ekspertki w zakresie fizyki i chemii. Dwukrotnej laureatki Nagrody Nobla. Matki radiologii. Odkrywczyni Radu i Polonu. Niedościgniony wzór naukowca, feministki i patriotki. Tytan pracy. Żony i matki dwóch córek.
Laurent Lemire przedstawia historię Polki przybyłej do Francji w 1891 roku, która poświęciła całe życie i zdrowie ukochanej dziedzinie badań. Autor nie przedstawia tylko suchego portretu uczonej. Poświęca wiele miejsca osobistym losom Madame Curie. Jej największej miłości, oparciu i bratniej duszy, którą był jej mąż Piotr Curie. Relacjom jakie maiła z dziećmi przed i po tragicznej śmierci męża. Przedstawia w skrócie kampanie i ze sztucznie pompowanym skandalem obyczajowym związanym z Paulem Langevin.
Przedstawiając czytelnikowi opis tła i sytuacji polityczno-społecznej w ówczesnej Francji oraz na Starym kontynencie. Można zobaczyć jak heroiczna praca Marii Skłodowskiej i jej poświęcenie na polu bitwy w pogotowiach radiologicznych uratowała tysiące istnień ludzkich. Jak potrafiła rozkochać w sobie obywateli Stanów Zjednoczonych i uzyskiwać środki na kolejne dalsze badania oraz tworzenie i wyposażanie nowych instytutów badawczych, w tym także w Polsce.
Historia warta poznania i zgłębienia. Autor pozostawia lekki nie dosyt w kilku szczegółach i elementach życia bohaterki. Dzięki czemu czytelnik ma możliwość poszerzania wiedzy na temat tej znakomitej Kobiety, Patriotki, Naukowczyni, ale przede wszystkim Matki promieniotwórczości, radiologii i dwóch córek.

Jest to krótka i zwięzła historia (notka biograficzna) o najsłynniejsze Damie nauki. Światowej rangi ekspertki w zakresie fizyki i chemii. Dwukrotnej laureatki Nagrody Nobla. Matki radiologii. Odkrywczyni Radu i Polonu. Niedościgniony wzór naukowca, feministki i patriotki. Tytan pracy. Żony i matki dwóch córek.
Laurent Lemire przedstawia historię Polki przybyłej do Francji...

Z wielką checią i uwagą przypomniałam sobie życiorys i dorobek naszej polskiej Noblistki. Jako kobieta dojrzała spojrzałam na bohaterkę z perspektywy radzenia sobie z obowiązkami matki, żony, naukowca itd.
To niezwykła Polka - kilkukrotnie pierwsza - jako kobieta laureatka NN, podwójnego NN, wykładowca na Sorbonie itd.
Bardzo mądry człowiek przedstawiony przez autora biografii bez mitologizacji i zbytniego patosu.
Warto przeczytać

Z wielką checią i uwagą przypomniałam sobie życiorys i dorobek naszej polskiej Noblistki. Jako kobieta dojrzała spojrzałam na bohaterkę z perspektywy radzenia sobie z obowiązkami matki, żony, naukowca itd.
To niezwykła Polka - kilkukrotnie pierwsza - jako kobieta laureatka NN, podwójnego NN, wykładowca na Sorbonie itd.
Bardzo mądry człowiek przedstawiony przez autora...

Bardzo wyważona biografia. Fragmenty poświęcone Piotrowi są wzruszające. Dlaczego Maria jest w Polsce pomijana? To przecież przykład ciężkiej pracy, wytrwałości, sukcesu i altruizmu.

Bardzo wyważona biografia. Fragmenty poświęcone Piotrowi są wzruszające. Dlaczego Maria jest w Polsce pomijana? To przecież przykład ciężkiej pracy, wytrwałości, sukcesu i altruizmu.

Bardzo syntetyczny opis życia i dokonań Marii Skłodowskiej Curie. Wiele poruszonych tu wątków skłania do dalszych poszukiwań czytelniczych. Dla mnie, poza głębszą analizą osobowości samej bohaterki, na pewno interesującą kwestią jest pozycja uczonego, jego zmagania z " konkurencją", próby podważania odkryć naukowych itd...Jeśli uczonym jest kobieta....wszystko to staje się jeszcze bardziej godne wnikliwej analizy....Tutaj te rzeczy zostały ujęte dość skrótowo, ale poruszyły we mnie ochotę do sięgnięcia po kolejne lektury....

Bardzo syntetyczny opis życia i dokonań Marii Skłodowskiej Curie. Wiele poruszonych tu wątków skłania do dalszych poszukiwań czytelniczych. Dla mnie, poza głębszą analizą osobowości samej bohaterki, na pewno interesującą kwestią jest pozycja uczonego, jego zmagania z " konkurencją", próby podważania odkryć naukowych itd...Jeśli uczonym jest kobieta....wszystko to staje się...