Wątpliwości Salaiego

Po przeczytaniu trylogii od tych autorów liczyłem na dużo dużo więcej. Niestety poza paroma zabawnymi momentami to po skończeniu jest...pustka.

Po przeczytaniu trylogii od tych autorów liczyłem na dużo dużo więcej. Niestety poza paroma zabawnymi momentami to po skończeniu jest...pustka.

Nicpoń Salai, naprawdę pisze urocze i szczere listy. Uwaga to fikcja literacka, ale można sobie wyobrazić od kuchni życie w Rzymie za czasów Leonarda da Vinci plus pikanteryjki na temat sławetnej postaci Aleksandra Borgii.

Nicpoń Salai, naprawdę pisze urocze i szczere listy. Uwaga to fikcja literacka, ale można sobie wyobrazić od kuchni życie w Rzymie za czasów Leonarda da Vinci plus pikanteryjki na temat sławetnej postaci Aleksandra Borgii.

Przeczytałam i nie do końca potrafię się do niej odnieść. Generalnie nie lubię literatury o zabarwieniu historycznym czy politycznym. Gdzieś przeczytałam, że to oryginalne listy Salaiego, sługi czy też przybranego syna Leonarda da Vinci. Następnie w "wyjaśnieniu" na końcu książki przeczytałam, że jest to czysta fikcja, jednak z hitorycznymi, autentycznymi elementami. Trochę mnie ta książka zmęczyła, trochę ubawiła, pojawiło się tu trochę "erotyzmu" sprowadzonego raczej do zwierzęcego zaspokojenia żądzy, bynajmnie nie ma w tym nic romantycznego.
Przeczytajcie, oceniajcie...
Teraz czas na Jajko Salaiego - ksiązka stoi na półce i czeka na mnie.

Przeczytałam i nie do końca potrafię się do niej odnieść. Generalnie nie lubię literatury o zabarwieniu historycznym czy politycznym. Gdzieś przeczytałam, że to oryginalne listy Salaiego, sługi czy też przybranego syna Leonarda da Vinci. Następnie w "wyjaśnieniu" na końcu książki przeczytałam, że jest to czysta fikcja, jednak z hitorycznymi, autentycznymi elementami....

Zabawna książka w listach Salaiego, przybranego syna Leonarda da Vinci. Mistrz jawi nam się jako nieudacznik, któremu wiecznie brakuje gotówki. Dużo bardziej zabawną postacią jest autor listów, prosty, nieokrzesany, wielbiący wdzięki kobiece wychowanek Leonarda. W listach wspomina również o Polakach: Ciołku i Koperniku.
Powieść czyta się szybko i przyjemnie. Jest to miła odskocznia od ciężkiej literatury.

Zabawna książka w listach Salaiego, przybranego syna Leonarda da Vinci. Mistrz jawi nam się jako nieudacznik, któremu wiecznie brakuje gotówki. Dużo bardziej zabawną postacią jest autor listów, prosty, nieokrzesany, wielbiący wdzięki kobiece wychowanek Leonarda. W listach wspomina również o Polakach: Ciołku i Koperniku.
Powieść czyta się szybko i przyjemnie. Jest to miła...

Książkę oceniłem "tylko" jako dobrą ponieważ zetknąłem się wcześniej z poprzednimi dziełami duetu pisarskiego Monaldi/Sorti(seria "Imprimatur) i myślę, że właśnie ten fakt wpłynął na pojawienie się 6 gwiazdek w mojej ocenie. Gdybym jakimś cudem stracił pamięć, zapomniał o wspaniałej serii "Imprimatur" lub wogóle jej nie czytał przed "Wątpliwościami...", bez zastanowienia na skali pojawiłaby się gwiezdna 8-ka. Pamiętam jak ją kupiłem czekając na osławione "Mysterium"(na które de facto czekam nadal). Zaskoczyła mnie trochę forma tej książki ale zaskoczenie, choć z początku negatywne już po kilku stronach szybko zniknęło by już później nie powrócić. Jest humorystycznie, czasami zaskakująco. Są też solidne historyczne smaczki opowiedziane z punktu widzenia baaaaaardzo specyficznego bohatera. Niektórzy czytelnicy pewnie spadną z krzesła czytając niektóre zaskakujące "fakty o Leonardzie D." Ta książka to przede wszystkim gwarancja dobrej zabwawy-lekkiej, łatwej i przyjemnej. Mocna "6"-bez dwóch znań-się należy.

Książkę oceniłem "tylko" jako dobrą ponieważ zetknąłem się wcześniej z poprzednimi dziełami duetu pisarskiego Monaldi/Sorti(seria "Imprimatur) i myślę, że właśnie ten fakt wpłynął na pojawienie się 6 gwiazdek w mojej ocenie. Gdybym jakimś cudem stracił pamięć, zapomniał o wspaniałej serii "Imprimatur" lub wogóle jej nie czytał przed "Wątpliwościami...", bez...

Lekka, przyjemna i przede wszystkim z dobrym humorem.

Lekka, przyjemna i przede wszystkim z dobrym humorem.

Miejcami naprawde bardzo zabawne!

Miejcami naprawde bardzo zabawne!

Nie porwała mnie tak jak seria Imprimatur Secretum Veritas, być może po prostu forma powieści (listy) mnie jakoś nie przekonała, język, który miał być w założeniu śmieszny i zabawny, na dłuższą metę był dla mnie męczący...

Nie porwała mnie tak jak seria Imprimatur Secretum Veritas, być może po prostu forma powieści (listy) mnie jakoś nie przekonała, język, który miał być w założeniu śmieszny i zabawny, na dłuższą metę był dla mnie męczący...

Rita Monaldi & Francesco Sorti to para włoskich dziennikarzy, którzy stworzyli cykl sensacyjnych powieści historycznych. Dotychczas opublikowane tomy: "Imprimatur", "Secretum", "Venitas" stały się światowymi bestsellerami.

Tytułowy Salai, a właściwie Giacomo Caprotti, jest postacią historyczną. Żył w latach 1480-1524. Leonardo da Vinci przygarnął go jako dziesięcioletniego chłopca, aby wyrwać go z biedy i uczynił z Salaiego asystenta - przybranego syna.


Powieść składa się wyłącznie z tych listów pisanych przez Salaiego. Do Rzymu na początku XVI wieku przybywa, około pięćdziesięcioletni, wielki Leonardo da Vinci ze swoim przybranym synem, pomocnikiem i asystentem-to właśnie tytułowy Salai. Zarówno Leonardo jak i Salai mają sekretną misję. Leonardo ma zbadać skąd biorą się pomówienia o niecne uczynki papieża Aleksandra VI z rodu Borgiów, natomiast Salai pisze listy do samego Machiavellego o tym, czym zajmuje się Leonardo. Salai to młody, prosty, jurny chłopak. Jest bardzo pewny siebie, bystry, sprytny, nie pozbawiony inteligencji, z wielką wyobraźnią, choć trochę nieokrzesany. Podoba się kobietom i swój urok bez skrupułów wykorzystuje. Oszukuje ojca, bez umiaru kupuje na kredyt, mając nadzieję na zaliczkę od Machiavellego, ale trzeba przyznać, że czasami zbiera cięgi i nie może pozbierać się ze strachu. Mimo tylu wad Salai od początku powieści zjednał moją sympatię, nie da się go nie lubić, choć nie jest ideałem, pod każdym względem. Poza tym za nic ma ortografię i prawidłowość wysławiania się. Opisuje nie to, co mogłoby ciekawić adresata, ale co dla niego akurat jest najważniejsze, czasem głównie, jak smakował mu obiad i z jaką dziewczyną się spotkał lub jaką "obsłużył".


Natomiast w powieści Leonardo jawi się samotnym, zagubionym człowiekiem, któremu ciągle coś się nie udaje. Wciąż brakuje mu pieniędzy, które pożycza od Salaiego. Wydaje się, że zadanie, którego się podjął przerasta go, tak przynajmniej opisuje go Salai.

Bardzo zabawna książka i znakomicie się bawiłam podczas czytania, ale nie tylko. Oprócz wątku Salaiego i Leonarda pojawia się także wzmianka o Polakach: Erazmie Ciołku i Mikołaju Koperniku. Jak Kopernik uwodził kobiety, odrywając się na pewien czas od badania ciał niebieskich? Co łączyło go z Ciołkiem? Tego wszystkiego można się dowiedzieć z listów Salaiego. I tak jak twierdzą wydawcy książka to:
"Majstersztyk stylistyczny i doskonale wyważony komizm".

Ponadto autorzy pod płaszczykiem frywolności, pogaduszek i ploteczek przemycają rehabilitację papieża Aleksandra VI. Nie tylko ustami Salaiego, przemawiają też własnym głosem, na końcu książki bowiem jest "Wyjaśnienie", całkiem spory elaborat o papieżu, wykazujący, że czarna legenda to mit, a właściwie oszczerstwo rzucone dawnymi czasy przez jednego człowieka. Oszczerstwo przetrwało do dziś, okrzepło i obrosło przez lata w nowe piórka. Autorzy natomiast pieczołowicie te piórka wyrywają, jedno po drugim. Bardzo ciekawe, nowe spojrzenie. I jeszcze jeden dodatek. Bardzo pikantny i sprośny, mianowicie fragment "Dekameronu" Boccaccia - dokładnie nowela ósma z ósmego dnia. Fascynująca. POLECAM.

Rita Monaldi & Francesco Sorti to para włoskich dziennikarzy, którzy stworzyli cykl sensacyjnych powieści historycznych. Dotychczas opublikowane tomy: "Imprimatur", "Secretum", "Venitas" stały się światowymi bestsellerami.

Tytułowy Salai, a właściwie Giacomo Caprotti, jest postacią historyczną. Żył w latach 1480-1524. Leonardo da Vinci przygarnął go jako dziesięcioletniego...

Rewelacja! Cała książka czyta się sama a do tego jeszcze wstrząsające zakończenie-wyjaśnienie, które mimo, że już po zakończeniu książki nadal czyta się z niedowierzaniem.

Rewelacja! Cała książka czyta się sama a do tego jeszcze wstrząsające zakończenie-wyjaśnienie, które mimo, że już po zakończeniu książki nadal czyta się z niedowierzaniem.