Oliver Twist

Kopciuszek rodzaju męskiego w świecie XIXw. Anglii. Wciąga. Wzrusza. Daje nadzieję.

Kopciuszek rodzaju męskiego w świecie XIXw. Anglii. Wciąga. Wzrusza. Daje nadzieję.

Widać, słychać i czuć, że jest to książka z innej epoki. Przekartkowałam ostanie 40% książki żeby tylko się dowiedzieć jak się skończy ta historia. I jeśli jest to w dalszym ciągu lektura szkolna to współczuję tym dzieciom, trudny język, zawiłe opisy bardzo prostej historii.

Widać, słychać i czuć, że jest to książka z innej epoki. Przekartkowałam ostanie 40% książki żeby tylko się dowiedzieć jak się skończy ta historia. I jeśli jest to w dalszym ciągu lektura szkolna to współczuję tym dzieciom, trudny język, zawiłe opisy bardzo prostej historii.

📝 Adaptacja klasycznej powieści Dickensa przygotowana specjalnie z myślą o młodszych czytelnikach. Wersja uproszczona zachowuje najważniejsze wątki oryginału — trudne początki Olivera, jego spotkania z niebezpiecznymi postaciami i poszukiwanie miejsca, w którym wreszcie poczuje się bezpiecznie. Tekst został skrócony i złagodzony, tak by dzieci mogły bez problemu śledzić fabułę, a dynamiczne, kolorowe ilustracje nadają historii lekkości i humoru. To przystępny sposób, by wejść w świat wielkiej literatury, nie tracąc z oczu najważniejszego przesłania: dobro i odwaga zawsze mają znaczenie.

💭 Moja opinia:
Kolejny klasyk od Wydawnictwa Tandem i kolejny, który musiałam mieć na półce. Mam ogromną słabość do takich adaptacji — wyrównują szanse, oswajają dzieci z wielkimi historiami i budują czytelniczy apetyt.
A ten „Oliver Twist” sprawdził się u nas w momentach totalnie życiowych, w czasie choroby książka robiła za świetny towarzysz. Prosta, wartka, zabawnie narysowana — idealna, żeby odciągnąć myśli od całej reszty.
Cenię, że nie trywializuje trudnych tematów, a jednocześnie nie przytłacza młodego odbiorcy. Uczy i daje przestrzeń na rozmowę. Bardzo udana pozycja do wspólnego czytania.

⭐ Ocena: 8/10

📝 Adaptacja klasycznej powieści Dickensa przygotowana specjalnie z myślą o młodszych czytelnikach. Wersja uproszczona zachowuje najważniejsze wątki oryginału — trudne początki Olivera, jego spotkania z niebezpiecznymi postaciami i poszukiwanie miejsca, w którym wreszcie poczuje się bezpiecznie. Tekst został skrócony i złagodzony, tak by dzieci mogły bez problemu śledzić...

Idealna na jesienne wieczory, ale tylko wtedy, gdy mamy się do kogo przytulić. Chwytająca za serce opowieść, która wyciśnie z nas ostatnią łzę. Każdy znajdzie w tej historii bohatera, którego polubi, a jeśli tak się nie stanie, to zjem swoją głowę!

Idealna na jesienne wieczory, ale tylko wtedy, gdy mamy się do kogo przytulić. Chwytająca za serce opowieść, która wyciśnie z nas ostatnią łzę. Każdy znajdzie w tej historii bohatera, którego polubi, a jeśli tak się nie stanie, to zjem swoją głowę!

Znakomita książka! Sarkazm, ironia, czarne poczucie humoru, przy równoczesnej wrażliwości autora na krzywdę, niesprawiedliwość i nędzę; to połączenie ciętych obserwacji z głębokim współczuciem dla poszkodowanych przez los sprawia, że książka nie jest ckliwa. Dzięki temu zyskuje siłę wyrazu, jakiej nie mają łzawe historie.
Nie wiem, czy gdybym czytała to w młodym wieku, doceniłabym kunszt i niecodzienny styl Dickensa. To, co czytałam jako młoda dziewczyna ("Opowieść wigilijna", "David Copperfield") odbierałam jako bardzo ponure. "Oliver Twist" trafił do moich rąk dopiero teraz i przykuł moją uwagę. Przypisanie go do kategorii "literatura młodzieżowa" budzi moją wątpliwość. Jak najbardziej jestem za tym, by młodzież spotykała się z wyzwaniami dla swoich sumień, jednak w tej formie (język bogaty, sposób przedstawiania cyniczny) być może nie trafi na podatny grunt.

Znakomita książka! Sarkazm, ironia, czarne poczucie humoru, przy równoczesnej wrażliwości autora na krzywdę, niesprawiedliwość i nędzę; to połączenie ciętych obserwacji z głębokim współczuciem dla poszkodowanych przez los sprawia, że książka nie jest ckliwa. Dzięki temu zyskuje siłę wyrazu, jakiej nie mają łzawe historie.
Nie wiem, czy gdybym czytała to w młodym wieku,...

„Oliver Twist” Charlesa Dickensa zaczyna się jak cios między żebra. Od pierwszych stron czułam się jak pasażerka dryfująca po mrocznym, dusznym Londynie, gdzie dzieci płaczą z głodu, a cnota nie ma zębów, by gryźć zło.
Dickens nie zaprasza – on wciąga w świat,który śmierdzi ubóstwem, hipokryzją i cynizmem pod kraciastą peleryną moralności. Stworzył swoisty poemat społecznej niesprawiedliwości – brutalny, groteskowy, poruszający.

Jako wielbicielka XIX-wiecznej angielskiej literatury pięknej, nie mogę przejść obojętnie obok tej osobliwej symfonii kontrastów: niewinność Oliviera w starciu z plugawym światem, gdzie łachmaniarze królują, a niejedenemu dżentelmenowi z wyższych sfer brakuje charakteru. Dickens nie moralizuje. On wystawia na scenę ludzką nędzę i niesprawiedliwość tak sugestywnie, że czułam się niemym świadkiem ponurych dramatów.

Otrzymujemy tu bogaty wachlarz bohaterów będących alegorią chciwości, karykaturą ojcostwa, cieniem śmierci o uśmiechu handlarza i urzędnika. Dickens przedstawił kwintesencję tragicznego uroku ulicy, bezdomności, sieroctwa. I choć los Oliviera wydaje się niemal zbyt łaskawy, by uwierzyć w realność zakończenia, w tej odrobinie sentymentalizmu Dickens pozwolił zaczerpnąć oddechu.

To książka, która nie tyle opowiada historię, co wbija pazury w sumienie – i zostaje tam na długo. Nie jest piękna w klasycznym sensie. Ale piękno XIX-wiecznej prozy bywa przecież brudne, cierpkie, brutalne, nieczułe; pełne krzyków zza murów przytułku, przepełnione zapachem wilgotnych londyńskich ulic, rynsztoków i starych plugawych ruder. I za to właśnie ją pokochałam.

Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej:
https://www.instagram.com/anemonenemorose/

„Oliver Twist” Charlesa Dickensa zaczyna się jak cios między żebra. Od pierwszych stron czułam się jak pasażerka dryfująca po mrocznym, dusznym Londynie, gdzie dzieci płaczą z głodu, a cnota nie ma zębów, by gryźć zło.
Dickens nie zaprasza – on wciąga w świat,który śmierdzi ubóstwem, hipokryzją i cynizmem pod kraciastą peleryną moralności. Stworzył swoisty poemat społecznej...

Oliwer Twist Charlesa Dickensa to jedna z moich ulubionych powieści. Pierwszy raz czytałam ją w wydaniu dla dzieci po Angielsku w wieku może 8 lat... ☺️

Zdecydowanie nie jest to pozycja tylko dla dzieci i młodzieży!

Charles Dickens posiada magiczna umiejętności malowania świata słowem, sprawiając, że opisywane sceny ożywają w głowie mocniej niz film. Od pierwszej strony wciąga nas w mroczny, malowniczy świat.

Ta pozycja to dowód, że klasyka nie musi być nudna - kocham klasykę, ale słyszałam nie raz takie "zarzuty".

Oliwer Twist Charlesa Dickensa to jedna z moich ulubionych powieści. Pierwszy raz czytałam ją w wydaniu dla dzieci po Angielsku w wieku może 8 lat... ☺️

Zdecydowanie nie jest to pozycja tylko dla dzieci i młodzieży!

Charles Dickens posiada magiczna umiejętności malowania świata słowem, sprawiając, że opisywane sceny ożywają w głowie mocniej niz film. Od pierwszej strony...

Wiadomo że i Olivera Twista czytałem!


Czytałem sobie i tą ksiązkę dość dawno temu, jakoś w latach 2005-2015 jeśli mnie pamięć nie myli...

Wiadomo że i Olivera Twista czytałem!


Czytałem sobie i tą ksiązkę dość dawno temu, jakoś w latach 2005-2015 jeśli mnie pamięć nie myli...

Dzisiaj patrzymy na to głównie przez pryzmat krytyki ówczesnego społeczeństwa. Prawdą jest, że sytuacja biednych, bezdomnych i sierot w Anglii pierwszej połowy XIX wieku była ciężka. W drugiej połowie wieku powoli zmieniało się to na lepsze, może była w tym i zasługa Dickensa.
Wielu może narzekać na płytkość charakteru postaci. Mnie bardziej przeszkadzał nadmiernie wyrafinowany język pełny rozbudowanych zdań złożonych, który po prostu nie pasuje do fabuły rozgrywającej się wśród niewykształconej biedoty.
Pojawiały się i pojawiają nadal zarzuty o antysemityzm, bo jednym z głównych złych w tej powieści jest Żyd Fagin. W ówczesnym londyńskim półświatku dominowali Anglicy, ale Londyn był miastem kosmopolitycznym i można było tam spotkać przestępców 101 narodowości. Jeśli Dickens miał negatywną opinię (inna rzecz czy uzasadnioną) o jakiejś grupie ludzi, to o niskiej rangi urzędnikach takich jak kierownictwo domu roboczego czy Fang. To oni są przedstawieni jako okrutni, głupi, aroganccy, wywyższający się.

Dzisiaj patrzymy na to głównie przez pryzmat krytyki ówczesnego społeczeństwa. Prawdą jest, że sytuacja biednych, bezdomnych i sierot w Anglii pierwszej połowy XIX wieku była ciężka. W drugiej połowie wieku powoli zmieniało się to na lepsze, może była w tym i zasługa Dickensa.
Wielu może narzekać na płytkość charakteru postaci. Mnie bardziej przeszkadzał nadmiernie...

Klasyczny i napisany pięknym językiem ‘wyciskacz łez’! Książka, którą wdzięcznie i z przyjemnością się czyta, pomimo wszystkich perypetii głównego bohatera, torturowanego przez autora na wszelkie możliwe sposoby…. Przez pobyt w sierocińcach aż po związek z bandą małych przestępców…..
Postaci są bardzo wyraziste, choć albo dobre, albo złe… Ale to raczej nie umniejsza wartości powieści….
Opowieść, pomimo ciężkich przeżyć młodego Olivera czy krytyki ówczesnego społeczeństwa, jest pełna optymizmu i nadziei…

Klasyczny i napisany pięknym językiem ‘wyciskacz łez’! Książka, którą wdzięcznie i z przyjemnością się czyta, pomimo wszystkich perypetii głównego bohatera, torturowanego przez autora na wszelkie możliwe sposoby…. Przez pobyt w sierocińcach aż po związek z bandą małych przestępców…..
Postaci są bardzo wyraziste, choć albo dobre, albo złe… Ale to raczej nie umniejsza...