Czołgi II wojny światowej

,Czołgi II wojny światowej" Andrzej Zasieczny. Alma-Press 2024 (już dziesiąte wydanie!),seria Panorama techniki wojskowej.

Twarda oprawa, 190 stron, ilustracja lub zdjęcie na niemal każdej stronie, ale przede wszystkim fachowy teks (wyjaśnijmy sobie jedno na samym początku - to najlepsze jednotonowe ,,drugowojenne" czołgowe opracowanie).

Kolorowe ilustracje, przydatne bo, aż w czterech rzutach czarno-białe rysunki, zdjęcia. Prócz niemieckich, radzieckich, amerykańskich maszyn (czyli tych najpowszechniej występujących na polach bitew II wojny światowej i stronach historycznych opracowań o niej) także brytyjskie, francuskie, japońskie, włoskie, węgierskie, czechosłowackie, polskie (tankietki TK i TKS oraz czołg 7TP) i jeden australijski.

Podsumowując, pozycja to zgrabny przewodnik-kompendium po temacie czołgów II wojny światowej. No i to pozycja obowiązkowa w biblioteczce każdego miłośnika broni pancernej. Są po prostu klasyki, które trzeba mieć na półce i już. Nieważne ile innych opracowań w temacie masz, to klasyka klasyk. Przy okazji to znakomity zapis ewolucji czołgów II wojny światowej, każdego z liczących się producentów tej broni w czasie tegoż konfliktu.
Pozycja bezsprzecznie zasługuje więc na miejsce na naszych półkach.

,Czołgi II wojny światowej" Andrzej Zasieczny. Alma-Press 2024 (już dziesiąte wydanie!),seria Panorama techniki wojskowej.

Twarda oprawa, 190 stron, ilustracja lub zdjęcie na niemal każdej stronie, ale przede wszystkim fachowy teks (wyjaśnijmy sobie jedno na samym początku - to najlepsze jednotonowe ,,drugowojenne" czołgowe opracowanie).

Kolorowe ilustracje, przydatne...

"Ilość informacji zawartych w tej książce jest niewielka" - to cytat z jednej z opinii tutaj, autorem jest ktoś kto kryptonimuje się "Andrew Vysotsky". Trudno o większą bzdurę. Ta ksiązka to same dane, bardzo szczegółowe, w ogromnej ilości, z niewielka dawką (moim zdaniem raczej nietrafionych) opinii i spekulacji autora.

Jako kompendium zdecydowanie polecam.

Wady?

Ja bym się przyczepił do wyboru, np. tylko 4 wozy francuskie, a gdzie CharD, FCM 36, seria AMC? Dalej, po co jest brytyjski Covenanter, który nigdy nie wyjechał na pole bitwy, a nie ma nic a brytyjskich maszynach z serii A (A10, A13),które zaliczyły sporo ognia (Grecja, Afryka)?

Również autor chyba nie poradził sobie z kwestią ewolucji technologicznej w ramach jednego modelu. Weźmy chyba najbardziej modyfikowany wóz WW2, czyli Pz. III. Niemcy kolejne wersje rozwojowe, tzw. ausfuhrung, oznaczali literkami, i w przypadku tego czołgu doszli do litery, uwaga, N! Autor w infoboksie (s. 35) podaje parametry dla Ausf. M, czyli dość późnej i produkowanej w stosunkowo niewielkiej ilości egzemplarzy wersji.

Spędziłem nad tą książką wiele. wiele godzin. Polecam.

"Ilość informacji zawartych w tej książce jest niewielka" - to cytat z jednej z opinii tutaj, autorem jest ktoś kto kryptonimuje się "Andrew Vysotsky". Trudno o większą bzdurę. Ta ksiązka to same dane, bardzo szczegółowe, w ogromnej ilości, z niewielka dawką (moim zdaniem raczej nietrafionych) opinii i spekulacji autora.

Jako kompendium zdecydowanie polecam.

Wady?

Ja bym...

Przyzwoita kompilacja opisów czołgów z II wojny światowej, ładne wydanie twarda oprawa, śliski papier. Co do opisów technologicznych proste i czytelne. Brakuje nieco jakiegoś szerszego tła historycznego, porównań do konkurencyjnych projektów ale biorąc pod uwagę format i objętość książki nie można wymagać zbyt wiele.

Przyzwoita kompilacja opisów czołgów z II wojny światowej, ładne wydanie twarda oprawa, śliski papier. Co do opisów technologicznych proste i czytelne. Brakuje nieco jakiegoś szerszego tła historycznego, porównań do konkurencyjnych projektów ale biorąc pod uwagę format i objętość książki nie można wymagać zbyt wiele.

Można zapytać czy kolejne opracowanie dotyczące czołgów wykorzystywanych podczas Drugiej Wojny jest w stanie wnieść coś nowego do tak oklepanego tematu. Kiedyś – owszem, była to atrakcja i potrafiło przykuć uwagę, ale obecnie? Mamy mnóstwo prac poświęconych tej dziedzinie, gdzie poszczególne pojazdy zostały drobiazgowo opisane, niekiedy aż do przesady. Czasem są to zwykłe szkice, czasem albumy wypchane zdjęciami bądź inne ilustrowane kolekcje, ale koniec końców mając je wszystkie do dyspozycji jesteśmy w stanie stworzyć sobie wyraźny i klarowny obraz każdego wozu bojowego używanego w tamtym okresie.

Jedyne więc, co potrafi jeszcze zaskoczyć to pewna pomysłowość przy kompozycji, czy – jak jest w przypadku książki Zasiecznego – zwartość i treściwość publikacji. Teoretycznie nie jest to nic specjalnego. Na pierwszy rzut oka dziwią krótkie, ubogie wydawać by się mogło opisy i to pojazdów, o których powstały książki dla każdego z osobna (!). Okazuje się jednak, że nic bardziej mylnego. Jeżeli uznamy, że każdy opis czołgu stanowi mini-rozdział, to bez przesady można mówić o książce kompletnej niemal w stu procentach. Oprócz historii i dziejów rozwoju każdego wozu mamy dokładny opis parametrów technicznych, zastosowania bojowego, niewielkie, ale przejrzyste rysunki i schematy oraz – co może jest najciekawsze – krótkie napomknięcia o skuteczności danego pojazdu. Plus należy się za błyskotliwą charakterystykę radzieckiego T-34, gdyż autor wspomina o mało znanych faktach z czasów jego powstawania i to samo dotyczy kilku innych pojazdów. Warto przy tym zwrócić uwagę na dosyć obiektywne podejście do tematu, ponieważ w przeciwieństwie do wielu innych publikacji nie ukazuje się alianckich konstrukcji jako czegoś godnego uwagi dla swoich niemieckich odpowiedników (co odpowiada prawdzie historycznej) – przynajmniej do czasów pojawienia się „siedemnasto-funtówki” i FireFly’ów. Podobnie rzecz ma się ze sławnymi KV czy wspomnianymi wcześniej „Rudymi”, które w pierwszych fazach były naprawdę słabe, źle użytkowane i ponosiły (także z tego powodu) ogromne straty. Nie mówiąc już o tym, że kolejne lata wojny – pomimo „otrzaskania się” Armii Czerwonej – nie zmniejszyły jej ubytków w wojskach pancernych. Dodatkowym atutem są charakterystyki mniej znanych modeli jak czołg australijski na bazie Shermana, kanadyjski czołg szybki, brytyjskie lekkie (np. Covenant) tudzież całkiem solidne czeskie i polskie konstrukcje, które jednak nie miały okazji pokazać pełni swych możliwości w ’38 ani ’39 roku. Nieco zaskakuje efektywność pancerniaków francuskich, lecz jest to także zgodne z historią, ponieważ podczas operacji ataku na kraje Beneluksu i Francję ta ostatnia nie potrafiła wykorzystać przewagi w wozach bojowych i niewłaściwie używała swoich batalionów pancernych.

Właściwie dostrzegam tylko dwie wady książki Zasiecznego. Niektórym może przeszkadzać tak skrótowe podejście do tematu, gdyż na dwóch-trzech stronach niewielkiego formatu naprawdę nie ma miejsca na zbędny bełkot i „lanie wody” stąd też pewna trudność w przebrnięciu przez tekst naszpikowany technicznymi wstawkami czy opisami parametrów. Treściwość aż do bólu. Druga rzecz to dobór omawianego uzbrojenia. Autor skupił się na najpopularniejszych pojazdach, które wybierał według sobie tylko znanego schematu. Niemcy? PzKpfw od I do VI – w porządku. Związek Radziecki – od lekkich przez para-szybkie i średnie aż po ciężkie z rodziny IS. Ujdzie. Ale dlaczego tylko jeden czołg australijski albo kanadyjski? Czyżby kraje nie produkowały innych wozów? Japonia też wypada dosyć blado. Rozumiem, że państwo to nie gustowało w broni pancernej, a i teatr działań wojennych miał swoje wymagania, ale to ciągle nie jest usprawiedliwienie. Chciałoby się więcej.

Całość prezentuje bardzo wysoki poziom na równi z „Wozami bojowymi” Magnuskiego, który w swojej pracy pisał bardziej szczegółowo i obrazowo, ale z kolei u Zasiecznego język jest bardziej przystępny (o ile przebrnie się przez drobiazgi naukowo-mechaniczne). Polecam również zakup, gdyż mało jest równie dobrze przygotowanych książek i dla każdego miłośnika jest to pozycja mało że obowiązkowa. Wszystko zgrabnie ujęte w jednym miejscu, bez potrzeby szukania po źródłach i stanowi coś w rodzaju encyklopedii lub słownika

Można zapytać czy kolejne opracowanie dotyczące czołgów wykorzystywanych podczas Drugiej Wojny jest w stanie wnieść coś nowego do tak oklepanego tematu. Kiedyś – owszem, była to atrakcja i potrafiło przykuć uwagę, ale obecnie? Mamy mnóstwo prac poświęconych tej dziedzinie, gdzie poszczególne pojazdy zostały drobiazgowo opisane, niekiedy aż do przesady. Czasem są to zwykłe...

Książka trafiła w moje ręce niejako przypadkiem; dostałem ją w prezencie. Wydana bardzo ładnie – twarda, kolorowa, lakierowana okładka i wysokiej jakości, błyszczący papier. W środku zwięzłe omówienie najbardziej znanych czołgów z okresu II wojny światowej. O każdym typie pojazdu bojowego krótka notka z kilkoma ilustracjami, w skrótowej formie przybliżająca historię konstrukcji i dane taktyczno-techniczne. Pomimo niewielkich rozmiarów, w przybliżeniu A5, całość ma charakter albumowy i dobrze prezentuje się nie tylko na półce, ale i w ręku czytelnika.

Rozpocząłem od tego, iż „Czołgi II wojny światowej” dostałem w prezencie. Nie bez kozery to podkreślam, bowiem w moim odczuciu głównie do tego się takie publikacje nadają. Nie jest to lektura dla fascynatów tematyki historycznej. Ilość informacji zawartych w tej książce jest niewielka. Jako podręczna przypominajka z dziejów broni pancernej też się nie sprawdzi – nieporównywalnie więcej faktów i ilustracji znajdziemy w internecie w ciągu kilku zaledwie minut. Dla modelarzy zaś jest to pozycja wręcz bezwartościowa, głównie ze względu na skąpy materiał graficzny, pobieżne potraktowanie przedmiotu i absolutny brak opisu detali. Można więc powiedzieć, że takie książki w czasach powszechnego dostępu do sieci są bezwartościowe dla zainteresowanych wybranym zakresem wiedzy, za wyjątkiem absolutnych neofitów bractwa pancernego, którzy chcą mieć coś na początek. Jedyne rozsądne przeznaczenie takiej publikacji, bardzo ładnej i solidnie wydanej, to prezent. Tutaj jakość wydania, oraz ze smakiem dobrana szata graficzna okładki i zawartości, będą mocnym atutem. Taki podarunek może obdarowanego zainteresować tematyką, a nawet jeśli otrzyma go znawca, na pewno postawi z przyjemnością obok innych, merytorycznie wartościowszych opracowań. Może nie ze względu na wartość czy zawartość, ale ze względu na wygląd, który wzbudza pozytywne uczucia w każdym miłośniku stalowych tygrysów. Coś jak myszka w kształcie czołgu czy breloczek podobnego kształtu. Ozdoba półki po prostu.

Wasz Andrew

recenzja zamieszczona również na moim blogu

Książka trafiła w moje ręce niejako przypadkiem; dostałem ją w prezencie. Wydana bardzo ładnie – twarda, kolorowa, lakierowana okładka i wysokiej jakości, błyszczący papier. W środku zwięzłe omówienie najbardziej znanych czołgów z okresu II wojny światowej. O każdym typie pojazdu bojowego krótka notka z kilkoma ilustracjami, w skrótowej formie przybliżająca historię...