Jonka, Jonek i Kleks

W serii Czytam sobie lubię książki napisane przez Wojciecha Widłaka. Są lekkie i ciekawe. W "Marcie i zagadkowym pojeździe" sporo się dzieje, bo bohaterka w laboratorium wujka znajduje zagadkowy pojazd. Przedszkolak poradzi sobie z lekturą, bo nie ma tu zbyt dużo trudnych słów.

Luke leci na planetę, ale jego statek spada do bagna. Tam poznaje stworka - Mistrza Yodę. Luke uczy się u niego. Pewnego razu Luke ćwiczy koło groty. W tej grocie z mroku powstaje Lord Vader. Luke z nim walczy, ale sługa Imperium okazuje się zjawą. Luke dalej ćwiczy z Mistrzem, Który uczy go zaufania Mocy. Słucha porad Mistrza, coraz lepiej kontroluje swój umysł. W końcu jest gotowy do walki z ciemną stroną Mocy jako nowy Jedi. Ciekawie napisana książeczka dla maluchów, język jest prościutki, historia opowiedziana zrozumiale. Obawiam się jednak, że nie-fani Gwiezdnych Wojen mało z niej wyniosą:) Mimo to polecam.

"Franek i miotła motorowa" to bajka z serii czytam sobie. Jest to seria książek podzielona na kilka poziomów. 1 poziom -składam słowa, 2 poziom - składam zdania, 3 poziom - połykam strony. Książki mają wspierać naukę czytania. Obecnie ze starszym synem czytamy tę serię z poziomem pierwszym. Polecam książki z tej serii. A co przemawia na plus. Fajne ilustracje, ciekawe historie, wyciągnięte ze zdań pojedyncze słowa wypisane większą czcionką które ma przeczytać dziecko. Mój syn jest bardzo dumny że może przeczytać coś rodzinie. Ba młodszy który jeszcze liter nie potrafi też chce czytać. Każe sadzać się na kolanach i podpowiadać tekst. Jak widać wspólne czytanie w tej formie cieszy całą rodzine

Książka wprowadza wiele nowych słów związanych z życiem w dawnych czasach. Są to nazwy takie jak gród, fasa, palisada, podpłomyki, jednoizbowy czy klepisko. Niektóre z nich nie są wytłumaczone w tekście, więc ich wyjaśnienie wymaga zaangażowania rodziców. Ilustracje są ciekawe. Moim zdaniem książka jest wartościowa, bo oswaja dzieci z terminologią historyczną. Całkiem nieźle napisano o kraju Polan w tak krótkiej formie.

Leciutka, wesoła książeczka dla maluchów rozpoczynających przygodę z czytaniem. Mała, wesoła Fretka odwiedza klasę Kacpra. Widząc 2 osy, dostaje małpiego rozumu - robi dzikie skoki, wariacje i straszny bałagan, a wszyscy wokół biegają próbując złapać zwierzątko:) Aż tynk leci ze ścian! Czy dzieciom uda się powstrzymać szkolną katastrofę? Przeczytajcie!

Już sam - jakże niebanalny - tytuł wraz z wesołkowatym rekinem na okładce zachęcają do sięgnięcia po lekturę 😁 Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 1 obejmuje krótkie zdania, 150-200 słów w tekście, 23 podstawowe głoski języka oraz ćwiczenia sylabizowania. To właśnie głoskowanie jest najbardziej użyteczne dla mojej 6-letniej córki 💛 Ta książeczka porusza zagadnienia przyjaźni, otwartości wobec bliźniego, udowadnia, jak ważna jest pomoc bliźniego, wrażliwość na problemy innych. Mama-Rekin w kuchennym fartuszku, i na 'polowaniu' z koszykiem w płetwie wymiata! 😂😂 Nie będę zdradzać krótkiej fabuły, bo warto zajrzeć do książki i się samemu pośmiać (kto powiedział, że książki dla dzieci są TYLKO dla DZIECI 🤪). Zarówno rysunki, jak i tekst są zabawne, a przekaz jasny dla dzieci. Według mnie ilustracje mogłyby być odrobinę mniej zgaszone, choć oddają faktyczną ponurość głębin 😬 Seria ma spory potencjał : • bardzo dużą, wygodną czcionkę, • wesołe, lubiane przez dzieci, gratyfikujące naklejki, • liczne ilustracje uzupełniają tekst, pomagają utrwalić słownictwo, • lity tekst znajduje się u dołu stronic, dzięki czemu początujący czytelnik może pomagać sobie palcem składać słowa, • numeracja stron pozwala śledzić postępy w czytaniu, jednocześnie wspomagając zdolności matematyczne.

Logicznie opowiedziana historia, z klimatycznymi ilustracjami. W roku 1911 norweski statek "Fram" wyrusza w podróż. Kapitanem jest Amudsen, a jego celem - biegun. Krok po kroku, strona po stronie, zbliża się do tego celu. Ciekawa historia dla małego czytelnika marzącego o dalekich podróżach:)

Jak już kiedyś wspomniałam bajki dla dzieci powinny przede wszystkim bawić, ale też uczyć. W książce "Marta i ufoludek" właśnie z tym mamy do czynienia. Piękne obrazki Ewy Pokleeskiej-Koziełło i nauka słówek to coś dzięki czemu Wasze dzieci po tej książce będą jeszcze doskonalsze. Dodatkowo wspaniała zabawa, która zapewni wiele satysfakcji rodzicom, gdy ich dzieci poznają pierwsze literki. Zapraszam do przeczytania recenzji i obserwacji bloga -> http://przeczytali.blogspot.com/2015/12/marta-i-ufoludek-wojciech-widak.html

Prosta książeczka - jedno zdanie na jednej stronie - doskonała, by rozpocząć przygodę z czytaniem! W bardzo prosty obrazowy sposób autor tej książeczki - Marcin Sendecki - opisuje co jest wodą, gdzie jest woda, która woda stoi, która faluje, ile w nas jest wody i jak ta woda podróżuje z ziemi do miast, do fabryk, do domu, do kranu. Zachęca do niemarnowania każdej kropelki, bo każda jest cenna. Niech każde dziecko wie, jak wielkim skarbem jest woda. Dla nas to normalne, że woda leci z kranu, ale czy będzie tak zawsze?

Jan Paweł II - Karol Wojtyła, pierwszy polski papież. Nic więc dziwnego, że w końcu powstała o nim książka. ,,Wielki Karol i mały Lolek" opowiada o życiu Karola Wojtyły. Przez większą część książeczki jest zestawienie jego życia, jako Jana Pawła II i małego Lolka. Jedna strona to dorosły papież, druga mały chłopczyk. Na końcu jest w całości opisany zamach i wybaczenie. Książeczka jest z serii Czytam sobie, poziom 1. Tekstu jest w niej bardzo mało, 1-2 linijki na stronie. Treść pisana jest bardzo dużymi literami, a niektóre z nich są głoskowane, by dzieci mogły nauczyć się tej umiejętności. Do tego bardzo ładne, oddające postać Jana Pawła II ilustracje, które doskonale dopełniają całości. ,,Wielki Karol i mały Lolek" to ładnie wydana historia o życiu Jana Pawła II, o tym, jak wyglądała jego droga niemal od lat dzieciństwa aż do śmierci. Cieszę się, że w tej serii jest także kilka książeczek, poświęconych znanym osobom. Na końcu znajduje się dyplom oraz kilka naklejek. Moja ocena: 5/6

Umiejętnie połączone czytanie z gotowaniem. Syn uwielbia zupę pomidorową. Przy pakiecie 12-tu książek po "Pora na pomidora" sięgnął jako pierwszą. Książka zawiera ilustracje i opis jak zrobić zupkę ;) na pewno jest smaczna. Są w niej bohaterowie, pani gospodyni która robi zakupy, opowiada czynności i na koniec woła rodzinę na obiadek ;) No podobała mi się ;) Dobra jest dla małych miłośników pomidorowej ;)

Mimo, że książeczka jest z serii "Fakty", nie ma co oczekiwać po niej naukowych hipotez i historycznych faktów. Książka jest napisana obrazowo, bardzo prostym językiem dostosowanym do mózgu 5latka. Co on zapamięta z książeczki o Mikołaju? "Obroty, obroty, obroty. Wiruje, wiruje, wiruje. Mikołaj stoi w centrum i obserwuje. Mama wiruje, tata wiruje i kot wiruje". Bardzo łopatologicznym językiem jest przekazana esencja nauk Kopernika. Dla niektórych to największy zarzut. A dla Was? Sprawdźcie sami.

Zabawna historia Wojciecha Widłaka o smoku spod Wawelu. Władca Krak otrzymuje jajko, z którego rodzi się smok - z olbrzymim apetytem. Nie ma na niego sposobu, dopóty - dopóki nie pojawia się mały Janek Dratewka z prostym pomysłem. Pozbywa się smoka na dobre i przywraca ład na Wawelu. Ładne ilustracja p. Joli Richter-Magnuszewskiej. To jest pozycja z serii :"Czytam sobie". Bardzo fajna książka do początkowej nauki czytania dla 5 latków. Mała, poręczna, kolorowa, ładne ilustracje, duże litery. Krótkie zdania. Na każde dwie strony, są wyróżnione pojedyncze słowa np. r-o-w-e-r do nauki literowania. Dodatkowo na okładce są pytania, 3 zagadki do treści książki, które sprawdzają uważność dziecka. Na końcu są ładne naklejki i dyplom młodego czytelnika. Na każdej także duże numery stron, których dziecko się uczy. Fajnym elementem są także zdjęcia autora tekstu oraz ilustracji z bio oraz komentarzem dotyczącym książki. Dziecko może zobaczyć, kto ją napisał oraz zilustrował. Czasami pojawia się komentarz merytoryczny od profesora czy też Pani doktor ze zdjęciem i krótkim bio. Zdecydowanie polecam!

Troll jest smutny, ponieważ nie ma przyjaciół. Każdy uważa go za wielkiego i paskudnego stwora. Jego smutek jest tak wielki, że zaczyna płakać co staje się niebezpieczne dla drobinki, która szybko dowiaduje się, że troll jest naprawdę miły i stają się przyjaciółmi :)

To, że oswajanie dzieci z książkami jest ważne wie prawie każdy. Jednak jak to zrobić? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać pociesze, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw tak jak opowieść o pieczeniu muffin. Pozornie w tym zajęciu nie ma nic interesującego, ale tylko dla dorosłych. Dla dzieci kuchenne eksperymenty są niemal jak magia: po zmieszaniu produktów i włożeniu do piekarnika powstaje coś pysznego. W taki świat zabiera nas Justyna Bednarek, autorka książki „Muffiny Eufrozyny”. Eufrozyna lubi soboty, ale… do soboty daleko, dlatego postanawia słodzić sobie życie. Postanawia upiec muffiny. Poznajemy listę zakupów będącą składnikami, sposób przygotowania kolejnych składników. Na końcu nie zabraknie uczty dla mamy i taty. Proste ilustracje Darii Solak wzorowane na dziecięcych rysunkach, proste zdania, duża czcionka, niewielka ilość tekstu sprawią, że nasze pociechy będą niesamowicie dumne z przeczytania całej książki. To zachęci je do sięgania po kolejne. Użyte słowa mają różnorodny poziom trudności. Wielkim plusem jest podążanie za szerokim słownictwem. O ile zdania „Ala ma kota” mogły przekonywać dzieci do nauki jeszcze kilkanaście lat temu teraz autorzy książek, które muszą wspierać naukę czytania muszą dostarczać czytelnikom urozmaicone teksty pełne przygód, szybkiej akcji i niespodziewanych zwrotów wydarzeń. Nauka literowania z takimi książkami nie musi być nudna. Książka będzie również pomocna dla dzieci, które uczą się czytać metodą symultaniczną lub globalną. Proste wyrazy łatwo przeczytać. „Muffiny Eufrozyny” to książka, która zainteresuje już przedszkolaki bardzo chętnie odkrywające świat liter. Polecam wszystkim dzieciom uczącym się czytać. Do opowieści dołączono kilka naklejek oraz dyplom do własnoręcznego uzupełnienia, co jest świetnym elementem motywacyjnym. Książka należy do serii „Czytam sobie” wydawanych przez Egmont. W czytankach należących do tej serii znajdziemy lektury o trzech stopniach trudności dla dzieci uczących się samodzielnie czytać. W pierwszym poziomie młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. W poziomie drugim młodzi czytelnicy zajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. Trzeci poziom wprowadza w świat zaawansowanego czytania. W tych książeczkach pojawi się także alfabetyczny słowik trudniejszych wyrazów. Wielkim plusem wszystkich czytanek z tej serii jest interesująca fabuła, różnorodność gatunków literackich, duża czcionka oraz interesujące ilustracje, bez których trudno zachęcić młodych czytelników do wchodzenia w świat książek. Książkę polecam zarówno przedszkolakom, jak i uczniom nauczania początkowego. Książka napisana bardzo prostym językiem okraszonym trudniejszymi wyrazami, aby dzieci mogły wzbogacać słownictwo, ćwiczyć wymowę. Wszystkie książeczki z serii „Czytam sobie” są niewielkie dzięki czemu dziecko może zabierać je w podróż, na spacery i codziennie ćwiczyć nową umiejętność, a niedługie teksty doskonale sprawdzą się również jako opowieści do czytania przedszkolakom. Kolejna bardzo duża zaleta książek: cena jest naprawdę bardzo przystępna.

Wielki pies Bazyl ma otyłość olbrzymią i ledwo mieści się na stronie:) W domu leży koło miski i chce tylko jeść. Dostaje smakołyki i oblizuje się ze smakiem. Pewnego dnia jego opiekunka, mała dziewczynka, wyprowadza go na spacer. Pies robi co chce - gania za kotem, aportuje stary but, zamiast warować, obsikuje mur, obszczekuje rowerzystę... Dziewczynka jest zła na swojego pupila. Chce wracać do domu. Jednak w parku zapadł zmrok... ścieżki wyglądają podobnie, alejki również. Co robić, co robić? Co robi pies? Oczywiście staje na wysokości zadania:) Misja dom - wykonana:) Wszystkie wybryki - wybaczone:)

Krótka opowieść dla dzieci o Murze Berlińskim. Samej treści tyle co kot napłakał, a historia Muru bardzo ogólnikowa, raczej stanowiąca pretekst do dalszej dyskusji. Interesująca, choć nie wybitna oprawa graficzna. Dla dzieci - jak najbardziej tak, do nauki czytania albo pobieżnego poznania historii.

Dzieci nie rodzą się z miłością do książek. Jest takie mądre powiedzenie stwierdzające, że aby dziecko czytało trzeba samemu czytać. Jest w tym sporo prawdy, ale nie do końca, bo sama obserwacja to jednak za mało. Czerpanie przyjemności z czytania to naprawdę długie lata oswajania i ćwiczenia, a te nigdy nie są łatwe. Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych książek z obrazkami, a później tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych, rozwijania pamięci oraz daje możliwość wyszukiwania informacji. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności ono posiada, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy z użyciem jakichkolwiek (niekoniecznie tylko książek) narzędzi. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać. I to nie tylko sobie, ale przede wszystkim pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, przenosić w niezwykłe krainy, poszerzać wiedzę, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw bliskich młodym czytelnikom, łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. Sama seria ma już dziesięć lat! I ciągle cieszy się bardzo dużą popularnością. A wszystko przez to, że młodzi czytelnicy dostają tu teksty dostosowane do ich umiejętności, potrzeb i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. Wiele czytanek wprowadza dzieci w świat nauki, zagadnień związanych z różnymi dyscyplinami, ale jest też codzienność z apkami, grami i sporo baśniowego bujania w obłokach. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie),dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Są tam też zadania sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie zawartą w niej historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, r

W pewnym starym mieście znajduje się Ponure Zamczysko.... Czy ktoś w nim mieszka? Nie do końca. Jest tylko jedna jedyna mieszkanka tego miejsca. To Ponura Dama. Co robi ta dama? Straszy i wyje nocami. Wszyscy na swój sposób próbują ukrócić to wycie: policja bada sprawę, przeprowadza dochodzenie, magik próbuje czarów... czy to pomaga? Niestety nie! Kto więc pomoże? I w jaki sposób? Przeczytajcie koniecznie!

Dzieci polubiły tę prostą historię, zwłaszcza 3-letnie. Dla mnie książka pozostawia pewien niedosyt. Może to przez wykorzystanie ilustracji Peyo. Dla mnie coś tu nie grało. Seria kojarzy mi się z autorskimi ilustracjami polskich ilustratorów, więc wykorzystanie smerfów mi się nie spodobało. A i historia w środku jakaś taka trochę naciągana.