Star Wars: Droga Mocy

Książka wprowadza wiele nowych słów związanych z życiem w dawnych czasach. Są to nazwy takie jak gród, fasa, palisada, podpłomyki, jednoizbowy czy klepisko. Niektóre z nich nie są wytłumaczone w tekście, więc ich wyjaśnienie wymaga zaangażowania rodziców. Ilustracje są ciekawe. Moim zdaniem książka jest wartościowa, bo oswaja dzieci z terminologią historyczną. Całkiem nieźle napisano o kraju Polan w tak krótkiej formie.

Leciutka, wesoła książeczka dla maluchów rozpoczynających przygodę z czytaniem. Mała, wesoła Fretka odwiedza klasę Kacpra. Widząc 2 osy, dostaje małpiego rozumu - robi dzikie skoki, wariacje i straszny bałagan, a wszyscy wokół biegają próbując złapać zwierzątko:) Aż tynk leci ze ścian! Czy dzieciom uda się powstrzymać szkolną katastrofę? Przeczytajcie!

nasz-zaczytany-swiat.blogspot.com Dzisiaj przedstawię Wam kolejną książkę z serii „Czytam sobie”, która z założenia przeznaczona jest dla dzieci, uczących się czytać. Krótka opowieść, z pięknymi ilustracjami i dużymi literami ma ułatwić zapoznawanie się z literaturą. Jest to bardzo przydatna książeczka dla rodziców kilkulatków, którzy wprowadzają dziecko w naukę samodzielnego czytania. Jednak jak się okazuję bajka ta może zainteresować i młodsze dzieci... Kiedy wspólnie czytałam tę opowieść z moim 6-latkiem, mój młodszy syn przysłuchiwał się temu i z ciekawością zaglądał do czytanki. Foczki od razu mu się spodobały i później kilkakrotnie podsuwał mi tę książeczkę, żebym mu czytała. Od tamtej pory nie ma w ogóle mowy o tym, żeby nasz wieczorny rytuał czytania obył się bez „Figli w fokarium”. Adaś po prostu pokochał foczki Bubasa i Undę tak bardzo, że każdego dnia muszą mu towarzyszyć. I co najdziwniejsze i najbardziej urocze to to, że on za każdym razem przegląda tę bajkę z wielkim zaangażowaniem i na swój sposób opowiada, co widzi na ilustracjach. Lubi także Zuzię i Wiktora, którzy są bohaterami tej opowieści i którzy odwiedzają fokarium na Helu. Nie wiem ile jeszcze potrwa szał na te sympatyczne zwierzątka, ale bardzo cieszy mnie fakt, że mój syn ma już swoje ulubione pozycje literackie :-) Jak widać każda książka może znaleźć swojego odbiorcę, nieważne w jakim jest wieku :-) Na koniec dodam tylko, że to nie wszystkie zalety tej niepozornej bajki. Na końcu dzieci znajdą także bardzo ładne naklejki, które mogą wykorzystać do zabawy. Myślę, że fenomenem tej książki są bardzo fajne ilustracje i ciekawa opowieść o helskich foczkach.

"Franek i miotła motorowa" to bajka z serii czytam sobie. Jest to seria książek podzielona na kilka poziomów. 1 poziom -składam słowa, 2 poziom - składam zdania, 3 poziom - połykam strony. Książki mają wspierać naukę czytania. Obecnie ze starszym synem czytamy tę serię z poziomem pierwszym. Polecam książki z tej serii. A co przemawia na plus. Fajne ilustracje, ciekawe historie, wyciągnięte ze zdań pojedyncze słowa wypisane większą czcionką które ma przeczytać dziecko. Mój syn jest bardzo dumny że może przeczytać coś rodzinie. Ba młodszy który jeszcze liter nie potrafi też chce czytać. Każe sadzać się na kolanach i podpowiadać tekst. Jak widać wspólne czytanie w tej formie cieszy całą rodzine

Zabawna historia Wojciecha Widłaka o smoku spod Wawelu. Władca Krak otrzymuje jajko, z którego rodzi się smok - z olbrzymim apetytem. Nie ma na niego sposobu, dopóty - dopóki nie pojawia się mały Janek Dratewka z prostym pomysłem. Pozbywa się smoka na dobre i przywraca ład na Wawelu. Ładne ilustracja p. Joli Richter-Magnuszewskiej. To jest pozycja z serii :"Czytam sobie". Bardzo fajna książka do początkowej nauki czytania dla 5 latków. Mała, poręczna, kolorowa, ładne ilustracje, duże litery. Krótkie zdania. Na każde dwie strony, są wyróżnione pojedyncze słowa np. r-o-w-e-r do nauki literowania. Dodatkowo na okładce są pytania, 3 zagadki do treści książki, które sprawdzają uważność dziecka. Na końcu są ładne naklejki i dyplom młodego czytelnika. Na każdej także duże numery stron, których dziecko się uczy. Fajnym elementem są także zdjęcia autora tekstu oraz ilustracji z bio oraz komentarzem dotyczącym książki. Dziecko może zobaczyć, kto ją napisał oraz zilustrował. Czasami pojawia się komentarz merytoryczny od profesora czy też Pani doktor ze zdjęciem i krótkim bio. Zdecydowanie polecam!

Wielki pies Bazyl ma otyłość olbrzymią i ledwo mieści się na stronie:) W domu leży koło miski i chce tylko jeść. Dostaje smakołyki i oblizuje się ze smakiem. Pewnego dnia jego opiekunka, mała dziewczynka, wyprowadza go na spacer. Pies robi co chce - gania za kotem, aportuje stary but, zamiast warować, obsikuje mur, obszczekuje rowerzystę... Dziewczynka jest zła na swojego pupila. Chce wracać do domu. Jednak w parku zapadł zmrok... ścieżki wyglądają podobnie, alejki również. Co robić, co robić? Co robi pies? Oczywiście staje na wysokości zadania:) Misja dom - wykonana:) Wszystkie wybryki - wybaczone:)

W pewnym starym mieście znajduje się Ponure Zamczysko.... Czy ktoś w nim mieszka? Nie do końca. Jest tylko jedna jedyna mieszkanka tego miejsca. To Ponura Dama. Co robi ta dama? Straszy i wyje nocami. Wszyscy na swój sposób próbują ukrócić to wycie: policja bada sprawę, przeprowadza dochodzenie, magik próbuje czarów... czy to pomaga? Niestety nie! Kto więc pomoże? I w jaki sposób? Przeczytajcie koniecznie!

Logicznie opowiedziana historia, z klimatycznymi ilustracjami. W roku 1911 norweski statek "Fram" wyrusza w podróż. Kapitanem jest Amudsen, a jego celem - biegun. Krok po kroku, strona po stronie, zbliża się do tego celu. Ciekawa historia dla małego czytelnika marzącego o dalekich podróżach:)

Jak już kiedyś wspomniałam bajki dla dzieci powinny przede wszystkim bawić, ale też uczyć. W książce "Marta i ufoludek" właśnie z tym mamy do czynienia. Piękne obrazki Ewy Pokleeskiej-Koziełło i nauka słówek to coś dzięki czemu Wasze dzieci po tej książce będą jeszcze doskonalsze. Dodatkowo wspaniała zabawa, która zapewni wiele satysfakcji rodzicom, gdy ich dzieci poznają pierwsze literki. Zapraszam do przeczytania recenzji i obserwacji bloga -> http://przeczytali.blogspot.com/2015/12/marta-i-ufoludek-wojciech-widak.html

Ostatnio intensywnie wyczytujemy te książeczki do nauki samodzielnego czytania więc mam duże pole do wyrażania opinii o poszczególnych Baba Jaga na deskorolce jest idealnie napisana pod cel jakiemu ma służyć. Historia jest bardzo prosta, ale ciekawa, zabawna . Trochę trudnych słów pomaga zapoznawać się z językiem polskim i te trudne słowa ćwiczyć. Ilustracje świetnie dopełniają tekst. To wcale nie takie oczywiste napisać dobrze tekst zwłaszcza na poziom 1 ale Zbigniew Dmitroca bardzo dobrze sobie z tym zdaniem poradził

Seria Egmonta "Czytam sobie" - jako pomoc w nauce czytania - FENOMENALNA! Przynajmniej w wypadku mojej córki, która pierwszą stronę zaczynała dukając niemiłosiernie głoski i nie potrafiąc ich poskładać w wyraz, a skończyła książeczkę składając już dość dobrze wyrazy. Ok, jeszcze sporo pracy przed nami, ale postęp jaki poczyniła przy pomocy tej książki jest naprawdę gigantyczny. Czas na następną z serii, wybór jest spory :) Trudno chyba nawet polecać konkretne książeczki z serii, bo wszystkie na poziomie fabularnym specjalnie rozbudowane nie są, ale nie o to tu przecież chodzi. Wszystkie są skonstruowane według jednego schematu, każda strona to jedno krótkie zdanie, do tego ćwiczenia głoskowania. No i kolorowe ilustracje, które pewnie też nie są bez znaczenia dla małego adepta czytelnictwa. A na końcu dyplom i naklejki-nagrody. Naprawdę świetny koncept!

Książki w tej serii bywają nierówne. Niektóre są rewelacyjne, inne bardzo przeciętne. Opowieść o magu Abrakabrze jest dla mnie na tym lepszym końcu skali. Ilustracje w książce są ciekawe. Sama opowieść, choć prosta, może zaciekawić. A i rozbawić przedszkolaka (fragment z piciem kawy).

Dzieci nie rodzą się z miłością do książek. Jest takie mądre powiedzenie stwierdzające, że aby dziecko czytało trzeba samemu czytać. Jest w tym sporo prawdy, ale nie do końca, bo sama obserwacja to jednak za mało. Czerpanie przyjemności z czytania to naprawdę długie lata oswajania i ćwiczenia, a te nigdy nie są łatwe. Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych książek z obrazkami, a później tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych, rozwijania pamięci oraz daje możliwość wyszukiwania informacji. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności ono posiada, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy z użyciem jakichkolwiek (niekoniecznie tylko książek) narzędzi. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać. I to nie tylko sobie, ale przede wszystkim pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, przenosić w niezwykłe krainy, poszerzać wiedzę, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw bliskich młodym czytelnikom, łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. Sama seria ma już dziesięć lat! I ciągle cieszy się bardzo dużą popularnością. A wszystko przez to, że młodzi czytelnicy dostają tu teksty dostosowane do ich umiejętności, potrzeb i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. Wiele czytanek wprowadza dzieci w świat nauki, zagadnień związanych z różnymi dyscyplinami, ale jest też codzienność z apkami, grami i sporo baśniowego bujania w obłokach. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie), dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Są tam też zadania sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie zawartą w niej historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, r

Troll jest smutny, ponieważ nie ma przyjaciół. Każdy uważa go za wielkiego i paskudnego stwora. Jego smutek jest tak wielki, że zaczyna płakać co staje się niebezpieczne dla drobinki, która szybko dowiaduje się, że troll jest naprawdę miły i stają się przyjaciółmi :)

Książki o Basi często niekoniecznie dają się lubić, ale ta - ze względu na formę przystosowaną do wymogów serii "Czytam sobie" - jest całkiem przystępna. Prosta historia o tym, że Basia chciałaby mieć kask jak jej starszy brat Janek. Próbuje zrobić go sobie sama i ma dużo ciekawych pomysłów na to, ale efekty często jej nie zadowalają. Prosta historia o codziennym życiu przedszkolaka - nie ma tu zbyt trudnych i nieznanych dziecku słów, więc może być dobrą lekturą początkującego samodzielnego czytelnika. U nas jeszcze na to trochę za wcześnie, ale młody chętnie słuchał, gdy ja mu czytałam.

Książka z serii "Czytam sobie" na poziomie 1. Bardzo proste, krótkie zdania. Na każdej stronie znajduje się ilustracja i jedno zdanie. Poznajemy głównych bohaterów: chłopca Adasia i jego kotkę, która lubi mleko. (BTW: dorosłe koty powinny pić tylko wodę). Kotka wylała mleko i zaczyna się akcja poszukiwawcza: Czy mleko jest w lodówce? Czy mleko jest w sklepie? Czy mleko jest w fabryce? Wszędzie brakuje mleka! Trzeba wsiadać w pociąg i jechać na wieś! Tam, na pięknej łące jest i soczysta trawa, i modra woda, i czarno-biała krówka. Misja wykonana: jest mleko!

Rejs na Titanicu z perspektywy małej Ewy i jej mamy. Przez całą książeczkę drżałam o ich życie.... "Ewa jest w swoim pokoju. Mama jej opowiada bajkę na dobranoc. Zasypia, kiedy ich statek nabiera wody..." Dobrze zilustrowana historia. Książeczka może okazać się trudna dla początkujących czytelników, ma dużo trudnych terminów i niezrozumiałych dla dziecka imion: Bertram, Reginald, Ballard. Mimo to polecam.

Książeczka o kłębku i kurzu, który mieszka w w przytulnym zakątku pod podłoga. Kudełkowi jednak się przykrzy w pojedynkę. Czuje się samotny. I oto z lustra wyskakuje Grubelek. Od tej pory są nierozłączni i i swietnie się uzupełniają. Podoba mi się rozwinięcie historii na 3 tomy i trudniejszej poziomy. Szata graficzna jest dość prosta i mroczna. Nie zachwyciła mnie.

Bardzo wciągająca, zabawna, piracka historia, przemycająca subtelnie pochwałę empatii, opiekuńczości, odpowiedzialności. Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 1 obejmuje krótkie zdania, 150-200 słów w tekście, 23 podstawowe głoski języka oraz ćwiczenia sylabizowania. To właśnie głoskowanie jest najbardziej użyteczne dla mojej 6-letniej córki 💛

Świetnie napisana, wciągająca historia dla siedmiolatków. Wyprawa klasowa do Gadolandu, chłopczyk- okularnik, który nie jest zbyt lubiany przez rówieśników...dzięki swojej przygodzie z diplodokiem wstępuje do klasowego klubu o nazwie Super- Truper i zyskuje akceptację rówieśników. Książka spójna, ciekawa, zawiera ładne ilustracje. Polecam!