Patronat Patronat Znakomita powieść o trudnych ludzkich relacjach w jeszcze trudniejszych czasach.
Jest rok 1938, świat jeszcze śpi spokojnie. Lwów, tygiel narodowości, tętni gwarem i rozbrzmiewa beztroską radością, nie przejmując się tym, że na niebie gromadzą się czarne chmury. Zanim Ukraińców, Polaków i Żydów podzielą narodowościowe animozje, wciąż są tylko sąsiadami, którzy życzliwie uśmiechają się do siebie na ulicy.
Lilka wraz z koleżankami przygotowuje się do matury i nie ma pojęcia, że to będzie ostatnia szczęśliwa wiosna. Tęskni za ukochanym, chodzi do szkoły i jak niepodległości próbuje bronić swojej dorosłości, nie wiedząc, że wkrótce przejdzie przyspieszony kurs dorastania, że będzie zmuszona pożegnać beztroskę i zmierzyć się z upiorami wojny. Spośród znanych od urodzenia osób nauczyć się rozpoznawać wrogów. Wiedzieć, komu zaufać i co zrobić, żeby nie stracić wiary, ponieważ wojna okaże się sprawdzianem człowieczeństwa, który nie będzie miał nic wspólnego z narodowością, językiem ani z wyznawaną religią.
Szukamy ofert...Znowu nam powieje dobry wiatr
Ulecimy żaglem pełnym gwiazd
Hej! Na wyspy szczęśliwe, na przekór złym snom,
Bo wiem, że takie wyspy są
Niektórzy czytelnicy tej recenzji pewnie są zdziwieni – dlaczego cytuję tutaj szantę „Wyspy szczęśliwe”, i to przy tekście dotyczącym powieści Magdaleny Kawki „Pora westchnień, pora burz”? Co ma wspólnego pieśń morska z książką, której akcja rozgrywa się we Lwowie, tuż przed wybuchem II wojny światowej? Wszystko to wyjaśni się stopniowo.
Fabuła koncentruje się przede wszystkim na losach Lilki, szesnastoletniej dziewczyny pochodzącej z arystokratycznej rodziny, która w 1938 roku ma na głowie typowe dla nastolatek tamtego okresu problemy: zbliżająca się matura, pierwsze zauroczenia, kłótnie z rodzicami i braćmi, znalezienie akceptacji wśród koleżanek oraz myśli o tym, kim będzie w dorosłym życiu. Kiedy wszystko wydaje się układać po myśli Lilki, wybucha wojna, która wszystko zmienia. Odwracają się role w społeczeństwie, pojawia się strach o nadchodzące dni, a przede wszystkim wiele rzeczy, w które wierzyła główna bohaterka, zostaną poddane weryfikacji. A wszystko to dzieje się w pięknym Lwowie, będącym miastem wielu kultur i mieszkańców pozornie żyjących ze sobą w zgodzie...
Magdalena Kawka, autorka „Pory westchnień, pory burz” wspomniała o tym, że jej dziadkowie pochodzili z Lwowa, ale II wojna światowa zmusiła ich do opuszczenia rodzinnych stron i zamieszkania na terenach Ziem Odzyskanych. Przez wiele lat nie mogli zapomnieć o atmosferze miasta, ten obraz pielęgnowali w swoich wspomnieniach. I właśnie taki Lwów, gdzie spotkania w kawiarniach, śmiechy i rozmowy przyjaciół, wieczorne seanse w kinach oraz pojawiające się wszędzie tramwaje, znajduje się w pierwszej połowie książki. Ten (prawie że) sielankowy opis pięknego miasta, będącym trzecim co do wielkości w II Rzeczpospolitej, urzeka czytelnika swoim klimatem. Lwów staje się tym samym tą „wyspą szczęśliwą”, o której śpiewa się w cytowanej przeze mnie na samym początku szancie. Byłam pod wrażeniem wiedzy autorki i znajomością topografii miasta, ba, opisała wszystkie miejsca tak dokładnie, że można było odnieść wrażenie, że rzeczywiście siedzi się w jednej z popularnych tam kawiarni czy spaceruje się po ulicy, słuchając innych przechodniów, rozmawiających ze sobą w rożnych językach. Jednak ta „wyspa szczęśliwa” zmienia się nie do poznania, kiedy wybucha II wojna światowa – druga część „Pory westchnień...” przeraża. Tak, podczas jej lektury wiele rzeczy ciężko zrozumieć. Według mnie najbardziej dosadne są akcje bojowników działających na rzecz autonomicznej Ukrainy.
Książka Magdaleny Kawki staje się portretem Lwowa i jego mieszkańców. Lilka, jej rodzina i przyjaciele, są tylko elementami tego krajobrazu, gdzie początkowe sielanka, dobrobyt i tolerancja nagle zmieniają się w bunty, skrajną przepaść ekonomiczną między poszczególnymi grupami społecznymi oraz rasizm. To jest dużym atutem powieści: to, co ma swój piękny wizerunek, pokazuje swoje drugie oblicze.
Pisarka znana dzięki swojemu debiutowi literackiemu „Sztuce latania” włożyła wiele pracy w pisaniu książki i ten trud się opłacił. Wyszła z tego pozycja, którą się „pochłania”, a nie czyta. II wojna światowa na Kresach Wschodnich zawsze będzie interesującym tematem w literaturze, a „Pora westchnień, pora burz” tylko potwierdza to, jak niesamowita była II Rzeczpospolita.
Anna Wolak
3079 
1327 
90 "Chcieli się śmiać, robić szalone rzeczy, a umierać tylko z miłości. Jakby pora westchnień się nie skończyła, jakby nie było wojny." Lwów, 1938 rok. Lilka i jej przyjaciółki myślą tylko o czekającej je maturze, o pierwszych zauroczeniach... Mijają miesiące i nagle ich świat zamienia się w ruinę, a wielu ludzi - w dzikie bestie, zdolne do niewyobrażalnych okrucieństw. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej porywającej opowieści. Niezwykle sugestywnie oddaje atmosferę Lwowa tuż przed wybuchem wojny i podczas jej trwania. Przedstawia też całą paletę ludzkich charakterów i zachowań w obliczu zagrożenia - bohaterstwo, poświęcenie, ale też tchórzostwo i egoizm. Z niektórych wojna wydobyła wszystko, co najlepsze, z innych - to, co najgorsze... I już nie wiadomo, komu można zaufać. Oczywiście nie jest to łatwa i przyjemna lektura, ale przecież nie może i nie powinna taka być. Jednak czyta się ją znakomicie, chociaż ze ściśniętym sercem i gulą w gardle... Na pewno nie da się czytać jej obojętnie. Autorka stworzyła wspaniałą, bolesną opowieść. Polecam gorąco.
1644 871 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Pora westchnień, pora burz
Akcja powieści rozgrywa się w 1938 roku we Lwowie, tuż przed wybuchem II wojny światowej. Główna bohaterka, szesnastoletnia Lilka, pochodzi z arystokratycznej rodziny i uczęszcza do prestiżowego gimnazjum. Jej życie wypełniają codzienne radości młodości: przyjaźnie, pierwsze zauroczenia, pasje i marzenia o dorosłości. Jednak beztroska młodość zostaje brutalnie przerwana przez nadchodzącą wojnę, która zmienia wszystko. Magdalena Kawka posługuje się bogatym, literackim językiem, pełnym przedwojennej elegancji i subtelności. Jej styl jest pełen emocji, a opisy miejsc i postaci są malownicze i sugestywne. Narracja prowadzona jest z perspektywy Lilki, co pozwala czytelnikowi głęboko wczuć się w jej przeżycia i emocje. Bohaterowie są dobrze wykreowani i wielowymiarowi. Lilka to młoda dziewczyna pełna marzeń i nadziei, której życie zostaje wywrócone do góry nogami przez wojnę. Jej przyjaciółki, takie jak Jadzia, Nina, Marysia, Lilka, Olga i Wanda, reprezentują różne aspekty lwowskiego społeczeństwa i kultur, co dodaje głębi fabule. Powieść doskonale oddaje atmosferę przedwojennego Lwowa, miasta pełnego życia, kultury i wielokulturowości. Autorka z dużą starannością przedstawia realia tamtego okresu, ukazując zarówno codzienne życie mieszkańców, jak i napięcia polityczne i społeczne, które prowadzą do nadchodzącej katastrofy. „Pora westchnień, pora burz” to opowieść o utracie niewinności, dojrzewaniu w obliczu wojennej zawieruchy oraz o sile przyjaźni i miłości w trudnych czasach. Powieść porusza także kwestie tożsamości narodowej, kulturowej i społecznej, ukazując, jak wojna wpływa na życie jednostki i społeczeństwa. książka ta jest wartościową lekturą dla miłośników literatury historycznej i obyczajowej.
Akcja powieści rozgrywa się w 1938 roku we Lwowie, tuż przed wybuchem II wojny światowej. Główna bohaterka, szesnastoletnia Lilka, pochodzi z arystokratycznej rodziny i uczęszcza do prestiżowego gimnazjum. Jej życie wypełniają codzienne radości młodości: przyjaźnie, pierwsze zauroczenia, pasje i marzenia o dorosłości. Jednak beztroska młodość zostaje brutalnie przerwana...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWarto znać Lwów
Warto znać Lwów
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoznać losy Lwowa przedwojennego i losu jego mieszkańców dzięki tej lekturze to świetna lektura. Polecam!
Poznać losy Lwowa przedwojennego i losu jego mieszkańców dzięki tej lekturze to świetna lektura. Polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMyślałam, że zostanę porwana w wir wydarzeń, że nie będę mogła się oderwać (jak u Joanny Jax),a tu... takie długie opisy, że nawet przekartkowałam książkę i okazało się, że jednak one przeważają. Jednak postanowiłam dać szansę autorce i czytać dalej. Tak od połowy nabrałam tempa i czytało się lepiej jednak wciąż brakowało mi w tej książce, głębi, jakiegoś polotu, punktu zaczepienia, który by mnie pociągnął, aż do zakończenia. Mimo to sięgnę po następny tom i liczę, że będzie lepiej.
Myślałam, że zostanę porwana w wir wydarzeń, że nie będę mogła się oderwać (jak u Joanny Jax),a tu... takie długie opisy, że nawet przekartkowałam książkę i okazało się, że jednak one przeważają. Jednak postanowiłam dać szansę autorce i czytać dalej. Tak od połowy nabrałam tempa i czytało się lepiej jednak wciąż brakowało mi w tej książce, głębi, jakiegoś polotu, punktu...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDługo zabierałam się do tej pozycji, no może raczej do Sagi.....przyznaję, z mieszanymi uczuciami po kilku rozdziałach. Jednak zostałam wciągnięta w nurt dramatycznych wydarzeń, nie tylko z perspektywy wojny. Zostałam wciągnięta i to na kolejne tomy. Mam nadzieję, że niejednokrotnie zostanę zaskoczona dynamiką i różnorodnością wydarzeń.
Długo zabierałam się do tej pozycji, no może raczej do Sagi.....przyznaję, z mieszanymi uczuciami po kilku rozdziałach. Jednak zostałam wciągnięta w nurt dramatycznych wydarzeń, nie tylko z perspektywy wojny. Zostałam wciągnięta i to na kolejne tomy. Mam nadzieję, że niejednokrotnie zostanę zaskoczona dynamiką i różnorodnością wydarzeń.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie moje klimaty. Mało dialogów, okropnie długie opisy moim zdaniem zbędne. Akcja też bez szału
Nie moje klimaty. Mało dialogów, okropnie długie opisy moim zdaniem zbędne. Akcja też bez szału
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytana w podróży do Lwowa co dodało kolorytu.
Piękna książka o czasach,ludziach,,mieście i wartościach które minęły.
Smutnym jest że nie dość iż Lwów nam trójzuby zabrali,mordowali nas na Wołyniu to teraz i w Warszawie się panoszą,kradną,żebrzą...
Czytana w podróży do Lwowa co dodało kolorytu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiękna książka o czasach,ludziach,,mieście i wartościach które minęły.
Smutnym jest że nie dość iż Lwów nam trójzuby zabrali,mordowali nas na Wołyniu to teraz i w Warszawie się panoszą,kradną,żebrzą...
Powieść historyczna w nadmiarze kryminałów to powinno być dobre rozwiązanie. Więc szukałam, szukałam co by tu poczytać i w notatkach na temat książek zakupionych przez lokalną bibliotekę publiczną znalazłam Lwowską odyseję i postanowiłam sprawdzić czy nadaje się do czytania.
Początek nie był zbyt zachwycający, przesłodzona sielanka we Lwowie w przededniu wybuchu II wojny światowej nie była łatwa do zniesienia, ale może to był celowy zabieg autorki w celu pokazania kontrastu pokój vs wojna. Lilka Lindner przygotowuje się do matury i właśnie ten egzamin jest najgorszym koszmarem, który dręczy ją i jej koleżanki z klasy. Panienki z dobrych domów uczą się literatury i matematyki, ale także dobrych manier, przeżywają też pierwsze miłości i nie mogą doczekać się dorosłego życia. Wieczorki taneczne, popołudnia przy herbatce i ciastkach w kawiarni, ploteczki, intrygi, marzenia i westchnienia (jak tytuł wskazuje). Niestety wybuch wojny, atak Niemiec na Polskę i wkroczenie armii radzieckiej do Lwowa przerywają sielankę i zaczyna się koszmar. Wobec zagrożeń jakie niesie za sobą wojna, cały dotychczasowy świat wali się i taci na znaczeniu. Wywózki, przesiedlenia, łapanki, zaginięcia i rozstrzelania, głód i niepewność jutra, dodatkowo zaogniający się konflikt polsko-ukraiński, to staje się codziennością mieszkańców Lwowa. Rodzina Lindnerów zostaje rozdzielona, najstarszy syn Jakub zostaje ranny i mimo odniesionych ran znika gdy Lilka biegnie po pomoc, Lilka - związana obietnicą daną bratu wyrusza na poszukiwanie znajomego sprzed wojny i przepada, rodzice Lilki też przeżywają trudne chwile - Gustaw, jako obszarnik, kapitalista i polski pan zostaje aresztowany i ślad po nim ginie, matka Lilki oraz najmłodszy brat Michaś w celu uniknięcia aresztowania opuszczają swoje mieszkanie. Dzieje się dużo i wojenne losy rodziny Lindnerów są interesujące, z tym, że nie ma jakiegoś takiego głównego wątku, który by porwał i zachwycał i zapierał dech w piersiach, ale ogólnie poprawnie.
Powieść historyczna w nadmiarze kryminałów to powinno być dobre rozwiązanie. Więc szukałam, szukałam co by tu poczytać i w notatkach na temat książek zakupionych przez lokalną bibliotekę publiczną znalazłam Lwowską odyseję i postanowiłam sprawdzić czy nadaje się do czytania.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoczątek nie był zbyt zachwycający, przesłodzona sielanka we Lwowie w przededniu wybuchu II wojny...
Ta historia wciąga jak nurt rzeczny, a ja mu się poddałam.
Rok 1938. Lwów jest miejscem pełnym życia, radości i nadziei, ale nad miastem zaczynają gromadzić się ciemne chmury. Magdalena Kawka mistrzowsko kreśli obraz życia codziennego przed wybuchem wojny, przedstawiając bohaterów, którzy zmagają się z własnymi problemami i radościami. Lilka, młoda dziewczyna przygotowująca się do matury, staje przed wyzwaniami dorastania w trudnych czasach. Powieść wciąga czytelnika w wir emocji i niepewności, ukazując, jak wojna zmienia ludzi i ich relacje, i priorytety.
Magdalena Kawka stworzyła przejmującą i realistyczną sagę, która przenosi do trudnych czasów wojny i powojnia. Gdzie każda podjęta decyzja miała swoje konsekwencje. Seria "Lwowska odyseja" to opowieść o miłości, stracie, nadziei i walce o przetrwanie w najtrudniejszych warunkach. Dawno nie “czytałam” tak przejmujących historii. Autorka doskonale oddaje emocje bohaterów, a narracja Maszy Bogudzkiej w formie audiobooka dodaje głębi i autentyczności tej historii. Każdy tom wciąga i porusza, pozostawiając z refleksjami nad ludzką naturą, historią i priorytetami.
Bohaterowie cudownie i niezwykle realnie wykreowani 🥰 Przeżywałam z nimi ich troski, kłopoty i radości.
Polecam tę serię wszystkim miłośnikom literatury obyczajowej, którzy cenią sobie dobrze napisaną, emocjonującą historię. Może nie do końca zgodną z faktami, ale na pewno oddającą nastroje, uczucia i wartości. To zdecydowanie lektura, która zostaje w pamięci na długo. Polecam wam ją serdecznie 🥰
Ta historia wciąga jak nurt rzeczny, a ja mu się poddałam.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRok 1938. Lwów jest miejscem pełnym życia, radości i nadziei, ale nad miastem zaczynają gromadzić się ciemne chmury. Magdalena Kawka mistrzowsko kreśli obraz życia codziennego przed wybuchem wojny, przedstawiając bohaterów, którzy zmagają się z własnymi problemami i radościami. Lilka, młoda dziewczyna przygotowująca...
Lwów, rok 1938 świat śpi jeszcze spokojnym snem pokoju...tylko czasami zostaje delikatnie przebudzony ale potem nadal zapada w coraz bardziej niespokojny sen. Polacy, Ukraińcy i Żydzi żyją jeszcze razem, jak brat z bratem. Jednak coraz częściej wybuchają małe spory... Lilka razem z koleżankami przygotowuje się do matury, zakochana po uszy dziewczyna cieszy się tym co teraz...jednak na początku września 1939, jak reszta tej części świata zostaje nagle zbudzona i zaczyna żyć w koszmarze...
Początek sagi gdzie znajdziemy wiele opisów, autorka przedstawia nam portrety kilku bohaterów, którzy przeplatają się w powieści. Tutaj opowieść skupia się głównie na Lilce i jej mamie Mariannie.
Cześć książki posłuchałam i polecam Wam bo lektorka wspaniale oddaje emocje,część natomiast przeczytałam i pióro autorki bardzo przypadło mi do gustu.
Wiernie pokazana rzeczywistość wojenna i życie mieszkańców pod okupantami. Książka wzrusza, czasem powoduje delikatny uśmiech na twarzy, jednak częściej pojawiają się łzy.
Lwów, rok 1938 świat śpi jeszcze spokojnym snem pokoju...tylko czasami zostaje delikatnie przebudzony ale potem nadal zapada w coraz bardziej niespokojny sen. Polacy, Ukraińcy i Żydzi żyją jeszcze razem, jak brat z bratem. Jednak coraz częściej wybuchają małe spory... Lilka razem z koleżankami przygotowuje się do matury, zakochana po uszy dziewczyna cieszy się tym co...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to