Coś mocniejszego

Ziemkiewicz o wielu twarzach. Twarz 1: ironicznie, czasem humorystycznie, opowiada o nowej wolnej Polsce, nowej władzy i o tym jak bardzo to wszystko jest bez sensu i funta kłaków nie warte. A to wszystko z motywami fantastycznymi, niekoniecznie poważnymi, takimi jak dżinn z butelki i mikstura Jakuba Wędrowycza. Twarz 2: dużo poważniejsza, bardziej ponura, refleksyjna, bez skrupułów ekstrapoluje to co działo się w latach 90. atakując nas ponurymi wizjami Europy przeżartej wojną, korupcją i brutalnymi układami politycznymi. Twarz 3 najmniej dla mnie zrozumiała, rozmyśla po prostu o życiu, śmierci, czasami w kontekście wojny, a czasami w kontekście rozwoju technologii, niczym w "Czarnym Lustrze". Każda z tych twarzy ma swój urok, choć najbardziej niepokojące okazują się te 2 pierwsze - niepokojąco profetyczne. Opowiaania powstały na przełomie wieków i nie tracą na aktualności, co potwierdza jak trafnie autor analizuje otaczającą go rzeczywistość.

Ziemkiewicz o wielu twarzach. Twarz 1: ironicznie, czasem humorystycznie, opowiada o nowej wolnej Polsce, nowej władzy i o tym jak bardzo to wszystko jest bez sensu i funta kłaków nie warte. A to wszystko z motywami fantastycznymi, niekoniecznie poważnymi, takimi jak dżinn z butelki i mikstura Jakuba Wędrowycza. Twarz 2: dużo poważniejsza, bardziej ponura, refleksyjna, bez...

Przyzwoita. Na pewno Ziemkiewiczowi lepiej idzie pisanie fantastyki niż opowiadanie jej w programach telewizyjnych. Raczej bez jakichś punktów kulminacyjnych. Szycie kolejnych wątków dość słabe, bez pomysłu albo przekombinowane. Jak ktoś lubi Ziemkiewicza, to może przeczytać. W przeciwnym wypadku są ciekawsze książki z tej dziedziny fikcji politycznej.

Przyzwoita. Na pewno Ziemkiewiczowi lepiej idzie pisanie fantastyki niż opowiadanie jej w programach telewizyjnych. Raczej bez jakichś punktów kulminacyjnych. Szycie kolejnych wątków dość słabe, bez pomysłu albo przekombinowane. Jak ktoś lubi Ziemkiewicza, to może przeczytać. W przeciwnym wypadku są ciekawsze książki z tej dziedziny fikcji politycznej.

Opowiadania nierówne. Niektóre przyzwoite, sporo męczących. Jakoś te krótsze formy bardziej mi podeszły. Political fiction to chyba nie dla mnie.

Opowiadania nierówne. Niektóre przyzwoite, sporo męczących. Jakoś te krótsze formy bardziej mi podeszły. Political fiction to chyba nie dla mnie.

Nierówne, ale momentami znakomite!

Nierówne, ale momentami znakomite!

Żywa gotówka [ w: ] Rafał A. Ziemiański, Coś mocniejszego

Wybrałem w tym zbiorze opowiadań w którego autorem jest znany prawicowy publicysta i twórca fantastyki Rafał A. Ziemkiewicz opowiadanie zatytułowane " Żywa gotówka". Jak nie trudno się domyśleć chodzi tutaj o pieniądze, duże pieniądze, które krążą po giełdach, a więc globalnym rynku. Te fluktuacje gospodarcze próbują wprawdzie zrozumieć ekonomiści i specjaliści giełdowi. Jednak dla większości laików to jest właściwie czarna magia, a to już jest dobra podstawa, żeby o tym napisać w opowiadaniu fantastycznym.

Głównym bohaterem jest dziennikarz Gazety Narodowej Rafał Aleksandrowicz, który zapewne, tylko przypadkiem, jest podobny do samego autora tekstu. Jak to zwykle bywa bohater, jako dziennikarz, otrzymał zlecenie napisania tekstu do gazety w której pracuje. Tym razem temat był zagadkowy, bo działy się dziwne rzeczy na giełdzie. Zastosowano w tym tekście iście diabelską metaforę. Dokładnie w sensie że jakiś diabeł wlazł do wewnątrz struktur giełdy i bawił się globalną walutą. Jak wiemy ma ona formę wirtualną, ale widać ten byt z piekła rodem jest wystarczająco dobrze zorientowany pod kątem technologicznym, że, kolokwialnie mówiąc, ogarnia temat. No i związku z tym dziennikarz wziął się za realizację zlecenia i wyjaśnienia o co chodzi z tym czortem?

Temat był na tyle istotny, bo zainteresowały się tym media, szczególnie te brukowe. Siłą rzeczy redakcja w której Aleksandrowicz pracuje również musiała zająć stanowisko w sprawie, żeby czytelnicy mogli sobie wyrobić właściwy punkt widzenia. Jak nietrudno się domyśleć bohater pofatygował się na giełdę, porozmawiał z różnymi osobami, dowiedział się co się dzieje na innych giełdach. No i trzeba było wyciągnąć wnioski. Co prawda wyszło, że rogate indywidua z tym wspólnego nic nie mają. Ale wyjaśnienie jest równie zaskakujące, tak fantastyczne, że niewiarygodne, a wiemy, że świat finansjery z natury rzeczy trzyma się realiów, więc trudne do przyjęcia. Dlatego mamy typowo racjonalne próby wyjaśnienia co i jak działa na giełdach. Tyle, że w tym konkretnym przypadku okazało się, że jeśli jest jakieś działanie, to jest mamy do czynienia z taką skalą, że nie dałby rady policzyć tego żaden człowiek. No i stąd to fascynujące wyjaśnienie. Po prostu wydało się, że pieniądz jest bytem żywym i robi sobie co chce i nikt nie ma na to wpływu. Kompletnie pojęcia nie mam jak takie wyjaśnienie mogłoby się ukazać w prasie?

Odpowiedź jest jedna: chcesz gościu pisać o czymś takim, to weź się za tworzenie fantastyki. Ciekawe i bardzo przewrotne jest to opowiadanie. Pozostałe również są ciekawe, zastanawia dedukcja związana z poglądami politycznymi samego autora, ale tak to jest zrobione, że dobrze się to czyta. Książkę zaczął wstęp Marka Parowskiego, oczywiście sporo napisał o autorze książki, i o doświadczeniu w osobistym poznawaniu autora. Czytelnik dowiaduje się tego, co później sam wywnioskuje z tekstów, że Rafał Ziemkiewicz jest inteligentnym człowiekiem i niezwykle błyskotliwym. A to na pewno dodatkowa zachęta, żeby po książkę sięgnąć. Ja nie żałuję. Ciekawie było. Polecam.

Żywa gotówka [ w: ] Rafał A. Ziemiański, Coś mocniejszego

Wybrałem w tym zbiorze opowiadań w którego autorem jest znany prawicowy publicysta i twórca fantastyki Rafał A. Ziemkiewicz opowiadanie zatytułowane " Żywa gotówka". Jak nie trudno się domyśleć chodzi tutaj o pieniądze, duże pieniądze, które krążą po giełdach, a więc globalnym rynku. Te fluktuacje gospodarcze ...

Opowiadania, w których „fantastyczny sztafaż” jest zasłoną odkrywającą absurdy Polski doby transformacji ustrojowej. Myślę, że za kolejne dwadzieścia lat będzie to doskonałe źródło historycznej dla tego okresu. Do tego poczucie humoru, które doskonale mi pasuje.

Opowiadania, w których „fantastyczny sztafaż” jest zasłoną odkrywającą absurdy Polski doby transformacji ustrojowej. Myślę, że za kolejne dwadzieścia lat będzie to doskonałe źródło historycznej dla tego okresu. Do tego poczucie humoru, które doskonale mi pasuje.

Bardzo dużo w tym zbiorze opowiadań polityki. Większość tekstów to bardziej eseje na temat współczesnych bolączek Polski i świata (Europy),fabuła pełni w nich rolę szczątkową, brak punktów kulminacyjnych, zwrotów akcji itp. Autor (dziennikarz, publicysta, zaangażowany uczestnik oraz komentator życia publicznego) prezentuje z całą mocą własne, bardzo zdecydowane poglądy polityczne i społeczne. Mają one kontrowersyjny charakter i zapewne mało któremu z Czytelników przypadną do gustu w całości, większość zgodzi się prawdopodobnie z częścią z nich, inne odrzuci. Właściwie, nie należy oceniać tekstów literackich ze względu na ich wymowę polityczną, sam Autor prowokuje jednak do tego, prezentując w wielu wypadkach nie tyle opowiadania, co eseje. Jako eseista wypada zresztą znakomicie, pióro lekkie, dowcipne, złośliwe ale inteligentne. Jako literat już gorzej: wspomniany, częsty brak fabuły, niezbyt dużo dialogów, kilka tekstów nadmiernie rozwlekłych. Literacko najlepiej bronią się opowiadania z trzeciej części zbioru, w których polityki Czytelnikowi oszczędzono.

Bardzo dużo w tym zbiorze opowiadań polityki. Większość tekstów to bardziej eseje na temat współczesnych bolączek Polski i świata (Europy),fabuła pełni w nich rolę szczątkową, brak punktów kulminacyjnych, zwrotów akcji itp. Autor (dziennikarz, publicysta, zaangażowany uczestnik oraz komentator życia publicznego) prezentuje z całą mocą własne, bardzo zdecydowane poglądy...

Opowiadania z gatunku politycznej i historycznej, alternatywnej rzeczywistości.
Całkiem niezłe.

Opowiadania z gatunku politycznej i historycznej, alternatywnej rzeczywistości.
Całkiem niezłe.

Ciekawie i dowcipnie.

Ciekawie i dowcipnie.

W drugiej części książki znajdują się wstępy do jednych z najlepszych opowiadań jakie do tej pory czytałem. Przekonujące wizje świata, dość dobrze dopracowanych bohaterowie oraz zajmująca fabuła,... która urywa się w najmniej oczekiwanym momencie, w zasadzie gdy wszystko zaczyna się dopiero rozkręcać. Szkoda, że autorowi zabrakło woli nadania tym tworom bardziej rozbudowanych form.

W drugiej części książki znajdują się wstępy do jednych z najlepszych opowiadań jakie do tej pory czytałem. Przekonujące wizje świata, dość dobrze dopracowanych bohaterowie oraz zajmująca fabuła,... która urywa się w najmniej oczekiwanym momencie, w zasadzie gdy wszystko zaczyna się dopiero rozkręcać. Szkoda, że autorowi zabrakło woli nadania tym tworom bardziej...