Radek Szkaradek. Święta!

Gdy tylko odłożyłam pierwszą książkę z serii "Agata na tropie" na miejsce - od razu zabrałam się za czytanie tej. To było do przewidzenia, że długo nie wytrzymam. Wystarczy zerknąć na tytuł i już wiadomo, że to moje klimaty ;) Tym razem Agata i Larry wybierają się do Indii. To już druga misja tego nietypowego młodego studenta szkoły dla detektywów Eye. Oj, gdyby nie Agata, chłopiec pewnie dawno pożegnałby się z tą uczelnią, ale na szczęście jego kuzynka zawsze jest gotowa by podjąć kolejne wyzwanie. Ta dwójka dobrała się idealnie. Agata - bystra i spostrzegawcza. Larry - trochę chaotyczny fajtłapa. Wierzcie mi, że to fajna mieszanka, dzięki której lekturę tą czyta się z jeszcze większą przyjemnością. A więc jak już wspomniałam tym razem nasi młodzi detektywi w asyście Pana Kenta oraz w towarzystwie kocurka Watsona udają się do Indii. A dokładniej do Bengalu, gdzie dokonano kradzieży drogocennego kamienia ze świątyni bogini Kali. Na szczęście w tej części świata rodzina Finderów także ma kogoś spokrewnionego, zatem cała ekipa szybko wyrusza ku przygodzie. Na miejscu spotykają się wujem Raymondem i rozpoczynają dochodzenie. Podobnie jak poprzednio dzieciaki węszą gdzie popadnie, przesłuchują świadków i starają się rozwikłać zagadkę wiedząc, że mają na to jedynie 5 dni. Trzeba przyznać, że podziwiam naszą małą bohaterkę za bystrość umysłu. Dziewczynka każdy ruch ma dobrze przemyślany, a jej wiedza jest godna pozazdroszczenia. Tym razem również Agata szybko rozwiązała tajemnicę perły Bengalu. Ale by poznać prawdę musimy doczytać do końca książki. Wcześniej z pewnością się tego nie domyślimy :) Nie będę znów powtarzać tego jak bardzo lubię taką tematykę. Takie tajemnicze klimaty to coś dla mnie i rzeczywiście ta seria bardzo przypadła mi do gustu. Zresztą autor tych książek nie tylko wymyślił ciekawą treść oraz wybrał naprawdę fajne miejsca akcji, lecz także przedstawił całość w bardzo interesujący sposób. Na początku każdej z książek znajdziemy wymienione w skrócie najważniejsze elementy misji, czyli osoby biorące w niej udział wraz z jednozdaniową charakterystyką, mapkę miejsca, gdzie tajemnica będzie rozwiązywana oraz cel podróży. Zanim więc rozpoczniemy lekturę mamy już pewne rozeznanie co nas czeka. A potem dajemy się ponieść fantazji i gnamy wraz z nieustraszonymi detektywami amatorami w najdalsze zakątki świata by rozgryźć daną zagadkę. Autor trzyma nas w napięciu do ostatniej chwili, a my nawet się nie obejrzymy jak pochłaniamy w mgnieniu oka cała lekturę. Dodam także, że seria ta jest napisana w taki sposób, że nie musimy trzymać się dokładnie kolejności poszczególnych części. Każda książka to zupełnie inna zagadka do rozwiązania, a na początku danego opowiadania autor zawsze w skrócie przybliża nam życiorys i więzy rodzinne poszczególnych bohaterów. Zatem bez kłopotu orientujemy się o co chodzi i z kim mamy do czynienia. Myślę, że to duża zaleta, bo nie zawsze jesteśmy w stanie dotrzec do książek w takiej kolejności jak byśmy tego chcieli :) Ja jestem z tych książek bardzo zadowolona i szczerze je Wam polecam. Teraz czekam na kolejne części. Jestem pewna, że będą równie ciekawe :)

No dobrze, ale spytacie- o czym właściwie opowiada ta książka? To zabawne perypetie Radka i jego równie niegrzecznych kolegów, choć Radek jest tutaj liderem. Jego szalone dziecięce pomysły, doprowadzają dorosłych do zawrotów głowy, a nawet i gorzej. Sami przyznajcie, czy dorosły wpadłby na pomysł łapania pcheł do pudełka, by później tresować je w cyrku? Albo udawać na lekcji nauczyciela podczas wizyty kuratora oświaty? Czy gasić sikawką strażacką ognisko z liśćmi? A to tylko niektóre „akcje”, w których główną rolę odgrywał Radek. W tomiku pt. „Pchły!” znajdziecie trzy zakręcone opowieści o niesfornym i szkaradnym chłopcu. Dla rodziców, którzy dbają, by ich dzieci poznawały tylko piękno języka polskiego, dodam że tłumacz postarał się, by w treści nie znalazły się słowa nieodpowiednie dla dziecka. A znam popularne książki dla dzieci, w których nie mało niestosownych wyrażeń. Natomiast omawiana powieść jest całkowicie odpowiednia.

Kosmici? Na polu sąsiada? A może nawet kosmochomiki, jak twierdzi Euzebiusz? Tym razem nasi detektywi będą musieli rozwiązać zagadkę tajemniczych kręgów w zbożu. Czy uda im się ocalić pola od zniszczeń? Czy udowodnią, kto stoi za pojawianiem się piktogramów? Czy poradzą sobie z telewizją depczącą im po piętach? Jak zwykle dużo się będzie działo, lektura czyta się sama, a młody słuchacz nie może się doczekać dalszego ciągu. Polecam.

Radek naprawdę jest dość szkaradny. Brązowy to jego ulubiony kolor, bo takiej barwy jest kupa i jego paznokcie. Grzebanie w śmieciach uważa za świetną zabawę, pod łóżkiem hoduje dżdżownicę, w kieszeni nosi zdechłą muchę. Nie jest wymarzonym dzieckiem żadnego rodzica, a co chyba najbardziej przykre, swojej mamy również. Radek ma mnóstwo lepszych i gorszych pomysłów, nikogo już chyba jednak nie jest w stanie zdziwić, bo całe otoczenie i tak spodziewa się po nim najgorszego. Książka jest w założeniach zabawną i przerysowana opowieścią o dziecku, które uwielbia obrastać brudem i fascynuje je wszystko to, co dla ogółu obrzydliwe. Ja uśmiechnęłam się kilkakrotnie podczas lektury, jednak zazwyczaj było mi Radka po prostu żal. Że został zmuszony do pójścia na przyjęcie, na które za żadne skarby świata iść nie chciał, że nikt nie potraktował serio jego starań w dniu dobrych manier. Nie ma chłopak lekko. Inna sprawa, że na samą myśl, jakich pomysłów dostarcza dzieciom ta książka, rodzicom może zrobić się niedobrze. Większość z nich ma wystarczająco dużo własnych i nie potrzebuje podpowiedzi Radka. :)

Idealne dla dzieci 9+ ja czytałam to w wieku dwunastu lat i śmiałam się w głos. Teraz żeby odświeżyć wspomnienia czytałam książkę jeszcze raz i śmiałam się tak samo. RODZICU! Przypilnuj aby twoje dziecko nie brało przykładu z Karolka, jeżeli rozważasz kupienie mu tej historii.

Książka jest mega! Nieraz przy niej turlałam się ze śmiechu. I bardzo polubiłam głównego bohatera - niezwykłego prosiaczka, który kocha puszczać bączki :D Jest to odskocznia od poważnych książek. Według mnie, choć jest śmieszna zawiera morał. Polecam wszystkim1! :)

Znacie Minionki? Niepotrzebnie się pytam, bo pewnie nie ma osoby, która by ich nie znała. Minionkowy szał opanował także moje dziecko. Ja wiem, że to tylko na chwilę tak jak i inne "bajkowe szały", ale narazie w naszym domu Minionki rządzą! No i jeszcze Lego Ninjago, ale o nich dzisiaj pisać nie będę ;) Jeśli oglądaliście najnowszy film, a właściwie animację o Minonkach to wiecie jakie rewelacyjne są te stworki. Naśmieliśmy się podczas oglądania wszyscy, bo nawet tatuś Nikodema oglądał tę baję z nami. Zachowanie tych żółtych ludzików, ich zwariowana mowa, ich pomysły - wszystko świetne :) Książka, którą dzisiaj Wam zaprezentuje zawiera w sobie tę samą historię, którą możemy zobaczyć w najnowszej bajce o Minionkach. Wszystkie wydarzenia są takie same, różnica jest taka, że tutaj wszystko opowiada nam narrator choć oczywiście dialogów także nie zabraknie. Oczywiście opowiem Wam o tym co się tutaj dzieje, przecież nie byłabym sobą gdybym tego nie zrobiła ;) Minionki to takie sympatyczne stworzonka, które żyją w dużej grupie i do szczęścia potrzebny im jest jedynie nikczemny władca, najgorszy z najgorszych, któremu będą mogli służyć... Wszystko zaczyna się w czasie kiedy powstała Ziemia. To właśnie wtedy Minionki pojawiły się na świecie. Oczywiście ewoluowały przez te miliony lat tak jak wszystkie inne stworzenia. Od zawsze szukały kogoś skrajnie złego, aby móc być mu poddanym. Był Tyranozaur, był człowiek pierwotny, był zły Faraon, Drakula, Napoleon, ale potem ukryły się w lodowej jaskini i żyły tam bardzo, bardzo wiele lat... To taki króciutki wstęp... Minionki nie potrafią żyć bez władcy, cała ich grupa zaczęła więc popadać w depresje. Kevin - jeden z nich - postanowił zrobić coś, aby znaleźć nowego władce. Wybrał dwa inne Minionki i wyruszył na bardzo ciężką wyprawę. Razem se Stuartem i Bobem po długim czasie trafił do Nowego Jorku, tam dowiedzieli się o Targach Zła gdzie zbierają się najgorsi przestępcy z całego świata. Trójka przyjaciół nawet nie musiała się zastanawiać - jasne było, że koniecznie muszą się tam zjawić, aby znaleźć swojego nowego władce. Wyruszyły więc do Orlando na Florydzie... Nie będę opisywała Wam już nic więcej, bo sporo się tutaj dzieje, a najlepiej będzie jesli sami się o tym przekonacie ;) Powiem Wam tylko, że nie ważne czy oglądaliście bajkę czy nie po tę książeczkę i tak możecie chwycić. Nie różni się bardzo od swojej filmowej wersji, bo w końcu opowiada tę samą historię, ale i tak można się przy niej dobrze bawić. Nikodem bajkę tą zna już praktycznie na pamięć, a mimo to ciągle prosi, abym poczytała mu Minionki :) Książeczka ta jest bardzo niepozorna i tutaj musze ponarzekać, bo jest mała, odrobinę mniejsza niż zeszyt, bo ma miękką okładkę, bo ma takie szare, matowe strony, bo ma ilustracje bez koloru (tylko w samym środku książki jest kolorowych). I chociaż tak naprawdę w niczym to nie przeszkadza i mi także nigdy takie wydania nie przeszkadzały to jednak tę konkretną książkę widziałabym inaczej. Dużą, ładną, bardzo kolorowa, ze sztywną oprawa. W końcu to Minionki! Minionki muszą być żółte i wesołe, a nie takie szare ;) Ale to akurat szczegół, sama bajka jest super, zarówno w wersji filmowej jak i książkowej!

Odlot! To kolejna książka Lincolna Pierce z serii Zapiski Luzaka. W tej części Natan Wright – dostaje wyraźne polecenia od dyrektora szkoły – ma zakolegować się z nowym uczniem. Breckendrige Puffington III – bo tak nazywa się jego nowy kumpel – zupełnie różni się od reszty uczniów. Zamiast grać w futbol, woli przypatrywać się… kwiatom. W dodatku Natan ma przeczucie, że kiedyś go już spotkał. Czy Breckendrige okaże się równym gościem? Odlot! to siódma część Zapisków Luzaka. Każda z nich opowiada o Natanie – chłopcu, który wierzy, że jest skazany na sukces. Większość swojego życia spędza rysując komiksy i spotykając się ze swoimi dwoma najlepszymi przyjaciółmi, Francisem i Teddym. Tym razem jednak musi poświęcać swój czas nowemu koledze. Jego zamiłowanie do botaniki sprawia, że zamiast grać w futbol, słucha przez cały czas historii, w której rolę główną odgrywają drzewa, mchy i porosty. Nie może jednak nic na to poradzić, bo dyrektor ma na niego czujne oko. Każda książka z serii Zapiski Luzaka zbudowana jest bardzo podobnie. Zawiera wiele obrazków i komiksów, zaryzykowałbym nawet stwierdzając, że jest ich więcej niż samego tekstu. Tak więc czytelnik może przeczytać ją w półtorej godziny, mimo że książka ma ponad dwieście stron. Czytając Zapiski Luzaka dzieci nie będą mogły przestać się śmiać, a i dorośli w wielu momentach się uśmiechną. Każda postać w książce ma lekko wyolbrzymione cechy charakteru. Zabieg ten ma umilić młodym czytelnikom odbiór książki. Niestety Odlot! pod względem treści wypada zdecydowanie najsłabiej z całej serii. Nie można rzec, że książka jest mierna, ale akcja jest zbyt przewidywalna. W pierwszych tomach poznawaliśmy dopiero bohaterów, przez co perypetie Natana i przyjaciół bardzo nas intrygowały. Jednak w części siódmej oprócz pojawienia się nowego ucznia w szkole nie dzieje się nic co wykracza poza ,,normy” tej nieco zwariowanej szkoły podstawowej nr 38. Recenzje książki Lincolna Pierce można podsumować w jednym zdaniu. Książka dla dzieci, miłośnicy serii trochę się na niej zawiodą, ale osobie, która chce od razu przejść do Odlotu!, na pewno przypadnie do gustu. Recenzja pochodzi ze strony ksiazkadoplecaka.pl

Pierwszy tom przygód sympatycznego detektywa. Okazuje się, że w pracy śledczej najważniejsze jest, aby uważnie słuchać ludzi, czyli świadków zdarzenia. No i zadawać im właściwe pytania. Proszek daktyloskopijny i lupą nie są tak niezbędne jak to się producentom zabawek wydaje. Bardzo dobrze czyta się tą książkę, dziecko słucha z uwagą i wprost nie może się doczekać, by poznać dalsze losy bohaterów. Jedynie błędów mogłoby być mniej. I to tych, które umknęły czułemu korektorskiemu oku. A szkoda, ponieważ to sprawia, że lektura nie za bardzo nadaje się do polecenia jako książka do samodzielnego czytania dla młodocianego czytelnika.

Odkąd pamiętam zawsze uwielbiałam książki przygodowe. Swego czasu pochłaniałam wszystkie części z przygodami Tomka - Alfreda Szklarskiego. Podobnie zresztą było z filmami. Przez wiele lat Indiana Jones był moim idolem ;) No i nie mogę zaprzeczyć, że tak mi zostało. Gdy tylko poczuję jakąś zagadkę i tajemnicze klimaty krajów wschodnich aż mi się oczy świecą. Uwielbiam taką tematykę. Tak więc z ogromna przyjemnością dostrzegłam w katalogu wydawnictwa Hachette nową serię pt. "Agata na tropie". Zarówno okładka jak i tytuły dwóch pierwszych części przekonały mnie, że to lektury dla mnie. Choć to pozycje typowo młodzieżowe - musiałam je mieć. A potem doczekać się nie mogłam, kiedy będę mogła zagłębić się w ich treść. Hm... ciekawe czy moje dziecko kiedyś także zainteresuje się tego typu literaturą :) Ale do rzeczy. Pierwsza część wyżej wspomnianej serii to "Zagadka Faraona". Poznajemy w niej nieco ekscentryczną rodzinę Finderów, której największa pasją są podróże i przygody. Głównymi bohaterami serii "Agata na tropie" jest sama Agata, czyli dwunastoletnia dziewczynka o wyjątkowo bystrym umyśle i świetnej pamięci. Jej kuzyn Larry - chłopiec, który potajemnie przed większością członków rodziny uczęszcza do szkoły detektywów Eye. Pan Kent - kamerdyner rodziny Finderów i wierny towarzysz podróży tych dwojga dzieci oraz kocur Watson. W tej ksiązce nasi detektywi amatorzy wybierają się do Egiptu, a celem ich wyprawy jest odnalezienie zrabowanej tablicy, która zawiera wskazówki do odnalezienia grobu przeklętego faraona. Zatem cała trójka wraz z ulubionym czworonogiem dziewczynki wyruszają ku przygodzie. Tam rozpoczynają wielkie dochodzenie. Trzeba rozeznać się w terenie, przesłuchać światków, sprawdzić wszystkie poszlaki. Nasi mali agenci mają co robić. A stawka jest wysoka, gdyż muszą odkryć tę tajemnicę w ciągu 5 dni, inaczej Larry obleje egzamin w szkole detektywów. Mnie to opowiadanie bardzo się podoba. Nie tylko ze względu na tematykę, która jak już wspomniałam bardzo trafia w mój gust. Ale dodatkowo autor tejże książki świetnie prowadzi nas podczas dochodzenia, że naprawdę do ostatnich stron nie mamy pojęcia kto stoi za kradzieżą. Co więcej - kreacja głównym bohaterów to strzał w 10. Agata - choć najmłodsza z całej ekipy jest najbystrzejsza i w zasadzie to ona odnajduje odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Larry, choć pragnie być detektywem wszystkiego się boi i jest strasznie leniwy. A kamerdyner to były bokser, który nie tylko służy pomocą, ale także pełni w pewnym sensie role ochroniarza tej dwójki dzieciaków. Opowiadanie nie jest długie, zatem nie szykujcie się na lekturę, której przeczytanie zajmie Wam kilka dni. Na dobrą sprawę przy odrobinie chęci i wolnego czasu spokojnie możemy pochłonąć całą za jednym podejściem. Sądzę więc, że i dzieciaczki, które dopiero rozpoczynają przygodę z samodzielnym czytaniem nie będą miały kłopotu z dotarciem do końca. Tym bardziej, że fabuła opowiadania naprawdę wciąga i ciekawość co będzie dalej jest ogromna. Ja jestem naprawdę zachwycona. W tej chwili moja córeczka jest za mała, by czytać takie książeczki, ale już niedługo będzie to lektura w sam raz dla niej. Już odkładam ją na półeczkę mojej Ali i... z przyjemnością sięgam po kolejną część :)

Bycie pechowcem w szkole nie jest łatwe. Wszystko zaczyna się od dnia pójścia do szkoły, a w książce od momentu, kiedy Natan trafia dyrektora pustą plastikową butelką, przez co ten oblewa się kawą. Później przychodzi kataklizm w postaci nieuważnych kolegów, zniszczonych niesamowicie ważną pracę domową, niezliczonego przedmiotu na semestr i wiele innych nieszczęść, które mogą spotkać szóstoklasistów. W książce nie zabraknie wątków pierwszej miłości, rywalizacji między młodszymi i starszymi, kreowania szkolnych trendów, kar za złe oceny. Szybką akcję wzbogacono licznymi komiksowymi ilustracjami. Niedługa zabawna książka wychodzi naprzeciw czytelniczym potrzebom nastolatków, którzy chcą poczytać o współczesnych rówieśnikach, mają problem ze skupieniem się, przez co potrzebują ilustracji i komiksów w dłuższym tekście. „Trefna strefa” „Zapisków luzaka” opowiada o tym, co wszystkie nastolatki doskonale wiedzą: wprowadzenia zdrowego trybu życia w szkole po latach zajadania się słodyczami jest bolesne, ale może też prowadzić do niezwykłego zwycięstwa. „Trefną strefę” polecam uczniom szkoły podstawowej.

Uwielbiam książki dla dzieci. Jest w nich coś, czego mi teraz chyba najbardziej brakuje. Coś, co dorosłość zabiera nam bezpowrotnie. Kacper Niewypał to nie jakiś tam sobie pierwszy lepszy uczeń. Kacper Niewypał to przede wszystkim ceniony detektyw, którego cechuje przede wszystkim WIELKOŚĆ. O czym nie jednokrotnie w różnoraki sposób informuje swoich wrogów. Zwłaszcza taką amatorkę jak Karina Corrida. Kim jednak byłby detektyw bez pomocników? Tola, ale on myśli tylko o nauce, i Totala niedźwiedzia polarnego. Szalone detektywistyczne przygody Kacpra i jego przyjaciół nie raz wywołały uśmiech na mojej twarzy, ale i coś jeszcze. Coś, o czym wiele autorek i autorów pisze wiele książek, ale nikt chyba jeszcze nigdy nie oddał tego, co oddała ta książka dla dzieci. A mianowicie walkę o marzenia. I choćby ze względu na to, każdy powinien po nią sięgnąć w wolnej chwili. Bez względu na wiek. Co najwyżej trochę odmłodzicie się w trakcie lektury. Ja polecam gorąco:)

To druga nasza przygoda z Karolkiem ;) sama jestem mamą dwójki łobuzów i jakoś doskonale wcielam się w rolę rodziców Karolka... jak ja ich rozumiem ;) Pomimo ,że swoje dzieci kocham najbardziej na świecie - są takimi Karolkami ;) Polecam i wbrew opinii obalam mit ,że książki gorszą dzieci!

Super ! Mimo , że mam 11 lat zawsze przy Bolku i Lolku się uśmieje. To już moja druga książka o Bolku i Lolku. Najbardziej podobało mnie się określenie: ,, Bolek został nazwany Ronaldo , a Lolek Messi '' . Jak powiedziałam o tym mamie to też się uśmiała . Polecam ;)

Książka dla dzieciaków z ciekawym ukazaniem tego jak dzieci mogą reagować/czuć się po stracie jednego z rodziców. Określenie, że wszystko było "za mgłą" bardzo mi się podobało i łatwiej było mi wytłumaczyć synowi o co z tym wszystkim chodzi. Mama głównego bohatera książki zmarła na raka, co też nie jest sprawą łatwą i miłą, ale może dotyczyć każdego z nas czy naszych bliskich. Powiedziałabym, że to jedna z książek dla trochę starszych dzieci, która nie była aż tak bzdurna, że miało się wrażenie iż mitrężymy czas czytając ją i nie aż tak poważna, żeby nudzić młodszego czytelnika. Polecam

„Szkolne przygody Mikołajka” to spora dawka radości dla dzieci w różnym wieku. Rodzic czytający bajkę również niejednokrotnie się uśmiechnie – to sprawdzona informacja 🙂 Podsumowując naszą przygodę z Mikołajkiem muszę powiedzieć, że bardzo zaprzyjaźniliśmy się i na pewno jeszcze nie raz sięgniemy po książki przepełnione przygodami mikołajkowej bandy. Recenzja: http://mamao.pl/szkolne-przygody-mikolajka-dobry-poczatek-szkolnego/