Agata na tropie. Perła Bengalu

Odkąd pamiętam zawsze uwielbiałam książki przygodowe. Swego czasu pochłaniałam wszystkie części z przygodami Tomka - Alfreda Szklarskiego. Podobnie zresztą było z filmami. Przez wiele lat Indiana Jones był moim idolem ;) No i nie mogę zaprzeczyć, że tak mi zostało. Gdy tylko poczuję jakąś zagadkę i tajemnicze klimaty krajów wschodnich aż mi się oczy świecą. Uwielbiam taką tematykę. Tak więc z ogromna przyjemnością dostrzegłam w katalogu wydawnictwa Hachette nową serię pt. "Agata na tropie". Zarówno okładka jak i tytuły dwóch pierwszych części przekonały mnie, że to lektury dla mnie. Choć to pozycje typowo młodzieżowe - musiałam je mieć. A potem doczekać się nie mogłam, kiedy będę mogła zagłębić się w ich treść. Hm... ciekawe czy moje dziecko kiedyś także zainteresuje się tego typu literaturą :) Ale do rzeczy. Pierwsza część wyżej wspomnianej serii to "Zagadka Faraona". Poznajemy w niej nieco ekscentryczną rodzinę Finderów, której największa pasją są podróże i przygody. Głównymi bohaterami serii "Agata na tropie" jest sama Agata, czyli dwunastoletnia dziewczynka o wyjątkowo bystrym umyśle i świetnej pamięci. Jej kuzyn Larry - chłopiec, który potajemnie przed większością członków rodziny uczęszcza do szkoły detektywów Eye. Pan Kent - kamerdyner rodziny Finderów i wierny towarzysz podróży tych dwojga dzieci oraz kocur Watson. W tej ksiązce nasi detektywi amatorzy wybierają się do Egiptu, a celem ich wyprawy jest odnalezienie zrabowanej tablicy, która zawiera wskazówki do odnalezienia grobu przeklętego faraona. Zatem cała trójka wraz z ulubionym czworonogiem dziewczynki wyruszają ku przygodzie. Tam rozpoczynają wielkie dochodzenie. Trzeba rozeznać się w terenie, przesłuchać światków, sprawdzić wszystkie poszlaki. Nasi mali agenci mają co robić. A stawka jest wysoka, gdyż muszą odkryć tę tajemnicę w ciągu 5 dni, inaczej Larry obleje egzamin w szkole detektywów. Mnie to opowiadanie bardzo się podoba. Nie tylko ze względu na tematykę, która jak już wspomniałam bardzo trafia w mój gust. Ale dodatkowo autor tejże książki świetnie prowadzi nas podczas dochodzenia, że naprawdę do ostatnich stron nie mamy pojęcia kto stoi za kradzieżą. Co więcej - kreacja głównym bohaterów to strzał w 10. Agata - choć najmłodsza z całej ekipy jest najbystrzejsza i w zasadzie to ona odnajduje odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Larry, choć pragnie być detektywem wszystkiego się boi i jest strasznie leniwy. A kamerdyner to były bokser, który nie tylko służy pomocą, ale także pełni w pewnym sensie role ochroniarza tej dwójki dzieciaków. Opowiadanie nie jest długie, zatem nie szykujcie się na lekturę, której przeczytanie zajmie Wam kilka dni. Na dobrą sprawę przy odrobinie chęci i wolnego czasu spokojnie możemy pochłonąć całą za jednym podejściem. Sądzę więc, że i dzieciaczki, które dopiero rozpoczynają przygodę z samodzielnym czytaniem nie będą miały kłopotu z dotarciem do końca. Tym bardziej, że fabuła opowiadania naprawdę wciąga i ciekawość co będzie dalej jest ogromna. Ja jestem naprawdę zachwycona. W tej chwili moja córeczka jest za mała, by czytać takie książeczki, ale już niedługo będzie to lektura w sam raz dla niej. Już odkładam ją na półeczkę mojej Ali i... z przyjemnością sięgam po kolejną część :)

Zaskakująco sympatyczna księżniczkowa książeczka. Nieznajomość poprzednich przygód Elżbiety absolutnie nie przeszkadza w zaangażowaniu się w tę odsłonę jej dokonań. Świetna czcionka, urocze ilustracje i zadziorna bohaterka sprawiają, że małe czytelniczki z wypiekami na policzkach kibicowały Elżbiecie i chcą poznać wcześniejsze tomy. A co najważniejsze, wnioski z lektury zostały wyciągnięte i wcale nie tak fajnie jest być księżniczką...;)

Agata jest dwunastolatką, która wraz z kamerdynerem Kentem oraz kotem Watsonem mieszka w Finder House w Londynie. Marzy o pisaniu kryminałów. Jej rodzice bywają w domu rzadko, gdyż ciągle podróżują. Dlatego bystra i inteligentna dziewczynka znajduje sobie ciekawe zajęcia: katalogowanie książek, sprzątanie pomieszczeń lub rozwiązywanie zagadek z kuzynem Larrym - leniwym studentem prestiżowej szkoły dla detektywów Eye. W tym tomie dzieciaki kierują się do hotelu przy wodospadzie Niagara, gdzie dokonano kradzieży biżuterii - o niezwykle dużej wartości - sławnej śpiewaczki operowej Helgi Hoffman. Ofiara nie chce rozgłosu, dlatego sprawę zleciła Eye International a nie policji. Czy Agacie, Larry'emu oraz ich kuzynce Scarlett uda się rozwikłać tę sprawę? Doskonała lektura przeznaczona dla dzieci, napisana na ich poziomie a trudniejsze pojęcia zostały oznaczone gwiazdką i wyjaśnione na dole strony. Któż nie wciągnie się w opowieść, w której tyle się dzieje? Z pozoru nieistotne szczegóły okazują się być konieczne do finalnego triumfu, teoretycznie bohaterowie mają alibi i nic nie jest takie, jakie się wydaje. Pojawiają się nowe tropy, akcja wciąż zaskakuje i młody czytelnik (starszy też :)) przeżyje niejeden jej zwrot. A kiedy wydaje się, że wszystko już wiemy, że podejrzany został ujęty... To jeszcze nie koniec zabawy... podsumowanie znajdziecie na moim blogu: http://czytelnicza-dusza.blogspot.com/2018/08/zabawy-w-detektywa-ciag-dalszy-czyli.html

Jeżeli dziecko lubi matematykę to przeczyta tę książkę w jeden wieczór. Jeżeli za matematyką nie przepada, to jest szansa, że polubi! To nie jest zwykła książka, którą czyta się po kolei. Skacze się po niej w przód i w tył w zależności od rozwoju akcji. Zadania dotyczą głównie arytmetyki na dużych liczbach, pokazano tu w obrazowy sposób zasady wykonywania działań metodą pisemną. 9-letnia córka załapała od razu zarówno wszelkie niuanse w odejmowaniu jak i mnożeniu. Od razu poprosiła też o więcej przykładów i porównywała swoje wyniki z wynikiem na kalkulatorze. Książka jest ładnie wydana, wielką zaletą są ciekawe ilustracje do zadań i do opowiedzianej tu historii - bo trzeba zaznaczyć, że jest to spójna opowieść, która kończy się, gdy prawidłowo rozwiązane zostaną wszystkie działania. Plusem jest także dodatek dla rodziców, który pomaga rozpocząć pracę z książką z młodszym dzieckiem, oraz słowniczek pojęć matematycznych (np. oś liczbowa, procent). Myślę, że ta ciekawa propozycja dla dzieci, które chcą wiedzieć więcej niż przewiduje podstawa programowa i przy okazji stać się "odkrywcą złota pirata Czarnobrodego".

Rewelacyjna książka dla maluchów kochających przygody. Zawiera wszystko co niezbędne czyli mapy, skarby, tajemnice schowki groźnych bandytów i pomysłowe dzieciaki itp. Całość napisana łatwym do czytania nawet dla mniej wprawnych czytelników drukiem w bardzo zabawny sposób. Książka dość obszerna ze względu na liczne ilustracje, które idealnie obrazują czytane fragmenty. Polecam dla dzieci : 8 - 12 lat ale rodzice też się nie znudzą ;)

Polecam tę książkę wszystkim którzy lubią dobre książki przygodowe i kryminały. Ta książka będzie idealna dla takich ludzi i nie tylko dla nich. Można się też z niej dowiedzieć trochę historii oraz poznać historyczne postacie(np.Marię Antoninę,ale i inne osoby) oraz z napięciem i zaciekawieniem śledzić losy bohaterów. Moim zdaniem to książka ciekawa i godna przeczytania,tak jak inne książki z serii "Elżbieta księżniczka z Wersalu".

Strata bliskiej osoby zawsze wiąże się z poczucie pustki. Zmieniają się palny, życie zostaje lekko zwiane z właściwych torów szczęśliwej codzienności. Im bliższa osoba tym silniejsze przeżycia i tym bardziej zmienione życie. O tym przekonała się Cally, która straciła w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach mamę. Wszystko wskazuje, że młoda, pogodna i trzymająca domowników w szczęściu oraz miłości matka i żona zginęła w wypadku podczas wiezienia do domu niespodzianki dla córki. Powiedziała o niej nauczycielowi od muzyki i obcemu mężczyźnie. Niestety nie dojechała, a córka nie dostała prezentu. W rocznicę śmierci, będącą również urodzinami taty, Cally na cmentarzu widzi mamę. Wydaje jej się jak żywa. Od tej pory widuje ją coraz częściej, rozmawia z nią, ale nikt jej nie wierzy. Ojciec stara się unikać tematu swojej zmarłej żony, co pogłębia poczucie pustki i rozdrażnienie. Cally staje się coraz bardziej nerwowa, napastliwa i mniej lubiana przez dzieci. Przychodzi jednak dzień przemiany. W szkole organizowane jest „sponsorowane milczenie”. Wybrane osoby z różnych klas mają milczeć, by dzieci z hospicjum mogły dostać sprzęt medyczny, zabawki, wycieczki. Cally, będąca gadułą zgłasza się. Zadanie wydaje jej się trudne, ale udaje jej się. Odkrywa, że to nie takie złe i po zakończeniu „misji” nie ma ochoty słuchać, tym bardziej, że bliscy nie wierzą jej, że widuje mamę. Rozmawia z nią w myślach i z każdym dniem odkrywa, że jest ona bliżej niż myślała, że jest jej cząstką, jej mamą i przez to zawsze będzie z nią mimo, że nie żyją. http://www.wydawnictwobis.com.pl/product.php?id=949 Książka „Mój pies Bezdomny” porusza bardzo ważne aspekty życia: bezdomność, przeprowadzki, problemy w szkole, utratę bliskiej osoby, przyjaźni, oddania, wierności, umiejętności dążenia do celu, tolerancji i akceptacji. Mała dziewczynka jest szczera i bezinteresowna. Pragnie pomagać innym i mimo, że nie wypowiada słów uczy się lepiej rozumieć innych. Książka zaczyna się od informacji, że milczenie trwało ponad miesiąc. Tylko wielka przyjaźń i troska sprawiły, że Cally, która straciła potrzebę mówienia na nowo zaczyna rozmawiać. Jej życie i życie bliskich ulega całkowitej przemianie. Można dojść do wniosku, że milczenie w życiu nie jest takie złe. Może rozwiązać niejeden problem, bo po co bezsensownie się wykłócać i emocjonalizować, jak można szczęśliwie trwać i pochłaniać świat. Książka jest skierowana do dzieci i młodzieży, ale myślę, że wiele dorosłych znajdzie w niej odpowiedzi na wiele pytań, rozwiązań dotyczących codzienności i stosunku do ludzi. Cally przekonuje nas, że warto żyć bez uprzedzeń i nosić w sobie wielkie szczęście.

Pierwsza część książki dla dzieci tak od 1 klasy podstawówki. Tomów tej książki jest bardzo dużo. Cztery dziewczynki, które trafiają do Nibylandii i poznają wróżki. Nie chcę zdradzić zbyt wiele. Powiem tyle, że poprzez mrugnięcie tam trafiają. Dla dziewczynek książka idealna. Polubią bohaterki książki.

Pierwszy raz przeczytałam tę książkę jako dziecko. Już wtedy urzekło mnie w niej to, że nie jest kolejną zwyczajną, cukierkową bajeczką dla małych księżniczek. Była to pierwsza książka w tak świetnym klimacie, jaką przeczytałam i obiecałam sobie, że kiedyś sięgnę po nią ponownie. Cóż, kiedyś właśnie nastało. I nadal uwielbiam tę historię. Głównym bohaterem jest gadający psi detektyw Ares. Towarzyszy mu spostrzegawcza i szczera do bólu dziewczynka o imieniu Wiktoria. Jednakże Wiktoria ma poważny problem: w tajemniczych okolicznościach straciła pamięć. Cała książka utrzymana jest w tajemniczym, trochę groteskowym klimacie. Fabuła jest zakręcona niczym Lombard Street w San Francisco, ale względnie łatwo się w niej odnaleźć. Mimo, że dialogi poprowadzone są odrobinę infantylnie (w końcu jest to książka dla dzieci), nie brakuje w nich słownictwa odpowiadającego faktycznemu śledztwu kryminalnemu. Dzięki temu czułam się, jakbym sama brała udział w wydarzeniach przedstawionych w powieści! Podsumowując: czy polecam? - Nie wiem. Na pewno nie jest to książka dla każdego: z pewnością zadowoli osoby o specyficznym guście, żądne szalonych przygód i intrygującej fabuły, ale dla osób lubiących słodziutkie historie może wydać się przytłaczająca czy niepotrzebnie udziwniona. Raczej dla starszych dzieciaczków.

Książka, do której było fajnie wrócić po latach. Kiedy jako dziecko odkryłam, że jest seria o dziewczynce, która ma tak samo na imię jak ja, to od razu się w niej zakochałam. Nie pamiętam czy przeczytałam wszystkie książki, ale teraz postanowiłam do nich wrócić, odkąd nadarzyła się okazja i kupiłam jedną część (właśnie tą) za grosze, to mam zamiar zebrać pozostałe książki i trzymać dla potomnych :D Zuzia jest nastolatką-detektywem, zmaga się z normalnymi problemami nastolatek, rodzice, miłość, przyjaźnie. Jeszcze dodatkowo jej chłopak zniknął, i chce go jak najszybciej odnaleźć. Przy okazji trafia na zagadkę, legendę, której przy okazji znajduje źródło i rozwiązanie. Jest to króciutka książka z obrazkami, idealna na jeden wieczór, na bajkę na dobranoc, na rozluźnienie umysłu, nie wymaga od nas żadnego skupienia. Akcja toczy się sama, i przy okazji można się dowiedzieć kilka interesujących rzeczy, m.in. na przykład o zabytkach Polski.

"Wiktoriański Londyn. Dwunastoletni Jack jest pomocnikiem kominiarza. Pewnego dnia przypadkiem słyszy rozmowę o planowanym morderstwie. Zapamiętuje niektóre szczegóły planu, jednak nie może zapobiec tej zbrodni. Z rąk zabójców ginie najsłynniejszy londyński przedsiębiorca. O dziwo, wszystkie drzwi i okna w domu bogacza były zamknięte. Jak więc działał sprawca? Jack z pomocą dwojga przyjaciół rozpoczyna śledztwo. Wkrótce młodzi detektywi przekonują się, jak bardzo niebezpieczne może się dla nich okazać zdobycie pewnych informacji..." Książkę tę wygrałam dość dawno temu w konkursie, organizowanym na blogu Iadali, ale przyznam się, że dopiero niedawno miałam okazję zabrać się za lekturę. Szczerze powiedziawszy, nie wiedziałam, czego się po tej cieniutkiej książeczce spodziewać, zwłaszcza, że kryminały to raczej nie moja bajka, mimo wszystko jednak, postanowiłam dać pozycji szansę. Jack to chłopak, któremu nie wszystko w życiu wyszło - jego ojciec niezbyt się synem interesuje, a on sam mieszka z kominiarzem i jego rodziną i regularnie pomaga swojemu opiekunowi w pracy. Gdy pewnego razu, podczas czyszczenia komina, chłopiec słyszy rozmowę, dotyczącą planowanego zabójstwa, decyduje się rozwiązać zagadkę tajemniczych morderców. W poszukiwaniu poszlak, pomaga mu dwójka przyjaciół: sprytny Rupert i zagadkowa April. Wkrótce okazuje się, że zadanie, jakiego się podjęli nie było wcale łatwe ani bezpieczne... Akcja książki rozgrywa się w Wiktoriańskim Londynie. I już tutaj wymienić można jeden minus pozycji, mianowicie słabo wykreowany świat przedstawiony. Mam tutaj na myśli fakt, że prawie w ogóle w książce nie była zaznaczona ta epoka, przez co trudno było wczuć się w klimat pozycji. Gdyby nie parę elementów, akcja mogłaby równie dobrze dziać się we współczesności i nikt nie zauważyłby różnicy. Trochę szkoda, że autor bardziej nie przyłożył się do tego elementu. Pochwalić za to można główny motyw książki, czyli przestępstwo i sposób w jaki młodzi detektywi rozwiązywali sprawę. Wszystko bowiem działo się dynamicznie i muszę stwierdzić, że razem z bohaterami przeżywałam każdy wzlot i upadek. Zakończenie książki mocno mnie zaskoczyło, bo zdecydowanie nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Podobało mi się także, że autor nie owijał w bawełnę nudnymi opisami, a skupił się na konkretach. Bohaterowie przedstawieni w powieści, nie posiadają nadnaturalnych umiejętności, ale są zwykłymi dziećmi, które przez zupełny przypadek znalazły się w centrum wydarzeń. Ich nietuzinkowe pomysły i ciekawe teorie w dużym stopniu przyczyniły się do rozwoju akcji, a, co za tym idzie, wzbogaciły ją o wiele szczegółów. Jack był chłopcem, któremu pod wieloma względami należy bardziej współczuć, niż zazdrościć. Mimo wszystko jednak jest on zadziwiająco silny i dzielnie znosi wszystkie przeciwności losu. Ma dość obojętne podejście do życia, nie przejmuje się tak bardzo problemami i stara się za pomocą własnego sprytu je rozwiązywać. Jest jednak nieco bez wyrazu, przez co, jako postać, raczej nie zapadł mi w pamięć. Zupełnie inaczej natomiast sprawa ma się z Rupertem. Ten chłopak, to definitywne przeciwieństwo Jacka - ma bogatą rodzinę, wszystko co chce, a jego rodzice to wyedukowani przedstawiciele społeczeństwa. Cały czas interesuje się jednak zagadkami, i, podobnie jak jego kolega, jest dość sprytny i uparty w osiąganiu celu. Mimo wszystko, został przystosowany do wyrafinowanego stylu życia i trochę z jego arogancji ujawnia się w niektórych momentach książki. Jeśli chodzi o April, to za dużo nie ma co o niej pisać. Na pewno jest najbiedniejsza ze wszystkich, mieszka z babcią i ma bardzo trudne życie. Zdarza jej się nawet kraść, aby tylko zapewnić sobie i swojej opiekunce pożywienie. Jest jednak niezłomna i, kiedy raz coś sobie postanowi, nigdy z tego nie rezygnuje. Podsumowując, mogę stwierdzić, że lektura jest miłą odskocznią od codziennej rzeczywistości i dość ciekawie napisanym kryminałem. Może nie zawiera zbyt wielu mrożących krew w żyłach scen, ale za to intrygująca historia i ciekawe wątki poboczne zdecydowanie działają na plus lektury. http://faaantasyworld.blogspot.com/2014/05/szybki-jack-i-krwawy-gabinet.html

Przeczytaliśmy trzecią część zakręconych przygód Leszka, jego rodziny, przyjaciela i 99-letniej sąsiadki. Bohater udowadnia, że sposobów na nudę jest naprawdę wiele. A że wiąże się to z pechowością na zmianę ze szczęściem, nic na to nie poradzi. Cudowne katastrofy to normalność dla młodego bohatera książki. Przygody Leszka podobają się chłopcom.

Tajemnica gwiezdnego jeziora jest pierwszą częścią cyklu Terra Incognita. Lektura dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Szybko sie czyta, fabuła jest prosta, ale trzyma w napięciu. Najmłodsi mogą zapoznać się z ciekawostkami na temat zwierząt Afryki. Dla dorosłego może być to odskocznia od codziennosci, ale do jednokrotnego i szybkiego przeczytania. Zdecydowanie bardziej polecam serię Kroniki Archeo pani Agnieszki Stelmaszyk.

Książka opowiada o rodzeństwie które poszukuje skarbów, aby zanaleznć tatę i uwolnić mamę. Po drodze czeka ich wiele niespodzianek i zwrotów akcji. Moim zdaniem przez tą książkę się płynie. Podoba mi się styl pisania. Jakiś morał? Największym skarbem są nasi bliscy.

Rewelacyjna i w formie książki (duże poczucie humoru autora, bardzo różnorodne kreacje bohaterów, zaskakujące zwroty akcji ), i w formie audiobooka (niezwykły głos Jarosława Boberka, a kreacja Raja to wprost mistrzostwo!) Oto pozornie niepozorna pachnąca kapustą, przygotowująca dania z kapusty i goszcząca wnuka deserami z ... kapusty babcia okazuje się ... zgodnie zresztą z sugestią tytułu ... rabusiem. W jaki sposób działa ta niepozorna kobieta? Jaka rolę odegra w całej przygodzie jej wnuk? Co ostatecznie stanie się z bezcennymi brytyjskimi kosztownościami? Jaka będzie reakcja Królowej Angielskiej na zaistniałe wydarzenia? Książka niezwykle lekka w lekturze, napisana z ogromnym poczuciem humoru, wspaniale zilustrowana przez Tony'ego Rossa, gorąco polecam!