Gdy grzeczne dziewczynki zaczytywały się w „Jedz, módl się, kochaj”, Cheryl naprawdę postanowiła coś zmienić.
Jej życie nie było pasmem sukcesów. Wręcz przeciwnie. Najpierw zaczęło sypać się małżeństwo, potem nastąpiła seria miłosnych wpadek, a na końcu spadł na nią prawdziwy cios – straciła najbliższą osobę. Zawsze miała w życiu pod górkę, ale tym razem los grubo przesadził. Zła i rozżalona, rozpaczliwie szukała wyjścia z sytuacji, nowej drogi życiowej.
Jak to zwykle bywa, zadecydował przypadek.
Impulsem do zmian okazała się podróż życia. Podróż szlakiem wiodącym wzdłuż Ameryki Północnej. Podróż w głąb siebie. Co prawda nie wszystko poszło tak, jak sobie wyobrażała. Miało być rozgwieżdżone niebo i zapach łąki, a nie przeprawa w jednym bucie i tachanie ciężkiego plecaka z piłą. Ale się opłaciło.
Bo zgodnie z zasadą co nas nie zabije, to nas wzmocni – Cheryl wygrała. Ruszyła w podróż jako dziewczynka, wróciła jako dojrzała kobieta. Pewna siebie, silna, gotowa zawalczyć o siebie i o swoje życie.
Udowodniła, że DROGĘ warto wybrać sobie samemu.
Szukamy ofert...Nie podobała mi się „Dzika droga”, bo pomimo iż czułam w niej szczerość autorki w opisywaniu własnej historii, to jednocześnie raził mnie rodzaj ekshibicjonistycznego samozadowolenia z radykalnego obnażania siebie. Dla poklasku. I może nawet to by mnie aż tak nie raziło, gdyby książka jako całość była bardziej równa. Gdyby opisy emocjonalnych stanów bohaterki dokonane były bardzie wnikliwie i dojrzale lub odwrotnie, gdyby przy ich opisie autorka zaniechała analizy. Powieść swą Strayed pisała z perspektywy kilkunastu lata, a zatem to i owo w jej głowie miało już szansę się „poukładać”. Postawa Cheryl nie jest mi obca, zwłaszcza jeśli jej postać i w ogóle cała przebytą przez nią drogę potraktuję symbolicznie. Ja też pokonałam swój PCT, a właściwie to jestem ciągle w trakcie. Na swój własny sposób identyfikuję się z bohaterką, śledząc jej losy odświeżam własne wspomnienia, analizuje je, formułuję wnioski. I to niewątpliwie jest dla mnie wartością największą tej książki. Jednocześnie pragnęłabym, aby pisarka – prawdziwa Cheryl – potraktowała własną historię z należnym jej szacunkiem, nie sprzedawała siebie jak zestawu landrynkowych koralików, nanizanych na sznurek tak aby podobały się jak największej liczbie osób. Oby tylko ludzie kupili.
838 
295 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Dzika droga. Jak odnalazłam siebie
Niestety dotrwałam jedynie do połowy i wyobraźcie sobie że dopiero wyruszyła na ten szlak.. Ale tak mnie męczyła jej historia, że nawet mnie nie ciekawią jej przemyślenia jak już go przejdzie.. 🤣 Nie rozumiem tego zachwytu, filmu tak samo nie obejrzałam w całości, nie dla mnie.
Niestety dotrwałam jedynie do połowy i wyobraźcie sobie że dopiero wyruszyła na ten szlak.. Ale tak mnie męczyła jej historia, że nawet mnie nie ciekawią jej przemyślenia jak już go przejdzie.. 🤣 Nie rozumiem tego zachwytu, filmu tak samo nie obejrzałam w całości, nie dla mnie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowolna akcja i długo mi się ją czytało, jakbym przebywała drogę razem z bohaterką, ale warto.
Powolna akcja i długo mi się ją czytało, jakbym przebywała drogę razem z bohaterką, ale warto.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoja opinia i ocena składają się z dwóch części. Pierwsza to opis wędrówki przez fragment Pacific Crest Trail i w ogóle szlaku wraz z jego pięknem i przeciwnościami, opisami górskich i pustynnych krajobrazów, trudami wędrówki i wszystkimi ciekawostkami o szlaku, których pewnie prędko bym się nie dowiedziała gdyby nie ta książka. I tutaj przyznaję maksymalną ilość punktów. Jednak jest jeszcze druga część oceny, czyli osobista historia głównej bohaterki i niestety autorki zarazem, warstwa psychologiczna, która nie przyniosła mi kompletnie nic pozytywnego i za to daję 0... Przez całą książkę nie zdołałam się przekonać do głównej bohaterki, Cheryl, chociaż bardzo liczyłam, że w powieści nastąpi jakiś spektakularny zwrot, który ją odmieni i sprawi, że faktycznie - tak jak sugeruje opis książki - stanie się ona dojrzałą osobą. Już w początkowej części książki osobowość bohaterki mnie do niej zniechęciła, kiedy w ramach przygotowań do wyprawy na PCT dokonuje ona aborcji i uczy się suszenia mięsa, stawiając znak równości pomiędzy jednym, a drugim, jakby w ogóle nie uznawała wagi swoich czynów. Poza tym rujnuje ona swoje małżeństwo, zdradza, sypia z kim popadnie, zażywa narkotyki. Czytając książkę i śledząc etapy podróży Cheryl, czekałam na tę jej zapowiadaną przemianę i... nic takiego się nie wydarzyło. Cały czas miałam wrażenie, że to osoba do szpiku kości zepsuta, która nie potrafi się zmienić. Udało jej się przebyć znaczny odcinek Pacific Crest Trail o długości 1700 kilometrów, co niewątpliwie jest ogromnym osiągnięciem, ale w sferze duchowej niewiele to jej dało. Według mnie nie nabrała ona pokory, mimo że wiele razy podkreślała, że bezmiar gór ją jej nauczył. Mimo trudności podróży, w jej głowie ciągle pojawiała się chęć na przygody seksualne na widok większości mężczyzn, a podczas jednego z przystanków na zaawansowanym etapie podróży, faktycznie w taką przygodę się wdaje z przypadkowo poznanym mężczyzną, co potwierdza, że po przebyciu setek trudnych kilometrów, wciąż była nieodpowiedzialna jak przed rozpoczęciem podróży. W żadnym momencie wędrówki nie dochodzi ona do refleksji nad samą sobą, nie myśli zbytnio o tym co zrobiła źle i nie odczuwa poczucia winy. Prawdą jest, że miała ciężkie dzieciństwo, trudne doświadczenia i w ogóle dość ciężkie życie, ale nie powstrzymuje jej to przed egoistycznym i wygodnym podejściem do wielu spraw. Moim zdaniem wędrówka przez PCT nie zdołała jej zmienić... nie wiem czy podczas niej odnalazła siebie, jak deklaruje w tytule, wydaje mi się że przede wszystkim znalazła sobie pewnego rodzaju usprawiedliwienie dla swojego niedpowiedzialnego stylu życia i postępowania, jakby przejście szlaku mogło to w ogóle usprawiedliwiać. Dla mnie raczej jak zaczęła, tak pozostała "strayed". Jej przemyślenia i opisy są czasem dość dziwne... miałam wrażenie że mogła być na haju pisząc pewne słowa. A najbardziej smutne wydało mi się to... że ta historia wydarzyła się naprawdę i nie jest tylko wytworem literackiej fantazji.
Moja opinia i ocena składają się z dwóch części. Pierwsza to opis wędrówki przez fragment Pacific Crest Trail i w ogóle szlaku wraz z jego pięknem i przeciwnościami, opisami górskich i pustynnych krajobrazów, trudami wędrówki i wszystkimi ciekawostkami o szlaku, których pewnie prędko bym się nie dowiedziała gdyby nie ta książka. I tutaj przyznaję maksymalną ilość punktów....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść drogi, gdzie chyba za dużo było dla mnie osobistej historii a za mało o samej drodze. Nie poczułem tego, że sam fakt podróży coś tutaj zmienił w bohaterce i jakoś nie mogłem też przekonać sie do samej autorki i jej decyzji.
Powieść drogi, gdzie chyba za dużo było dla mnie osobistej historii a za mało o samej drodze. Nie poczułem tego, że sam fakt podróży coś tutaj zmienił w bohaterce i jakoś nie mogłem też przekonać sie do samej autorki i jej decyzji.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSam pomysł wydaje się wtórny i naiwny: dorosła dziewczynka, która narozrabiała i chce "uleczyć" swoje życie, wędrując przez dzikie góry. Za to sposób, w jaki tą wędrówkę opisała pozwala dosłownie przenieść się na szczyty, zagłębić w leśne ostępy, czuć pragnienie i ból otartych stóp.
Sam pomysł wydaje się wtórny i naiwny: dorosła dziewczynka, która narozrabiała i chce "uleczyć" swoje życie, wędrując przez dzikie góry. Za to sposób, w jaki tą wędrówkę opisała pozwala dosłownie przenieść się na szczyty, zagłębić w leśne ostępy, czuć pragnienie i ból otartych stóp.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzyznam, że spodziewałam się czegoś więcej po tylu zachwytach i licznych pozytywnych opiniach. Tymczasem książka przedstawia momentami się dłuży, jest w niej zbyt dużo historii szlaku, a zachowania autorki były dla mnie niejednokrotnie niezrozumiałe.
Przyznam, że spodziewałam się czegoś więcej po tylu zachwytach i licznych pozytywnych opiniach. Tymczasem książka przedstawia momentami się dłuży, jest w niej zbyt dużo historii szlaku, a zachowania autorki były dla mnie niejednokrotnie niezrozumiałe.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobra ksiażka, oprócz sporej dawki przygód ze szlaku PCT, dużo refleksji o życiu.
Bardzo dobra ksiażka, oprócz sporej dawki przygód ze szlaku PCT, dużo refleksji o życiu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo przyjemne przypomnienie ciekawej, lecz nieco przygnębiającej historii z młodości autorki. Wcześniej obejrzany film zapadł w pamięć, a przeczytanie książki po angielsku było dobrze spędzonym czasem.
Bardzo przyjemne przypomnienie ciekawej, lecz nieco przygnębiającej historii z młodości autorki. Wcześniej obejrzany film zapadł w pamięć, a przeczytanie książki po angielsku było dobrze spędzonym czasem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Dzika droga” autorstwa Cheryla Strayed to niezwykle poruszająca i inspirująca autobiografia. Książka opowiada historię autorki, która po śmierci matki, rozwodzie i problemach życiowych postanawia wyruszyć na samotną wędrówkę szlakiem Pacific Crest Trail, wybierając trasę mającą 1700 kilometrów.
Książka opisuje zarówno fizyczną jak i emocjonalną wędrówkę przez proces żałoby, żalu i samopoznania.
Strayed w sposób szczery dzieli się swoimi przeżyciami, lękami oraz chwilami słabości, co sprawia, że jej osoba jest bardzo autentyczna i bliska czytelnikowi. Jej zdolność do opisywania trudnych momentów życiowych oraz piękna otaczającej przyrody sprawia, że lektura staje się niezwykle angażująca. Czytając tę książkę momentami czułam się jakbym szła obok Cheryl i wspólnie z nią mogła napawać się otaczającym nas pięknem przyrody 🏞️
Styl pisania Strayed jest pełny emocji, co pozwala nam głęboko wniknąć w jej doświadczenia. "Dzika droga” jest również refleksją nad siłą, determinacją i odwagą, jakie są potrzebne, by stawić czoła życiowym wyzwaniom.
Książka z pewnością zachęca do przemyśleń, a także inspiruje do działania – niezależnie od tego, czy chodzi o podjęcie decyzji dotyczących zmian w życiu, czy po prostu do wyruszenia na własną „dziką drogę”. Moim zdaniem sama opowieść pokazuje jak ważne jest szukanie sensu i uzdrowienia, nawet w najtrudniejszych chwilach.
Podsumowując, „Dzika droga” to nie tylko historia samotnej wędrówki, ale także głęboka refleksja nad ludzkimi doświadczeniami. To książka, która może poruszyć każdego, kto kiedykolwiek mierzył się z przeciwnościami losu, a także zainspirować do podjęcia własnych wyzwań. Gorąco polecam tę lekturę każdemu, kto szuka motywacji do zmiany i odkrywania siebie.
„Dzika droga” autorstwa Cheryla Strayed to niezwykle poruszająca i inspirująca autobiografia. Książka opowiada historię autorki, która po śmierci matki, rozwodzie i problemach życiowych postanawia wyruszyć na samotną wędrówkę szlakiem Pacific Crest Trail, wybierając trasę mającą 1700 kilometrów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka opisuje zarówno fizyczną jak i emocjonalną wędrówkę przez proces...
Książka na faktach. Opowiada o kobiecie z różnymi przeżyciami z przeszłości, która postanowiła iść samotnie na szlak Pacific Crest Trail. Opisuje jak sobie radziła każdego dnia i z jakimi ludźmi się spotykała. Czyta się dobrze i przyjemnie. Polecam
Książka na faktach. Opowiada o kobiecie z różnymi przeżyciami z przeszłości, która postanowiła iść samotnie na szlak Pacific Crest Trail. Opisuje jak sobie radziła każdego dnia i z jakimi ludźmi się spotykała. Czyta się dobrze i przyjemnie. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to