Historia pewnego narzeczeństwa

Tak "ambitna i ciekawa" jak Moda na sukces

Tak "ambitna i ciekawa" jak Moda na sukces

Jest to bez wątpienia książka kierowana do prostaków i plebsu. Którzy to absurdalnie wyobrażają sobie życie osób zamożnych. W rzeczywistości jest to szmatławiec o ludziach upośledzonych psychicznie i zboczonych, a nie faktycznym życiu ludzi bogatych. Skrajnie natylogiczna i prostacka fabuła!!!. W skrócie rzygać mi się chce od takiego wiejskiego prostactwa, jakie sobą reprezentuje ten prostacki szmatławiec literacki.

Wszyscy w książce to kurwiarze i często zboczeńcy. Jedyne co interesuje postacie w książce to bezmózgie puszczanie się z innymi śmieciowymi harakterami.

Ukraińcy oszukali bohaterkę w książce na grubą kasę, cóż za zdziwienie :-). Zaufaj temu wężowemu narodowi, to nóż w boku pewny.

Jest to bez wątpienia książka kierowana do prostaków i plebsu. Którzy to absurdalnie wyobrażają sobie życie osób zamożnych. W rzeczywistości jest to szmatławiec o ludziach upośledzonych psychicznie i zboczonych, a nie faktycznym życiu ludzi bogatych. Skrajnie natylogiczna i prostacka fabuła!!!. W skrócie rzygać mi się chce od takiego wiejskiego prostactwa, jakie sobą...

Nie jest to tylko historia narzeczeństwa Krzysztofa, syna Renaty i Roberta Orłowskich, ale również historia życia matki Roberta oraz ciąg dalszy perturbacji w związku Orłowskich. Danka jak zwykle dużo uwagi poświęca fizyczności bohaterów, którzy są piękni, przystojni, seksowni itp. albo przynajmniej dają się w ludzi o takich cechach przekształcić dzięki zabiegom kosmetycznym i odzieżowym. Literatura typowo kobieca. Czyta Ewa Abart, więc książka może stanowić przyjemnie tło dźwiękowe codziennego życia.

Nie jest to tylko historia narzeczeństwa Krzysztofa, syna Renaty i Roberta Orłowskich, ale również historia życia matki Roberta oraz ciąg dalszy perturbacji w związku Orłowskich. Danka jak zwykle dużo uwagi poświęca fizyczności bohaterów, którzy są piękni, przystojni, seksowni itp. albo przynajmniej dają się w ludzi o takich cechach przekształcić dzięki zabiegom...

BARDZO WARTO przeczytać całą sagę. To kolejna książka, którą o mały włos bym przegapiła, bo odrzuca mnie od takich kiczowatych tandetnych okładek sugerujących tanią treść. Na całe szczęście dałam szansę pierwszemu tomowi i wciągnęło mnie całkowicie. W swojej kategorii, czyli obyczaj/romans, te powieści zdecydowanie zajmują pozycję na topie. Nie przegapcie też kilku innych książek tej samej autorki, które nazwałabym spin-offami - nie są częściami sagi właściwej, ale występują w nich bohaterowie znani z sagi.

BARDZO WARTO przeczytać całą sagę. To kolejna książka, którą o mały włos bym przegapiła, bo odrzuca mnie od takich kiczowatych tandetnych okładek sugerujących tanią treść. Na całe szczęście dałam szansę pierwszemu tomowi i wciągnęło mnie całkowicie. W swojej kategorii, czyli obyczaj/romans, te powieści zdecydowanie zajmują pozycję na topie. Nie przegapcie też kilku innych...

11/52

11/52

Ciekawa rodzinna historia, zabawna i dramatyczna

Ciekawa rodzinna historia, zabawna i dramatyczna

Wiele lat temu przeczytałem dwie książki autorstwa pani Danki Braun. Jedna z nich to „Historia pewnego związku” (przeczytana w marcu 2013 roku – oceniona na 7),a druga to „Historia pewnej zdrady” (przeczytana w maju 2014 roku – oceniona na 8). Książki te mają już swoje lata. Pierwsza z nich została wydana w listopadzie 2012 roku, druga w kwietniu 2014 roku. Książki te należą do serii: Saga: Miłość, namiętność, pożądanie, która ukazała się pod szyldem Wydawnictwa Prozami.
Trzecia część wspomnianego cyklu pojawiła się na rynku w październiku 2014 roku. Ja jednak w czytaniu sagi rodziny Orłowskich zrobiłem sobie bardzo długą przerwę, gdyż powróciłem do niej po blisko 7 latach (31 styczeń 2021).
Do tej pory głównymi bohaterami byli Renata i Robert Orłowscy. W tej części jednak autorka postanowiła przesunąć ciężar opowieści na kolejne pokolenia, a dokładniej na ich syna Krzysztofa, który wkracza w dorosłość, kończąc szkołę średnią. Chłopak powinien (w opinii rodziców) skupić się na maturze, on jednak woli skupić się na płci przeciwnej. Młodemu Orłowskiemu podobają się o kilka lat starsze kobiety, a to nie przypada do gustu Orłowskim. Ci ostatni próbują skupić uwagę Krzysztofa na jego koleżance z klasy Weronice (w książce nazywaną przez wszystkich i ją samą Wiką).
Przez wiele stron poznajemy perypetie tych młodych ludzi, tytułowych narzeczonych, lecz później autorka pozostawiła młodych i przestawiła się na tryb Renata i Robert. Czyli historia narzeczeństwa, została bez narzeczeństwa. Nie bardzo podobał mi się ten zabieg, gdyż miałem wrażenie, że wracamy do treści drugiego tomu. Według mnie Renata i Robert powinni być pokazani jako drugoplanowi bohaterowie, a przez większą część książki grają pierwsze skrzypce. „Narzeczeni” wracają dopiero na koniec książki. Pomimo tego, już nie potrafiłem się przekonać do tej historii.
Przez te zmiany narracji nie potrafiłem się w tę historię wciągnąć. Książka ta ma 295 stron, które przeczytałem w ciągu dziewięciu posiedzeń oraz ośmiu dni. Wyniki osiągnięte przez nią plasują je na dość odległym miejscu wśród książek przeczytanych na Tronie. Przez wspomniane mankamenty oceniam tę książkę na 5, czyli niżej niż dwie poprzednie części. Może upływ lat miał wpływ na odbiór lektury, tego nie wiem. Być może Wam bardziej przypadnie do gustu. Musicie sprawdzić sami, ja ani nie polecam, ani nie odradzam.

https://www.facebook.com/czytamnatronie

Wiele lat temu przeczytałem dwie książki autorstwa pani Danki Braun. Jedna z nich to „Historia pewnego związku” (przeczytana w marcu 2013 roku – oceniona na 7),a druga to „Historia pewnej zdrady” (przeczytana w maju 2014 roku – oceniona na 8). Książki te mają już swoje lata. Pierwsza z nich została wydana w listopadzie 2012 roku, druga w kwietniu 2014 roku. Książki te...

Super. Biorę się za 4 część 🤗

Super. Biorę się za 4 część 🤗

Kolejna, trzecia już część sagi o rodzinie Orłowskich otrzymuje identyczną notę. Powieść jest specyficzna, potrafi wciągnąć czytelnika, choć nieco trąci brazylijskim klimatem. Nie szkodzi to jednak ogółowi, który jest dobry w odbiorze.
Tym razem czytamy o synu Renaty i Roberta, Krzysztofie. Nie jest to już małe dziecko, a maturzysta, tak samo jak ojciec- bożyszcze nastolatek w liceum, a potem na studiach. Najpierw Krzysiek spotyka się z niejaką Halszką, ale rodzice nie są tym związkiem zachwyceni... Ne ma się co dziwić, gdyż dziewczyna jest "specyficzna". Renata i Robert robią wszystko, by ich syn zwrócił uwagę na Weronikę, przez wszystkich nazywaną Wiką. Dzięki niej nastolatek jest najlepszym uczniem w szkole i nie ciągnie go do używek. Przykre jest jedynie to, że dopiero po zmianie wizerunku Wiki przez Renatę i zdobyciu tytułu miss szkoły Krzysiek widzi w niej nie tylko kompana do nauki. Marzenie państwa Orłowskich spełnia się, dorastający nastolatkowie zostają parą. Mówi się jednak, że geny przekazuje się z pokolenia na pokolenie, czy zatem Krzysiek będzie statecznym partnerem? Przeczytajcie.
W części trzeciej poznajemy też historię matki Roberta Orłowskiego, Heleny. Dowiemy się, dlaczego miała ona tak zimne stosunki z synem, dlaczego sama uchodziła za niedostępną i rozkapryszoną kobietę. Dlaczego też początkowo nie akceptowała synowej? Warto to przeczytać.
Powieść jest dobra, nie mam jej nic do zarzucenia, dlatego z chęcią przejdę do jeszcze dwóch nieprzeczytanych części.

Kolejna, trzecia już część sagi o rodzinie Orłowskich otrzymuje identyczną notę. Powieść jest specyficzna, potrafi wciągnąć czytelnika, choć nieco trąci brazylijskim klimatem. Nie szkodzi to jednak ogółowi, który jest dobry w odbiorze.
Tym razem czytamy o synu Renaty i Roberta, Krzysztofie. Nie jest to już małe dziecko, a maturzysta, tak samo jak ojciec- bożyszcze...

Fabuła dość intrygująca i czytało się super. Historia wciąga do tego stopnie, że z przyjemnością przeczytałam cały cykl.

Fabuła dość intrygująca i czytało się super. Historia wciąga do tego stopnie, że z przyjemnością przeczytałam cały cykl.