Niewidzialny człowiek. Wehikuł czasu. Wyspa doktora Moreau

Książka Trzy opowiadania zawiera znane utwory klasyka fantastyki Herberta George Wellsa, które zostały razem wydane w tym zbiorze. Mamy więc Niewidzialnego człowieka, Wehikuł czasu i Wyspę doktora Moreau jakie chciałem przeczytać od dawna. Z autorem kiedyś miałem styczność przy innych jego książkach i opowiadaniach. Sięgając po zbiór miałem nadzieje na ciekawe i mimo upływu czasu dobrą fantastykę.

Wehikuł czasu – pierwszy utwór od autora zawiera pomysł oparty o podróżach w czasie, gdzie wraz z bohaterem wyruszamy przez wieki i eony w przyszłość Ziemi. Jednocześnie opowiadający jest sam Podróżnik w czasie relacjonujący swoją wyprawę od początku do końca znajomym jacy spotykają się u niego. Bardzo dobry pomysł mający za cel ukazanie nie tylko niebezpieczeństw związanych z takimi wyprawami, ale też ukazanie zmian jakie zachodzą w przyszłości. Bohater trafiający w odległe czasy ma możliwość zobaczenia z jednej strony idylli, gdzie żyją przyjaźnie nastawieni mieszkańcy Elojów nie martwiący się niczym. Z drugiej strony pomału dowiadujemy się o mrocznym obliczu innej frakcji Morloków i podziemnym miejscu. Autor świetnie sobie radzi ukazując odmienne podejście do ukazania różnic ewolucyjnych i zmian dokonujących się przez wieki poznawanych przez bohatera wyruszającego do odległego 802 701 roku. Postawiony przed wyborami i niebezpieczeństwem chcąc wrócić do swoich czasów musi poznać tajemnicę skrywaną przez obie społeczności. Zderzenie pokojowo nastawionych Elojów z brutalnością Morloków prowadzi do ukazania kontrastu między nimi, zmian ewolucyjnych dokonywanych przez wieki i dostosowanie się do panujących warunków podzieleni zostają na dwa oddzielne światy. Jeden na powierzchni Ziemi, a drugi znacznie mroczniejszy w głębi, gdzie żyją Morlokowie.

Sięgając po pierwszy utwór wiedziałem o czym będzie, bo kiedyś oglądałem film z dawnych lat oparty na opowiadaniu Wellsa. Jednak było to dawno i dopiero teraz poznałem utwór jaki napisał, który ma w sobie ostrzeżenie przed poznaniem przyszłości, ale jednocześnie jest historią o dwóch rasach powstałych na poprzednich cywilizacjach i niebezpieczeństwie jakie ze sobą niosą. O podróżniku naszym bohaterze gnanym ciekawością zdobycia wiedzy i poznania odległej przyszłości naszej planety. Autor skupia się w Wehikule czasu na aspektach możliwości takich podróży, zagrożeń z jej płynących i tego co może zaskoczyć jeżeli byśmy mieli taka możliwość cofnięcia się lub wyruszenia w przyszłość. Ciekawy pomysł podany w sposób przystępny, dobrze napisany i wciągający od pierwszych stron. Klasyczna pozycja z gatunku fantastyki z motywem podróży w czasie i jego skutkach trudnych do przewidzenia. Mająca swój klimat jaki wraz z pojawieniem się późniejszych mroczniejszych wydarzeń wprowadza atmosferę niepokoju. Pierwsze moje spotkanie z Wehikułem czasu mogą zaliczyć do udanego i ciekawego utworu poruszających ten temat. Napisana dawno temu przez Wellsa czyta się nadal dobrze i poruszające kwestie powodują, że nie zestarzała się w ogóle stając się ramotką. Zakończenie mimo wszystko otwarte i nawet gotowe do powstania kontynuacji przygód podróżnika takie odniosłem wrażenie. Przyjemnie spędziłem czas przy niej bawiąc się świetnie podczas czytania, wciągnęła mnie i poznałem przy tym klasykę związaną z podróżami czasu co mnie cieszy.


Niewidzialny człowiek – kolejny utwór jest o dziwacznym człowieku chcącym wynająć pokój w gospodzie w Anglii, który żąda pozostawieniu go w spokoju. Jednak jego pojawienie się wzbudza ciekawość lokalnej społeczności chcącej poznać przybyłego. Autor tym razem porusza tematykę niewidzialności i tego co może przynieść swojemu właścicielowi. Dziwaczny osobnik z nosem, kapeluszem i ubraniem od stóp do głów wywołuje komentarze. Jednak dopiero wraz z rozwojem wydarzeń poznajemy, że mamy do czynienia z kimś niezwykłym, niebezpiecznym i gotowym na wszystko. W małej miejscowości zaczynają się dziać dziwne rzeczy po jego pojawieniu się i dochodzi do zbrodni. Ukazanie związku między tym co zdarza się i bohaterem powoduje pojawienie się bezkarności, przemocy i brutalności jakie nim kieruje chcącego prowadzić swoje badania. Z jednej strony mała społeczność znająca się między sobą, gdzie nowo przybyły wzbudza ciekawość. Z drugiej strony autor ukazuje jak mogą odebrać niewidzialność, do czego może być zdolny człowiek z takim darem i jakie konsekwencje ze sobą niesie. Wykorzystanie motywu niewidzialnego człowieka wychodzi autorowi bardzo dobrze i ukazanie nie tylko problemów z tym związanych, ale pojawiających się kłopotów i dylematów. Bohater wzbudza mieszane odczucia swoimi działaniami pozbawiony empatii, jakiś norm społecznych i obyczajów zatraca się w szaleństwie prowadzącym do popełniania kolejnych zbrodni. Jednocześnie zderzenie z mieszkańcami i lokalną policją zaognia jego wściekłość jaka nim kieruje powodowana coraz to częstszą nagonką. Pomysł na utwór był świetny i dający wiele możliwości. Od samego początku jesteśmy wciągani w wir wydarzeń i coraz bardziej atmosfera staje się niepokojąca i napięta wraz z każdą stroną do samego końca. Przygody bohatera od początku wydają się fantastyczne, bo motyw niewidzialności i odkrycie przez niektórych mieszkańców jego tajemnicy prowadzi do zacieśniania się sideł wokół niego.

Sięgając po Niewidzialnego człowieka wiedziałem o co chodzi i nie zawiodłem się, gdzie Wells skupiając się na bohaterze ukazuje skutki bycia niewidzialnym i niosące z tego powodu konsekwencje. Pojawiająca się bezkarność wobec popełnianych czynów, brak sumienia i chęć prowadzenia badań pcha go coraz bardziej w odmęty popełnianych przestępstw na niewinnych ludziach. Autor ukazuje przemianę pod wpływem niewidzialności i możliwości jakie niesie ze sobą taka możliwość stania się niewidzialnym. Problemy z tym związane dotyczące podstawowych czynności i kłopotów w załatwieniu czegokolwiek. Jednak oprócz tego niepokojące wrażenie przynosi całkowita bezkarność, bo jak złapać kogoś niewidocznego. Poznanie nawet jego historii co dostajemy wnosi nieco i rozjaśnia jak wszystko stało się. Chciałem przez długi czas poznać jego książkową wersje i udało się obecnie w przypadku tego zbioru jaki czytałem. Pomysł ciekawy i nawet nieco światła rzuca wyjaśnienie bohatera. Napisana przystępnie od początku potrafiła wciągnąć i nie pozwoliła oderwać się od niej do samego końca. Zakończenie dobre, chociaż do przewidzenia jak wszystko skończy się. Siłą Niewidzialnego człowieka mimo upływu sporo czasu od napisania jest oczywiście ukazanie konsekwencji bycia niewidzialnym, jakie niesie ze sobą profity, zagrożenia i kłopoty na każdym kroku. Dlatego nadal cieszy i potrafi wciągnąć. Klasyczna opowieść fantastyczna z motywami bycia niewidzialnym napisana przez Wellsa, która nie zestarzała się i nie stała się ramotką. Nadal mimo czasu od napisania wzbudza ciekawość tematyką, poruszanymi problemami i niebezpieczeństwem bycia niewidocznym dla każdego.


Wyspa doktora Moreau – ostatni utwór jaki został tutaj dołączony o spotkaniu Prendicka z tajemniczym Mongomerym, który po opuszczeniu statku trafia wraz z nim na wyspę zamieszkaną przez przedziwnych tubylców. Od pierwszej chwili jak trafiamy na wyspę wiadomo, że coś na niej dzieje się niedobrego. Bohater gnany ciekawością postanawia dowiedzieć się o co chodzi i odkryć tajemnicę tego miejsca. Pomału poznajemy poszczególne przygody jakie doświadcza i wyjaśnienia samego doktora. Autor sięga po pomysł możliwości stworzenia nowego gatunki i konsekwencje takiej możliwości. Odkrywając pomału sekret wyspy mamy możliwość poznania dzieł szalonego doktora. Opuszczone na pozór miejsce skrywa nie jeden sekret związany z jego działalnością i niebezpieczeństwa czyhające na bohatera. Poruszając przy tym ważne tematy o legalności takich eksperymentów, bawieniu się w boga przy tworzeniu, pojawiają się problemy etyczne czy takie istoty są już człowiekiem, a może jednak nie. Wszystko to sprawia, że nadal po upływie czasu utwór czyta się z zainteresowaniem. Zakończenie dające z jednej strony możliwość poznania losów mieszkańców wyspy, ale z drugiej strony jakby przestrzegający przed zabawą w boga przy tworzeniu takich istot.

Sięgając po Wyspa doktora Moreau byłem ciekawy utworu napisanego przez Wellsa i poruszającego ważne tematy dotyczące eksperymentów i bawienie się w boga obarczone poważnymi konsekwencjami. Jednak zabawę czasami psuło anonimowe tłumaczenie, które podczas czytania było po prostu poprawne. Miałem wrażenie może słuszne lub nie jakby też pominięto pewne fragmenty opowiadania. Mogę mylić się do tego, ale jeżeli to jednak wydźwięk nie zmienił się i nadal dostajemy opowiadanie z ważnymi tematycznie pytaniami. Od początku do samego końca czyta się wszystko dobrze i historia potrafiła mnie wciągnęła. Na pewno sięgnę kiedyś po inne wydanie Wyspy doktora Moreau jak będę miał okazje i przeczytam. Autor poradził sobie kolejny raz świetnie tworząc nie tylko klasyczna opowieść o bawieniu się w boga, ale również przestrzegając przed ich skutkami. Zakończenie dające do myślenia, ciekawe i niezwykle pasujące do całości.


Książka Trzy opowiadania jest zbiorem jego znanych utworów poruszających tematykę od podróży w czasie, po Niewidzialnego człowieka i tego konsekwencje, aż po eksperymenty na wyspie w Wyspie doktora Moreau. Jeszcze żadnego nie czytałem, lecz nadszedł ten moment i jestem zadowolony z tego co dostałem. Kiedyś oglądałem filmy na podstawie jego opowiadań jakie zostały tutaj włączone i pamiętam, że pełne były grozy, fantastyki i przygody. Dlatego po długim czasie oczekiwania trafiły w moje ręce i z tego cieszyłem się. Nie zestarzały się mimo upływu i czasu napisania przez autora nie przypominając nieraz ramotek trącących myszką. Nadal działają na wyobraźnie. Poruszają ważkie tematy, ukazują konsekwencje wyborów, pojawiających się kłopotów i niebezpieczeństw związanych z podróżami w czasie, niewidzialnością lub eksperymentów z zabawą w boga. Ciekawy zbiór znanych utworów autora, które czekały do tej pory na odkrycie i doczekały się. Sięgając po książkę miałem nadzieje na dobrą staro szkolną fantastykę z klasycznymi motywami. Herberta George Wellsa znam, czytałem jego książki i opowiadania w przeszłości. Jednak jakoś do tej pory nie było mi po drodze z tym utworami i dopiero teraz je poznałem. Akcja każdego z nich została poprowadzona umiejętnie, nie za szybko, lecz w sam raz. Nieraz mimo opisów nie nudzi, a wciąga w wir zdarzeń. Podczas czytania wiele dzieje się. Nie brakuje w nich klimatu i nawet niepokoju w pewnych momentach. Wydarzenia podane ładnie, wciągająco, nie za wolny i za szybko. Czasami przyspieszają jak zajdzie taka potrzeba. Bohaterowie zarysowani dobrze, ciekawie i nie jednowymiarowo jak obawiałem się w tym przypadku. Mają w sobie głębie, własne zachowania i charakter. Trzy opowiadania jest zbiorem jednych ze znanych utworów, które dostajemy i możemy przeczytać. Ciekawych, przemyślanych i zróżnicowanych pod względem tematyki. Dlatego kiedyś znowu sięgnę po jego książki lub opowiadania, bo mam wielką chętkę na powtórkę z jego twórczością.

Książka Trzy opowiadania zawiera znane utwory klasyka fantastyki Herberta George Wellsa, które zostały razem wydane w tym zbiorze. Mamy więc Niewidzialnego człowieka, Wehikuł czasu i Wyspę doktora Moreau jakie chciałem przeczytać od dawna. Z autorem kiedyś miałem styczność przy innych jego książkach i opowiadaniach. Sięgając po zbiór miałem nadzieje na ciekawe i mimo upływu...

Trzy najsłynniejsze krótkie powieści powieści klasyka literatury sf. Przekłady są przedwojenne, darmowe i powierzchownie przygładzone. Przekład WYSPY DOKTORA MOREAU jest niekompletny i ocenzurowany - w latach 20. usunięto fragmenty antyreligijne... (generalnie najlepsze jest tłumaczenie Ewy Krasińskiej). Nie polecam.

Trzy najsłynniejsze krótkie powieści powieści klasyka literatury sf. Przekłady są przedwojenne, darmowe i powierzchownie przygładzone. Przekład WYSPY DOKTORA MOREAU jest niekompletny i ocenzurowany - w latach 20. usunięto fragmenty antyreligijne... (generalnie najlepsze jest tłumaczenie Ewy Krasińskiej). Nie polecam.

Czy rzeczywiście możemy się całkowicie wyzwolić z okowów wychowania i reguł społecznych jeżeli pozwolić nam żyć poza regułami? Co trzyma to zwierzę w nas na uwięzi? Otoczenie czy też otoczka cywilizacji/ wychowania, która gdy się rozpadnie zostawia.. no właśnie co?... zwykłego drapieżnika kierującego się instynktami?
Przejmująca. Można też potraktować płytko jako rozrywkę, podobnie jak Wojnę Światów.

Czy rzeczywiście możemy się całkowicie wyzwolić z okowów wychowania i reguł społecznych jeżeli pozwolić nam żyć poza regułami? Co trzyma to zwierzę w nas na uwięzi? Otoczenie czy też otoczka cywilizacji/ wychowania, która gdy się rozpadnie zostawia.. no właśnie co?... zwykłego drapieżnika kierującego się instynktami?
Przejmująca. Można też potraktować płytko jako rozrywkę,...

Arcydzieła owszem. Ale jaka zasługa wydawcy, że powtórzył po raz kolejny to, co i tak mnóstwo ludzi już wcześniej czytało? OK, po prostu wznowienie. Nie OK, bo wyszło w ramach Galaktyki Gutenberga w abonamencie. Najpierw kupujący się zobowiązuje do wykupowania wszystkich tytułów serii (z masą powtórek!!!),a potem wydawca do serii na siłę wkłada takie wznowienia jak to, a równocześnie sprzedaje ten tytuł poza abonamentem. To po prostu praktyka naganna.
Stary przekład "Wehikułu czasu" został poprawiony i uzupełniony przez J. K. Palczewskiego (od początku to był znakomity przekład),natomiast stary przekład "Niewidzialnego człowieka" jest słaby i poprawiony w sposób niewystarczający przez redaktora z Czytelnika (1956). Ta powieść zasługuje na nowe, solidne, nowoczesne tłumaczenie. Przekład "Wyspy doktora Moreau" (Ewa Krasińska) jest znakomity.

Arcydzieła owszem. Ale jaka zasługa wydawcy, że powtórzył po raz kolejny to, co i tak mnóstwo ludzi już wcześniej czytało? OK, po prostu wznowienie. Nie OK, bo wyszło w ramach Galaktyki Gutenberga w abonamencie. Najpierw kupujący się zobowiązuje do wykupowania wszystkich tytułów serii (z masą powtórek!!!),a potem wydawca do serii na siłę wkłada takie wznowienia jak to, a...