Szczęściara. Moje życie z Shirley MacLaine, a raczej bez niej

Córka opowiada. A jak opowiada, to nie po to, aby w tak obszerny sposób przedstawić swoich rodziców w samych superlatywach.
Biedna Sachi, aż chce się rzec.
Zaniedbywana od małego nie tylko przez matkę, ale i ojca, który lubował się w poniżaniu jej.
Jej samotne podróże do Japonii w wieku kilku lat, strach i przytulanie, kołysanie przez stewardesę, mówią tak wiele. A to zaledwie kropla w oceanie negatywnych zdarzeń w jej życiu.
Matka dziwaczka, która potrafiła córkę torturować psychicznie. Ojciec dziwak, alkoholik, narkoman, zboczeniec, który molestował ją seksualnie.
I w końcu córka staje się dziwaczką, która poddaje się tym manipulacjom, aby być cool, dzięki czemu przypodoba się rodzicom.
Oboje zepsuli psychikę Sachi, zepsuli ją na wskroś.
Jestem zaskoczona, że Shirley MacLaine była tak mocno zaburzona. Pal licho ojca głupca, który co rano wypuszczał ptaszka z klatki, zmuszając 10-latkę, by patrzyła jak rześko się on porusza, ale i matka... smutne i przerażające.
Dlaczego Sachi nie szukała pomocy, dlaczego ulegała chorym ludziom? Z tego co pisze zdawała sobie sprawę, że nie jest ok, a może zdała sobie po wielu latach i dlatego postanowiła napisać tą książkę...
Jakby nie było, to ukazuje się sytuacja, z jaką niejedno dziecko musi się mierzyć i, że rozmnażanie się powinno być dla niektórych zakazane.
Wynaturzenie rodziców, a potem Sachi zniechęcało mnie i napawało obrzydzeniem. Na 120 stronie chciałam poprzestać, zastanawiając się: i po co mi to? Wiem już wystarczająco i chyba już więcej nie chce. Zastanawiałam się też nad drugą kwestią...czy to aby na pewno wszystko prawda, o czym pisze Sachi? Aż tyle dziwactw w jednym życiu? Czy to możliwe, by być aż tak naiwnym i niby znając kilka języków...głupim? Bo jako dziecko nieświadome, uzależnione od rodziców, można zrozumieć, ale nastolatka, a potem dorosła kobieta nic, a nic nie chciała odejść od patologii, a wręcz jakby napawała się własnymi ekscentrycznymi zachowaniami.
Mimo to dałam sobie i jej szansę, nie obyło się jednak bez skoków w dal. Dotarłam do uśmiechniętych twarzy na zdjęciach i zadrżałam na myśl o tym, co w głowach się działo.
A potem w trymiga, wręcz jak na jakimś maratonie, w którym nagrodą główną było uwolnienie się od Sachi i jej otoczenia, dotarłam do mety.
Nigdy więcej tak nienormalnych, o zabarwieniu pornograficznym książek! Aaaaaa! To był koszmar.

Córka opowiada. A jak opowiada, to nie po to, aby w tak obszerny sposób przedstawić swoich rodziców w samych superlatywach.
Biedna Sachi, aż chce się rzec.
Zaniedbywana od małego nie tylko przez matkę, ale i ojca, który lubował się w poniżaniu jej.
Jej samotne podróże do Japonii w wieku kilku lat, strach i przytulanie, kołysanie przez stewardesę, mówią tak wiele. A to...

Jedna z lepszych ,,plotkarskich" biografii. Książkę czyta się szybko i bardzo dobrze. Luźny styl pisania nie oznacza wcale, że życie córki znanej i cenionej aktorki było usłane różami. Raczej wyciągnięte zostały wszystkie brudy, a niektóre historyjki wydają się tak dziwaczne, że aż nieprawdopodobne. Po lekturze większość czytelników podziękuje za to, że nie urodziło się dzieckiem hollywoodzkiej gwiazdy.

Jedna z lepszych ,,plotkarskich" biografii. Książkę czyta się szybko i bardzo dobrze. Luźny styl pisania nie oznacza wcale, że życie córki znanej i cenionej aktorki było usłane różami. Raczej wyciągnięte zostały wszystkie brudy, a niektóre historyjki wydają się tak dziwaczne, że aż nieprawdopodobne. Po lekturze większość czytelników podziękuje za to, że nie urodziło się...

Biografia/opowieść o życiu córki mojej ulubionej aktorki, przedstawiająca mamusię w nie najlepszym świetle. A jednak córeczka też sprawia wrażenie zdrowo rąbniętej, zapatrzonej głupio w karierę aktorską i spragnionej większej kasy. Wart Pac pałaca - chyba...

Nie chciało mi się brnąć przez to w całości - przeczytałem wyrywkowo i nie dokończyłem.

Biografia/opowieść o życiu córki mojej ulubionej aktorki, przedstawiająca mamusię w nie najlepszym świetle. A jednak córeczka też sprawia wrażenie zdrowo rąbniętej, zapatrzonej głupio w karierę aktorską i spragnionej większej kasy. Wart Pac pałaca - chyba...

Nie chciało mi się brnąć przez to w całości - przeczytałem wyrywkowo i nie dokończyłem.

Przewrotny tytuł niezwykle smutnej książki. To cud, że mając takich rodziców, Sachi wyszła na ludzi. Kiedy dziewczynka miała 2 lata, Shirley wysłała ją do Japonii. Przez 10 lat widywała córkę tylko w wakacje.
Ojciec Sachi potrafił być nadmiernie kontrolujący, a zarazem zupełnie obojętny. Umiejętnie zaburzał jej równowagę.7-latkę zabierał do nocnych klubów.

Gorzka to opowieść o rodzicielstwie wielkiej gwiazdy.
Uważam, że Shirley MacLaine była świetną aktorką, ale niestety kiepską matką. Oczywiście, zawsze należy wysłuchać ( w tym wypadku przeczytać) relację drugiej strony, jednak pewnych sytuacji opisanych przez Sachi Parker nie podważą żadne kontrargumenty.

Przewrotny tytuł niezwykle smutnej książki. To cud, że mając takich rodziców, Sachi wyszła na ludzi. Kiedy dziewczynka miała 2 lata, Shirley wysłała ją do Japonii. Przez 10 lat widywała córkę tylko w wakacje.
Ojciec Sachi potrafił być nadmiernie kontrolujący, a zarazem zupełnie obojętny. Umiejętnie zaburzał jej równowagę.7-latkę zabierał do nocnych klubów.

Gorzka to...

"Czułe słówka", "Stalowe magnolie", "Pocztówki znad krawędzi"... Moje ukochane filmy, w których podziwiałam wspaniałą Shirley MacLaine.
Z tym większym zainteresowaniem sięgnęłam po wspomnienia jej córki i okazało się, że... "król jest nagi".
Przeokrutnie smutna książka 😞 Podziwiam Sachi za siłę. Tak, jak napisała: przetrwała...

"Czułe słówka", "Stalowe magnolie", "Pocztówki znad krawędzi"... Moje ukochane filmy, w których podziwiałam wspaniałą Shirley MacLaine.
Z tym większym zainteresowaniem sięgnęłam po wspomnienia jej córki i okazało się, że... "król jest nagi".
Przeokrutnie smutna książka 😞 Podziwiam Sachi za siłę. Tak, jak napisała: przetrwała...

Nie miałam pojęcia, że Shirley MacLaine jest taką wariatką!!! Dlatego lubię biografie i wspomnienia, dowiaduję się wtedy nowych rzeczy...

Nie miałam pojęcia, że Shirley MacLaine jest taką wariatką!!! Dlatego lubię biografie i wspomnienia, dowiaduję się wtedy nowych rzeczy...

Nie ma surowszych sędziów nad potomstwo, które rodzice w jakiś sposób zawiedli.
Wspomnienia jedynej córki Shirley MacLaine są tego świetnym dowodem, pokazując jednocześnie, że życie dziecka gwiazdy (kto o tym choć raz nie marzył?) nie zawsze jest usłane różami.

Nie uwierzyłem we wszystkie rewelacje pani Parker, jednak nawet przy założeniu, że zaledwie 1/10 z opisanych w książce zdarzeń to ta "najprawdziwsza prawda", nie sposób polemizować z tym, że jej relacje z bliskimi (szczególnie matką) są intensywne i burzliwe, nieszczęśliwe dzieciństwo było powodem wielu problemów w dorosłości, a Shirley MacLaine nie bez powodu najlepiej gra role wrednych bab.

Jakkolwiek paskudnie to zabrzmi (w końcu kobieta analizuje, jak rodzice skopali jej psychikę!),książkę czyta się bardzo gładko i jest jakaś perwersyjna przyjemność w oglądaniu brudu z życia swoich ulubionych gwiazd.
Szczególnie kiedy to najbliżsi wymiatają go spod dywanu.

Nie ma surowszych sędziów nad potomstwo, które rodzice w jakiś sposób zawiedli.
Wspomnienia jedynej córki Shirley MacLaine są tego świetnym dowodem, pokazując jednocześnie, że życie dziecka gwiazdy (kto o tym choć raz nie marzył?) nie zawsze jest usłane różami.

Nie uwierzyłem we wszystkie rewelacje pani Parker, jednak nawet przy założeniu, że zaledwie 1/10 z opisanych w...

Wspomnienia nierozgarniętej córki o wrednej i stukniętej matce, nieprzeciętnej aktorce. Nawet ciekawe... W sensie ciekawe są konfrontacje i poźniejszy ich ogląd niezbyt lotnej, muminkowatej Sachi (córka) wobec charyzmatcznej, trochę bardziej inteligentnej matki. Prócz tego garść dziwacznych historyjek, łącznie z wiarą Shirley w przybyszów z kosmosu i kosmiczne klony. Podobno obecnie matka i córka ze sobą nie rozmawiają, raczej z inicjatywy Shirley, ale nie wiadomo czy przyczyną jest prawda czy kłamstwo.

Wspomnienia nierozgarniętej córki o wrednej i stukniętej matce, nieprzeciętnej aktorce. Nawet ciekawe... W sensie ciekawe są konfrontacje i poźniejszy ich ogląd niezbyt lotnej, muminkowatej Sachi (córka) wobec charyzmatcznej, trochę bardziej inteligentnej matki. Prócz tego garść dziwacznych historyjek, łącznie z wiarą Shirley w przybyszów z kosmosu i kosmiczne klony....