Skin Game

Po dłuższej przerwie sięgnąłem po kolejną część przygód Dresdena i pozytywnie się zaskoczyłem. O ile Zimne Dni mnie wymęczyły, o tyle Gra Pozorów okazała się całkiem przyjemną lekturą.

Powieść utrzymana w stylu "heist" - główny złol zbiera ekipę na włam to super strzeżonego skarbca i Harry znajduje się wśród nich. Oczywiście po drodze wiele rzeczy musi pójść nie tak, same przygotowania są już wyzwaniem, Harry otrzymuje łomot każdego dnia, ale i tak koniec końców wszystko się kończy po jego myśli.

Mamy kilka nowych postaci, wracają również te znane, i to w sporej ilości. No i pojawia się córka Harry'ego - pół-człowiek, pół-cukier.

Powieść czyta się lekko, Butcher wciąż ma lekkie pióro. Jest to dobra pozycja na relaks wieczorem, nawet jak jest się zmęczonym. Choć są fragmenty, które są niezrozumiałe, dialogi, które nie mają sensu - obstawiam kwestię tłumaczenia, gdyż tego typu problemu nie było przy pierwszych częściach.

Pomimo tego, iż powieść czytało mi się przyjemnie, nie chcę już sięgać po kolejną część (choć pewnie to zrobię, żeby przeczytać wszystko, co wyszło po polsku). Formuła chyba już się wyczerpała, a autor z humorystycznej fantasy próbuje zrobić z tych powieści coś bardziej poważnego. Tylko, że te próby są nieudane. Te bardziej dorosłe lub mroczne sceny odebrałem jako niedojrzałe, płytkie i banalne, a przedstawienie niektórych tradycyjnie złych istot w lepszym świetle jako bardziej skomplikowanych, tylko zaburzyło mi imersję w świat i zaprzeczyło trochę informacjom podanym we wcześniejszych tomach.

Do tego dochodzi kilka pomniejszych dziur fabularnych w powieści, czego przy wcześniejszych powieściach chyba nie było, np. gdy jedna postać w jednej scenie sugeruje zabić inną, po czym kilka stron dalej mówi, że nigdy by jej nie zabiła, bo główny złol jej zabronił, albo kiedy anioł, który podobno nie może wpływać na śmiertelników, jednemu podrzyna gardło, itp. Jest też kilka błędów będących drobnostkami, jak wtedy gdy autor pomylił amerykańskie dolary z brytyjskimi funtami (albo zastosował kurs 1:1).

Ogólnie - gdyby nie fakt, że została mi tylko jedna część wydana po polsku, to bym już odpuścił sobie ten cykl.

Po dłuższej przerwie sięgnąłem po kolejną część przygód Dresdena i pozytywnie się zaskoczyłem. O ile Zimne Dni mnie wymęczyły, o tyle Gra Pozorów okazała się całkiem przyjemną lekturą.

Powieść utrzymana w stylu "heist" - główny złol zbiera ekipę na włam to super strzeżonego skarbca i Harry znajduje się wśród nich. Oczywiście po drodze wiele rzeczy musi pójść nie tak, same...

Niezrównany, jeśli chodzi o humorystyczną fantasy! Jedyny i niepowtarzalny Harry Dresden! Nie przestaje mnie zachwycać, a z tomu na tom coraz bardziej!

Niezrównany, jeśli chodzi o humorystyczną fantasy! Jedyny i niepowtarzalny Harry Dresden! Nie przestaje mnie zachwycać, a z tomu na tom coraz bardziej!

W tej części mamy po trochu historię typu heist, czyli już dla mnie już gwiazdka w górę. Ale wiadomo, nie może być proste bo Harry, musi współpracować z osobami z którymi wolałby nie.
Oczywiście mamy dużo akcji, ten tom jak większość poprzednich jest dość dynamiczna. Mamy kilka ciekawych zwrotów akcji, kilku nawet się nie spodziewałem. Na końcu stało się to, na co liczyłem od wielu tomów.

W tej części mamy po trochu historię typu heist, czyli już dla mnie już gwiazdka w górę. Ale wiadomo, nie może być proste bo Harry, musi współpracować z osobami z którymi wolałby nie.
Oczywiście mamy dużo akcji, ten tom jak większość poprzednich jest dość dynamiczna. Mamy kilka ciekawych zwrotów akcji, kilku nawet się nie spodziewałem. Na końcu stało się to, na co liczyłem...

Moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem i całkiem pozytywne. Podoba mi się jego styl i bohaterowie. Pomimo braku znajomości bohaterów z poprzednich części spokojnie się odnalazłem i zapewne znajdę też poprzednie części tej serii.

Moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem i całkiem pozytywne. Podoba mi się jego styl i bohaterowie. Pomimo braku znajomości bohaterów z poprzednich części spokojnie się odnalazłem i zapewne znajdę też poprzednie części tej serii.

Powrót do wysokiego poziomu.

Powrót do wysokiego poziomu.

„Gra pozorów” to kolejny tom gdzie Harry pełni swoją rolę Zimowego Rycerza. Mab zmusza go do pracy z jednym z największych wrogów Harry’ego czyli Denerianami, osobnikami których serdecznie nienawidzę. To chyba najgorsi z jego przeciwników.
Chociaż w tym tomie jest dużo rzeczy, które lubię to jednak muszę przyznać, że nie jest spektakularnie dobrą częścią.
Mamy tutaj motyw włamania się do silnie strzeżonego skarbca i początkowo wszystko wygląda jak w Oceans Eleven, zbieramy grupę uzdolnionych ludzi i planujemy, ale gdzieś nie poczułam tego vibe’u, który ogólnie lubię w tego typu historiach.
Podobał mi się motyw Rycerzy Krzyża, bardzo nieoczywiste rozwiązania, które bardzo do mnie trafiły.
No i mamy w końcu Maggie. Cieszę się bardzo, że w końcu mieliśmy scenę z Harrym i Maggie.
Ogólnie część nienajgorsza, ale i też bez szału jak dla mnie.
~Idris

„Gra pozorów” to kolejny tom gdzie Harry pełni swoją rolę Zimowego Rycerza. Mab zmusza go do pracy z jednym z największych wrogów Harry’ego czyli Denerianami, osobnikami których serdecznie nienawidzę. To chyba najgorsi z jego przeciwników.
Chociaż w tym tomie jest dużo rzeczy, które lubię to jednak muszę przyznać, że nie jest spektakularnie dobrą częścią.
Mamy tutaj motyw...

Co mają wspólnego „Gwiezdne Wojny” z Harrym Dresdenem?
Okaże się, że w tym tomie dużo więcej, niż tylko – jak było dotąd – wzmianki i komentarze do samego filmu.
Znowu poprzeczka zostaje podniesiona bardzo wysoko samemu Dresdenowi. Władcy knują intrygi i spiski, żeby osiągnąć własne cele, czasem cele wyższe. Nasz mag-detektyw musi stać się biegły nie tylko w ewolucjach gimnastycznych, ale i w spiskach, intrygach, tajnych działaniach oraz w bezwzględnej dyplomacji.
Jak zrobić z misia Yogi mrożoną mielonkę?
Czy objawi się nowy rycerz miecza?
Do czego jest zdolny nasz bohater, żeby bronić swoich przyjaciół i niewinnych?
Do czego zdolni są przyjaciele, żeby chronić Dresdena?
Czy da się wykiwać supergangstera?
Czy Hades, to miły gość?
Czy dałoby się pogłaskać Cerbera?
Tego wszystkiego dowiecie się z kolejnego tomu świetnie pisanej wielotomowej historii o Harrym Dresdenie.

Co mają wspólnego „Gwiezdne Wojny” z Harrym Dresdenem?
Okaże się, że w tym tomie dużo więcej, niż tylko – jak było dotąd – wzmianki i komentarze do samego filmu.
Znowu poprzeczka zostaje podniesiona bardzo wysoko samemu Dresdenowi. Władcy knują intrygi i spiski, żeby osiągnąć własne cele, czasem cele wyższe. Nasz mag-detektyw musi stać się biegły nie tylko w ewolucjach...

Piętrowa intryga i zwrotów akcji mrowie - jak zwykle w tej serii. Najbardziej jednak rozbroiła mnie niespodziewana ciąża. Jednego tylko nie rozumiem - miecz świetlny? Bez cytatu? Przecież tu aż prosiło się o "to ostrze zostało złamane! - Przekuto je na nowe!"

Piętrowa intryga i zwrotów akcji mrowie - jak zwykle w tej serii. Najbardziej jednak rozbroiła mnie niespodziewana ciąża. Jednego tylko nie rozumiem - miecz świetlny? Bez cytatu? Przecież tu aż prosiło się o "to ostrze zostało złamane! - Przekuto je na nowe!"

Harry Dresden niezawodny, choć już na prawdę trudno połapać się w tym galimatiasie, który nazywa swoim życiem.
Najlepsze są te momenty, gdzie autor robi w 15 tomie coś takiego: Pamiętasz czytelniku tą postać z piątego tomu? Ten kompletny no-name, który zaplątał się do historii, jako przechodzień nr 3? No to teraz Dresden wyruszy z nim na wyprawę, a ty sobie przypominaj kiedy i w jaki sposób bohater go poznał i w ogóle, o co tam chodziło:D:D
Tak, to cały Butcher.
I tak go kocham:D

Harry Dresden niezawodny, choć już na prawdę trudno połapać się w tym galimatiasie, który nazywa swoim życiem.
Najlepsze są te momenty, gdzie autor robi w 15 tomie coś takiego: Pamiętasz czytelniku tą postać z piątego tomu? Ten kompletny no-name, który zaplątał się do historii, jako przechodzień nr 3? No to teraz Dresden wyruszy z nim na wyprawę, a ty sobie przypominaj...

Ten cykl z każdym kolejnym tomem robi się coraz lepszy. Rewelacja!!

Ten cykl z każdym kolejnym tomem robi się coraz lepszy. Rewelacja!!