Siła ukrytej perswazji

Książka z ub wieku, liczy sobie co najmniej 40 lat, ale trzeba przyznać, że większość metod jest ponadczasowa i co najważniejsze skuteczna. Szkoda, że w naszych szkołach nie uczą, jak się uczyć. Mam wrażenie, że wiele książek o tym, jak się uczyć bazuje właśnie na książce S. Leitnera

Ken Robinson zachwycił świat swoją żywiołową, poruszającą i zabawną prelekcją "Czy szkoły zabijają kreatywność?" wygłoszoną na konferencji TED. Przez większość swojego życia pracował jako nauczyciel i wykładowca wyższej uczelni, a sławę zyskał dzięki realizacji dwóch państwowych projektów w Wielkiej Brytanii, których celem było pełniejsze wdrożenie nauki sztuki w szkołach. Ma więc ogromne doświadczenie w pracy na różnych szczeblach edukacji. To - jak mi się zdaje - jedyna jego książka poświęcona w całości tematowi kreatywności. Przede wszystkim: Robinson ma rzadki dar opowiadania, więc z łatwością przyciąga uwagę czytelnika, a książkę czyta się lekko i przyjemnie. Drugą ogromną zaletą tej pozycji jest wielość przykładów, naukowych badań i analiz – to naprawdę duże kompendium wiedzy na temat kreatywności. Trzecią z jej zalet jest to, że Robinson rozprawia się z powszechnie panującymi mitami na temat kreatywności (jak to, że to cecha, z którą trzeba się urodzić, że nie można jej rozwinąć lub że jest możliwa tylko w określonych dziedzinach, a w innych nie). Zabrakło mi w niej trochę praktycznych wskazówek dotyczących indywidualnej pracy nad rozwijaniem kreatywności. Niemniej autor pisze, że jego cel był inny, a praktyczne ćwiczenia zawarł w książce "Odkryj swój Żywioł". Na pewno jest to pomocna lektura dla rodziców, a także nauczycieli, dyrektorów szkół oraz osób zawiadujących organizacjami.

Super książka! Po kilkudziesięciu stronach zostawiłem tę książkę w pociągu. Nie dlatego, że coś się na niej skupić nie umiałem. Coś mi w niej nie siedziało, potem jakieś rozkojarzenie i została w przedziale. Jednak była wypożyczona z biblioteki, więc byłem znoszony ją odkupić, co też zrobiłem. Dziś idąc tokiem myślenia tej książki, jestem wdzięczny za to, że ją pierwotnie zgubiłem. Dzięki temu z większym zapałem ją przeczytałem i odznaczam jako jedna z tych, do których z braku czasu nie wrócę, a chciałbym po nią sięgać z dwa razy w roku.

Książka nie jest zła, ma ona formułę poradnika na temat metod nauki, ale także zawiera elementy na temat psychologii uczenia się, samorozwoju, zwłaszcza związanego z motywacją. Autorka poprowadziła narrację w książce jakoby mentorka udzielała lekcji uczennicy - niestety, nie spodobało mi się takie przedstawienie tego, gdyż historia została zmyślona na potrzeby książki (gdyby to było oparte na prawdziwych wydarzeniach, to wtedy pewnie pozytywniej bym to odczuł). Wersję audiobook czyta sama autorka i chociaż nie robi tego jakoś wybitnie, ani nie ma lektorskiego głosu, to da się łatwo przyzwyczaić. Ale przyczepię się do tego, że autorka pokręciła nazwę autora książki "Jak przestać się martwić i zacząć żyć". Według niej był to Vincent Peale, podczas gdy prawdziwym autorem był Dale Carnegie!!! Vincent Peale napisał książkę "Moc pozytywnego myślenia", która tematycznie i stylistycznie jest bardzo podobna do tej od Dale'a (dodatkowego podobieństwa nadaje fajny szczegół, że w polskiej wersji audiobooka obie książki czyta ten sam lektor, Paweł Kleszcz),z obiema warto się zapoznać, jeśli ktoś potrzebuje czegoś na nadmierne zamartwianie, no ale mimo wszystko to są różni autorzy i osobne książki... Ten błąd występuje zarówno w audiobooku, jak i zwykłej wersji książki. Zobaczyłem komentarz, że rzekomo autorka napisała kopię książki "Obudź w sobie olbrzyma" - nie mam pojęcia, czy to prawda, gdyż z tą książką jeszcze się nie zapoznałem, ale sądzę, że autorka w swojej publikacji nawiązywała do różnych autorów, więc cała jej książka jest w oparciu o różne materiały, nie wydaje mi się, żeby tylko o tę jedną książkę, a przynajmniej ja nie odniosłem takiego wrażenia (może byłoby inne, gdybym znał jej treść). Czy bym polecił książkę Ewy Zaremby? Jeśli to byłaby kogoś pierwsza taka książka na ten temat, to uważam, że można się z nią zapoznać. W przeciwnym razie nie ma co liczyć na cuda, bo w nauce czegokolwiek najważniejsza jest systematyczność nauki. "Jeśli masz wystarczająco mocne "dlaczego", zawsze znajdziesz odpowiedź na pytanie "jak" - Anthony Robbins Wybierz sobie cel, co chciałbyś najbardziej na świecie osiągnąć. Etapy nauki: 1. Nieświadoma niekompetencja 2. Świadoma niekompetencja 3. Świadoma kompetencja 4. Nieświadoma kompetencja Jedne przekonania są wzmacniające, a inne sabotujące. Aby efektywnie przyswajać informacje potrzebne jest wielokrotne i zróżnicowane przetwarzanie materiału. Po obfitym posiłku nauka jest utrudniona przez ospałość. Wieczorem warto przygotować plan na kolejny dzień. Cel nie może być za łatwy ani zbyt trudny. Nagradzaj się za postępy. Miej kogoś do wspierania cię w twoich postanowieniach. "Ci którzy najgorzej wykorzystują swój czas, najczęściej uskarżają się na jego brak" - Jean de La Bruyère Nie mam czasu -> Nie chcę poświęcać czasu na to, tylko na coś innego. „To, kim jesteś, krzyczy tak głośno, że nie słyszę, co mówisz” - Ralph Waldo Emerson Efekt Zeigarnik - sprawy niedokończone pamiętamy lepiej niż zamknięte i zaprzątają nasza uwagę. Zamiast pouczę się angielskiego -> nauczę się 10 słówek Pesymista narzeka na wiatr, optymista ma nadzieję, że wiatr się zmieni, a realista dostosowuje żagle. Zasoby siły woli są ograniczone. Jeśli czujesz radość, gdy nie musisz się uczyć, oznacza to, że twoja motywacja i chęć do nauki jest niska. Czuj entuzjazm podczas nauki, proces ma ci sprawiać radość. Nie uśmiechasz się dlatego, że jesteś szczęśliwy, lecz jesteś szczęśliwy dlatego, że się uśmiechasz. Nasze życie to 10% tego co nam się przydarza i 90% jak na to redagujemy. Nie porównuj się z innymi, wizualizuj sobie proces jak dochodzisz do celu. Według autorki prawdziwe szczęście pochodzi z dwóch źródeł: - relacji z innymi człowiekiem, - ze swoich osiągnięć. Jedyne ograniczenia to te, które sam sobie narzucasz. Intencja implementacyjna i zamiar wykonania celu zwiększają szansę na powodzenie. Cel to marzenie z konkretną data realizacji. Podobno 80% ludzi, którzy spisują swoje cele, osiąga je. Jeśli zrobiłbyś coś za pieniądze, to znaczy, że zrobiłbyś to także bez nich (film "Niemoralna propozycja"). "Jeśli los rzuca ci kłody pod nogi, to po to, byś stąpała po nich do nowego doświadczenia" Im wyższe oczekiwania, tym wyższa motywacja, lepsze osiągnięcia. Nie da się kogoś zmotywować do czegoś, czego on nie chce robić, ale można mu zadać takie pytania, o których by sam nie pomyślał. Jeśli mocno się kontrolujesz w jakiejś dziedzinie, tracisz kontrolę w innej wg psychologa Roya Baumeistera. Dlatego samokontrola może być użyteczna maksymalnie w 1-2 dwóch dziedzinach, aby nie ucierpiały na tym inne. O wiele lepszym wyjściem jest zmiana nastawienia, aby nauka stała się przyjemnością, a nie przymusem. Wewnętrzna dziecko, które nosimy w sobie - jak możesz pomóc sobie w nauce wracając do dziecięcych zabaw. Jeśli raz pokonasz barierę własnych możliwości, będziesz mógł o tym pamiętać, aby to ponowić w przyszłości (a mózg nie lubi zmian). Ten, kto panuje nad innymi, jest potężny, lecz ten, kto panuje nad samym sobą, jest olbrzymem. - chińskie przysłowie Zarządzanie sobą to zarówno podejmowanie właściwych działań, jak i niepodejmowanie ich w ogóle. Co mógłbyś zrobić teraz, aby mieć pewność że mi się uda? Podnieś jakość zadawanych sobie pytań. Jedyna droga do mistrzostwa to trenowanie i powtarzanie tych samych czynności dzień po dniu. Silna motywacja nie przekłada się na działania, trudności z rozpoczęciem działania i kontynuowaniem go. Sama chęć to za mało, przejście od stanu deliberacji do stanu implementacji jest jak przejście od chcę do będę. Ciągle osiąganie wyników na najwyższym poziomie jest możliwe, gdy to, co robimy, pozostaje wciąż emocjonujące. Wiara w jakieś osiągnięcie decyduje o szansie jego powodzenia. Głupotą jest robienie tego samego i oczekiwanie odmiennych rezultatów - Einstein Im bardziej nam na czymś zależy, tym większy strach z tym związany. "Ten, kto nigdy nie chce mieć kontaktu z kolcami, nie powinien próbować zbierać kwiatów" - Henry David Thoreau Motywacje hierarchiczne - wybór, co jest w danej chwili ważniejsze. Powtarzanie materiału powinno przebiegać kolejno po: 1. 1-3h 2. 24h 3. 3 dniach 4. tygodniu 5. miesiącu 6. 3-6 miesiącach Pierwsze powtórki są najtrudniejsze i najnudniejsze! Pasja, ciekawość i pozytywne nastawienie do nauki. Jedna noc bez snu powoduje spadek wydajności o 30%, dwie noce o 60%. Z kolei ograniczenie snu do 6h przez 5 ani jest jak brak snu przez 40h.

Książkę czytałem dawno, ale bardzo otworzyła mnie na to jak inaczej i w bardziej obiektywny sposób, można spojrzeć na świat i zachowania innych ludzi. Ma również praktyczny wymiar jak przenieść wiedzę na życie codzienne i budować lepiej relacje z ludźmi, polecam.

Nie spodziewałam się że wciągnie mnie aż tak bardzo. Styl, lekko , nawyki jak powstają ,co oznaczają, ich skutki, są tu podane na zasadzie historii z życia wziętych. Każda z tych opowiastek była na tyle interesująca że niecierpliwie czytalam i czytalam aby dotrzeć do finału i zobaczyć skutek. W szczególności utknęła mi w głowie historia target , pewnie z uwagi że jestem handlowcem. Mechanizm ogólnie dobrze mi znany ,profil klienta i związana z tym sprzedaż celowana, mimo że większość z treści ksiazki większość z nas zapewne już tam kiedyś poznała to czyta się naprawdę ciekawie. Gdyby nie Atomowe nawyki nie trafiłabym na tą pozycję, autor Atomowych nawiązuje w swojej pozycji właśnie do tej książki, także polecam osobom które przeczytały atomowe nawyki i chciały by więcej treści o tematyce powstawania nawykow.

„Siła innych”, książka która uzmysławia, że należymy do tych, z którymi przebywamy. Autor wyjaśnia w jak wielkim stopniu nasze postępowanie zależy od tego co robią inni ludzie. Autor opisuje jak nie wpaść w pułapkę grupowego myślenia oraz nie ulec manipulacji grupy, a także jak stworzyć zgrany zespół, wyznaczać wspólne cele, postępować etycznie i przetrwać w samotności. Siła innych to najnowsze odkrycia z zakresu psychologii społecznej. Bardzo polecam.

Brakuje takich pozycji na rynku. Książka uświadamia bardzo istotny problem, którego odkrywanie dopiero niedawno się zaczęło. Obawiam się, że przemysł pornograficzny z uwagi na swoje ogromne zasoby finansowe może być w stanie skutecznie blokować powstawanie podobnych dzieł, dlatego każda książka traktująca o tym problemie jest na wagę złota dla uzależnionych. Zwłaszcza książka tak rzetelnie i przystępnie napisana. Zalewanie społeczeństwa materiałami pornograficznymi jeszcze nigdy w historii nie miało takiej skali jak w dzisiejszych czasach i nie można dłużej udawać, że problemu nie ma i nie istnieje. A także że nałogowe oglądanie materiałów dla dorosłych nie powoduje żadnych szkód ani zmian w mózgu człowieka. Uważam, że gdyby każda osoba w okresie dojrzewania była zobowiązana do lektury tej książki można by uniknąć wielu ludzkich dramatów i poprawić ogólną kondycję psychiczną i fizyczną społeczeństwa. Pozycja w dzisiejszych czasach obowiązkowa dla KAŻDEGO. Zwłaszcza z tak kulejącym systemem edukacji seksualnej i trudnościami ze znalezieniem rzetelnych materiałów traktujących na ten temat.

Bardzo fajna książka wnosząca kilka ciekawych przemyśleń. Trzeba też brac pod uwagę rok jej powstania i to, że jeśli wtedy dla autora życie było pełne pospiechu, bo ludzie zamiast wysyłać tradycyjne listy, pisali maile, to strach pomyśleć, jak autor odnajduje sie we wspolczesnym świecie. Nie mniej jednak książka generalnie ponadczasowa i gdyby nie troche koślawe tłumaczenie, to przyjemność czytania byłaby jeszcze większa.

To moja pierwsza książka autora i nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Choć jest w niej trochę irytujących treści, które zazwyczaj zniechęcają mnie u amerykańskich autorów, całe szczęście nie było tak dużo wodolejstwa i autoreklamy. Dobrze zebrane treści, motywacyjna lektura, napisana bardzo przystępnym językiem, a co najważniejsze ciągle aktualna. Każdy wie, że uczymy się całe życie i powinniśmy się uczyć na błędach, ale nie każdy wie jak to zrobić i wykorzystać szanse w momentach kryzysu. Ta książka może pomóc odpowiedzieć na te pytania.

Co decyduje o naszym sukcesie? Autorka dostrzega i analizuje wagę naszego nastawienia. Rozgranicza to nastawione na TRWAŁOŚĆ i to ukierunkowane na ROZWÓJ. Zachęca nas do podejmowania wysiłku, ale popartego samopoznaniem, próbą określenia swoich mocnych stron, odkrycia pasji. Zachęca do przejęcia odpowiedzialności (locus of control w nas, nie w okolicznościach zewnętrznych czy też w rękach innych ludzi). Poświęca swoją uwagę zagadnieniu talentu, podaje bardzo liczne przykład z życia (szczególnie osób sławnych),podkreślając ich pracę, włożony wysiłek. Uczy, jak interpretować porażkę. Rzeczywiście motywuje, aby działać, tworzyć, kreować ... po prostu rozwijać się!

Niesamowicie pozytywna książka o tym, jak wcielić stoicyzm w życie. Napisana przystępnym językiem, otwierająca wiele ścieżek, które można wcielić w codzienność po to, żeby odbierać ją z większą lekkością. Duży plus za ćwiczenia medytacyjne na końcu każdego rozdziału, ułatwiają rozpoczęcie praktyki. Najbardziej jednak uderzył mnie pozytywny przekaz tej książki - niezależnie od tego, jak wygląda życie, to wciąż jest życie, które żyjemy. Dobrze to docenić.

Autorka nie ogranicza się do uzmysłowienia nam ogromu informacji, które docierają do nas każdego dnia oraz trudności, na jakie napotykamy, chcąc się odnaleźć w tym gąszczu. Wykorzystując wiedzę z różnych dyscyplin oraz własne doświadczenie, przedstawia 10 kroków, które mogą nam ułatwić to zadanie. Proponowane przez Nią rozwiązania mogą być użyteczne zarówno dla osób, które planują własną ścieżkę rozwoju, jak również dla organizacji, zwłaszcza organizacji uczących się. Pani Noreena Hertz ukazuje nam też wąską, a jakże istotną granicę między naszym wnętrzem a światem zewnętrznym. Zwraca uwagę na wzajemne przenikanie się tych dwóch obszarów rzeczywistości każdego człowieka. Umiejętnie prowadzi czytelnika. Zwraca uwagę na to, co istotne, nie zakłócając odbioru zbyt dużą ilością informacji, detalami czy zbędną, w tym przypadku, terminologią.

Czy ta książka zmienia fundamenty myślenia? Raczej nie bardzo. Czy ta książka pozwala "liznąć" temat perswazji oraz odświeżyć zdobytą dotychczas wiedzę? Zdecydowanie tak. To pozycja raczej dla osób zaczynających swoją przygodę z zagadnieniem perswazji i wywierania wpływu. Doświadczone osoby niczego nowego się nie dowiedzą. Autorzy oparli 50 tytułowych sekretów o 6 uniwersalnych reguł wywierania społecznego wpływu: regułę wzajemności, autorytetu, konsekwencji, niedostępności, sympatii oraz społeczny dowód słuszności. Autorzy krótko opisują jak działa dana reguła i dla jej zobrazowania w praktyce przytaczają różne przykłady. Wskazują również jak można je w normalnym życiu zastosować. Ciekawe uzupełnienie "Wywierania wpływu na ludzi" Cialdiniego.

Książka, która stawia ważne pytania: czy na pewno uczenie dzieci wg rocznika i rozdzielając co 45 min tematy, których się uczą z krótką przerwą na siku jest najlepszym rozwiązaniem dla edukacji? Opisuje kilka innych ciekawych modeli edukacji i pomysłów do zaszczepienia (np. praca projektowa nad tworzeniem przedstawień, angażowanie lokalnej społeczności). Jest to bardziej pozycja prowokująca do myślenia niż przewodnik ze szczegółami jak zmienić szkołę krok po kroku. Zabrakło mi nieco praktycznych szczegółów np. o współpracy z rodzicami czy wewnątrz szkoły, ale i tak warto sięgnąć!

Bardzo ciekawa książka na temat mechanizmów naszej psychiki. Dużo pouczających przykładów i na sam koniec małe podsumowanie. Moim zdaniem jedna z lektur która rzeczywiście może nam pomóc w codziennym życiu jeśli zdecydujemy się na stosowanie metod podanych w książce. Polecam

To już będzie druga książka Gladwella, która mi się spodobała. Tytułowa walka Goliata z Dawidem jest pierwszą rzeczą, o której pisze. Myślenie na całkiem logicznych przesłankach nijak ma się do rzeczywistości. Trzeba wejść w szczegóły i poznać kontekst. Pierwszą myślą jest wygrana Goliata z racji postury, opancerzenia i doświadczenia. Dawid jest uzbrojony w zaledwie procę. Pewna jest wygrana tego pierwszego. Jednak Goliat błędnie zakłada, że walka będzie odbywał się na krótki dystans. Nie zakłada innej opcji. Dawid "nie gra" w to, co chce przeciwnik, tylko działa na swoich zasadach. I wygrywa. I to jest sens tej pierwszej części. Druga to moment "utwardzania" człowieka przez tragedie, traumy, wojny i takowe. Autor przytacza tutaj szereg przykładów. Lekarza, który mając wszystkich za wrogów i przeciwników swojej teorii leczenia koktajlem leków chorych na raka, emigrantów klepiących biedę w Stanach Zjednoczonych, czy też odrzuconych absolwentów prawa z renomowanych kancelarii prawniczych. Można powiedzieć, że to co cię nie zabije to cię wzmocni. Nie jest to jednak dla wszystkich. Przykładem jest studentka, która idąc na renomowaną uczelnię "zabiła" w sobie miłość do nauk przyrodniczych. Gladwella wskazuje, że gdyby poszła do trochę gorszej to osiągnęłaby sukcesy w swojej dziedzinie. Tak czy inaczej, książka to istna gimnastyka mózgu.

Książkę czyta się w moment... ale niewiele z niej wyniosę. Książka może dobra dla nastolatków, którzy są na etapie planowania dopiero tego, czemu chcą się poświęcić. Generalnie rozwałkowana zasada 10 000 godzin itp. i nie mówię, że te rady i instrukcje nie są dobre, tylko jeśli nie jestem już ukierunkowany na coś... to nie mam za bardzo do czego tego zastosować ;) dlatego mówię, że może bardziej dla nastolatków, którzy jakiś kierunek w swoim życiu jeszcze widzą i chcieliby go intensywniej "rozpracować". Ale to są moje odczucia, autor twierdzi że te rady są dla każdego (tylko ludziom starszym, którzy mają już pracę zawodową, rodzinę itp. będzie trudniej),więc może ktoś inny w moim wieku również coś z niej wyniesie. Książka jest krótka i dobrze się czyta, można przeczytać i nie będzie to strata czasu. (czytana/słuchana: 23-24.07.2025) 3/5 [6/10]

Książka oczywiście nie jest zła, ale w stosunku do wcześniejszych pozycji autora w znacznej części powtórkowa. Innym minusem tej pozycji jest to, że jest ona absolutnie teoretyczna. Na plus można zaliczyć racjonalność poglądów wyrażonych w książce i ich naukową podbudowę, co jest typowe dla Daniela Golemana. Nie jest on bowiem "oszołomem" głoszącym jakieś niestworzone teorie, a jego twierdzenia charakteryzują się dużą dalekowzrocznością i szerokim spojrzeniem na komentowaną kwestię. W książce znaleźć można odesłania do źródeł, na których oparte zostały takie a nie inne twierdzenia autora. Dla mnie dużym atutem jest także to, że książka nie jest powierzchowna, co jest plagą pozycji o podobnej tematyce.

Poza schematem. Sekrety ludzi sukcesu to super książka – inspirująca i dająca do myślenia. Teoria 10 tysięcy godzin to żadne hokuspokus, tylko jasne zaproszenie do ciężkiej pracy i wytrwałości. Gladwell pokazuje, że sukces nie bierze się z przypadku ani z „magicznego talentu”, ale z długofalowego wysiłku, konsekwencji i mądrego wykorzystania okazji. To bardzo trzeźwe, motywujące podejście.