Najnowsza historia Polski. Tom 2, 1945-1980

Polski ekonomista i historyk, profesor, polityk, od 2004 do 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego. W 1965 ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława IV w Warszawie, następnie w 1971 studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W okresie PRL związany z Polskim Porozumieniem Niepodległościowym. W 1978 obronił doktorat, a w 1987 uzyskał habilitację z nauk ekonomicznych. Od października 1990 pracował też w Instytucie Studiów Politycznych PAN jako kierownik Zakładu Europy Środkowo-Wschodniej, a od listopada 1990 do sierpnia 1993 był prorektorem Szkoły Głównej Handlowej, gdzie w marcu 1991 objął stanowisko profesora. W 1996 otrzymał tytuł profesorski. W latach 1997–1998 był członkiem Rady Inicjatyw Wydawniczych przy Ministrze Kultury, a w latach 1999–2001 członkiem rady Instytutu Dziedzictwa Narodowego. Wykładał na uczelniach w USA. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 został posłem z listy PiS, a następnie członkiem komisji budżetu, komisji tymczasowej ds. wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii w latach 2007–2013 oraz komisji rozwoju regionalnego. W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W 2009 nie ubiegał się o reelekcję. Jest pracownikiem naukowym Szkoły Głównej Handlowej i Collegium Civitas w Warszawie. Autor historii Polski XX wieku, wydawanego w wersji jedno- i trzytomowej, początkowo pod pseudonimem Andrzej Albert, książki Półwiecze, będącej syntezą historii politycznej świata po 1945 oraz cyklu podręczników do historii napisanych wspólnie z Anną Radziwiłł. Wchodzi w skład Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[1]. W 2005 odznaczony srebrnym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, członek m.in. rady Centrum im. Adama Smitha.