Trójplanetarni

Książka o sporym znaczeniu dla literatury - jedna z pierwszych, jeśli nie pierwsza, pełnokrwista space opera. Napisana juz w 1934 roku, zaskakuje współczesnym ujęciem tematu, a opieranie się na zdezaktualizowanych teoriach dodaje smaczku - np. o powstawaniu planet z materii wyrwanej gwieździe przy bliskim przelocie drugiej. Zaledwie dwanaście lat przed powstaniem książki naukowcy zaczęli się domyślać, że mgławice nocnego nieba mogą być innymi galaktykami, a nie elementami Mlecznej Drogi - a tu już wielki, międzygalaktyczny rozmach. Przełomowa.

Książka o sporym znaczeniu dla literatury - jedna z pierwszych, jeśli nie pierwsza, pełnokrwista space opera. Napisana juz w 1934 roku, zaskakuje współczesnym ujęciem tematu, a opieranie się na zdezaktualizowanych teoriach dodaje smaczku - np. o powstawaniu planet z materii wyrwanej gwieździe przy bliskim przelocie drugiej. Zaledwie dwanaście lat przed powstaniem książki...

Zdarzyło mi się czytać stare, wręcz leciwe książki z gatunku s-f. Były niejednokrotnie infantylne, ale w taki uroczy sposób, że z przyjemnością zostawałem z nimi do końca. Pierwszy raz trafiłem na tak słabą książkę. Słabą od samej konstrukcji akcji, którą z początku czyta się jak zbiór słabo powiązanych opowiadań, aż po całkowicie wyssane z palca hiper możliwości wynalazcze trojga ludzi. Wspomniane wynalazki oczywiście powstają z potrzeby chwili w danej chwili i w ciągu chwili... Brak jakiejkolwiek logiki w tej materii. Autor tak grubo nakreśli bohaterów, że w zasadzie wcale ich nie poznałem i nie polubiłem. Aż gryzie w oczy podczas czytania...
To mój pierwszy i ostatni tom.

Zdarzyło mi się czytać stare, wręcz leciwe książki z gatunku s-f. Były niejednokrotnie infantylne, ale w taki uroczy sposób, że z przyjemnością zostawałem z nimi do końca. Pierwszy raz trafiłem na tak słabą książkę. Słabą od samej konstrukcji akcji, którą z początku czyta się jak zbiór słabo powiązanych opowiadań, aż po całkowicie wyssane z palca hiper możliwości wynalazcze...