Historia Żydów

„Historia Żydów” Paula Johnsona w mojej ocenie stanowi coś na kształt apologii współczesnego Izraela, która ukazuje tę państwowość jako zwieńczenie liczącej przeszło cztery tysiące lat społeczności żydowskiej ukształtowanej przez wyznawaną religię. Judaizm – różnie rozumiany – całkiem słusznie autor ukazał za element spajający Żydów. Izrael w treści książki został przedstawiony za podmiot, który chroni swoich obywateli (nie tylko) przed kolejnym holokaustem i powstanie tego państwa po II wojnie światowej P. Johnson delikatnie przyrównał do wydarzenia z okresu antycznego, kiedy Żydzi uzyskali prawo odbudowy świątyni (tym razem rolę świątyni ma pełnić państwowość). Autor dość oględnie i sprawnie wiedzie nas przez cztery tysiące lat historii Żydów od czasów Abrahama do zarania lat 90. XX w. (moment wydania książki),którą całkiem umiejętnie przeplata swoimi indywidualnymi tezami – niekiedy całkiem trafnymi w moim odczuciu – na temat pewnych wydarzeń i procesów z przeszłości. Należy nadmienić, iż na kartach książki możemy spotkać również zbyt daleko idące uproszczenia, czasem krzywdzące a gdzieniegdzie pojawiają się nawet błędne informacje. Uważam, iż wypada przeczytać tę pracę, chociażby przez wzgląd na w części autorskie ujęcie historii Żydów.

„Historia Żydów” Paula Johnsona w mojej ocenie stanowi coś na kształt apologii współczesnego Izraela, która ukazuje tę państwowość jako zwieńczenie liczącej przeszło cztery tysiące lat społeczności żydowskiej ukształtowanej przez wyznawaną religię. Judaizm – różnie rozumiany – całkiem słusznie autor ukazał za element spajający Żydów. Izrael w treści książki został...

Chcesz przeczytać jednostronną, filosemicką historię Żydów? Masz ją przed sobą! Paul Johnson, uchodzący w świecie anglosaskim za ultrakonserwatywnego z poglądów historyka, nie wykazał się cechami konserwatysty i opisując historię Żydów pominął wiele prawd, wydarzeń oraz interpretacji nasuwających się przy lekturze, a których sam ewidentnie nie chciał poruszać. A nie próbuje w ogóle dociekać skąd taka niechęć do Żydów wśród prawie wszystkich narodów, a przecież ją tak podkreśla w tekście. Europa Wschodnia jako miejsce funkcjonowania większości światowej populacji Żydów od XV w. prawie nie istnieje dla niego. Prawodawstwo dla Żydów w Rzeczpospolitej Obojga Narodów czy Rosji (wspomniano o Strefie Osiedlenia) także nie istnieją. Brak jakiejkolwiek kwerendy historycznej dla tego obszaru. Wielka wiedza teologiczna autora nie koreluje z wiedzą społeczno-polityczną lub ogranicza się do małych obszarów Europy Zachodniej. Autor myli wielokrotnie pochodzenia Żydów: np. wielki pianista Artur Rubinstein był wg niego pochodzenia niemieckiego (przecież to polski Żyd!),Róża Luksemburg - identycznie - przypisał jej niemieckie pochodzenie. Zaangażowanie Żydów w ruch komunistyczny nie istnieje u autora. Suchy styl encyklopedyczny też nie zachęca do lektury, on po prostu w wielu miejscach męczy. Najciekawszy i dobrze napisany jest zakres o syjonizmie, politycznym przywództwie w Palestynie (od 1949 w Izraelu) oraz walka o utworzenie Państwa Izrael w tym przebieg wojen z Arabami. Strasznie długo się z tą książką męczyłem, 2 lata na raty. Przyjemnością nie była ale też wiele można się z niej dowiedzieć o kształtowaniu się judaizmu jeśli chodzi o takiego teologicznego laika jakim byłem.

Chcesz przeczytać jednostronną, filosemicką historię Żydów? Masz ją przed sobą! Paul Johnson, uchodzący w świecie anglosaskim za ultrakonserwatywnego z poglądów historyka, nie wykazał się cechami konserwatysty i opisując historię Żydów pominął wiele prawd, wydarzeń oraz interpretacji nasuwających się przy lekturze, a których sam ewidentnie nie chciał poruszać. A nie próbuje...

Przedstawienie historii ludu Izraela od starożytności do współczesności. Niezwykle ciekawy tekst pióra wybitnego historyka. Mnie szczególnie zaciekawił fragment dotyczący czasów biblijnych.

Przedstawienie historii ludu Izraela od starożytności do współczesności. Niezwykle ciekawy tekst pióra wybitnego historyka. Mnie szczególnie zaciekawił fragment dotyczący czasów biblijnych.

Dzisiejszy aktywny dzień zmusił mnie - po odwiedzinach na grobach - do zrecenzowania książki, którą już drugi raz przeczytałem. Wspaniała to lektura ! Brytyjski historyk ma bardzo sprawne pióro, zaś książka - będąca prawdziwą cegłą - nie odstrasza jednak. A wypożyczyłem w ulubionej bibliotece za rogiem. "Historia Żydów" - narodu o przebogatej historii, który wiele wycierpiał, żył i żyje zresztą w diasporze nadal. Lektura jest bardzo wciągająca. Historyk - jak z innych źródeł wynika - jest po trochu skandalistą . Cóż można powiedzieć? Warto sięgnąć po tę publikację. Dedykują ją historykom, judaistom, politologom. Dzieło liczy blisko ponad sześćset stron. Narracja jest prowadzona od czasów starożytnych po współczesne. Obowiązkowa chyba nie tylko dla grup wyżej wymienionych - ale także dla licealistów. Losy "Starszych Braci w Wierze" - są splecione z naszym Narodem bardzo blisko. Staliśmy się cmentarzyskiem tego Narodu. Ale dzisiejsi Żydzi - poza ortodoksami - żyją całkiem, całkiem współcześnie. Polecam !

Dzisiejszy aktywny dzień zmusił mnie - po odwiedzinach na grobach - do zrecenzowania książki, którą już drugi raz przeczytałem. Wspaniała to lektura ! Brytyjski historyk ma bardzo sprawne pióro, zaś książka - będąca prawdziwą cegłą - nie odstrasza jednak. A wypożyczyłem w ulubionej bibliotece za rogiem. "Historia Żydów" - narodu o przebogatej historii, który wiele...

4.000 lat historii najbardziej uciskanego narodu w historii życia ludzkiego. okrucieństwo, zło, głupota i arogancja versus talent, siła przetrwania, geniusz. niesamowity talent Johnsona, który zgromadził wspaniały kontent i przelał go na karty w sposób uporządkowany i ciekawy. zachwyca opis judaizmu, wstrząsa holocaust, wzbudza podziw syjonizm. drogą do zwalczania antysemityzmu jest edukacja częścią której powinna być Historia Żydów.

4.000 lat historii najbardziej uciskanego narodu w historii życia ludzkiego. okrucieństwo, zło, głupota i arogancja versus talent, siła przetrwania, geniusz. niesamowity talent Johnsona, który zgromadził wspaniały kontent i przelał go na karty w sposób uporządkowany i ciekawy. zachwyca opis judaizmu, wstrząsa holocaust, wzbudza podziw syjonizm. drogą do zwalczania...

fragment

fragment

Krytycy zarzucają autorowi zbyt dużą ilość błędów. Owszem, błędy są, ale nie podważają wartości książki jako takiej. Napisana niemal encyklopedycznym językiem historia narodu, który i na naszej Ojczyźnie odcisnął swoje piętno.

Krytycy zarzucają autorowi zbyt dużą ilość błędów. Owszem, błędy są, ale nie podważają wartości książki jako takiej. Napisana niemal encyklopedycznym językiem historia narodu, który i na naszej Ojczyźnie odcisnął swoje piętno.

Jest to dobra pozycja dla wszystkich, którzy chcą zapoznać się z dziejami narodu żydowskiego. Jest napisana przystępnym językiem i na pewno nie zanudza.

Jest to dobra pozycja dla wszystkich, którzy chcą zapoznać się z dziejami narodu żydowskiego. Jest napisana przystępnym językiem i na pewno nie zanudza.

Niby fajna synteza, ale autor kilkakrotnie popłynął ze swoimi tezami.
Po pierwsze bardzo mało krytyczne traktowanie Biblii jako źródło historyczne, po drugie wyszukiwanie wszędzie, w każdym zjawisku społecznym antysemityzmu, po trzecie traktowanie antysemityzmu, jako głównej przyczyny wielu zjawisk i wydarzeń historycznych chociaż w rzeczywistości były to przyczyny co najwyżej drugorzędne. Szczególnie śmiać mi się chciało, jak czytałem, że powstanie Chmielnickiego było powstaniem przeciw Żydom, choć akurat faktem jest, że mocno wtedy ucierpieli.
Za bardzo dzieje żydowskie są tu opisane w oderwaniu od szerszego kontekstu, mało jest o życiu Żydów w różnych czasach, za to za dużo o części ideowej. No i mało krytycznego historycznego podejścia, a za dużo metafizyki, która rzekomo wpływa na historyczne wydarzenia. Widać, że autor jest mocno wierzącą osobą (abstrahując od tego jaka to religia).
Jako podręcznika akademickiego bym nie polecał, ale jako popularno-naukowa synteza do której należy podejść ze sporym krytycyzmem może być.

Niby fajna synteza, ale autor kilkakrotnie popłynął ze swoimi tezami.
Po pierwsze bardzo mało krytyczne traktowanie Biblii jako źródło historyczne, po drugie wyszukiwanie wszędzie, w każdym zjawisku społecznym antysemityzmu, po trzecie traktowanie antysemityzmu, jako głównej przyczyny wielu zjawisk i wydarzeń historycznych chociaż w rzeczywistości były to przyczyny co...

Ktoś gdzieś napisał w swoim zdaniu o tej książce, że jest trochę encyklopedyczna. I fakt, zgadzam się z tym. Pisana trochę tak "sucho", bez polotu, ale jednocześnie wcale nie jakimś super trudnym językiem. Tak się topornie jakoś dla mnie to czytało. Po drugie też gdzieś ktoś napisał, że jest to książka mało szczegółowa w temacie jakim się zajmuje, że jeżeli ktoś faktycznie tak dogłębnie chce poznać historię Żydów to nie poprzez to, bo są ciekawsze pozycje. Hmm, z pewnością. Dla mnie jednak jest tu ogrom wiedzy, sporo się można dowiedzieć, wcale nie jest tak ogólnie. Jednak dla mnie to pierwsze taka literatura dotycząca Żydów więc jak najbardziej satysfakcję uzyskałem czytając to.
Również było gdzieś napisane, że jeżeli ktoś chce się zapoznać konkretnie i w szczególe samą historią religii żydowskiej, albo samą ichną religią to pozycja także nie jest wystarczająca. I może coś w tym jest, ponieważ główny nacisk jest tu położony na kontekst społeczny, polityczny, kulturalny czyli historia "braci starszych" oparta na tych trzech elementach. Autor w tym się spełnił jak najbardziej.
Ode mnie napiszę tak, że od razu czuć, że pisał to "brytol", a może bardziej ogólnie człowiek z "zachodu". Słabą stroną tej książki to stosunki polsko-żydowskie (co dla mnie jako Polaka jest bardzo ważne czytając tego typu treści). Opisane dość stereotypowo, "po macoszemu", jakoś autor się nie przyłożył. Jednak nie piszę tu, że postawa P. Johnsona jest antypolska, nie, to nie tak. Po prostu dość charakterystyczna ignorancja, prawdopodobnie nieświadoma. No nie wiem, tak to poczułem kiedy czytałem akurat te treści dotyczące tych relacji. I od razu napiszę, że nie było tego wiele.
Należy napisać, że Johnson w swojej "Historii Żydów" faktycznie starał się zachowywać tak jak prawdziwy historyk, starał się być obiektywny (jak jak nie lubię tego słowa, jest współcześnie tak "wyświechtane", że niedobrze się robi). Mam na myśli to, że czuło się, że jest uczciwy w pisaniu o wielu bolesnych i tragicznych wypadkach tego narodu. Czuło się, że nie reprezentuje swojego światopoglądu (a wiadomo, że Johnson to konserwatysta, ale w rozumieniu zachodnim).
Ogromna bibliografia, wykorzystanie wielu źródeł, co można znaleźć na końcu książki.
Polecam, dla zainteresowanych tematem jak najbardziej.

Ktoś gdzieś napisał w swoim zdaniu o tej książce, że jest trochę encyklopedyczna. I fakt, zgadzam się z tym. Pisana trochę tak "sucho", bez polotu, ale jednocześnie wcale nie jakimś super trudnym językiem. Tak się topornie jakoś dla mnie to czytało. Po drugie też gdzieś ktoś napisał, że jest to książka mało szczegółowa w temacie jakim się zajmuje, że jeżeli ktoś faktycznie...