Władza miecza

Wilbur Smith nauczył mnie więcej o historii RPA i Rodezji niż jakakolwiek szkoła. Każdą książkę tego autora polecam. Zwłaszcza to dzieło:)

Wilbur Smith nauczył mnie więcej o historii RPA i Rodezji niż jakakolwiek szkoła. Każdą książkę tego autora polecam. Zwłaszcza to dzieło:)

Poza wątkami romantycznymi całą resztą bardzo dobra (jak zawsze u tego autora). Fajnie osadzona w historii świata.

Poza wątkami romantycznymi całą resztą bardzo dobra (jak zawsze u tego autora). Fajnie osadzona w historii świata.

Kolejna odsłona historii rodu Courtneyow rozgrywająca się w latach trzydziestych i czterdziestych ubiegłego stulecia . Oprócz tego, że śledzimy losy tego rodu , autor sprzedaje nam historię powstania RPA . Powieść obyczajowa z wielką historią w tle . Nie jest to cykl , który nudzi się po kilku tomach . Wręcz przeciwnie , mnie ta saga coraz bardziej wciąga. Ciekawa fabuła , która wciąga i uzależnia.

Kolejna odsłona historii rodu Courtneyow rozgrywająca się w latach trzydziestych i czterdziestych ubiegłego stulecia . Oprócz tego, że śledzimy losy tego rodu , autor sprzedaje nam historię powstania RPA . Powieść obyczajowa z wielką historią w tle . Nie jest to cykl , który nudzi się po kilku tomach . Wręcz przeciwnie , mnie ta saga coraz bardziej wciąga. Ciekawa fabuła ,...

Kolejna pozycja wspaniałej sagi przybliżającej nam historię południowej Afryki: tutaj okres dojścia do władzy Hitlera i II Wojna Światowa. Jak w większości serii: każda część odrobinę mniej pociągająca i świeża.

Kolejna pozycja wspaniałej sagi przybliżającej nam historię południowej Afryki: tutaj okres dojścia do władzy Hitlera i II Wojna Światowa. Jak w większości serii: każda część odrobinę mniej pociągająca i świeża.

Centaine zachowuje się jak mężczyzna. Mężczyzna z jej rodziny i mężczyzna z rodziny, do której weszła.
Oczywiście wybryki, występki, podłości, miłostki, wszystkie łajdactwa ludzi jej sfery są przedstawiane dużo pochlebniej, niż to samo w wykonaniu plebsu. Dzisiaj prasa też pisze o partnerze celebrytki i konkubencie przeciętnej kobiety.
Wciąż jest to opowieść o bezwzględności koniecznej do osiągnięcia sukcesu i bogactwa oraz do utrzymania tego stanu.
W tym i poprzednim tomie bohaterka korzysta z pomocy pięknie opisanych Buszmenów nic właściwie nie dając w zamian i wszystkie swoje postępki tłumacząc: "robię to dla mojego syna".
Poczytam jednak dalsze tomy ze względu na historię podboju Afryki.

Centaine zachowuje się jak mężczyzna. Mężczyzna z jej rodziny i mężczyzna z rodziny, do której weszła.
Oczywiście wybryki, występki, podłości, miłostki, wszystkie łajdactwa ludzi jej sfery są przedstawiane dużo pochlebniej, niż to samo w wykonaniu plebsu. Dzisiaj prasa też pisze o partnerze celebrytki i konkubencie przeciętnej kobiety.
Wciąż jest to opowieść o...

Kolejna opowieść osadzona w wielkim kryzysie lat 30 -tych XX wieku. Nieprawdopodobne przygody bohaterki poprzedniej części powieści tym razem jako właścicielki kopalni diamentów. powieść wciag ale nie jest to już to samo co poczatek sagi ...

Kolejna opowieść osadzona w wielkim kryzysie lat 30 -tych XX wieku. Nieprawdopodobne przygody bohaterki poprzedniej części powieści tym razem jako właścicielki kopalni diamentów. powieść wciag ale nie jest to już to samo co poczatek sagi ...

"Władza miecza" to kolejna książka z cyklu i wydawać by się mogło, że nie dorówna poprzednim. Jednakże Wilbur Smith ponownie zaskakuje swych czytelników utrzymując utwór na bardzo dobrym poziomie. Ciekawa fabula, niespodziewane zwroty akcji i Czarny Ląd w tle to połączenie gwarantujące sukces. Czyta się jednym tchem. Polecam

"Władza miecza" to kolejna książka z cyklu i wydawać by się mogło, że nie dorówna poprzednim. Jednakże Wilbur Smith ponownie zaskakuje swych czytelników utrzymując utwór na bardzo dobrym poziomie. Ciekawa fabula, niespodziewane zwroty akcji i Czarny Ląd w tle to połączenie gwarantujące sukces. Czyta się jednym tchem. Polecam

Powiem tak...
jeszcze w życiu nie "odprawiłam" takiego maratonu w czytaniu sagi!
Nadal jest pięknie...
płynę przez Afrykę i sagę Carteneyów i jestem zadowolona i usatysfakcjonowana!
i...będę czytać do końca!
Polecam, polecam, serdecznie polecam.

Powiem tak...
jeszcze w życiu nie "odprawiłam" takiego maratonu w czytaniu sagi!
Nadal jest pięknie...
płynę przez Afrykę i sagę Carteneyów i jestem zadowolona i usatysfakcjonowana!
i...będę czytać do końca!
Polecam, polecam, serdecznie polecam.

Epopeja afrykańska wciąga. Czytelnik jest oczarowany światem przedstawiony przez Smitha. Widzi oczami wyobraźni kopalnię diamentów albo ring bokserski podczas olimpiady w Berlinie. Szkoda tylko, że główni bohaterowie, czyli synowie Centaine Courtney, są tacy jednolici. Albo superdobry, z naleciałościami zła, albo źli, z pewnymi pozytywnymi cechami. W tą całą historię jest wpleciony poród Apratheidu. Dość prostymi metodami jest to zaprowadzone, jednak daje pewien obraz sceny politycznej tamtejszej społeczności. Książka mogłaby być lepsza i bardziej chłonna, jednak zabrakło pazura, który ostrzył się na innych powieściach.

Epopeja afrykańska wciąga. Czytelnik jest oczarowany światem przedstawiony przez Smitha. Widzi oczami wyobraźni kopalnię diamentów albo ring bokserski podczas olimpiady w Berlinie. Szkoda tylko, że główni bohaterowie, czyli synowie Centaine Courtney, są tacy jednolici. Albo superdobry, z naleciałościami zła, albo źli, z pewnymi pozytywnymi cechami. W tą całą historię jest...

Uwielbiam tę książkę , chyba najlepsze Wilbura Smitha jaką przeczytałam do tej pory. Na tle historii Republiki POłudniowej Afryki przedstawione wspaniałe, wyraziste sylwetki bohaterów. Miłość, zdrada, namiętności.
Bardzo polecam , nawet niekoniecznie trzeba przeczytać poprzednie części sagi rodu Cortneyów.

Uwielbiam tę książkę , chyba najlepsze Wilbura Smitha jaką przeczytałam do tej pory. Na tle historii Republiki POłudniowej Afryki przedstawione wspaniałe, wyraziste sylwetki bohaterów. Miłość, zdrada, namiętności.
Bardzo polecam , nawet niekoniecznie trzeba przeczytać poprzednie części sagi rodu Cortneyów.